Για ναυαγούς που θέλουν να κολυμπήσουν. Το σημείωμα άλλοτε βιαστικό και ταραγμένο, άλλοτε φλύαρο ή λακωνικό, ακατάληπτο κι ερμητικό, κακογραμμένο κι αδέξιο, ευδιάκριτο ή ξεθωριασμένο. Μπουκαλάκια, φιαλίδια, φιάλες αερίου. Μποτίλιες, μποτίλιες, μποτίλιες... Με καθορισμένο, πάντοτε, στίγμα.
Καλή στεριά, συνταξιδιώτες...
Ή καλή θάλασσα.
Ο Φιντελ Καστρο αναφερόμενος σε έναν
ξένο επισκέπτη, τον οποίον συνόδευε για μια βδομάδα κατά την περιοδεία του στην
ενδοχώρα της Κούβας, είπε: «Μα πώς θα μιλήσει αυτός ο άνθρωπος, που μιλάει
περισσότερο κι από μένα!» Αρκεί να γνωρίζεις έστω και λίγο τον Φιντέλ
Κάστρο, για να καταλάβεις πως αυτή ήταν μια υπερβολή του, κι από τις
μεγαλύτερες, επειδή είναι αδύνατο να φανταστείς κάποιον πιο εθισμένο από αυτόν
στις ομιλίες. Η προσήλωσή του στον λόγο αγγίζει τα όρια της μαγείας. Στην αρχή
της Επανάστασης, μια εβδομάδα μόλις μετά την θριαμβική του είσοδο στην Αβάνα,
μίλησε στην τηλεόραση χωρίς διακοπή επί εφτά ώρες. Πρέπει να είναι παγκόσμιο
ρεκόρ. Τις πρώτες πρωινές ώρες, οι κάτοικοι της Αβάνας, καθόλου εξοικειωμένοι
με την υπνωτική δύναμη εκείνης της φωνής, καθίσανε να τον ακούσουνε με τον
παραδοσιακό τρόπο, αλλά καθώς πέρναγε η ώρα, επιστρέφανε στη ρουτίνα τους, με
το ένα αφτί στα δικά τους και με το άλλο στην ομιλία.
―15 Απρίλη του 1961.
Το
προανάκρουσμα για την εισβολή μισθοφόρων στον Κόλπο των Χοίρων.
Αεροσκάφη
με ψεύτικα διακριτικά της Πολεμικής Αεροπορίας τηςΚούβας (κάποια και με
διακριτικά άλλων καπιταλιστικών χωρών) διεξάγουν επιδρομές στη βάση του Σαν
Αντόνιο δε λος Βάνιος (Επαρχία της Αρτεμίσα, 26 χιλ. νότια της Αβάνας), στο
αεροδρόμιο Αντόνιο Μασέο (AntonioMaceo),
στην πόλη Σαντιάγο δε Κούβα (νότια της Κούβας, δυτικά του Γουαντάναμο)
και στο αεροδρόμιο Σιουδάδ Λιμπερτάδ (CiudadLibertad, 9 χιλ. βορειοδυτικά της
Αβάνας).
Ο
Εδουάρδο Γαρσία Δελγάδο, ένα 25χρονο παλληκάρι ενταγμένο στην Εθνική
Επαναστατική Πολιτοφυλακή και μέλος των στρατευμάτων της Αεράμυνας, όπου
εκτός από οπλίτης υπηρετεί και σαν εκπαιδευτής στο αεροδρόμιο Σιουδάδ
Λιμπερτάδ, τραυματίζεται από θραύσματα στο χέρι και στο λαιμό.
Αιμόφυρτος
βρίσκει τη δύναμη με το γόνιμο αίμα του, να εγγράψει πάνω στην πόρτα του
θαλάμου, αλλά και στην ιστορία, τη βαθιά πίστη πως οι Κουβανοί, όταν
και όποτε χρειαστεί, είναι ικανοί να δώσουνε και τη ζωή τους για την
Επανάσταση.
Και
ο Νικολάς Γκιγιέν υμνεί αυτό το παλληκάρι, χαρίζοντάς του τη δεύτερη
αθανασία του.
Νικολάς Γκιγιέν
(1902-1989)
Το Γόνιμο Αίμα
Στον
Εδουάρδο Γαρσία, πολιτοφύλακα, που πεθαίνοντας, χτυπημένος από τα αεροπορικά πυρά των γιάνκηδων, τον Απρίλη του 1961, έγραψε με το αίμα του το όνομα του Fidel.
Για τον στρατιώτη που
έπεσε στη μάχη
και με το αίμα του FIDEL στην πόρτα γράφει,
μην πεις πως πήγε στράφι:
τούτο το αίμα σύμβολο είναι της Πατρίδας πως υπάρχει.
Την αυγή της 26ης
Ιουλίου, μια χούφτα νέοι εξαπολύουνε επίθεση στον στρατώνα Μονκάδα. Οπλισμένοι
με αξιοπρέπεια, με την κουβανία τους(*)και με κάτι λιανοντούφεκα για πουλάκια, αντιμάχονται τη δικτατορία του
Φουλχένσιο Μπατίστα και τον μισό αιώνα της αποικιοκρατίας που το παίζει
δημοκρατία.
