Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Παπαρολογίας το ανάγνωσμα

Ευφημισμοί!
Της
Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ
Αυτή η έκφραση που προηγήθηκε των ολλανδικών εκλογών και θα κορυφωθεί στις επόμενες, σε Γαλλία και Γερμανία, «ηττήθηκε ο λαϊκισμός» είναι ο χειρότερος πολιτικός ευφημισμός από την εποχή που στη δικιά μας γλώσσα κάναμε τη Μαύρη Θάλασσα, Εύξεινο Πόντο.
ΜπΖ, 29.V.2016
Σ' ένα κλίμα όπου η Ευρώπη (η ΕΕ) πλασάρεται ως το καλύτερο, υγιεινότερο, ακριβότερο ιδεολογικό λαχανικό - κουτόχορτο, η ναζιστικής υφής ακροδεξιά λανθάνει και κερδίζει πόντους υπό το αόριστο λήμμα «λαϊκισμός».
Γιατί βεβαίως δεν είναι λαϊκίστικο το καρναβαλίστικο μπρα ντε φερ με τη σουλτανόμορφη Τουρκία, οπότε και σε μια μουσουλμανική μαντίλα τυλίγονται σαράντα ολλανδικές αγελάδες κι επιστρέφουν μπουγιουρντί στις ρίζες των ανεμόμυλων για ν' ανθίσουν οι τουλίπες.
Ζώντας κι επιζώντας στην ευρωχώρα Ελλάς, που συμπιέζεται εντός - εκτός συνόρων μεταξύ αστικού νεοοθωμανισμού του G20 και ευρωπαϊκής αστικής αντίδρασης επιπέδου Βίσεγκραντ, για κάποιους ελάχιστους, ίσως η Ευρώπη να σημαίνει κι άλλα πράγματα από το απίστευτο πρόσφατο παπικό τσιτάτο που ήρθε να κατακεραυνώσει, ως χριστιανικός φετφάς, ως αμαρτωλούς όσους κλείνουν τις επιχειρήσεις τους κι αφήνουνε κόσμο στο δρόμο, χωρίς δουλειά!
Κοντολογίς, στον 21ο αιώνα μιλάμε επισήμως με όρους κάμποσων αιώνων πριν.
Κι ίσως δεν απέχουμε πολύ από την εποχή που κάποια πολυεθνική θα πουλάει συγχωροχάρτια μέσω ίντερνετ για τη σωτηρία της ψυχής ναζίδων που είναι λαϊκιστές και πλουτοκρατών που αμάρτησαν βαριά ως καπιταλίστες.
  • Ήδη ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ακούγεται σαν ανατολίτισσα Κασσάνδρα όταν προβλέπει θρησκευτικούς πολέμους σύντομα στην Ευρώπη πηγαίνοντας τον Χάντιγκτον ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίηση των «προβλέψεών» του.
  • Ήδη θεωρείται επίτευγμα των πολιτών π.χ. στην Ολλανδία το ότι καταδέχτηκαν να πάνε να ψηφίσουν οχτώ στους δέκα από δεδομένη παλέτα χρωμάτων εκείνα που θα φτιάξουν την καταλληλότερη απόχρωση, βολική για τα μεγάλα συμφέροντα του κεφαλαίου.
Κάποιοι λίγοι λοιπόν μπορεί να στρέφουν το βλέμμα στην καρδιά της Ευρώπης και ν' ακούνε Βέλγιο και να θυμούνται εκείνο τον αχρείο βασιλιά Λεοπόλδο που μάζεψε ένα σκασμό λεφτά, βασανίζοντας κι ακρωτηριάζοντας δέκα εκατομμύρια Κογκολέζους.
Μπορεί και κάποιοι όταν ακούνε Ολλανδία να θυμούνται τους Μπόερς στη Νότια Αφρική, τον αποικιοκρατικό ανταγωνισμό με τους Αγγλους και το αποτρόπαιο απαρτχάιντ, που σήμερα εν πολλοίς συνεχίζουν απαρατήρητοι σεκιουριτάδες εταιρειών διαμαντιών πυροβολώντας μαύρους απεργούς ορυχείων, όπως μόλις πριν από κάνα δυο χρόνια.
Κι είναι κι εκείνοι που δε ριγούν μήτε καν από χρηματιστηριακή συγκίνηση, όταν η βασίλισσα της Αγγλίας υπογράφει το οκέι για το Brexit, εγκαινιάζοντας την επιστροφή της εγγλέζικης κοινοπολιτειακής αποικιοκρατίας, που εδώ που τα λέμε καλύφθηκε έξυπνα επί περίπου δύο δεκαετίες από τον όρο παγκοσμιοποίηση.
  • Οι «θρησκευτικοί» πόλεμοι στην Ευρώπη ήταν ανέκαθεν αναδιανεμητικοί συμφερόντων της ανά εποχή αστικής τάξης και καθηλωτικοί για τους λαούς που αιμορραγούσαν στην καπιταλιστική σκυταλοδρομία.
Το να μπει η Τουρκία σ' αυτό το παιχνίδι και δι' αυτού στην Ευρώπη, όχι ως μέλος, αλλά ως καταλύτης μετά από μακρά εξοικείωση των λαών της Δύσης, όχι απλώς με την «τρομοκρατία» αλλά και την «αντιτρομοκρατική» εκβιαστική συναίνεση σε μικρούς ή μεγαλύτερους πολέμους είναι, πέρα από πιθανό, δυστυχώς και χρήσιμο σε όσους πουλάνε πατρίδα και βγάζουν λεφτά.
Τώρα πώς δε θα βρεθούμε, κυρίως οι νέοι, στα διασταυρούμενα ενδοκαπιταλιστικά ανταγωνιστικά πυρά μόνο στις Θέσεις του Κόμματος μπορεί να σκεφτούμε και να σχεδιάσουμε, αναλαμβάνοντας ευθύνη μεγαλύτερη κι απ' αυτή που μας αναλογεί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.