Κώστας Γουλιάμος: Πίσω από τη βιτρίνα του Ταμείου Ανάκαμψης - Ένα νέο μνημόνιο ΚΑΙ για τον λαό της Κύπρου

Κώστας Γουλιάμος 

Πίσω από τη βιτρίνα του Ταμείου Ανάκαμψης: Ένα νέο μνημόνιο ΚΑΙ για τον λαό της Κύπρου

Είναι εντυπωσιακή, αν όχι εκκωφαντική, η σιωπή που επικρατεί στην Κύπρο γύρω από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Στη δημόσια συζήτηση κυριαρχεί μια εξωραϊσμένη και μονοδιάστατη εικόνα, που παρουσιάζει το Ταμείο ως μια γενναιόδωρη ευρωπαϊκή χρηματοδοτική ευκαιρία, αποσιωπώντας την πραγματική οικονομική και ταξική του διάσταση:

τον ευρωπαϊκό δανεισμό, τις μακροχρόνιες δημοσιονομικές δεσμεύσεις, τα 61 αντιλαϊκά προαπαιτούμενα (αποκαλούνται μεταρρυθμίσεις στο ηγεμονικό αφήγημα), τη διοχέτευση δημόσιων πόρων σε επιχειρηματικούς ομίλους και πολυεθνικές, αλλά και το κοινωνικό κόστος που καλείται να επωμιστεί ο λαός.

Έτσι, ένα πρόγραμμα δισεκατομμυρίων, με βαθιές επιπτώσεις στο μέλλον της κυπριακής οικονομίας, κοινωνίας, εργατικής τάξης και των εργαζομένων παρουσιάζεται περίπου ως μια ανώδυνη αναπτυξιακή παροχή, χωρίς να διεξάγεται ο αναγκαίος δημόσιος και πολιτικός διάλογος για το τι πραγματικά είναι, ποιους εξυπηρετεί και ποιος τελικά πληρώνει τον λογαριασμό.

Κώστας Γουλιάμος: Η αρετή της... κολακείας και ο Έρασμος

*

Βλέπε και

Κώστας Γουλιάμος: In memoriam Μαρίας Κυρτζάκη (1948 - 21 Ιαν. 2016) με δύο ποιήματα

*

Κώστας Γουλιάμος

Στο “Μωρίας Εγκώμιον” ο Έρασμος ταυτίζει τη μωρία με την ανοησία και την τρέλα και όσα παράγωγα ακολουθούν: φιλαυτία, φαυλότητα, χαζομάρα, κολακεία, λήθη, χλιδή κ.ο.κ.

Όπου η απόλυτη ειλικρίνεια και η αλήθεια μπορούν να γίνουν επικίνδυνες και, συνεπώς, η κολακεία ―χαρακτηριστικό της μωρίας―, μεταμφιέζεται σε αρετή.

Η διαχρονική σκέψη του Έρασμου απευθύνεται σ’ ένα ευρύ φάσμα επαγγελματικών και κοινωνικών κατηγοριών, ακόμη και στις ίδιες τις πόλεις και τα έθνη.

Αναδεικνύει την έπαρση, και την πνευματική κενότητα, επισημαίνοντας ότι η μωρία συχνά συγκαλύπτεται πίσω από ένα περίβλημα επιτηδευμένης σοβαρότητας και επίπλαστης αυθεντίας.

Κώστας Γουλιάμος: In memoriam Μαρίας Κυρτζάκη (1948 - 21 Ιαν. 2016) με δύο ποιήματα

Κώστας Γουλιάμος

In memoriam Μαρίας Κυρτζάκη

Το σύγχρονο ποιητικό τοπίο χαρακτηρίζεται από έντονη συγγραφική και εκδοτική δραστηριότητα, η οποία, ωστόσο, δεν συνιστά πάντοτε ένδειξη αντίστοιχης εμβάθυνσης στην ποιητική τέχνη, ούτε μαρτυρεί την ύπαρξη εκείνης της διανοητικής και αισθητικής συγκρότησης που ο Ελύτης προσδιόρισε ως «ποιητική νοημοσύνη».

