Κώστας Γουλιάμο: Εφιάλτης για τον λαό τα «οράματα» της αστικής διακυβέρνησης

Κώστας Γουλιάμος

Εφιάλτης για τον λαό τα «οράματα» της αστικής διακυβέρνησης

Η αστική διακυβέρνηση στον καπιταλισμό του 21ου αιώνα δεν χρειάζεται πάντοτε να προσφεύγει στην εξαθλίωση ώστε να αναπαράγει συνθήκες υποταγής.

Της αρκεί η μισθολογική εξάρτηση του εργαζομένου, η προεκλογική ψιχουλολογία των παροχών και, κυρίως, η διαρκής απειλή στέρησης των όρων εκείνων που απαιτούνται για την ίδια του την επιβίωση.

Όταν λοιπόν η επιβίωση συναρτάται με την αποδοχή των όρων που υπαγορεύει το κεφάλαιο, ο φόβος μετατρέπεται σε πολιτικό μηχανισμό πειθάρχησης: αναστέλλει την αμφισβήτηση και τη ρήξη, υπονομεύει την ταξική συνείδηση και απονευρώνει την ταξικό αγώνα.

Κώστας Γουλιάμο: Η ακροδεξιά είναι καπιταλισμός

Κώστας Γουλιάμος

Η ακροδεξιά είναι καπιταλισμός

Η άνοδος της ακροδεξιάς στη Γερμανία δεν αποτελεί πολιτική παρέκκλιση ούτε και αιφνίδια «συντηρητική στροφή» της κοινωνίας. Απεναντίας, είναι παράγωγο της βαθιάς κρίσης και σήψης του καπιταλιστικού συστήματος.

Όταν το κεφάλαιο βαθαίνει την εκμετάλλευση, κατεδαφίζει τις κοινωνικές κατακτήσεις και μεταφέρει το κόστος της κρίσης στις λαϊκές μάζες, ενώ η εργατική αντίσταση παραμένει κατακερματισμένη και στερημένη από επαναστατικό πολιτικό υποκείμενο, τότε δημιουργείται το έδαφος πάνω στο οποίο η αντίδραση εμφανίζεται ως δήθεν «αντισυστημική» δύναμη.

Η επισφάλεια της εργασίας και η διάλυση συλλογικών δεσμών δημιουργούν το κοινωνικό έδαφος πάνω στο οποίο η ακροδεξιά μετατρέπει τη διάχυτη κοινωνική δυσαρέσκεια ή οργή σε εθνικισμό, ξενοφοβία και αυταρχισμό.

Σε αυτό το οικονομικό, πολιτισμικό και ιδεολογικό πεδίο δρα η «Βιομηχανία της Συνείδησης»: ένα σύμπλεγμα μηχανισμών παραγωγής, κυκλοφορίας και αναπαραγωγής ιδεών και εικόνων του καπιταλισμού, μέσω των οποίων η κοινωνική πραγματικότητα αποσπάται από τις ιστορικές και υλικές της αιτίες.

Κώστας Γουλιάμος: Το Μοναστήρι της ΝΔ και ο Πρίγκιπας της Πάρμας

Κώστας Γουλιάμος

Με φόντο τη σημερινή συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, “Το Μοναστήρι της Πάρμας” και “Το Κόκκινο και το Μαύρο” του Σταντάλ γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ.

Οι κοινωνικές τους υποδηλώσεις λειτουργούν ως ερμηνευτικά κλειδιά, ξεσκεπάζοντας την παροχολογία Μητσοτάκη, η οποία μετατρέπει τις κοινωνικές ανάγκες σε αγοραία επικοινωνιακή βιτρίνα.

Από πολλές απόψεις, η εμμονική επίκληση για δήθεν «σταθερότητα» και «αυτοδυναμία», σε συνδυασμό με την προειδοποίηση κατά της «ψήφου διαμαρτυρίας» και την παράλληλη διαχείριση των εσωκομματικών ισορροπιών και φατριών, ταυτίζεται απόλυτα με τον παρανοϊκό φόβο της ανατροπής και τις αυλικές ίντριγκες που περιγράφονται στο “Μοναστήρι της Πάρμας”, όπου το πολιτικό εποικοδόμημα οχυρώνεται απέναντι στην κοινωνική αφύπνιση.

