Για ναυαγούς που θέλουν να κολυμπήσουν. Το σημείωμα άλλοτε βιαστικό και ταραγμένο, άλλοτε φλύαρο ή λακωνικό, ακατάληπτο κι ερμητικό, κακογραμμένο κι αδέξιο, ευδιάκριτο ή ξεθωριασμένο. Μπουκαλάκια, φιαλίδια, φιάλες αερίου. Μποτίλιες, μποτίλιες, μποτίλιες... Με καθορισμένο, πάντοτε, στίγμα.
Καλή στεριά, συνταξιδιώτες...
Ή καλή θάλασσα.
Την αυγή της 26ης
Ιουλίου, μια χούφτα νέοι εξαπολύουνε επίθεση στον στρατώνα Μονκάδα. Οπλισμένοι
με αξιοπρέπεια, με την κουβανία τους(*)και με κάτι λιανοντούφεκα για πουλάκια, αντιμάχονται τη δικτατορία του
Φουλχένσιο Μπατίστα και τον μισό αιώνα της αποικιοκρατίας που το παίζει
δημοκρατία.
Μερικοί, λίγοι,
πεθαίνουνε στη μάχη, αλλά περισσότερους από εβδομήντα θα τους εξοντώνει ο
στρατός μετά από μια βδομάδα βασανιστηρίων. Οι βασανιστές ξεριζώνουνε τα μάτια
του Αβέλ Σανταμαρία και άλλων κρατουμένων.
Venimos a defender la revolución cubana
Venimos a defender la revolución cubana
Porque fuera la primera de la lucha americana
Porque es hermana gemela de la lucha americana
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Si las cosas de Fidel son cosas de comunista
Si las cosas de Fidel son cosas de buen marxista
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
[...] Είμαι
μάρτυρας των αγώνων της Βίλμας εδώ και μισόν αιώνα περίπου. Τη θυμάμαι στις
συναντήσεις του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στη Σιέρα Μαέστρα. Τελικά στάλθηκε
από την ηγεσία του σε μια σημαντική αποστολή στο Δεύτερο Ανατολικό Μέτωπο. H Βίλμα δεν πτοήθηκε από κανέναν κίνδυνο.
Με
τον θρίαμβο της Επανάστασης, άρχισε την αδιάκοπη μάχη της για τις γυναίκες και
για τα παιδιά της Κούβας, κάτι που την οδήγησε στην ίδρυση και στην ηγεσία της
Ομοσπονδίας Κουβανών Γυναικών. Δεν έχασε ποτέ εθνικό ή διεθνές φόρουμ, όσο
μακριά κι αν ήταν, για να υπερασπιστεί την πατρίδα της, που βρίσκεται υπό
διαρκή επίθεση, για να υπερασπιστεί τα ευγενή και δίκαια ιδανικά της
Επανάστασης.
Η
γλυκιά, σταθερή και επίκαιρη φωνή της ακουγόντανε πάντα με μεγάλο σεβασμό στις
συναντήσεις του Κόμματος, της Κυβέρνησης και των μαζικών οργανώσεων.
Η
Βίλμα πέθανε
¡Ζήτων
η Βίλμα!
(Οι
αγώνες της Βίλμας, Άρθρο του Φιντέλ στις 20 Ιουνίου 2007)
*
Βίλμα
Εσπίν (Vilma Espín Guillois, Σαντιάγο δε Κούβα, 7 Απρ. 1930 – Αβάνα, 18 Ιουν.
2007). Χημικός μηχανικός, με πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο κομμουνιστικό
κίνημα, συντρόφισσα του Ραούλ Κάστρο. Ιδρύτρια και Πρόεδρος (1960-2007) της
Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας (Federación de Mujeres Cubanas ‒FMC), εργάστηκε
μέχρι το θάνατό της για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Κούβα, αλλά και σε
ολόκληρη τη Λ.Α. Η Ντέμπορα της μυστικής οργάνωσης του Φρανκ Παΐς, με μεγάλη
συνεισφορά στην εξέγερση της 30ής Νοεμβρίου 1956 στο Σαντιάγο δε Κούβα (πάνω)
και από τις πρώτες γυναίκες στον Επαναστατικό Στρατό στη Σιέρα Μαέστρα, με
πολλές τιμητικές διακρίσεις και με το Βραβείο Λένιν (1977-1978).
ΑΝ
Η ΒΑΘΙΑ η θάλασσα τις πίκρες
κατάφερνε να πνίξει, τότε οι ελπίδες
θ’ ανθίζανε στη γη· και ξεμπαρκάραν:
ήταν γροθιές και μπράτσα για τη μάχη.
Ο Φιντέλ Κάστρο μ’ άλλους δεκαπέντε
κι η λευτεριά μαζί βγήκαν στην άμμο.
Σκοτάδι· το νησί μέσα στο πένθος,
αλλά το φως υψώσανε παντιέρα,
γιατί άλλα όπλα απ’ την αυγή δεν είχαν,
που όμως κι αυτή στη γη αποκοιμιόταν:
και τότε σιωπηλοί πήραν το δρόμο
του αγώνα, περπατώντας προς τ’ αστέρια.
Αν
μια μέρα οι Γιάνκηδες ιμπεριαλιστές, χρησιμοποιώντας όλες τις δυνάμεις και τους
πόρους τους, αποφασίζανε να καταστρέψουνε ετούτη τη χώρα, το μόνο που θα
μπορούσανε να πουνε είναι: Την καταστρέψαμε, αλλά δεν την νικήσαμε!
(Χειροκροτήματα) [...]
Θα συνεχίσουμε μπροστά στο δρόμο της Επανάστασης, στο
δρόμο του σοσιαλισμού, στο δρόμο του Μαρξισμού-Λενινισμού!
Πατρίδα ή Θάνατος!
Θα νικήσουμε!
🇨🇺
(Ομιλία
στο κλείσιμο του Παναμερικανικού Συνεδρίου Γυναικών, που πραγματοποιήθηκε στο
Θέατρο «Τσάπλιν» (Θέατρο Καρλ Μαρξ, σήμερα), στις 15 Ιαν. 1963
Οι φωτό
από εκείνο το Συνέδριο είναι του διάσημου φωτογράφου Rene Burri