Πλήθος ανθρώπων γράφουν και εκδίδουν χωρίς καλλιέργεια αισθήσεων, χωρίς βαθιά αίσθηση της γλώσσας και, κυρίως, χωρίς συνείδηση της ιστορικής διαδρομής, των αισθητικών κατακτήσεων και των μεγάλων διανοητικών και υφολογικών αναμετρήσεων της Ποίησης.

Εκείνο, όμως, που καθιστά το φαινόμενο ακόμη πιο προβληματικό είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ίδια η γραφή τους προδίδει μια σχεδόν αδιανόητη άγνοια της ποιητικής παράδοσης και των μεγάλων κατακτήσεών της.

Σαν να μην προηγήθηκαν ποιητές, ρεύματα, αισθητικές ανατροπές και γλωσσικές κατακτήσεις, με τις οποίες κάθε ποιητική φωνή οφείλει ―έστω και σιωπηρά― να αναμετρηθεί. Η άγνοια δεν αποτελεί πρωτοτυπία.

Κώστας Γουλιάμος: Γαλάζια Πατρίδα και Θαλάσσιες Ζώνες - Επικίνδυνες διεκδικήσεις, ενεργειακές συμπράξεις και ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις

Κώστας Γουλιάμος

«ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ» ΚΑΙ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΖΩΝΕΣ

Επικίνδυνες διεκδικήσεις, ενεργειακές συμπράξεις και ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις

Στο επίκεντρο των εξελίξεων στην Ανατολική Μεσόγειο αναμένεται να βρεθεί εντός Νοεμβρίου το τουρκικό νομοσχέδιο για τη δημιουργία θαλάσσιων περιοχών «ειδικού καθεστώτος», με την Άγκυρα να προετοιμάζει την προώθησή του στην Τουρκική Εθνοσυνέλευση πριν από το τέλος του 2026.

Η ενδεχόμενη θεσμοθέτηση αυτών των μονομερών ρυθμίσεων μετατρέπει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε επίσημο κρατικό νόμο, εντείνοντας τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στις αστικές τάξεις της περιοχής για τον έλεγχο θαλάσσιων ζωνών, διαύλων μεταφοράς και ενεργειακών κοιτασμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Διευρύνοντας συνεχώς το πλαίσιο των διεκδικήσεών της, η Τουρκία έχει προχωρήσει - πέραν της υπογραφής του λιβυκού μνημονίου - στη δημοσιοποίηση χαρτών με το σχέδιο «Γαλάζια Πατρίδα», στη βάση των οποίων η Ελλάδα αποκόπτεται απ' την Ανατολική Μεσόγειο, αφού το Καστελόριζο και οι νησίδες γύρω του χάνουν κάθε επήρεια και άρα δικαίωμα σε θαλάσσιες ζώνες.¹

Κώστας Γουλιάμος: Και πάλι για το δικέφαλο τέρας του αστικού (παρα)κράτους των ΗΠΑ ― Η αναγκαιότητα οργάνωσης της εργατικής τάξης

 

* 

Δικέφαλο, βόρειο, αμερικάνικο τέρας μεγάλο

δημοκράτη σκουφί στο ’να κεφάλι, ρεπούμπλικα στ’ άλλο·

Νικολάς Γκιγιέν (1902-1989), Εθνικός ποιητής της Κούβας

(Μτφρ.: Μπ. Ζ.)

*

Βλέπε και

Κώστας Γουλιάμος: Το δικέφαλο τέρας της αμερικανικής αστικής δημοκρατίας και η εξαθλίωση του λαού

*

Κώστας Γουλιάμος

Οι σημερινές ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ διεξάγονται σε συνθήκες όξυνσης της πολιτικής αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης των θεσμικών περιορισμών της προεδρικής εξουσίας.

Πέρα από την εκλογική τους διάσταση, οι εξελίξεις αυτές αντανακλούν βαθύτερες διεργασίες αναδιάταξης της αστικής εξουσίας, μέσα από τις οποίες οι αυταρχικές τάσεις αποκτούν ολοένα πιο συγκεκριμένη πολιτική και θεσμική έκφραση.

