Κώστας Γουλιάμος: Θεσμικός αντικομμουνισμός ― Η ανεξαρτησία των ΗΠ και η σφαγή της ιστορικής μνήμης ― Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς (3 έρθρα - 3 όψεις του καπιταλισμού)

Κώστας Γουλιάμος 

1. Θεσμικός αντικομμουνισμός

Το σύνολο των αστικών και συστημικών κομμάτων σε Ελλάδα και Κύπρο (και όχι μόνο) ερμηνεύουν την εντεινόμενη κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως διαχειριστική δυσλειτουργία.

Σε αυτή την ερμηνεία διασταυρώνονται ιδεολογικά συντηρητικές, σοσιαλδημοκρατικές, νεοφιλελεύθερες όπως και άλλες δυνάμεις, αγνοώντας την αντικειμενική πραγματικότητα: ότι δηλαδή η βαθιά κρίση της ΕΕ αποτελεί νομοτελειακή εκδήλωση των ανυπέρβλητων αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

Η ΕΕ, ως διακρατική συμμαχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, αδυνατεί εκ φύσεως να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ευημερία των λαών, καθώς πρωταρχικός σκοπός της είναι η θωράκιση της κερδοφορίας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Κώστας Γουλιάμος: Αλγοριθμική Διακυβέρνηση Εργασίας

Κώστας ΓΟΥΛΙΑΜΟΣ

Αλγοριθμική Διακυβέρνηση Εργασίας

1. Ψηφιακή Συσσώρευση Κεφαλαίου

Πριν λίγες μέρες σε συνέδριο στην Ουτρέχτη αναδείχθηκαν οι αντιθέσεις στην ΕΕ για τα εθνικά συστήματα ψηφιακής ταυτοποίησης μέχρι το τέλος του 2026. Παρά τις διακηρύξεις για «ψηφιακή κυριαρχία» και «στρατηγική αυτονομία», κράτη - μέλη συνεχίζουν να εξαρτώνται από Apple και Google, αποτυπώνοντας την εξάρτηση της ΕΕ από τα αμερικανικά τεχνολογικά μονοπώλια, παρά τον εντεινόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Η αντίφαση αυτή αποκαλύπτει ότι η ψηφιακή μετάβαση είναι πεδίο ανταγωνισμού για τον έλεγχο των δεδομένων, των υποδομών και της οικονομικής ισχύος, εντάσσοντας τις ευρωπαϊκές πολιτικές σε μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάρθρωσης του αστικού κράτους. Λόγου χάρη, το Ευρωπαϊκό Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας (EUDI Wallet), ενταγμένο στην «Ψηφιακή Πυξίδα 2030», υπηρετεί την ψηφιοποίηση κράτους προς όφελος μονοπωλιακών ομίλων τεχνολογίας, τραπεζών και τηλεπικοινωνιών.

Κώστας Γουλιάμος: Το αφήγημα του ηγεμονικού λόγου

Κώστας Γουλιάμος

Τα τελευταία 24ωρα, συστημικοί αναλυτές και αντίστοιχα μέσα ενημέρωσης διεκπεραιώνουν αφηγήματα του ηγεμονικού λόγου περί εντάσεων στις σχέσεις Τραμπ και Νετανιάχου σχετικά με τη διαχείριση των περιφερειακών συγκρούσεων, ιδιαίτερα σε σχέση με το Ιράν.

Επιχειρώντας να δώσουν νόημα ή να ερμηνεύσουν την ένταση με όρους προσωποκεντρικής πολιτικής, τελικά αποκρύπρουν συστηματικά το γεγονός πως οι εν λόγω εντάσεις είναι κατ’ ουσίαν αντιφάσεις του κεφαλαιοκρατισμού ανάμεσα σε συμμαχικές άρχουσες τάξεις που λειτουργούν μέσα στο ίδιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Άλλωστε η συνεργασία και ο ανταγωνισμός δεν είναι αντίθετες έννοιες. Το αντίθετο, αποτελούν αλληλένδετα χαρακτηριστικά ενός παγκόσμιου συστήματος, στο οποίο τα κράτη ανταγωνίζονται ακόμη και όταν παραμένουν στενοί στρατηγικοί σύμμαχοι.