Πίσω από την τεχνοκρατική ορολογία των “αγορών” και των “δημοσιονομικών αντοχών”, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να κατασκευάσει ένα αφήγημα αξιοκρατίας.

Κώστας Γουλιάμος: Τα κορακίστικα της κυβέρνησης και η απάντηση του λαού στο μεγάλο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης

Κώστας Γουλιάμος

Σήμερα απαντά ο λαός στα κορακίστικα της κυβέρνησης

Στόχος των κορακίστικων είναι να παραπλανήσουν. Οι θέσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρου του Eurogroup Κυριάκου Πιερρακάκη στο 6ο Thessaloniki Metropolitan Summit του Economist, διατυπωμένες στα γνωστά κορακίστικα του κυβερνητικού μηχανισμού, αποτελούν υπόδειγμα παραπλάνησης και συσκότισης.

Ωστόσο, δεν πρόκειται απλώς για μια κορακίστικη γλώσσα πολιτικής επικοινωνίας, αλλά για τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου αποκρύπτουν τις κοινωνικές σχέσεις και τις ταξικές επιλογές που υποκρύπτονται πίσω από τον λόγο τους.

Ενδεικτικό της λειτουργίας αυτής είναι και η γλωσσική επινόηση του υπουργού, ο οποίος ανακάλυψε μια ανύπαρκτη λέξη: τα πολιτικά συστήματα, ισχυρίστηκε, αντιδρούν “υπογραμμικά”.

Η συγκεκριμένη κορακίστικη λέξη παραπέμπει σε κακοποίηση της γλώσσας. Ήδη από την εποχή του Διαφωτισμού, ο John Locke είχε επισημάνει ότι η κακοποίηση της γλώσσας ―και η σκόπιμα στρεβλή ή ανεπαρκής χρήση της― δεν παραμορφώνει απλώς τον λόγο, αλλά συσκοτίζει την ίδια την πραγματικότητα, καθιστώντας τη γλώσσα εργαλείο χειραγώγησης και εξουσίας.

Κώστας Γουλιάμο: Το Ταμείο Ανάκαμψης, το μεγάλο φαγοπότι και ο ασήκωτος λογαριασμός

Κώστας Γουλιάμος

Ταμείο Ανάκαμψης: Το μεγάλο φαγοπότι και ο λογαριασμός στους εργαζόμενους

Στον μύθο του Ερυσίχθονα, η αχόρταγη βουλιμία μετατρέπεται σε θεία τιμωρία: όσο περισσότερο καταβροχθίζει, τόσο πιο αδυσώπητη καθίσταται η πείνα του, ώσπου η ακόρεστη επιθυμία καταλήγει στην ίδια του την καταστροφή.

Η πραγματικότητα της ΕΕ προσφέρει μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου συμβολισμού: την καταβρόχθιση δισεκατομμυρίων, όπου ισχυρά μονοπώλια και επιχειρηματικοί όμιλοι προσέρχονται στο τραπέζι του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ τον λογαριασμό καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά νοικοκυριά.

Πιο συγκεκριμένα, το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ προστίθεται στα αλλεπάλληλα τραπέζια της μεγάλης επιχειρηματικής ευωχίας, όπου οι ισχυροί του κεφαλαίου προσέρχονται για να αυξήσουν την κερδοφορία τους με χρήμα που παράγεται κοινωνικά.

Μόνο που, σε αυτή τη σύγχρονη εκδοχή του Ερυσίχθειου μύθου, ο λογαριασμός δεν καταλήγει στους αχόρταγους συνδαιτυμόνες. Μετακυλίεται στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, με τη μορφή της λιτότητας, της φορολογικής επιβάρυνσης (φοροληστείας), της κατεδάφισης των εργατικών δικαιωμάτων και της διαρκούς συρρίκνωσης των κοινωνικών αναγκών.

Κώστας Γουλιάμος: Ο Αϊ-Γιώργης ο Μεθυστής και οι σοσιαλδημοκρατικές αυταπάτες

Κώστας Γουλιάμος

Στη λαϊκή σοφία “αυτός δεν θέλει γιατρό, θέλει τον Αϊ-Γιώργη τον Μεθυστή” παραπέμπουν οι εντός των τειχών του καπιταλιστικού συστήματος κάλπικες διακηρύξεις της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, των αστικών κομμάτων, των συστημικών αναλυτών και (Μη)Κυβερνητικών Οργανώσεων περί “δημοκρατικού καπιταλισμου” και “υπερφορολόγησης των υπερπλουσίων”.