Αποτυπώνεται έτσι εντατικοποίηση του εκφασισμού, η οποία δεν αποτελεί απλώς άνοδο της ακροδεξιάς ρητορικής, αλλά συνίσταται στη σύγκλιση συγκεκριμένων πολιτικών πρακτικών: αυταρχική συγκέντρωση εξουσιών, αποδυνάμωση των μηχανισμών ελέγχου, διεύρυνση της κατασταλτικής παρέμβασης και συστηματική καλλιέργεια εθνικισμού, ξενοφοβίας και κοινωνικού διχασμού.

Κώστας Γουλιάμος: 1293 - Σγουρομάλληδες και Τσολάκογλου της αστικής τάξης και ένα ποίημα για το Κάστρο της Καλαμάτας

*

1293

Κάστρο Καλαμάτας(*)

 

Η ήρεμη φωνή των αγγέλων

Στο χαοτικά ευφυές μυαλό σου

Οι δέκα χιλιετίες χείμαρροι στην πύλη της θάλασσας

Κάτω από το Κάστρο Έλληνες και Σλάβοι της Γιάννιτσας

Σαν σπέρνει ο Λέοντας του Αγίου Μάρκου

Τα μυτερά του όνειρα στου Νέδοντα τις όχθες

Ανάμεσα στο κοιμητήρι και στον ίσκιο του πλάτανου

Χορεύοντας τη μάχη τ’ ουρανού

Στις ρίζες του άλλου κόσμου

 

―εσείς βουνά μου πράσινα

βουνά μου χιονισμένα―

(Κώστας Γουλιάμος, Το Μάτι της Λέξης, 2024)

*

Όταν ένας βυζαντινός αξιωματούχος παρέδωσε την Καλαμάτα στους Φράγκους

Στα τέλη του 13ου αιώνα, ο νέος Πρίγκιπας της Αχαΐας, Φίλιππος της Σαβοΐας, επέβαλε νέους, δυσβάσταχτους φόρους στους ντόπιους πληθυσμούς για να χρηματοδοτήσει τις δικές του ανάγκες και εκστρατείες

Μα οι κάτοικοι ―παραδοσιακά ανυπότακτοι―, δεν είχαν αποδεχθεί ποτέ πλήρως τη φράγκικη κυριαρχία και επαναστάτησαν, έχοντας άμεση ενθάρρυνση και βοήθεια από τους Βυζαντινούς του Δεσποτάτου του Μυστρά, που αναζητούσαν κάθε ευκαιρία για να πλήξουν το Φράγκικο Πριγκιπάτο.

Έτσι έγινε η κατάληψη του κάστρου της Καλαμάτας το 1293 από τους επαναστάτες, “κατοίκους των Σκορτών” όπως αναφέρονται στο “Χρονικόν του Μορέως”.

Πρόκειται για ιστορικό γεγονός, από τα πιο επαναστατικά της Φραγκοκρατίας στην Πελοπόννησο.

Κώστας Γουλιάμος: Τι φοβάται το κεφάλαιο και Η ταξική αντίφαση της κυπριακής οικονομίας (2 άρθρα)

Κώστας Γουλιάμος 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση του κεφαλαίου εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της δημοκρατίας, αλλά δυσπιστεί απέναντι στη μοναδική δύναμη που μπορεί να αμφισβητήσει έμπρακτα τις επιλογές της: τους ίδιους τους λαούς.

Όταν εκατομμύρια κόσμου και νεολαία διαμαρτύρονται για την ακρίβεια, την εργασιακή ανασφάλεια, την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών και την πολεμική οικονομία, η συζήτηση μετατοπίζεται βολικά από τις αντικειμενικές αιτίες της δυσαρέσκειας στους υποτιθέμενους υποκινητές της.

Αυτό δεν είναι απλώς πολιτική αλαζονεία. Είναι η πολιτική αφασία μιας ταξικής εξουσίας που δυσκολεύεται να αποδεχθεί ότι η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά νοικοκυριά που υφίστανται τις συνέπειες των αποφάσεων της ΕΕ μπορούν να αναγνωρίσουν τα κοινά τους συμφέροντα, να οργανωθούν και να αντισταθούν.

Γιατί το κεφάλαιο φοβάται την οργή που αποκτά ταξική συνείδηση, πολιτικό προσανατολισμό και συλλογική δύναμη.