Κώστας Γουλιάμος: Αποπολιτικοποίηση - Αποταξικοποίηση και Η λαμπερή βιτρίνα της ελευθερίας (δύο άρθρα)

Αποπολιτικοποίηση-Αποταξικοποίηση: Η Κρίση της Ύστερης Αστικής Σκέψης

Οι εκλογές στις καπιταλιστικές κοινωνίες δεν λειτουργούν ως ουδέτερο πεδίο «ελεύθερης επιλογής», αλλά ως θεσμοποιημένος μηχανισμός αναπαραγωγής της ίδιας της ταξικής κυριαρχίας. Το γνωστό αφήγημα περί ισότητας της ψήφου -ένας άνθρωπος, μία ψήφος- αποκρύπτει μια βαθιά υλική ανισότητα: το γεγονός ότι η κοινωνική ζωή είναι οργανωμένη πάνω στην εξουσία του κεφαλαίου που ipso facto διαμορφώνει τις συνθήκες μέσα στις οποίες παράγεται η πολιτική βούληση.

Επομένως η «επιλογή» του εκλογέα δεν συγκροτείται σε κενό. Διαμορφώνεται καθημερινά μέσα από μηχανισμούς ιδεολογικής παραγωγής -μέσα ενημέρωσης, εκπαιδευτικό σύστημα, επαγγελματική επισφάλεια, χρέος, αγορά εργασίας- που καθορίζουν τι θεωρείται ρεαλιστικό, εφικτό και τι «υπεύθυνο». Λογουχάρη, το περί ευελιξίας στην αγορά εργασίας αφήγημα αποτελεί στρατηγική επιλογή των επιχειρηματικών ομίλων, της ΕΕ και των κυβερνήσεων. Όπου ιεραρχήσεις, κατευθυντήριες οδηγίες και νόμοι, σχετίζονται πάντα με τις ανάγκες της τάξης που έχει τα κλειδιά της οικονομίας, εν προκειμένω τους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους.

Κώστας Γουλιάμος: Ενάντια στην Αισθητική του Κυρίαρχου

Κώστας Γουλιάμος

Ενάντια στην Αισθητική του Κυρίαρχου

Στον 21ο αιώνα, η καπιταλιστική εξουσία δεν ασκείται μόνο μέσω της άμεσης καταστολής ή της φαντασμαγορικής επίδειξης ισχύος, αλλά και μέσω της αισθητικής.

Με άλλα λόγια, η ηγεμονία δεν εδραιώνεται μόνο μέσα από την οικονομική κυριαρχία, αλλά και μέσω της κουλτούρας, των εικόνων και της καλλιτεχνικής παραγωγής, που ipso facto διαμορφώνουν τη συλλογική αντίληψη και συνείδηση.

Λογουχάρη, η λογοτεχνία και η ζωγραφική, πεδία που άλλοτε λειτουργούσαν ως χώροι κριτικού στοχασμού, ρηγμάτωσης ή/και επαναστατικής διαδικασίας, σήμερα είναι βαθιά ενσωματωμένα στους σχεδιασμούς του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

Ο Μαρξ υποστήριζε ότι οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής είναι οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης. Στη σύγχρονη καπιταλιστική πραγματικότητα, η πολιτισμική παραγωγή μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε εμπόρευμα, σε «περιεχόμενο» προς κατανάλωση, κυρίως μέσα από «πλατείες» ψηφιακής αγοραλογίας.

Κώστας Γουλιάμος: Τεχνητή Νοημοσύνη και στρατιωτικοποίηση, Το νέο σύμπλεγμα μιλιταρισμού και τεχνολογίας

Κώστας Γουλιάμος

Τεχνητή Νοημοσύνη και στρατιωτικοποίηση: Το νέο σύμπλεγμα μιλιταρισμού και τεχνολογίας

