Κώστας Γουλιάμος
Διάβασα πως στο Μητρώο Πολιτικών Κομμάτων στην Κύπρο των 561.252 ψηφοφόρων, τα εγγεγραμμένα κόμματα είναι 26.
Αυθύπαρκτο επομένως και το ερώτημα: τι ακριβώς υποδηλοί ή/και σηματοδοτεί η παρουσία 26 κομματικών σχηματισμών στις επικείμενες εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ένα εκλογικό σώμα περίπου 561.252 ψηφοφόρων;
Κατά τη γνώμη μου υποδηλοί ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς με όρους απλού πολιτικού πλουραλισμού ή θεσμικής “ανοχής”. Τουναντίον, ο υπερκατακερματισμός του κομματικού συστήματος συνιστά ένδειξη βαθύτερης κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης, η οποία εδράζεται στις αντιφάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού και στη φθορά των μηχανισμών αστικής ηγεμονίας.
Στην αστική δημοκρατία τα συστημικά κόμματα εντάσσονται στο εποικοδόμημα και λειτουργούν ως μορφές οργάνωσης, διαμεσολάβησης και νομιμοποίησης των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. Η δε σχετική “σταθερότητα” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ιστορικά συνοδεύεται από κομματικά συστήματα περιορισμένου αριθμού, εντός των οποίων οι ενδοαστικές αντιθέσεις εκφράζονται πολιτικά χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση ο πυρήνας των σχέσεων παραγωγής. Όταν, ωστόσο, οι κοινωνικές και οικονομικές αντιφάσεις οξύνονται και οι παραδοσιακοί φορείς αδυνατούν να εξασφαλίσουν κοινωνική συναίνεση, το πολιτικό πεδίο εισέρχεται σε φάση αποδιάρθρωσης.