🚩🚩 ΚΚΕ 🚩 86 χρόνια από την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940) 🚩 Η ΕΑΜική Αντίσταση, οι "αιώνιες" ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οι "ισχυρές οικονομίες", η ελληνική αστική τάξη, το αντικομμουνιστικό παραλήρημα και η οριστική νίκη του λαού 🚩🚩 Δημήτρης Κουτσούμπας 🚩 Το δικό μας ΟΧΙ σήμερα είναι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή της Ελλάδας, στις συνεχείς θυσίες για τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας 🚩 VIDEO

Ανακοίνωση του ΚΚΕ για την 28η Οκτωβρίου 1940

Σε ανακοίνωσή του για την 28η Οκτωβρίου 1940 το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ επισημαίνει τα εξής:

«Η στρατιωτική εισβολή της φασιστικής Ιταλίας τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 σηματοδότησε την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου και την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στον ιμπεριαλιστικό Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 

Δ. Κουτσούμπας: Το δικό μας ΟΧΙ σήμερα είναι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή της Ελλάδας, στις συνεχείς θυσίες για τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας (VIDEO)

Σε δήλωσή του για την 28η Οκτώβρη, ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας υπογράμμισε τα εξής:

«Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι λαοί μπορούν να νικήσουν ακόμα και τον πιο ισχυρό αντίπαλο. Αυτό μας διδάσκει το έπος του 1940, η ηρωική ΕΑΜική Αντίσταση, η συντριβή του φασισμού-ναζισμού.

Το δικό μας ΟΧΙ σήμερα είναι ΟΧΙ στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην εμπλοκή της Ελλάδας, στις συνεχείς θυσίες για τα κέρδη των εκμεταλλευτών μας».

 

Ταυτόχρονα, αποτέλεσε την απαρχή μιας ολόκληρης περιόδου, που χαρακτηρίστηκε από τη βαρβαρότητα της τριπλής φασιστικής κατοχής αλλά και από τη μαζική ηρωική δράση των εργατικών - λαϊκών δυνάμεων.

Κώστας Γουλιάμος: Η σύγχυση γνώμης και γνώσης στον 21ο αιώνα

Κώστας Γουλιάμος 

Η σύγχυση γνώμης και γνώσης στον 21ο αιώνα

Η εκρηκτική αύξηση των πληροφοριών και η αστραπιαία κυκλοφορία μηνυμάτων στον 21ο αιώνα διαμορφώνουν ένα περιβάλλον στο οποίο η ταχύτητα διάδοσης συχνά υποκαθιστά την επαλήθευση, ενώ η επανάληψη και η ευρεία απήχηση ενός ισχυρισμού δημιουργούν την ψευδαίσθηση της εγκυρότητάς του.

Η αποσπασματική πρόσληψη των γεγονότων, η αναπαραγωγή ανακριβειών και η κατασκευή στρεβλών ερμηνειών καθιστούν ολοένα δυσκολότερη τη διάκριση ανάμεσα στο τεκμηριωμένο και το αυθαίρετο.

Υπάρχει, επομένως, ένα διαχρονικό ζήτημα που συνδέεται με την ανθρώπινη σκέψη και αφορά στη σύγχυση της γνώμης με τη γνώση.

Υπό αυτό το πρίσμα, η ορθότητα μιας πεποίθησης δεν αρκεί για να τη μετατρέψει σε γνώση, όπως και η ευρεία κοινωνική αποδοχή της δεν εγγυάται την αλήθεια της.

Κώστας Γουλιάμος: EU Inc. - Το «28ο καθεστώς» ως εργαλείο θωράκισης του μονοπωλιακού κεφαλαίου ή Περί ελευθερίας των αγορών και δουλείας των λαών

Κώστας Γουλιάμος 

EU Inc.: Το «28ο καθεστώς» ως εργαλείο θωράκισης του μονοπωλιακού κεφαλαίου

Μέσα σε κλίμα αντιλαϊκών «αναδιαρθρώσεων, χθες στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η ΕΕ απαίτησε προκλητικά την επιτάχυνση του «28ου καθεστώτος» εταιρικού δικαίου (EU Inc. εντός του 2026.