Η Τεχνητή Νοημοσύνη εντάσσεται οργανικά στη δυναμική της καπιταλιστικής συσσώρευσης, αναδιαρθρώνοντας τις σχέσεις παραγωγής. Υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 15 τρισ. δολάρια έως το 2030, εγκαινιάζοντας νέα φάση ψηφιακής μεγέθυνσης. Ωστόσο, η παραγόμενη αξία συγκεντρώνεται σε μονοπωλιακούς ομίλους, οξύνοντας τις ανισότητες και μετασχηματίζοντας τη σχέση ζωντανής και «νεκρής» εργασίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Στο πλαίσιο αυτό, η πρωτοβουλία κυβερνοασφάλειας Project Glasswing της Anthropic παρουσιάζεται ως «καινοτομία» και «πρόοδος». Η συστημική αυτή αφήγηση, όμως, αποδεικνύεται ελλιπής και παραπλανητική για αντικειμενικούς λόγους. Για παράδειγμα, στο Project Glasswing ενσωματώνεται η «μηχανή - ελεγκτής» Claude Mythos Preview, η οποία έχει εγείρει¹ κρίσιμα ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας. Συγχρόνως συνιστά μορφή πάγιου κεφαλαίου, καθώς η συσσωρευμένη γνώση μετατρέπεται σε αυτοματοποιημένη ισχύ υπέρ της μονοπωλιακής κυριαρχίας. Παράλληλα, εντείνει τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των παραγωγικών δυνάμεων και των μελλοντικών ροών υπεραξίας, καθιστώντας την καινοτομία πεδίο οξυμένης ταξικής σύγκρουσης, όπως και σχεδιασμών της πολεμικής βιομηχανίας. Ακριβώς σε αυτό το πεδίο διασταύρωσης οικονομικού ανταγωνισμού και στρατιωτικών σχεδιασμών, καθίσταται κραυγαλέα η εγγενής αντίφαση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Κώστας Γουλιάμος: Περί φαυλότητας

Κώστας Γουλιάμος 

Περί Φαυλότητας

Η αστική τάξη και οι πολιτικοί και πολιτισμικοί της εκπρόσωποι στερούνται της ιστορικής αυτοσυνειδησίας που θα τους επέτρεπε να διαγνώσουν τη νομοτελειακή σήψη του οικοδομήματός τους. Εγκλωβισμένοι στον φενακισμό της αλλοτριωμένης τους συνείδησης, εκλαμβάνουν την παρακμή και τη φαυλότητα είτε ως περιστασιακό ή διαχειριστικό είτε ως ατομικό φαινόμενο, αδυνατώντας να συλλάβουν την ιστορική εξάντληση ή, άλλως, το τέλος της εποχής του συστήματος που εκπροσωπούν.

Στα “Ελεγεία” ο Θέογνις ο Μεγαρεύς αναφερόταν στον “φαύλο άνθρωπο” (κακὸν ἄνδρα): «εἰκὸς τὸν κακὸν ἄνδρα κακῶς τὰ δίκαια νομίζειν,/μηδεμίαν κατόπισθ’ ἁζόμενον νέμεσιν» (Είναι φυσικό ο φαύλος άνθρωπος να έχει για το δίκαιο γνώμη στρεβλή/ αφού δεν νιώθει μέσα του κανένα δέος για τη Νέμεση που ακολουθεί»— -απόδοση: Γιάννης Δάλλας).

Κώστας Γουλιάμος: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ - Μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Κώστας ΓΟΥΛΙΑΜΟΣ

Συγκοινωνούντα δοχεία: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ

Η πολιτική «διπλής χρήσης» ως μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Και ενώ η διεθνής προσοχή παραμένει στραμμένη στη Μέση Ανατολή, η Γερμανία μετατοπίζει το στρατιωτικό της ενδιαφέρον προς το Κίεβο.

Στο Βερολίνο ο Μερτς και ο Ζελένσκι υπέγραψαν μια σειρά αλληλένδετων συμφωνιών στρατιωτικής, οικονομικής και ενεργειακής φύσης, άμεσα συνδεδεμένων με τη λειτουργία της οικονομίας πολέμου.