Μερικοί, λίγοι,
πεθαίνουνε στη μάχη, αλλά περισσότερους από εβδομήντα θα τους εξοντώνει ο
στρατός μετά από μια βδομάδα βασανιστηρίων. Οι βασανιστές ξεριζώνουνε τα μάτια
του Αβέλ Σανταμαρία και άλλων κρατουμένων.
Venimos a defender la revolución cubana
Venimos a defender la revolución cubana
Porque fuera la primera de la lucha americana
Porque es hermana gemela de la lucha americana
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Dicen los americanos que Fidel es comunista
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Ma' no dicen que Batista mató 20.000 cubanos
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Si las cosas de Fidel son cosas de comunista
Si las cosas de Fidel son cosas de buen marxista
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
¡Que me pongan en la lista, que estoy de acuerdo con él!
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
Cuba si Cuba si Cuba si yanqui no
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Colombia las escuelas, se convierten en cuarteles
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
En Cuba ya se acabaron esos malos procederes
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Cuba si Cuba si Cuba si yanquis no
Μόνο
εκείνος που νομίζει πως ο Ιούδας υπήρξε
είναι ικανός να ξεπουλήσει τον Ναζωραίο
Ο ΑΔΕΙΟΣ
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΑΔΕΙΟΣ ΧΙΤΩΝΑΣ
ΣΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ του
Γολγοθά…
Πολύπτυχο, ιστορία, αφήγημα… σ’ αυτό το αφήγημα
ιστορημένο απ’ τον Θεό,
ξεφυλλισμένο απ’ τον θεό
σαν τριαντάφυλλο από αίμα κι από φως
στίχο το στίχο,
πέταλο το πέταλο
και συναγμένο στους τέσσερεις ασημένιους δίσκους
των Αγίων Ευαγγελίων…
Πώς λένε τον προδότη;
Ποιος είναι ο απαίσιος χαρακτήρας;…
—Ο Ιούδας. —Όχι! —Ποιος είναι λοιπόν;
—Κανένας. Ο άνεμος.
—Ο άνεμος; Ο Ιούδας είναι ο άνεμος;
—Μόνο εκείνος που νομίζει πως ο Ιούδας υπήρξε
είναι ικανός να ξεπουλήσει τον Ναζωραίο.
[...] Είμαι
μάρτυρας των αγώνων της Βίλμας εδώ και μισόν αιώνα περίπου. Τη θυμάμαι στις
συναντήσεις του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στη Σιέρα Μαέστρα. Τελικά στάλθηκε
από την ηγεσία του σε μια σημαντική αποστολή στο Δεύτερο Ανατολικό Μέτωπο. H Βίλμα δεν πτοήθηκε από κανέναν κίνδυνο.
Με
τον θρίαμβο της Επανάστασης, άρχισε την αδιάκοπη μάχη της για τις γυναίκες και
για τα παιδιά της Κούβας, κάτι που την οδήγησε στην ίδρυση και στην ηγεσία της
Ομοσπονδίας Κουβανών Γυναικών. Δεν έχασε ποτέ εθνικό ή διεθνές φόρουμ, όσο
μακριά κι αν ήταν, για να υπερασπιστεί την πατρίδα της, που βρίσκεται υπό
διαρκή επίθεση, για να υπερασπιστεί τα ευγενή και δίκαια ιδανικά της
Επανάστασης.
Η
γλυκιά, σταθερή και επίκαιρη φωνή της ακουγόντανε πάντα με μεγάλο σεβασμό στις
συναντήσεις του Κόμματος, της Κυβέρνησης και των μαζικών οργανώσεων.
Η
Βίλμα πέθανε
¡Ζήτων
η Βίλμα!
(Οι
αγώνες της Βίλμας, Άρθρο του Φιντέλ στις 20 Ιουνίου 2007)
*
Βίλμα
Εσπίν (Vilma Espín Guillois, Σαντιάγο δε Κούβα, 7 Απρ. 1930 – Αβάνα, 18 Ιουν.
2007). Χημικός μηχανικός, με πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο κομμουνιστικό
κίνημα, συντρόφισσα του Ραούλ Κάστρο. Ιδρύτρια και Πρόεδρος (1960-2007) της
Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας (Federación de Mujeres Cubanas ‒FMC), εργάστηκε
μέχρι το θάνατό της για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Κούβα, αλλά και σε
ολόκληρη τη Λ.Α. Η Ντέμπορα της μυστικής οργάνωσης του Φρανκ Παΐς, με μεγάλη
συνεισφορά στην εξέγερση της 30ής Νοεμβρίου 1956 στο Σαντιάγο δε Κούβα (πάνω)
και από τις πρώτες γυναίκες στον Επαναστατικό Στρατό στη Σιέρα Μαέστρα, με
πολλές τιμητικές διακρίσεις και με το Βραβείο Λένιν (1977-1978).