Πρόκειται για θεσμικό εργαλείο αναδιάρθρωσης του ευρωπαϊκού καπιταλισμού προς όφελος του μονοπωλιακού κεφαλαίου, με στόχο την επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, την ενίσχυση της ανταγωνιστικής θέσης των ευρωπαϊκών μονοπωλιακών ομίλων και τη διαμόρφωση ευνοϊκότερων όρων για την κερδοφόρα αξιοποίηση του κεφαλαίου σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Πίσω από την υπόσχεση της απλούστευσης, και με σημαία «Μία Ευρώπη-Μία Αγορά», αναδεικνύεται το ταξικό περιεχόμενο αυτής της πολιτικής: δηλαδή, η άρση εμποδίων στην κίνηση και συγκέντρωση του κεφαλαίου, η διευκόλυνση εξαγορών και συγχωνεύσεων και η ενίσχυση της δυνατότητας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων να επεκτείνουν τη δράση τους σε πανευρωπαϊκή κλίμακα.

Κώστας Γουλιάμος: Από τη φιλαυτία... των μελισσών στο προσάναμμα της ανατροπής (δύο άρθρα)

Κώστας Γουλιάμος

Η οικονομία της κολακείας: Φιλαυτία και λογοτεχνικοί κύκλοι

Ο Bernard Mandeville (1670-1733), αναλύοντας τα ανθρώπινα πάθη και τον ρόλο τους στην κοινωνική ζωή, ανέδειξε μία από τις θεμελιώδεις αντιφάσεις της νεότερης αστικής κοινωνίας: τον τρόπο με τον οποίο η ιδιοτέλεια, η επιδίωξη κοινωνικής αναγνώρισης και η στρατηγική προβολή του εαυτού μετατρέπονται σε μηχανισμούς απόκτησης και εδραίωσης κοινωνικής ισχύος.

Στο πλαίσιο αυτό, η επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος δεν λειτουργεί απλώς ως έκφραση προσωπικών επιθυμιών, αλλά ως μέσο αναπαραγωγής προνομίων, ενίσχυσης της κοινωνικής θέσης αλλά και εξασφάλισης δυνατοτήτων κοινωνικής ανέλιξης.

Στον «Μύθο των Μελισσών», η φιλαυτία, η ματαιοδοξία και η επιθυμία διάκρισης αντιμετωπίζονται από τον Mandeville ως δυνάμεις που, υπό συγκεκριμένους κοινωνικούς όρους, αποκαλύπτουν το χάσμα ανάμεσα στα δημόσια διακηρυγμένα κίνητρα και στις πραγματικές επιδιώξεις που καθορίζουν την ανθρώπινη δράση.

Κώστας Γουλιάμος: Δημοφοβική Κουλτούρα

Κώστας Γουλιάμος

Δημοφοβική Κουλτούρα

Για πολλούς λόγους, αναζητώ ορισμένα από τα σημερινά ιδεολογικά προτάγματα σε μια παλαιότερη ιστορική περίοδο.

Όχι πως ο 21ος και ο 19ος αιώνας είναι, λόγου χάρη, όμοιοι, αλλά επειδή ορισμένοι κοινωνικοί μηχανισμοί επιβιώνουν μέσα από διαφορετικές μορφές: η ανασφάλεια μεταφράζεται σε ατομικό πρόβλημα, ενώ η ασφάλεια αναζητείται στην απομάκρυνση από τη συλλογική οργάνωση και ζωή.

Υπό αυτό το πρίσμα, το Biedermeier δεν υπήρξε απλώς ένα επιδραστικό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό "κίνημα" της Κεντρικής Ευρώπης, όπου τα μεσαία στρώματα και η αστική τάξη των πόλεων απομακρύνονταν από την πολιτική δράση.

Συνολικά, αυτό το "κίνημα" συγκρότησε τρόπο ζωής. Εκκόλαψε κοινωνική νοοτροπία στις γερμανόφωνες κυρίως χώρες ―ιδιαίτερα στην Αυστριακή Αυτοκρατορία― ανάμεσα στο Συνέδριο της Βιέννης του 1815 και τις επαναστάσεις του 1848.

