Για ναυαγούς που θέλουν να κολυμπήσουν. Το σημείωμα άλλοτε βιαστικό και ταραγμένο, άλλοτε φλύαρο ή λακωνικό, ακατάληπτο κι ερμητικό, κακογραμμένο κι αδέξιο, ευδιάκριτο ή ξεθωριασμένο. Μπουκαλάκια, φιαλίδια, φιάλες αερίου. Μποτίλιες, μποτίλιες, μποτίλιες... Με καθορισμένο, πάντοτε, στίγμα.
Καλή στεριά, συνταξιδιώτες...
Ή καλή θάλασσα.
Την αυγή της 26ης
Ιουλίου, μια χούφτα νέοι εξαπολύουνε επίθεση στον στρατώνα Μονκάδα. Οπλισμένοι
με αξιοπρέπεια, με την κουβανία τους(*)και με κάτι λιανοντούφεκα για πουλάκια, αντιμάχονται τη δικτατορία του
Φουλχένσιο Μπατίστα και τον μισό αιώνα της αποικιοκρατίας που το παίζει
δημοκρατία.
Μερικοί, λίγοι,
πεθαίνουνε στη μάχη, αλλά περισσότερους από εβδομήντα θα τους εξοντώνει ο
στρατός μετά από μια βδομάδα βασανιστηρίων. Οι βασανιστές ξεριζώνουνε τα μάτια
του Αβέλ Σανταμαρία και άλλων κρατουμένων.
Venimos a defender la revolución cubana
Venimos a defender la revolución cubana
Porque fuera la primera de la lucha americana
Porque es hermana gemela de la lucha americana
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Si las cosas de Fidel son cosas de comunista
Si las cosas de Fidel son cosas de buen marxista
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
[...] Είμαι
μάρτυρας των αγώνων της Βίλμας εδώ και μισόν αιώνα περίπου. Τη θυμάμαι στις
συναντήσεις του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στη Σιέρα Μαέστρα. Τελικά στάλθηκε
από την ηγεσία του σε μια σημαντική αποστολή στο Δεύτερο Ανατολικό Μέτωπο. H Βίλμα δεν πτοήθηκε από κανέναν κίνδυνο.
Με
τον θρίαμβο της Επανάστασης, άρχισε την αδιάκοπη μάχη της για τις γυναίκες και
για τα παιδιά της Κούβας, κάτι που την οδήγησε στην ίδρυση και στην ηγεσία της
Ομοσπονδίας Κουβανών Γυναικών. Δεν έχασε ποτέ εθνικό ή διεθνές φόρουμ, όσο
μακριά κι αν ήταν, για να υπερασπιστεί την πατρίδα της, που βρίσκεται υπό
διαρκή επίθεση, για να υπερασπιστεί τα ευγενή και δίκαια ιδανικά της
Επανάστασης.
Η
γλυκιά, σταθερή και επίκαιρη φωνή της ακουγόντανε πάντα με μεγάλο σεβασμό στις
συναντήσεις του Κόμματος, της Κυβέρνησης και των μαζικών οργανώσεων.
Η
Βίλμα πέθανε
¡Ζήτων
η Βίλμα!
(Οι
αγώνες της Βίλμας, Άρθρο του Φιντέλ στις 20 Ιουνίου 2007)
*
Βίλμα
Εσπίν (Vilma Espín Guillois, Σαντιάγο δε Κούβα, 7 Απρ. 1930 – Αβάνα, 18 Ιουν.
2007). Χημικός μηχανικός, με πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο κομμουνιστικό
κίνημα, συντρόφισσα του Ραούλ Κάστρο. Ιδρύτρια και Πρόεδρος (1960-2007) της
Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας (Federación de Mujeres Cubanas ‒FMC), εργάστηκε
μέχρι το θάνατό της για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Κούβα, αλλά και σε
ολόκληρη τη Λ.Α. Η Ντέμπορα της μυστικής οργάνωσης του Φρανκ Παΐς, με μεγάλη
συνεισφορά στην εξέγερση της 30ής Νοεμβρίου 1956 στο Σαντιάγο δε Κούβα (πάνω)
και από τις πρώτες γυναίκες στον Επαναστατικό Στρατό στη Σιέρα Μαέστρα, με
πολλές τιμητικές διακρίσεις και με το Βραβείο Λένιν (1977-1978).
Από σήμερα΄(21/3/2026) το τραγούδι
μου «Τέρμα πια!» σε ποίηση Νικολάς Γκιγιέν, του εθνικού ποιητή της
Κούβας, βρίσκεται στο Spotify και στις άλλες
ψηφιακές πλατφόρμες. Η μετάφραση είναι του εξαίρετου Babis
Zafeiratos, ενός νέου φίλου που όσο διαβάζω το μεταφρασμένο έργο του, τόσο
τόσο τον θαυμάζω!
***
Η Κούβα στραγγαλίζεται.
