Κώστας Γουλιάμος
Επιτάχυνση ως δομικό στοιχείο κυριαρχίας
Σε μια εποχή αδιάκοπης επιτάχυνσης, η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει όχι μόνο τη λειτουργία της ανθρώπινης δράσης αλλά και του πολέμου.
Ήδη από τη δεκαετία του ’70 ο Paul Virilio είχε μιλήσει για έναν κόσμο που συνεχώς επιταχύνεται. Μάλιστα θεωρούσε την επιτάχυνση ως μορφή βίας. Μεταξύ άλλων, ο Γάλλος διανοητής υποστήριζε ότι η ιστορία της πολιτικής και της στρατιωτικής ισχύος είναι ταυτόχρονα και ιστορία της αύξησης της ταχύτητας.
Ήδη στο τέλος του πρώτου τέταρτου του 20ου αιώνα, η στρατηγική του ιμπεριαλισμού εστιάζει όχι μόνο στην κατάκτηση χώρου -επίγειου και διαστημικού- αλλά και στην κυριαρχία του χρόνου.
Ο σύγχρονος πόλεμος εξελίσσεται σε μια αναμέτρηση ταχύτητας. Αυτή η μεταβολή στηρίζεται σε τρεις θεμελιώδεις πυλώνες: την τεχνητή νοημοσύνη, τα υπερηχητικά όπλα και την κυριαρχία στο διάστημα.