Κώστας Γουλιάμος: Από τον «κίνδυνο αφανισμού της ανθρωπότητας» στον έλεγχο της ΤΝ ― Τι αποκρύπτει το καπιταλιστικό αφήγημα

Κώστας  Γουλιάμος

Από τον «κίνδυνο αφανισμού της ανθρωπότητας» στον έλεγχο της ΤΝ: Τι αποκρύπτει το καπιταλιστικό αφήγημα

(Φωτό: Associated Press) 

Κυριακή 04/10/2026 - 12:39

Με πρόσχημα τον «κίνδυνο αφανισμού της ανθρωπότητας», η πρόσφατη συνάντηση στον Λευκό Οίκο (29/09) φανέρωσε κάτι πολύ πιο συγκεκριμένο: Τη στενή διαπλοκή των τεχνολογικών κολοσσών με την κρατική εξουσία, σε μια περίοδο που η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) εξελίσσεται σε προνομιακό πεδίο του σύγχρονου μονοπωλιακού ανταγωνισμού.

Ο Τραμπ βρέθηκε στο ίδιο τραπέζι με τους ιδιοκτήτες και επικεφαλής ομίλων όπως η Meta, η Google, η Nvidia, η OpenAI, η Anthropic και η xAI.

Και τι αποφασίστηκε;

Ένα πλαίσιο ελέγχου, με τους ίδιους τους μονοπωλιακούς ομίλους να εποπτεύουν τις δραστηριότητές τους, να συνεργάζονται με εξωτερικούς ελεγκτές και στη συνέχεια να αξιολογούν εσωτερικά τα πορίσματα.

Κατά πως λέει και ο θυμόσοφος λαός: Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει.

Πρόκειται, ασφαλώς, για μορφή κορπορατισμού αφού ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων του αστικού κράτους και της δημόσιας διοίκησης, με τ' ανάλογα ανταλλάγματα και προνόμια.

Κώστας Γουλιάμος: Ο Αποπροσανατολισμός της «Τεχνολογικής Αυτονομίας» ― Τεχνητή Νοημοσύνη και Κεφάλαιο

Κώστας Γουλιάμος 

Ο Αποπροσανατολισμός της «Τεχνολογικής Αυτονομίας»

Τεχνητή Νοημοσύνη και Κεφάλαιο

Οι πρόσφατες δημόσιες προειδοποιήσεις εργαζομένων και ερευνητών ισχυρών ομίλων τεχνολογιών αιχμής που συμμετέχουν στην ανάπτυξη των συστημάτων Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ), επαναφέρουν στο επίκεντρο ζητήματα που για δεκαετίες παρέμεναν κυρίως στο πεδίο της φιλοσοφικής και κοινωνικής κριτικής.

Πιο συγκεκριμένα, ερευνητές από κορυφαία εργαστήρια ΤΝ έχουν προειδοποιήσει ότι η επιτάχυνση της ανάπτυξης ολοένα ισχυρότερων συστημάτων μπορεί τελικά να υπερβεί τις ανθρώπινες δυνατότητες κατανόησης και ελέγχου τους.

Μολαταύτα, το κρίσιμο ζήτημα δεν εντοπίζεται στο εάν η ΤΝ μπορεί να καταστεί «ανεξέλεγκτη». 

Βρίσκεται βαθύτερα: ποια κοινωνική δύναμη παράγει αυτή την τεχνολογία, με ποια κίνητρα, υπό ποιο καθεστώς ιδιοκτησίας και προς όφελος ποιων συμφερόντων μετατρέπεται σε «ανεξέλεγκτο» μηχανισμό;

Κώστας Γουλιάμος: Το Καθεστώς της «Διπλής Κατοχής» - Από τα Τάγματα Ασφαλείας της Μεσσηνίας στη Βίλα Αριάδνη της Κρήτης

Κώστας Γουλιάμος 

Το Καθεστώς της «Διπλής Κατοχής»: Από τα Τάγματα Ασφαλείας της Μεσσηνίας στη Βίλα Αριάδνη της Κρήτης

Η περίοδος της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον ναζιστικό άξονα συνοδεύτηκε από ένα ιδιαίτερα αντιφατικό και βαθιά πολιτικό φαινόμενο, το οποίο διατυπώνεται ως καθεστώς της "διπλής κατοχής".