Εξού και οι συχνές πυκνές απολογητικές δηλώσεις τύπου “εμείς δεν δαιμονοποιούμε το κεφάλαιο”.

Η φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνική δημοσιονομική επιλογή, αλλά ως ζήτημα ταξικής σύγκρουσης.

Κατά συνέπεια, οι χρεοκοπημένες σοσιαλδημοκρατικές “αυταπάτες” και οι κάλπικες προσδοκίες που καλλιεργούνται δεν αποτελούν διέξοδο για τον λαό. Τουναντίον, είναι μηχανισμός εγκλωβισμού και ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.

Κώστας Γουλιάμος: Ο Πόλεμος ως Μηχανισμός Συσσώρευσης - Χρέος, Τράπεζες και Μονοπωλιακό Κεφάλαιο

Κώστας Γουλιάμος 

Ο Πόλεμος ως Μηχανισμός Συσσώρευσης: Χρέος, Τράπεζες και Μονοπωλιακό Κεφάλαιο

Ο αγαπημένος φίλος Γιώργος Πήττας ζήτησε τα δύο κείμενά μου ―αυτό των δρόμων χρηματοδότησης της πολεμικής μηχανής που δημοσίευσε ο Ριζοσπάστης χθες και το άλλο περί του χρέους που ανάρτησα στο f/b―, να διαβαστούν ως σύνδεση με την οικονομία πολέμου. Έτσι,. μετά από σχετική συζήτηση, επιχειρώ πιο κάτω μια πιο ευδιάκριτη σύνδεση.

Επειδή, αντικειμενικά ομιλούντες, η σύγχρονη πολεμική οικονομία δεν είναι απλώς ζήτημα στρατιωτικών δαπανών. Είναι ένας μηχανισμός μέσω του οποίου το αστικό κράτος, το μονοπωλιακό κεφάλαιο και το χρηματοπιστωτικό σύστημα διαπλέκονται όλο και στενότερα.

Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος παράγει τα όπλα, αλλά ποιος τα χρηματοδοτεί, ποιος κατέχει τα χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία που δημιουργούνται και ποιος τελικά επωμίζεται το βάρος.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα έντονη.

Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

*

Δες και

Κώστας Γουλιάμος: Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

*

Κώστας Γουλιάμος

Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

Καθώς περιοχές μετατρέπονται ξανά σε επίκεντρο ανταγωνισμών, η πολεμική κλιμάκωση αποτελεί συμπύκνωση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Το ΚΚΕ στην Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου¹ ανέδειξε τόσο την προετοιμασία του ΝΑΤΟ για γενικευμένο πόλεμο, όσο και την εντεινόμενη στροφή της ΕΕ προς την πολεμική οικονομία, που πλέον διαπερνά το σύνολο της παραγωγής.

Η στροφή αυτή υπερβαίνει τα χαρακτηριστικά μιας συγκυριακής προσαρμογής. Στην πραγματικότητα συνιστά μια στρατηγικά προσανατολισμένη επιλογή βαθύτερης ανασύνταξης των προτεραιοτήτων της μονοπωλιακής ολιγαρχίας σε κλάδους και δράσεις που συνδέονται με την πολεμική προετοιμασία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η πολεμική οικονομία ενσωματώνεται στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, λειτουργώντας ως μηχανισμός διοχέτευσης κεφαλαίων και κρατικών πόρων προς στρατηγικούς τομείς.

Κώστας Γουλιάμος: Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

*

Δες και

Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

*

Κώστας Γουλιάμος

Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

Τις τελευταίες ημέρες κυριαρχεί διεθνώς η είδηση ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε, για πρώτη φορά, τα 40 τρισ. δολάρια. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο αυξήθηκε κατά περίπου 3 τρισ., ενώ το Congressional Budget Office προβλέπει ότι έως το 2036 θα ανέλθει περίπου στο 120% του ΑΕΠ.

Την ίδια στιγμή, η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ανοίγει νέο κύκλο στρατιωτικών δαπανών, ύψους 1,15 τρισ. δολαρίων.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι, παρά την εκτόξευση του χρέους, η πολεμική ισχύς εξακολουθεί να αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα του αμερικανικού κράτους.

