Η Αλέιδα Γκεβάρα, κόρη του Τσε Γκεβάρα, μοιράζεται ένα δυνατό μήνυμα αλληλεγγύης και θλίψης. Αντλώντας έμπνευση από τον κουβανικό ύμνο «Guerrillero», μιλάει όχι μόνο σαν επαναστάτρια, αλλά και σαν μάνα και παιδίατρος και θρηνεί τις ζωές των παιδιών που χάθηκαν στους πολέμους του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Μας υπενθυμίζει πως η επαναστατική ηθική πρέπει να παραμείνει άθικτη ακόμη και μπροστά στον πικρό πόνο, και πως η ενότητα είναι ο μόνος τρόπος για να νικήσουμε τον ιμπεριαλισμό."
*
Ευχαριστίες πολλές πολλές στην εξαιρετική φίλη Elenhi Semprevida που μου το έστειλε
Velissarios Kossivakis New Star Art Cinema Eirini Nedelkou Diana Szarazgat Χριστίνα Καπετανοπούλου Sophia Georgallidis Dina Esat-Souri
* * *
Ευχαριστούμε πολύ την κ. Σταυρούλα Κουγιουμτσιάδη για τη μετάφραση
«Η στιγμή που ζούμε είναι πραγματικά πολύ δύσκολη. Σήμερα θυμόμουν τους στίχους ενός ύμνου που υπάρχει στην Κούβα και τραγουδιόταν πολύ στην αρχή της Επανάστασης, που ονομάζεται "Guerrillero" (Αντάρτης). Ξέρετε τι είναι ο αντάρτης, έτσι δεν είναι; Είναι η Χεζμπολάχ και η Χαμάς. Είναι οι άνδρες και οι γυναίκες που αγωνίζονται, επιτίθενται, επιστρέφουν στα κρησφύγετά τους και μετά επανέρχονται στη μάχη. Είναι άνθρωποι διατεθειμένοι για όλα, να πολεμήσουν για την πατρίδα και τον λαό τους μέχρι τις τελευταίες συνέπειες.
Υπάρχει ένας ύμνος ακριβώς για αυτούς τους αντάρτες, ο οποίος για μένα είναι πολύ όμορφος γιατί μιλάει για αυτή την αντίσταση. Ένα από τα τελικά μέρη έλεγε: «Αντάρτη, αντάρτη, προχώρα, να τελειώσει αυτή η νύχτα, στο τέλος θα φέρεις την ειρήνη με τον πόλεμο, με τα όπλα της ελευθερίας. Προχώρα, προχώρα, ο λαός πάντα αναγεννάται, ελευθερία, ελευθερία, ελευθερία».
Αυτό είναι ένα από τα πράγματα που πάντα μας ωθούσαν. Είναι πολύ δύσκολο για μένα να μιλάω για αυτά σήμερα. Σκεφτόμουν εκείνα τα κορίτσια που εξαφανίστηκαν ξαφνικά. Είμαι παιδίατρος και είμαι επίσης μητέρα. Δεν μπορώ να μπω στη θέση μιας γυναίκας που πηγαίνει το παιδί της στο σχολείο και μετά της λένε απλά ότι δεν θα το ξαναδεί ποτέ. Πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν κτήνη που κάνουν τέτοιο πράγμα; Πώς είναι δυνατόν κάποιος που αποκαλείται άνθρωπος να διαπράττει τέτοιο έγκλημα; Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορώ να αποδεχτώ και δεν μπορώ να συγχωρήσω με κανέναν τρόπο.
Παρόλο που μας έμαθαν πάντα να είμαστε προσεκτικοί και να έχουμε μια επαναστατική ηθική που δεν μας επιτρέπει να συμπεριφερόμαστε σαν αυτά τα κτήνη, έρχεται μια στιγμή που ο πόνος ξεπερνά τα πάντα. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι τις τελευταίες συνέπειες. Και όχι για εκδίκηση, αλλά για δικαιοσύνη. Δικαιοσύνη για εκείνα τα κορίτσια που δεν θα ξαναδούν τον ήλιο, για τις οικογένειες, για εκείνους που εξαφανίστηκαν επειδή είχαν το θάρρος να κρατήσουν τα ιδανικά τους.
Για αυτό πρέπει να συνεχίσουμε να μαχόμαστε. Δεν μπορούμε ποτέ να συνθηκολογήσουμε μπροστά σε αυτόν τον εχθρό. Ποτέ. Πρέπει να παλέψουμε για τη γη μας, για την κυριαρχία μας, για τη ζωή των παιδιών μας, των ανδρών και των γυναικών μας.
Μερικές φορές είναι εύκολο να λες αυτά τα πράγματα από μακριά, το ξέρω. Αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή: ή συνεχίζουμε να ζούμε και να αγωνιζόμαστε για τους λαούς μας ή απλά μας εξαφανίζουν από προσώπου γης. Ο παλαιστινιακός λαός, ο λιβανέζικος λαός, ο λαός του Ιράν ξέρουν για τι πράγμα μιλάω.
Ελπίζω να λάβετε αυτό το μήνυμα με όλη του τη δύναμη. Μακάρι να μπορούσα να είμαι πιο κοντά σας. Είμαι πια γριά, αλλά μπορώ να συνεχίσω να κάνω πράγματα και να αγωνίζομαι μέχρι τις τελευταίες στιγμές της ζωής μου. Και για εσάς, θα το κάνω με ηρεμία. Κρατήστε τη δύναμή σας. Η ενότητα είναι πολύ σημαντική για να νικήσουμε τον εχθρό που έχουμε από πάνω μας.
Να θυμάστε πάντα τον Τσε: «Στον γιάνκικο ιμπεριαλισμό δεν μπορούμε να δώσουμε ούτε τόσο δα» (ni tantito así). Ούτε στους Ισραηλινούς τίποτα.
Υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι δεν θα έκλαιγα, αλλά είναι πολύ δύσκολο να το κάνω και να αντέξω τον πόνο, ειδικά όταν νιώθεις αυτή την ανικανότητα να μην μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω για τους ανθρώπους σου. Πρέπει λοιπόν να προχωρήσουμε μπροστά και να παλέψουμε. ¡Hasta la victoria siempre!»
Σημερινό μήνυμα για την αντιστασιακή πάλη των λαών από την Αλέιδα Γκεβάρα Μαρτς.