Αυτό ήταν το σχέδιο των «Γιάνκηδων» (sic) από το 1959 επειδή είπαν ΟΧΙ στην
καπιταλιστική βουλιμία - συγνώμη, στην… «Φιλελεύθερη οικονομία» - των ΗΠΑ. Το
εμπάργκο! Αυτός ήταν ο λόγος της φτωχοποίησης της και της «καταδίκης» της σ’
αυτόν τον αργό θάνατο γιατί επέλεξαν και κρατούν ακόμα κάνοντας αναγκαίες
μεταρρυθμίσεις το πολίτευμα του Σοσιαλισμού της ισότητας. Ο Κουβανικός λαός ως
Ελεύθερος Πολιορκημένος παραμένει υπερήφανος και αξιοπρεπής παίρνοντας δύναμη
από τους επαναστάτες και τους ποιητές του. Η Κουβανική Άλωση είναι πρό των
πυλών. Δυστυχώς θα πληρώσει και αυτός ο λαός εκτός από αυτά που τραβάει, την
βουλιμία, τη φρενίτιδα και τον αποπροσανατολισμό του ψυχανώμαλου πορτοκαλί
διαβόλου από τα εγκληματικά ηθικά σκάνδαλα που τον βαραίνουν με τα έγγραφα
Έπσταϊν. Κάποια στιγμή οι λαοί πρέπει να πούμε ένα ηχηρό «ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ!» σ´ όλη
την ιμπεριαλιστική- καπιταλιστική- φασιστική παράνοια που μας καταδυναστεύει
και που οι «δυτικού τύπου» (sic) «πολιτισμένες» δημοκρατίες μας (πχ Κύπρου), αποδέχονται,
γλείφουν και στηρίζουν με κάθε κόστος. Αρκεί να προσκυνάνε τον ισχυρό ακόμα κι
αν σπέρνει αβέρτα θάνατο. Εκεί καταντήσαμε!
Δεν θέλω να κάνω ιστορική
ανάλυση και κριτική για την ιστορία της Κούβας. Αυτό που μένει είναι, αν μας
έμεινε κάνα δράμι ανθρωπιάς, να μπούμε στη θέση αυτού του λαού!
ΑΝ
Η ΒΑΘΙΑ η θάλασσα τις πίκρες
κατάφερνε να πνίξει, τότε οι ελπίδες
θ’ ανθίζανε στη γη· και ξεμπαρκάραν:
ήταν γροθιές και μπράτσα για τη μάχη.
Ο Φιντέλ Κάστρο μ’ άλλους δεκαπέντε
κι η λευτεριά μαζί βγήκαν στην άμμο.
Σκοτάδι· το νησί μέσα στο πένθος,
αλλά το φως υψώσανε παντιέρα,
γιατί άλλα όπλα απ’ την αυγή δεν είχαν,
που όμως κι αυτή στη γη αποκοιμιόταν:
και τότε σιωπηλοί πήραν το δρόμο
του αγώνα, περπατώντας προς τ’ αστέρια.
Μετάφραση Ποιημάτων από τα Ισπανικά - Σημειώσεις: Μπάμπης Ζαφειράτος
⭐
(Από το οπισθόφυλλο)
Σε μια ιστορική συνεργασία του Ιδρύματος Γουαγιασαμίν, του Ιδρύματος Πάμπλο
Νερούδα και των εκδοτικών εταιρειών Ocean Press, Ocean Sur και New Star (New Star Art Cinema - Velissarios Kossivakis) , σμίγει και παρουσιάζεται για πρώτη
φορά στη Ελλάδα το έργο δύο εκ των σημαντικότερων καλλιτεχνών της Λατινικής
Αμερικής, του ποιητή #Πάμπλο_Νερούδα και του ζωγράφου #Οσβάλντο_Γουαγιασαμίν. Με δίγλωσσο κείμενο στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, το βιβλίο περιέχει 25
ποιήματα και 4 αποσπάσματα ποιημάτων από το αριστουργηματικό Canto General του
Νερούδα, σε μια συντροφική συνομιλία με πίνακες από όλες τις βασικές περιόδους
της μακράς καλλιτεχνικής πορείας του Γουαγιασαμίν. Το Αμερική, Αδερφέ μου, Αίμα
μου ζωντανεύει τις μάχες, τις ήττες, τις νίκες και τους ήρωες της Λατινοαμερικανικής
αντιστασιακής ιστορίας.
(Η πρώτη στροφή από το τελευταίο ποίημα του βιβλίου και καταληκτικό του #Canto_General)
Εδώ τελειώνει ετούτο το βιβλίο. Γεννημένο
από αγανάχτηση, σαν χόβολη και σαν τη γη μου
με τα διάπυρα τα δάση, κι είν’ η ευχή μου
σαν ένα δέντρο κατακόκκινο να λάμπει
παντού σκορπώντας την κρυστάλλινη φωτιά του.
Μα μόνο οργή δε βρίσκετε μες στα κλαριά του,
οι ρίζες του δε σκάψανε μονάχα για τον πόνο·
βρήκανε και τη δύναμη κι η δύναμη ετούτη
είμαι εγώ του στοχασμού η σιδερένια πέτρα
και η χαρά από σφιχτοπλεγμένα χέρια.