Μάλιστα ο Μερτς υποστήριξε ότι η Ουκρανία διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να καλύψει μακροπρόθεσμα τις αμυντικές της ανάγκες μέσω ευρωπαϊκού δανείου ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Είναι φανερό πως η κατεύθυνση της ΕΕ και των κρατών - μελών προς πολεμική οικονομία, με την πολιτική κάλυψη αστικών κομμάτων, βαθαίνει το αδιέξοδο.

Κώστας Γουλιάμος: Όταν η ποιητική μεταλλάσεται σε οικονομία θορύβου και ορατότητας

Κώστας Γουλιάμος 

Όταν η ποιητική μεταλλάσεται σε οικονομία θορύβου & ορατότητας

Ο σύγχρονος πληθωρισμός ποιητικού λόγου συγκροτείται ως ένα πεδίο συμβολικής οικονομίας, εντός του οποίου η διάκριση του Marx μεταξύ αξίας χρήσης και ανταλλακτικής αξίας αποκτά καθοριστική ερμηνευτική σημασία. Η ποιητική δημιουργία υπάγεται ολοένα και περισσότερο σε μηχανισμούς υλικής και άυλης αξιοποίησης, ενώ, στο πλαίσιο της "πολιτισμικής βιομηχανίας" των Adorno και Horkheimer, ενσωματώνεται σε διαδικασίες τυποποίησης, κυκλοφορίας και κατανάλωσης.

Έτσι η ποίηση αντί να λειτουργεί ως πεδίο κριτικής συνείδησης και αισθητικής ρήξης, ενσωματώνεται στους μηχανισμούς της αγοράς και, τελικά, υποβαθμίζεται σε προϊόν συμβολικής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο αυτό, οι πρακτικές των δημοσίων σχέσεων και της αγοραλογίας (marketing) δεν περιορίζονται στη διανομή, αλλά επεκτείνονται στον ίδιο τον πυρήνα της ποιητικής δημιουργίας.

Κώστας Γουλιάμος: Η offshore κανονικότητα της αστικής δημοκρατίας και η διαρθρωτική βία του καπιταλισμού

Κώστας Γουλιάμος 

Οι υπεράκτιες ως μορφή διαρθρωτικής βίας του καπιταλισμού

Στις αρχές του μήνα κυκλοφόρησε μελέτη της Oxfam που εκτιμά ότι ο συνολικός offshore πλούτος έφτασε περίπου 13,25 τρισεκατομμύρια δολάρια. Από αυτά, περίπου 3,5 τρισ. παραμένουν κρυμμένα από τις φορολογικές αρχές κρατών. Ας σημειωθεί πώς αυτό το ποσό υπερβαίνει το ΑΕΠ της Γαλλίας και είναι υπερδιπλάσιο του συνδυασμένου ΑΕΠ των 44 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου. Το δε 80% αυτού του ποσού ανήκει στο πλουσιότερο 0,1% του πληθυσμού.

Οι υπεράκτιες δομές των αστικών κρατών δεν αποτελούν απλώς «τεχνική φοροαποφυγής», αλλά οργανικό στοιχείο της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Στα Grundrisse ο Μαρξ αναλύει την τάση του κεφαλαίου να υπερβαίνει χωρικά και θεσμικά όρια. Οι offshore εταιρείες είναι σύγχρονη μορφή αυτής της τάσης. Συνολικά, το κεφάλαιο γίνεται ολοένα πιο «αποεδαφικοποιημένο», ενώ τα αστικά κράτη ανταγωνίζονται για να το προσελκύσουν.

Κώστας Γουλιάμος: Χρηματοπιστωτικός πόλεμος - Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας - Από την αντλία στο χρηματιστήριο

Κώστας Γουλιάμος
Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας: Από την αντλία στο χρηματιστήριο

Στο πλαίσιο της μάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και σε συνάρτηση με τη μεγάλη αύξηση των πολεμικών δαπανών, κεντρική πτυχή των εξελίξεων στον Κόλπο συνιστά ο ενεργειακός ανταγωνισμός¹ που εκδηλώνεται μέσω πληγμάτων σε ενεργειακές πηγές, υποδομές και δίκτυα μεταφοράς από αμφότερες τις πλευρές.

Ειδικότερα, η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν συνιστά το πρόσχημα για μια πρωτοφανή ενεργειακή υφαρπαγή.

