Κώστας Γουλιάμος

In memoriam Μαρίας Κυρτζάκη (1948 - 21 Ιαν. 2016)

Το σύγχρονο ποιητικό τοπίο χαρακτηρίζεται από έντονη συγγραφική και εκδοτική δραστηριότητα, η οποία, ωστόσο, δεν συνιστά πάντοτε ένδειξη αντίστοιχης εμβάθυνσης στην ποιητική τέχνη, ούτε μαρτυρεί την ύπαρξη εκείνης της διανοητικής και αισθητικής συγκρότησης που ο Ελύτης προσδιόρισε ως «ποιητική νοημοσύνη».

Πλήθος ανθρώπων γράφουν και εκδίδουν χωρίς καλλιέργεια αισθήσεων, χωρίς βαθιά αίσθηση της γλώσσας και, κυρίως, χωρίς συνείδηση της ιστορικής διαδρομής, των αισθητικών κατακτήσεων και των μεγάλων διανοητικών και υφολογικών αναμετρήσεων της Ποίησης.

Εκείνο, όμως, που καθιστά το φαινόμενο ακόμη πιο προβληματικό είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις η ίδια η γραφή τους προδίδει μια σχεδόν αδιανόητη άγνοια της ποιητικής παράδοσης και των μεγάλων κατακτήσεών της.

Σαν να μην προηγήθηκαν ποιητές, ρεύματα, αισθητικές ανατροπές και γλωσσικές κατακτήσεις, με τις οποίες κάθε ποιητική φωνή οφείλει - έστω και σιωπηρά- να αναμετρηθεί. Η άγνοια δεν αποτελεί πρωτοτυπία.