Η ουσία, επομένως, δεν βρίσκεται στη δημοσιονομική «κακοδιαχείριση», όπως υποστηρίζει η κυρίαρχη πολιτική ρητορική, αλλά στη βαθύτερη ταξική δομή που καθιστά τη διαρκή διόγκωση του χρέους ως οργανικό και λειτουργικό στοιχείο του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού.

Τα κρίσιμα ερωτήματα είναι: ποιοι καρπώνονται τις χρηματοπιστωτικές απαιτήσεις που απορρέουν από το δημόσιο χρέος και ποιες κοινωνικές τάξεις θα παράγουν, μέσω της εργασίας τους, τον πλούτο από τον οποίο θα εξυπηρετηθούν αυτές οι απαιτήσεις;

Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι χρηματοδότησης της πολεμικής μηχανής ― Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας ως μηχανισμός καπιταλιστικής αναπαραγωγής ― Το χρηματοδοτικό και χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα πολέμου ― Με το ΚΚΕ για την ανατροπή του συστήματος της σήψης

Κώστας Γουλιάμος

Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

Καθώς περιοχές μετατρέπονται ξανά σε επίκεντρο ανταγωνισμών, η πολεμική κλιμάκωση αποτελεί συμπύκνωση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Το ΚΚΕ στην Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου,⁽¹⁾ ανέδειξε τόσο την προετοιμασία του ΝΑΤΟ για γενικευμένο πόλεμο, όσο και την εντεινόμενη στροφή της ΕΕ προς την πολεμική οικονομία, που πλέον διαπερνά το σύνολο της παραγωγής.

Η στροφή αυτή υπερβαίνει τα χαρακτηριστικά μιας συγκυριακής προσαρμογής. Στην πραγματικότητα συνιστά μια στρατηγικά προσανατολισμένη επιλογή βαθύτερης ανασύνταξης των προτεραιοτήτων της μονοπωλιακής ολιγαρχίας σε κλάδους και δράσεις που συνδέονται με την πολεμική προετοιμασία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η πολεμική οικονομία ενσωματώνεται στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, λειτουργώντας ως μηχανισμός διοχέτευσης κεφαλαίων και κρατικών πόρων προς στρατηγικούς τομείς.

Κώστας Γουλιάμος: Ο νεοφυής άξονας Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας

Κώστας Γουλιάμος

Ο νεοφυής άξονας Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας

 Διαβάζοντας τις αναλύσεις για τον άξονα “Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας” (Κοινή Συμφωνία Άμυνας), προκαλεί εντύπωση η αδυναμία συστημικών συντακτών να εντάξουν την εξέλιξη στο αντικειμενικό πλαίσιο του φαύλου κύκλου των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων

 Ακόμη και αναλυτές, που αυτοπροσδιορίζονται ως “προοδευτικοί”, παραμένουν ―όπως ακριβώς και οι συστημικοί― εγκλωβισμένοι σε μια γεωπολιτική ανάγνωση, αποκομμένη από το ταξικό περιεχόμενο των διεθνών σχέσεων. Εξού και κρίνουν πως η Κύπρος πρέπει να αξιοποιήσει τη θέση της ώστε να ενισχύσει τη θέση και το ρόλο της ως κόμβου ενέργειας, ναυτιλίας, ασφάλειας, τηλεπικοινωνιών, κέντρου δεδομένων, πολιτικής προστασίας και…πάει λέγοντας!

Πρόδηλα, πρόκειται γι` αναλύσεις πλήρως αποκομμένες από το ταξικό, ιστορικό και ιμπεριαλιστικό πλαίσιο. Αναλύσεις που αγνοούν πως ο εν λόγω νεοφυής άξονας συνιστά πρωτίστως σύμπραξη αστικών τάξεων που διαθέτουν δικά τους διακριτά συμφέροντα, στοχεύοντας δια της συμμαχίας να ενισχύσουν τη θέση και τη διαπραγματευτική τους ισχύ στον εύθραυστο και διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνή συσχετισμό δύναμης.