Με την αρωγή των αστικών κυβερνήσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα εκτινάσσοντας τις τιμές, την ώρα που το κόστος παραγωγής παραμένει σταθερό.

Πρόκειται για την απόλυτη μεθόδευση «κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών».

Κώστας Γουλιάμος: Ο μιλιταρισμός της επιτάχυνσης ή Η επιτάχυνση ως δομικό στοιχείο κυριαρχίας

Κώστας Γουλιάμος 

Επιτάχυνση ως δομικό στοιχείο κυριαρχίας

Σε μια εποχή αδιάκοπης επιτάχυνσης, η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει όχι μόνο τη λειτουργία της ανθρώπινης δράσης αλλά και του πολέμου.

Ήδη από τη δεκαετία του ’70 ο Paul Virilio είχε μιλήσει για έναν κόσμο που συνεχώς επιταχύνεται. Μάλιστα θεωρούσε την επιτάχυνση ως μορφή βίας. Μεταξύ άλλων, ο Γάλλος διανοητής υποστήριζε ότι η ιστορία της πολιτικής και της στρατιωτικής ισχύος είναι ταυτόχρονα και ιστορία της αύξησης της ταχύτητας.

Ήδη στο τέλος του πρώτου τέταρτου του 20ου αιώνα, η στρατηγική του ιμπεριαλισμού εστιάζει όχι μόνο στην κατάκτηση χώρου -επίγειου και διαστημικού- αλλά και στην κυριαρχία του χρόνου.

Ο σύγχρονος πόλεμος εξελίσσεται σε μια αναμέτρηση ταχύτητας. Αυτή η μεταβολή στηρίζεται σε τρεις θεμελιώδεις πυλώνες: την τεχνητή νοημοσύνη, τα υπερηχητικά όπλα και την κυριαρχία στο διάστημα.

Κώστας Γουλιάμος: Κουλτούρα πολέμου, πολιτικός εκφασισμός και ταξική πάλη

Κώστας Γουλιάμος

Ο ρόλος της κουλτούρας πολέμου και της στρατιωτικοποίησης της σκέψης αποτελεί θεμέλιο λίθο κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού

Εξάλλου η ίδια η ανοχή ή/και αποδοχή της βαρβαρότητας απέναντι στα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα πολέμου -και όχι μόνο- είναι στοιχείο κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού.

Σπεύδω να σημειώσω πως η Χάνα Άρεντ στο βιβλίο της "Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ: Μια έκθεση για την κοινοτοπία του κακού" είχε διατυπώσει την ιδέα ότι η ρηχότητα και η έλλειψη κριτικής σκέψης ενισχύουν τη διάπραξη του κακού.

Γενικά όμως η ανάγνωση περί «ρηχότητας» της Άρεντ λειτουργεί αποκαλυπτικά, καθότι ενδυναμώνει τη θέση πως η έλλειψη σκέψης κάθε άλλο παρά ως τυχαία αδυναμία μπορεί ερμηνευτεί.

Τουναντίον, αποτελεί δομικό παράγωγο του καπιταλιστικού συστήματος.

Κώστας Γουλιάμος: Η Μέση Ανατολή, ο ρόλος των συστημικών «αναλυτών» - ΜΜΕ, τα κατά συρροή κι εξακολούθηση εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ, η Κύπρος, η Ελλάδα και η αλυσίδα της ιμπεριαλιστικής φρίκης

Κώστας Γουλιάμος 

Η Μέση Ανατολή θυμίζει «πυριτιδαποθήκη» – Ο ρόλος των συστημικών «αναλυτών» & ΜΜΕ

Η στρατιωτική επίθεση που εκδηλώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές κλιμακώσεις στη Μέση Ανατολή των τελευταίων ετών.

Έχει σαφώς χαρακτήρα δομών ιμπεριαλιστικής βίας. Μεταξύ άλλων, η επίθεση πραγματοποιήθηκε χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεγονός που κονιορτοποιεί κάθε πολιτικό, νομικό και ηθικό έρεισμα των ίδιων των αστικών κρατών και του αφηγήματος-προπαγάνδας τους περί διεθνούς νομιμότητας και στρατηγικών αιτιολόγησης.

