Κώστας Γουλιάμος
Στη λαϊκή σοφία “αυτός δεν θέλει γιατρό, θέλει τον Αϊ-Γιώργη τον Μεθυστή” παραπέμπουν οι εντός των τειχών του καπιταλιστικού συστήματος κάλπικες διακηρύξεις της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, των αστικών κομμάτων, των συστημικών αναλυτών και (Μη)Κυβερνητικών Οργανώσεων περί “δημοκρατικού καπιταλισμου” και “υπερφορολόγησης των υπερπλουσίων”.
Εξού και οι συχνές πυκνές απολογητικές δηλώσεις τύπου “εμείς δεν δαιμονοποιούμε το κεφάλαιο”.
Η φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνική δημοσιονομική επιλογή, αλλά ως ζήτημα ταξικής σύγκρουσης.
Κατά συνέπεια, οι χρεοκοπημένες σοσιαλδημοκρατικές “αυταπάτες” και οι κάλπικες προσδοκίες που καλλιεργούνται δεν αποτελούν διέξοδο για τον λαό. Τουναντίον, είναι μηχανισμός εγκλωβισμού και ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.
