Ανδρέας Ζαφειράτος - Μπάμπης Ζαφειράτος: ΣΤΙΓΜΕΣ, Από Τη Σιωπή Στην Έκρηξη (Μνήμη Χιροσίμας - Ναγκασάκι, 6 και 9 Αυγούστου 1945) — Ναζίμ Χικμέτ - Zoυλφί Λιβανελί - Τζόαν Μπάες: Μικρό Κορίτσι (VIDEO)

Ανδρέας Ζαφειράτος - Μπάμπης Ζαφειράτος: ΣΤΙΓΜΕΣ, Από Τη Σιωπή Στην Έκρηξη (Μνήμη Χιροσίμας - Ναγκασάκι, 6 και 9 Αυγούστου 1945)

Μπομπ Ντύλαν - Τζόαν Μπάες: Τα παίρνει ο άνεμος

Μπάες - Ντύλαν, 1975

*

 

Μετάφραση
Μπ. Ζ. - Μποτίλια Στον Άνεμο

*
Βλέπε ακόμα

Μπομπ Ντύλαν: Ο νομπελίστας κύριος Τάμπουριν μαν − Ένα σχέδιο, δυο τραγούδια μεταφρασμένα

και
Μπαέζ

*

Την παίρνει ο άνεμος

(1962)

Πόσους δρόμους ο άνθρωπος μπορεί να διαβεί

Άνθρωπο προτού να τον πεις;

Σε πόσες θάλασσες το περιστέρι μπορεί ν’ ανοιχτεί

Στην άμμο προτού κοιμηθεί;

Και πόσα κανόνια μπορεί ν’ ακουστούν

Προτού σωπάσουν για πάντα;

Την απάντηση φίλε μου ο αγέρας την παίρνει

Ο άνεμος πάντα την παίρνει

6 και 9 Αυγούστου 1945: Από Τη Σιωπή (μας) Στην Έκρηξη

Ανδρέας Ζαφειράτος: Ο Δόμος της Χιροσίμας
Εικόνα του κόμικ Στιγμές: Από Τη Σιωπή Στην Έκρηξη (1998)
[Βλέπε κάτω]

ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ

ΤΡΑΓΟΥΔΙ

(Απόδοση: Γιάννης Ρίτσος)

Εγώ είμαι, εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας

Εδώ ή αλλού, χτυπάω όλες τις πόρτες

Ω, μην τρομάζετε καθόλου που ’μαι αθώρητη

Κανένας μια μικρή νεκρή δε μπορεί νά’ιδει.

Εδώ και δέκα χρόνια εδώ καθόμουνα

Στη Χιροσίμα ο θάνατος με βρήκε

Κι είμαι παιδί, τα εφτά δεν τα καλόκλεισα,

Μα τα νεκρά παιδιά δε μεγαλώνουν.

Ναζίμ Χικμέτ - Τζόαν Μπαέζ - Πητ Σίγκερ - Γιάννης Ρίτσος: Εγώ είμαι που χτυπάω την πόρτα σας ‒ Επίμετρο: Πωλ Ρόμπσον, Χάουαρντ Φαστ, Ντάλτον Τράμπο, Στηβ Μακουίν, Ναζίμ Χικμέτ

Το ποίημα Ölü Kızcağı (Νεκρό Παιδάκι) δακτυλογραφημένο από τον Ναζίμ Χικμέτ, και δεξιά γράμμα παιδιών από την Ιαπωνία που του εκφάζουν τις ευχαρισίες τους

 

Kiz Cocugu - Joan Baez (Nazım Hikmet)
Μουσική: Ζουλφί Λιβανελί

Η απαγγελία του Τραγουδιού με τη φωνή του Χικμέτ, από ηχογράφηση του 1950

KIZ ÇOCUĞU
(Μικρό Κορίτσι)
 

Kapıları çalan benim,
Kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem,
Göze görünmez ölüler.

Hiroşima 'da öleli,
Oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım.
Büyümez ölü çocuklar.

Saçlarım tutuştu önce,
Gözlerim yandı kavruldu
Bir avuç kül oluverdim.
Külüm havaya savruldu.

Benim sizden kendim için
Hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kaât gibi yanan çocuk.

Çalıyorum kapınızı,
Teyze,amca bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
Şeker de yiyebilsinler.