Πρόκειται για τη φάση εκείνη όπου οι αποχωρούντες Γερμανοί ναζί, οι επερχόμενοι Βρετανοί ιμπεριαλιστές και η εγχώρια αστική τάξη ―μαζί με τα ένοπλα τμήματά της, όπως τα Τάγματα Ασφαλείας―, συνέκλιναν σε έναν κοινό, στρατηγικό στόχο: την αναχαίτιση και την τελική εξόντωση των λαϊκών δυνάμεων του #ΕΑΜ-#ΕΛΑΣ.

Το νήμα αυτής της στρατηγικής συνδέει άρρηκτα δύο γεωγραφικά σημεία της νότιας Ελλάδας: τη Μεσσηνία τον Σεπτέμβρη του 1944 και την Κρήτη (Κνωσός) οκτώ μήνες αργότερα-τον Μάη του 1945.

Η βασική επιδίωξη του βρετανικού ιμπεριαλισμού και της ελληνικής άρχουσας τάξης δεν ήταν η άμεση και ολοκληρωτική συντριβή των ναζί.

Κάστας Γουλιάμος Η Αδήλωτη Εργασία στην Κύπρο και το φιάσκο των ελέγχων Και η Eurostat για τη... σταθερότητα του Μητσοτάκη

Κάστας Γουλιάμος

Η Αδήλωτη Εργασία στην Κύπρο: Το φιάσκο των προσχηματικών ελέγχων

Παρασκευή 18/09/2026 - 12:04

Πρόσφατα το Υπουργείο Εργασίας της Κύπρου πραγματοποίησε εκστρατεία κατά της αδήλωτης εργασίας. Ελέγχθηκαν 18.366 εργαζόμενοι και εντοπίστηκαν 1.009 αδήλωτοι, δηλαδή ποσοστό 5,49%.

Στη συνέχεια, ο Υπουργός Εργασίας¹ παρουσίασε τη μείωση της αδήλωτης εργασίας από 15% το 2016 σε 5% το 2026 ως απόδειξη κυβερνητικής αποτελεσματικότητας.

Η επίκληση, όμως, ενός μεμονωμένου δείκτη, αποκομμένου από τη συνολική αξιολόγηση των δεδομένων και των πολιτικών, υπονομεύει το ίδιο το κυβερνητικό αφήγημα.

Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία Κύπρου, οι απασχολούμενοι ανέρχονται σε 520.763. Συνεπώς, οι έλεγχοι αφορούσαν μόλις το 3,53% του συνόλου.

Κώστας Γουλιάμος: Η ΒΙΑμηχανία της μόδας

Κώστας Γουλιάμος

Η βιομηχανία της μόδας

Οι βίαιες σκηνές από μια επίδειξη στη Νέα Υόρκη αποκαλύπτουν πως πίσω από τη λάμψη της βιομηχανίας της μόδας υπάρχει ένα σύστημα εξουσίας που απαγορεύει την αμφισβήτηση και, συνακόλουθα, τη διαμαρτυρία.

Ο κύριος που ασκεί βία σε διαδηλωτές είναι ο Steven Kolb, CEO του Council of Fashion Designers of America (CFDA). Τα βίντεο που δημοσιοποιήθηκαν δείχνουν τον Kolb να ακινητοποιεί διαδηλωτή, να τον πιέζει πάνω σε παράθυρο, καλύπτοντας το στόμα του, ενώ σε άλλο σημείο εμφανίζεται να συγκρατεί με βίαιο πάλι τρόπο διαδηλώτρια.

Η πολιτική σημασία της εικόνας βρίσκεται ακριβώς στην αποκάλυψη μιας βαθύτερης σχέσης: της αντίφασης ανάμεσα στο φαντασμαγορικό κόσμο της μόδας και στις σχέσεις εξουσίας και εκμετάλλευσης που συστηματικά αποκρύπτονται.

Η μόδα παρουσιάζει το εμπόρευμα ως "επιθυμία", "ταυτότητα" και "ελευθερία", οι μηχανισμοί της οποίας αποσιωποιούν τις ταξικές σχέσεις εργασίας.