Από την άλλη, η στρατιωτική ισχύς, η ηγεμονία ενημέρωσης και τα οικονομικά συμφέροντα των μονοπωλίων συγκλίνουν στον στόχο επέκτασης της αμερικανο-ισραηλινής κυριαρχίας στην περιοχή.

Κώστας Γουλιάμος: Η βιο-οικονομία ως νέο εργαλείο ιμπεριαλιστικής στρατηγικής ― Φαρμακευτικά, αγροδιατροφικά μονοπώλια και διάστημα

Κώστας Γουλιάμος

Η βιο-οικονομία ως νέο εργαλείο ιμπεριαλιστικής στρατηγικής

Στο πλαίσιο της διαρκούς επέκτασης και παραγωγής υπεραξίας, ο ιμπεριαλισμός ως βαθμίδα ανάπτυξης του καπιταλισμού συνδέεται με την κυριαρχία των μονοπωλίων και την αλληλεξάρτηση βιομηχανικού και χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Ειδικότερα στον 21ο αιώνα ο καπιταλισμός μετατρέπει τη βιο-οικονομία σε ένα από τα κεντρικά εργαλεία ιμπεριαλιστικής στρατηγικής.

Μέσω της βιοτεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής και της συνθετικής βιολογίας, συγκροτείται ένας οικονομικός κύκλος που αναμένεται να εκτιναχθεί στα 8 τρισεκατομμύρια μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε. Το δε οικονομικό αποτύπωμα της βιο-οικονομίας στην ΕΕ είναι ήδη τεράστιο, αγγίζοντας τα 2,7 τρισεκατομμύρια ευρώ σε συνολική αξία, σύμφωνα με το νέο Στρατηγικό Πλαίσιο για τη Βιο-οικονομία της Κομισιόν¹.

Η βιο-οικονομία πλέον μετεξελίσσεται σε θεμελιώδη συνιστώσα του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι, καθώς η συνεισφορά της αναμένεται να αγγίξει το 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2030. Τα δε επιστημονικά πεδία της αποτελούν για τα μονοπώλια και τα αστικά κράτη εργαλεία επιβολής και ελέγχου πάνω στις βασικές παραμέτρους γνώσης και εργασίας. Δίχως άλλο, η βιο-οικονομία αναδύεται ως η νέα αιχμή του δόρατος για την ιμπεριαλιστική συσσώρευση κεφαλαίου, υπηρετώντας την ανάγκη του συστήματος για διαρκή εκμετάλλευση. Στο «Κεφάλαιο» αλλά και στα «Grundrisse» ο Μαρξ αποτύπωσε πώς ακριβώς η διαδικασία υπεραξίας μετατρέπει εργασία και πρώτες ύλες σε εμπορεύματα. Στη βιο-οικονομία, αυτή η διαδικασία διευρύνεται: Η ίδια η βιολογία και η γνώση γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης. Οπου η εκμετάλλευση δεν περιορίζεται πλέον στη σωματική εργασία, αλλά εισβάλλει στην ίδια τη ζωή, στα κύτταρα και τις γνωστικές διεργασίες των ανθρώπων.

Κώστας Γουλιάμος: Πώς ο ΟΗΕ διά της Holguin-Cuellar ξεπλένει κατοχή και εποικισμό

Πώς ο ΟΗΕ διά της Holguin-Cuellar ξεπλένει κατοχή και εποικισμό

Kosta Gouliamos

Φιλελευθερος Κύπρου 20/2/2026

Μνημείο ηθελημένης συσκότισης αποτελεί το πρόσφατο άρθρο της κ. Holguin- Cuellar, προσωπικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ για την Κύπρο. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «…στο νότο, η Κυπριακή Δημοκρατία ανέλαβε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) …»