Κώστας Γουλιάμος: Η φετιχοποίηση του βιβλίου ― Aντικείμενο-αξεσουάρ για τις ανάγκες των καλοκαιρινών διακοπών

*

Βλέπε και

Κώστας Γουλιάμος: Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

*

Κώστας Γουλιάμος

Η φετιχοποίηση του βιβλίου: αντικείμενο-αξεσουάρ για τις ανάγκες των καλοκαιρινών διακοπών

Η ετήσια, τελετουργική κατάρτιση καταλόγων τύπου «δέκα προτάσεις για το καλοκαίρι» από ορισμένα ηλεκτρονικά -και όχι μόνο- περιοδικά, συνιστά ευτελή εκμαυλισμό ή/και εκφυλισμό της αισθητικής κρίσης και, συνακόλουθα, την πλήρη υποταγή της αναγνωστικής αναζήτησης στη μηχανή των λόμπι.

Πρόκειται για βιομηχανοποιημένους καταλόγους, κατανάλωσης συσκευασμένων “συμβόλων”, όπου ο μηχανισμός της αγοραλογίας (μάρκετινγκ), των δημοσίων σχέσεων και των διαμεσολαβητών (επιτήδειοι “κριτικοί”) προσπαθούν να πείσουν τους αναγνώστες ότι η επιλογή τους είναι δήθεν «προσωπική», «ψαγμένη» ή «εκλεκτική», ενώ στην πραγματικότητα είναι προκατασκευασμένη.

Εν προκειμένω, ο φετιχισμός αγγίζει το απόγειό του: το βιβλίο επανακαθορίζεται ως ένα «αντικείμενο-αξεσουάρ» για τις ανάγκες των διακοπών ή του δήθεν ελεύθερου χρόνου.

Και ως «αντικείμενο-αξεσουάρ» βιομηχανοποιημένης καθοδήγησης του γούστου, εκμηδενίζει κάθε ίχνος αυθορμητισμού.

Κώστας Γουλιάμος: ΝΑΤΟποίηση του Κυπριακού και ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί 5+1

Βλέπε επίσης

Κώστας Γουλιάμος: O ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο και το συστημικό αφήγημα του Κυπριακού

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

Κώστας Γουλιάμος: Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο ― Για τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας στη ζωή των εργαζομένων (Ομιλία σε εκδήλωση της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του ΚΚΕ)

*

ΝΑΤΟποίηση Κυπριακού: Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί πίσω από τη νέα συνάντηση 5+1 που ανακοίνωσε ο Γκουτέρες

Του Κώστα Γουλιάμου 

(Τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου)

Οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο εντάσσονται στο κυρίαρχο ιδεολογικό πλαίσιο των ευρωατλαντικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τη μια πλευρά επιστρατεύεται η ρητορική του φόβου, με την προειδοποίηση ότι αν δεν υπάρξει λύση στο Κυπριακό «η Κύπρος θα γίνει πολύ πιο ευάλωτη στους κινδύνους» μιας ολοένα πιο ασταθούς περιοχής.

Η επίκληση μιας επερχόμενης απειλής επιδιώκει να δημιουργήσει αίσθημα επείγοντος και να παρουσιάσει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων ως τη μοναδική πολιτικά αποδεκτή επιλογή.

Κώστας Γουλιάμος: Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

Κώστας Γουλιάμος 

Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

Διάβασα για τη “μεγάλη έρευνα” της #Bookpress και του #βιβλιοπωλείου #Πολιτεία. Και σχολιάζω

Κάθε απόπειρα να καταρτισθεί ένας κατάλογος με τα “καλύτερα” λογοτεχνικά έργα μιας ορισμένης 50ετίας εγείρει ουσιώδη θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα.Αρχικά, η επιλογή λειτουργεί ως μηχανισμός αφαίρεσης.

Αποσπά τα έργα από τις συγκεκριμένες ιστορικές, αισθητικές και κοινωνικές συνθήκες παραγωγής και πρόσληψής τους και τα μετατρέπει σε ισοδύναμες μονάδες ενός αποϊστορικοποιημένου αξιολογικού ισοζυγίου.

Όπως η αγορά εξισώνει ετερογενή εμπορεύματα μέσω της ανταλλακτικής αξίας, έτσι και η “ψηφοφορία” (επιλογή) εξισώνει ετερογενή λογοτεχνικά έργα μέσω μιας αντιιστορικής αντίληψης της “ποιότητας”.

