Κώστας Γουλιάμος
Όταν η ποιητική μεταλλάσεται σε οικονομία θορύβου & ορατότητας
Ο σύγχρονος πληθωρισμός ποιητικού λόγου συγκροτείται ως ένα πεδίο συμβολικής οικονομίας, εντός του οποίου η διάκριση του Marx μεταξύ αξίας χρήσης και ανταλλακτικής αξίας αποκτά καθοριστική ερμηνευτική σημασία. Η ποιητική δημιουργία υπάγεται ολοένα και περισσότερο σε μηχανισμούς υλικής και άυλης αξιοποίησης, ενώ, στο πλαίσιο της "πολιτισμικής βιομηχανίας" των Adorno και Horkheimer, ενσωματώνεται σε διαδικασίες τυποποίησης, κυκλοφορίας και κατανάλωσης.
Έτσι η ποίηση αντί να λειτουργεί ως πεδίο κριτικής συνείδησης και αισθητικής ρήξης, ενσωματώνεται στους μηχανισμούς της αγοράς και, τελικά, υποβαθμίζεται σε προϊόν συμβολικής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο αυτό, οι πρακτικές των δημοσίων σχέσεων και της αγοραλογίας (marketing) δεν περιορίζονται στη διανομή, αλλά επεκτείνονται στον ίδιο τον πυρήνα της ποιητικής δημιουργίας.