Προφανώς και γνωρίζει η κ. Holguin- Cuellar ότι με την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, ολόκληρη η επικράτεια αποτελεί ευρωενωσιακό έδαφος. Γνωρίζει ότι το 36,2% της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι υπό κατοχή από ΝΑΤΟϊκό κράτος, την Τουρκία. Ότι ο εποικισμός της ΝΑΤΟϊκής Τουρκίας αποτελεί έγκλημα πολέμου, σύμφωνα με την Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης (άρθρο 49, παρ. 6), ή με το Ψήφισμα 2334 (2016) του ίδιου του ΟΗΕ που ορίζει ότι οι εποικισμοί αποτελούν «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Και βέβαια γνωρίζει πως ένα επιπλέον 2,5% εδάφους κατέχεται από ένα επίσης ΝΑΤΟϊκό κράτος, το ΗΒ, το οποίο εξακολουθητικά διατηρεί το παράνομο καθεστώς των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων (SBAs) στις περιοχές Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. Καθεστώς που, ως «αποικιακό κατάλοιπο», αντιβαίνει τα ίδια τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την κατάργηση της αποικιοκρατίας.

Κώστας Γουλιάμος: Ο κατακερματισμός του κομματικού συστήματος στην Κύπρο

Κώστας Γουλιάμος

Διάβασα πως στο Μητρώο Πολιτικών Κομμάτων στην Κύπρο των 561.252 ψηφοφόρων, τα εγγεγραμμένα κόμματα είναι 26.

Αυθύπαρκτο επομένως και το ερώτημα: τι ακριβώς υποδηλοί ή/και σηματοδοτεί η παρουσία 26 κομματικών σχηματισμών στις επικείμενες εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ένα εκλογικό σώμα περίπου 561.252 ψηφοφόρων;

Κατά τη γνώμη μου υποδηλοί ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς με όρους απλού πολιτικού πλουραλισμού ή θεσμικής “ανοχής”. Τουναντίον, ο υπερκατακερματισμός του κομματικού συστήματος συνιστά ένδειξη βαθύτερης κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης, η οποία εδράζεται στις αντιφάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού και στη φθορά των μηχανισμών αστικής ηγεμονίας.

Στην αστική δημοκρατία τα συστημικά κόμματα εντάσσονται στο εποικοδόμημα και λειτουργούν ως μορφές οργάνωσης, διαμεσολάβησης και νομιμοποίησης των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. Η δε σχετική “σταθερότητα” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ιστορικά συνοδεύεται από κομματικά συστήματα περιορισμένου αριθμού, εντός των οποίων οι ενδοαστικές αντιθέσεις εκφράζονται πολιτικά χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση ο πυρήνας των σχέσεων παραγωγής. Όταν, ωστόσο, οι κοινωνικές και οικονομικές αντιφάσεις οξύνονται και οι παραδοσιακοί φορείς αδυνατούν να εξασφαλίσουν κοινωνική συναίνεση, το πολιτικό πεδίο εισέρχεται σε φάση αποδιάρθρωσης.

Κώστας Γουλιάμος: Η Κύπρος ανάμεσα στις άγριες όχθες (banks) της Χρηματιστικής Ολιγαρχίας

Depression Bread Line, by George Segal (1991)

*

Κώστας Γουλιάμος

Τράπεζες ή η Χρηματιστική Ολιγαρχία στην Κύπρο του 21ου Αιώνα

Με αφορμή τη σθεναρή άρνηση του Υπουργείου Οικονομικών και των τραπεζών στην Κύπρο για επιβολή φόρων επί του χρηματοπιστωτικού συστήματος--όπου η άρνηση φορολόγησης είναι η συνειδητή αποστολή του αστικού κράτους.

Η Κύπρος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μικρής καπιταλιστικής οικονομίας με τη συγκέντρωση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου να έχει φτάσει σε επίπεδα που υπερβαίνουν κατά πολύ την παραγωγική της βάση.

Συγκεκριμένα, οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες κατέχουν περίπου 90 % του συνολικού τραπεζικού ενεργητικού, δηλαδή περίπου €59–60 δισ., που αντιστοιχεί σε ~160 % του ετήσιου ΑΕΠ (~€37–38 δισ.).