Έπειτα, ποιος και με ποια κριτήρια νομιμοποιείται να αποφανθεί περί της λογοτεχνικής αξίας; Το ερώτημα δεν είναι τυπικό ούτε διαδικαστικό. Αφορά στην ίδια τη συγκρότηση του λογοτεχνικού κανόνα, δηλαδή εκείνης της συμβολικής τάξης πραγμάτων που (καθ)ορίζει ποια έργα θα διασωθούν στη συλλογική μνήμη και ποια θα περιπέσουν στη σιωπή και τον αποκλεισμό.

Κώστας Γουλιάμος: O ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο και το συστημικό αφήγημα του Κυπριακού

Βλέπε και εδώ

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

 *

Κώστας Γουλιάμος

Η επίσκεψη (28/7/2026) του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο προβάλλεται από το κυρίαρχο πολιτικό αφήγημα, από συστημικούς κύκλους και αναλυτές ως ελπίδα ή/και ως νέα προσπάθεια ξεπεράσματος του αδιεξόδου στο Κυπριακό.

Ωστόσο, οι φορείς του συγκεκριμένου αφηγήματος προσδίδουν στην επίσκεψη μια μεταφυσική και ιδεαλιστική διάσταση, καθως στη θεώρησή τους δεν ερμηνεύεται η παρουσία του ΓΓ του ΟΗΕ ως μέρος των ενδοϊμπεριαλιστικών διεργασιών και σχεδιασμών της Ανατολικής Μεσογείου. 

Επιπρόσθετα, αυτή η θεώρηση ελέγχεται για την πολιτική της αβελτηρία, καθότι αποκόπτει αυθαίρετα την Κύπρο από τις αντικειμενικές νομοτέλειες της κατανομής ισχύος στη λεκάνη της Μεσογείου-Μέσης Ανατολής και την ιμπεριαλιστική αρχιτεκτονική του ΑγγλοΑμερικανικού και ΕυρωΝΑΤΟικού παράγοντα.

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

Κώστας Γουλιάμος 

Κύπρος: Φορολογική μεταρρύθμιση στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Διάβαζα σήμερα στοιχεία από μελέτη της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Central Bank of Cyprus HQ-Nicosia. Τα στοιχεία καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα που παρουσίασε τη φορολογική μεταρρύθμιση ως πανάκεια για την κοινωνία.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: το φτωχότερο 10% του πληθυσμού αναμένεται να ωφεληθεί κατά μέσο όρο μόλις €5 τον χρόνο, ενώ το πλουσιότερο 10% θα καρπωθεί €1.057. Την ίδια στιγμή, σχεδόν τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά δεν θα δουν καμία απολύτως αύξηση στο διαθέσιμο εισόδημά τους.

Αυτή είναι η "μεταρρύθμιση" που διαφημίζει η κυβέρνηση: ψίχουλα για τους πολλούς και προνόμια για τους λίγους.

Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν μια τραγική πραγματικότητα. Παρά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα, το 17,1% του πληθυσμού εξακολουθεί να βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ η ακρίβεια σε στέγη, ενέργεια και βασικά αγαθά εξανεμίζει τους μισθούς και τις συντάξεις στα μισά του μήνα.

Κώστας Γουλιάμος: Από τον Πρωσικό μιλιταρισμό στην οικονομία πολέμου του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού

Κώστας Γουλιάμος

Από τον Πρωσικό μιλιταρισμό στην οικονομία πολέμου του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού

Η έγκριση στρατιωτικών δαπανών από την Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ που υπερβαίνουν το 1 τρισ. δολάρια για το 2027, δεν συνιστά απλώς μια επιλογή δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά στρατηγική έκφραση του μονοπωλιακού καπιταλισμού να μετασχηματίζει το κράτος σε μηχανισμό διαρκούς πολεμικής προετοιμασίας.

Εξάλλου, το κράτος δεν αποτελεί ουδέτερο πεδίο διακυβέρνησης, αλλά τον θεσμικό και υλικό μηχανισμό μέσω του οποίου η κυρίαρχη αστική τάξη οργανώνει την πολιτική της εξουσία και κινητοποιεί τους οικονομικούς και στρατιωτικούς πόρους που απαιτούνται για τη διατήρηση των συμφερόντων της.

