Ταμείο Ανάκαμψης: Το μεγάλο φαγοπότι και ο λογαριασμός στους εργαζόμενους
Στον μύθο του Ερυσίχθονα, η αχόρταγη βουλιμία μετατρέπεται σε θεία τιμωρία: όσο περισσότερο καταβροχθίζει, τόσο πιο αδυσώπητη καθίσταται η πείνα του, ώσπου η ακόρεστη επιθυμία καταλήγει στην ίδια του την καταστροφή.
Η πραγματικότητα της ΕΕ προσφέρει μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου συμβολισμού: την καταβρόχθιση δισεκατομμυρίων, όπου ισχυρά μονοπώλια και επιχειρηματικοί όμιλοι προσέρχονται στο τραπέζι του Ταμείου Ανάκαμψης, ενώ τον λογαριασμό καλούνται να πληρώσουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά νοικοκυριά.
Πιο συγκεκριμένα, το Ταμείο Ανάκαμψης της ΕΕ προστίθεται στα αλλεπάλληλα τραπέζια της μεγάλης επιχειρηματικής ευωχίας, όπου οι ισχυροί του κεφαλαίου προσέρχονται για να αυξήσουν την κερδοφορία τους με χρήμα που παράγεται κοινωνικά.
Μόνο που, σε αυτή τη σύγχρονη εκδοχή του Ερυσίχθειου μύθου, ο λογαριασμός δεν καταλήγει στους αχόρταγους συνδαιτυμόνες. Μετακυλίεται στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα, με τη μορφή της λιτότητας, της φορολογικής επιβάρυνσης (φοροληστείας), της κατεδάφισης των εργατικών δικαιωμάτων και της διαρκούς συρρίκνωσης των κοινωνικών αναγκών.




