Με άλλα λόγια, οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες ελέγχουν ένα τραπεζικό ενεργητικό που ξεπερνά κατά 1,5 φορές το ετήσιο συνολικό ΑΕΠ. Τα 2/3 και πλέον του ΑΕΠ βρίσκονται, μέσω τραπεζικών ισολογισμών, συνδεδεμένα με τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Κώστας Γουλιάμος Οικονομία Πολέμου: Νευροεπιστήμη στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού για τη στρατιωτικοποίηση του Διαστήματος

(Διάστημα: Ο «πέμπτος τομέας» επιχειρήσεων της ΜΑΤΟμένης Συμμαχίας)

Κώστας Γουλιάμος
Οικονομία Πολέμου: Νευροεπιστήμη στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού για τη στρατιωτικοποίηση του Διαστήματος

1. Στρατιωτικοποίηση της πολιτικής

Σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, ενδοαστικών ανταγωνισμών και ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι αναγκαία η συνεχής επαγρύπνηση και ο διαρκής αγώνας ενάντια σε όλες τις συστημικές πολιτικές εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, τα οποία οι πολιτικοί - κομματικοί βραχίονες της αστικής δημοκρατίας προσπαθούν να εξωραΐσουν με μέτρα απατηλής ασφάλειας και κίβδηλης σταθερότητας. Με μέτρα που στοχεύουν αφενός στον εγκλωβισμό των εργατικών και λαϊκών τάξεων, αφετέρου στην υπονόμευση της ταξικής συνείδησης. Και που, συνακόλουθα, επιχειρούν τον εκμαυλισμό του λαϊκού κινήματος με αποϊδεολογικοποιημένες και ανιστόρητες πρακτικές μεταμφίεσης κι εξαπάτησης. Ωστόσο καθημερινά αποδεικνύεται πως η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και τα κόμματα που υλοποιούν τις πολιτικές της, αδυνατούν να μεταμφιέσουν τη δικτατορία του κεφαλαίου και, συνακόλουθα, τις εφιαλτικά ευδιάκριτες πτυχές στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας κι εκφασισμού του δημόσιου βίου.

Κώστας Γουλιάμος: ΗΠΑ, Γροιλανδία, Καναδάς - Οι Θερσίτες - Το ανθρωποειδές ρομπότ - Η λαϊκή οργή στο Ιράν - Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί - Τα συστημικά ΜΜΕ και η Γροιλανδία - Κύπρος και ΕΕ - Ψευδομόρφωση - ΗΠΑ και εκφασιμός - Βενεζουέλα - Η αστική μυθολογία - Μπέρτολτ Μπρεχτ - Michelangelo Pistoletto (13 άρθρα)

Κώστας Γουλιάμος 

1. Περί ΗΠΑ, Γροιλανδίας, Καναδά κλπ

Σήμερα το μεσημέρι (15/1/2026) ―μιλώντας με τον εκλεκτό δημοσιογράφο Κώστα Κωνσταντίνου στην εκπομπή “Από Μέρα σε Μέρα” της δημόσιας τηλεόρασης του ΡΙΚ― έθεσα κάποια ζητήματα που είτε είναι σχετικά άγνωστα, είτε σπάνια αποτελούν αντικείμενο ανάλυσης και δημόσιου διαλόγου.

Κατά κάποιο τρόπο, επεκτείνω αυτή τη συζήτηση ιστορικά και πολιτικά. Για παράδειγμα, ανέφερα πως ο Trump εκφράζει με ωμό και κυνικό τρόπο το σύστημα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, των οποίων οι επεκτατικές πολιτικές σε ό,τι αφορά στον Καναδά και την Γροιλανδία έχουν ρίζες στο μακρινό 19ου αιώνα.

Με άλλα λόγια, οι σημερινές απειλές για εισβολή και προσάρτηση δεν μπορεί να κριθούν ή/και ερμηνευτούν ως ζήτημα μιας φρενήρους προσωπικής συμπεριφοράς από πλευράς ηγέτη της πολιτικής διοίκησης των ΗΠΑ, αλλά δομικό στοιχείο της πολιτικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να επεκτείνει την κυριαρχία και τον έλεγχο πάνω σε άλλα κράτη μέσω στρατιωτικής βίας, οικονομικής πίεσης ή/και πολιτικής κηδεμονίας.