Στο ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, όπως ανέλυσε ο Λένιν, η συγκέντρωση του χρηματιστικού κεφαλαίου και ο ανταγωνισμός για αγορές, πρώτες ύλες και γεωπολιτικές σφαίρες επιρροής καθιστούν τη στρατιωτικοποίηση οργανικό στοιχείο της αναπαραγωγής του συστήματος.

Κώστας Γουλιάμος: Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο ― Για τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας στη ζωή των εργαζομένων (Ομιλία σε εκδήλωση της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του ΚΚΕ)

Κώστας Γουλιάμος

Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο

Η αντίληψη που κυριαρχεί στο αστικό και συστημικά κομματικό φάσμα Κύπρου, ότι η έλευση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στη Νήσο αποτελεί από μόνη της θετική εξέλιξη και βήμα προς μια «ιστορική λύση», αποκαλύπτει μια βαθιά ιδεαλιστική και μεταφυσική πρόσληψη της πολιτικής πραγματικότητας.

Πρόκειται για μια πολιτικά οξύμωρη και, συνακόλουθα, απατηλή προσέγγιση που αποσπά τη διπλωματική κινητικότητα από τους πραγματικούς κοινωνικούς, ιμπεριαλιστικούς και ταξικούς όρους μέσα στους οποίους αυτή εκδηλώνεται.

Οι διεθνείς πρωτοβουλίες δεν κρίνονται από τη ρητορική, τους επικοινωνιακούς ελιγμούς, και τις πλατωνικού ευχολογίου διακηρύξεις, αλλά από τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα που υπηρετούν και τους συσχετισμούς ιμπεριαλιστικής ισχύος που τις καθορίζουν.

Κώστας Γουλιάμος: Κυπριακό παζάρι με πατρόν ΝΑΤΟ, η 15 Ιουλίου 1974 & Δυο λόγια (σταράτα) για την Οικονομία Πολέμου (VIDEO)

Κώστας Γουλιάμος 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: παζάρι, με πατρόν ΝΑΤΟ

Με αφορμή την προγραμματισμένη επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, επιχειρείται για ακόμη μία φορά να διαμορφωθεί από συστημικούς κύκλους ένα κλίμα “ιστορικής ευκαιρίας’, “ρεαλισμού”, και “αναγκαίων συμβιβασμών”, την ώρα που οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο καθορίζονται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών -ΑγγλοΑμερικανικών, ΝΑΤΟϊκών και ΕΕ- αντιθέσεων και ανταγωνισμών.

Η δε επίκληση της γεωπολιτικής αστάθειας και της ανάγκης για “σταθερότητα” που διατυπώνεται από την κυρίαρχη προπαγάνδα στοχεύει στην εκκόλαψη κι` εμπέδωση της αντίληψης ότι κάθε εναλλακτική επιλογή είναι επικίνδυνη και ανεδαφική.

Η εν λόγω προπαγάνδα αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας από τις εγχώριες συστημικές και αστικές δυνάμεις να συνδιαμορφώσουν ένα πλαίσιο συναίνεσης διχοτομικών επιλογών με βάση τους σχεδιασμούς ΕυρωΝΑΤΟϊκών κέντρων εξουσίας.

Κώστας Γουλιάμος: Θεσμικός αντικομμουνισμός ― Η ανεξαρτησία των ΗΠ και η σφαγή της ιστορικής μνήμης ― Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς (3 έρθρα - 3 όψεις του καπιταλισμού)

Κώστας Γουλιάμος 

1. Θεσμικός αντικομμουνισμός

Το σύνολο των αστικών και συστημικών κομμάτων σε Ελλάδα και Κύπρο (και όχι μόνο) ερμηνεύουν την εντεινόμενη κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως διαχειριστική δυσλειτουργία.

Σε αυτή την ερμηνεία διασταυρώνονται ιδεολογικά συντηρητικές, σοσιαλδημοκρατικές, νεοφιλελεύθερες όπως και άλλες δυνάμεις, αγνοώντας την αντικειμενική πραγματικότητα: ότι δηλαδή η βαθιά κρίση της ΕΕ αποτελεί νομοτελειακή εκδήλωση των ανυπέρβλητων αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

Η ΕΕ, ως διακρατική συμμαχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, αδυνατεί εκ φύσεως να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ευημερία των λαών, καθώς πρωταρχικός σκοπός της είναι η θωράκιση της κερδοφορίας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.