Κώστας Γουλιάμος: ΗΠΑ - Δανία - Γροιλανδία και το αντισατασιακό αφήγημα της ΕΕ

Κώστας Γουλιάμος

ΗΠΑ-Δανία : Η “αντίσταση” που κατέληξε σε συμφωνία

Τον Γενάρη του 2026, η στάση της κυβέρνησης της Δανίας εμφανίστηκε από το αστικό πολιτικό σύστημα και τους συστημικούς αναλυτές ως δήθεν «υπόδειγμα αντίστασης» στις αξιώσεις του Τραμπ.

Από τότε είχα υποστηρίξει –εδώ στον τοίχο του f/b (από τον σύνδεσμό κάτω τα άρθρα 1 και 6)– τους λόγους για τους οποίους η «αντίσταση» της κυβέρνησης της Δανίας, όπως και της ΕΕ, ήταν παντελώς κάλπικη: όχι έκφραση ρήξης με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, αλλά εκδήλωση ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και παζαριού για τη διασφάλιση ιδιαίτερων συμφερόντων του μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Κώστας Γουλιάμος: Το ψηφιακό σκηνικό της ιδιοτέλειας και η κουλτούρα του κλασαυχενισμού

Κώστας Γουλιάμος

Ψηφιακό σκηνικό ιδιοτέλειας

Καταγράφω μια τουλάχιστον παράδοξη μορφή δημόσιας παρουσίας στην εποχή των (αντι)κοινωνικών δικτύων: ένα μεγάλο μέρος του κόσμου των γραμμάτων και των τεχνών αναλώνεται στο να μιλά αδιάκοπα μόνο για τα δικά του ποιήματα, βιβλία και επιτεύγματα. Ταυτόχρονα σιωπά σχεδόν ολοκληρωτικά για όσα συμβαίνουν γύρω του.

Η στάση αυτή θυμίζει —τηρουμένων των αναλογιών— τον Ντόριαν Γκρέυ του Όσκαρ Ουάιλντ, όπου η εικόνα του εαυτού αποκτά σταδιακά μεγαλύτερη σημασία από την ίδια την πραγματικότητα.

Ψυχολογικά, μπορεί να συνδέεται με την ανάγκη αναγνώρισης και επιβεβαίωσης. Φιλοσοφικά, με τη μετατόπιση από το «είμαι» στο «φαίνομαι».

Η Άρεντ, λογουχάρη, θα μας θύμιζε ότι ο δημόσιος χώρος δεν είναι απλώς σκηνή αυτοπαρουσίασης.

Ο Μπαχτίν θα συμπλήρωνε πως κάθε ουσιαστικός λόγος προϋποθέτει διάλογο.

Ο Ζίμελ θα μιλούσε για ψυχολογική εξάντληση και έλλειμμα γόνιμου βάθους σχέσεων.

Ο δε Μαρξ θα εντόπιζε ένα πολύπτυχο αλλοτρίωσης.

Κώστας Γουλιάμο: Εφιάλτης για τον λαό τα «οράματα» της αστικής διακυβέρνησης

Κώστας Γουλιάμος

Εφιάλτης για τον λαό τα «οράματα» της αστικής διακυβέρνησης

Η αστική διακυβέρνηση στον καπιταλισμό του 21ου αιώνα δεν χρειάζεται πάντοτε να προσφεύγει στην εξαθλίωση ώστε να αναπαράγει συνθήκες υποταγής.

Της αρκεί η μισθολογική εξάρτηση του εργαζομένου, η προεκλογική ψιχουλολογία των παροχών και, κυρίως, η διαρκής απειλή στέρησης των όρων εκείνων που απαιτούνται για την ίδια του την επιβίωση.

Όταν λοιπόν η επιβίωση συναρτάται με την αποδοχή των όρων που υπαγορεύει το κεφάλαιο, ο φόβος μετατρέπεται σε πολιτικό μηχανισμό πειθάρχησης: αναστέλλει την αμφισβήτηση και τη ρήξη, υπονομεύει την ταξική συνείδηση και απονευρώνει την ταξικό αγώνα.