Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Αλκυονίς - STUDIO: El Greco Προσωπογραφίες - Μια ταινία του Λευτέρη Χαρωνίτη

EL GRECO- ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
Η νέα ταινία του Λ. Χαρωνίτη από 2/3 σε Α΄ΠΡΟΒΟΛΗ ΑΛΚΥΟΝΙΣ & STUDIO
Ένας πρωτοπόρος καινοτόμος ζωγράφος που το έργο του επηρέασε ολόκληρη τη σύγχρονη ζωγραφική. Ένας φιλόσοφος μαχητής που έδωσε κοινωνική υπόσταση στον «χειρώνακτα» καλλιτέχνη της εποχής του η μεγαλύτερη πνευματική δόξα του σύγχρονου Ελληνισμού.
EL GRECO-  ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ του Λευτέρη Χαρωνίτη
Aπό 2 Μαρτίου σε Α΄ΠΡΟΒΟΛΗ  στο ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema και STUDIO new star art cinema από την NEW STAR.
Για την ζωή και την καλλιτεχνική ιδιαιτερότητα του έργου του, μέσα από τις προσωπογραφίες του.
Η ταινία αναζητά να κατανοήσει τις διάφορες πτυχές του φαινομένου Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, της μεγαλύτερης πνευματικής δόξας του Σύγχρονου Ελληνισμού, που ενώ υπέγραφε τα έργα του πάντα στα Ελληνικά έμεινε στην ιστορία με το ισπανικό άρθρο EL και το ιταλικό Greco EL GRECO ο Έλληνας.
Πορτραίτο Γέρου (Πιθανόν αυτοπροσωπογραφία, 1600) Λάδι σε καμβά: 52,7 x 46,7 εκατοστά (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη)

*
Creta le dio la vida y los pinceles,
Toledo mejor patria, donde empieza
a longer, con la muerte, eternidades.
Η Κρήτη του ‘δωσε τη ζωή και τα πινέλα,
το Τολέδο μια καλύτερη πατρίδα, όπου άρχισε να κατακτά,
με το θάνατό του, την αιωνιότητα.
Δούλεψε σε μεγάλο αιώνα, μεγαλύτερος Απελλής, όχι για την επευφημία που αγοράζεται και την ιδιορρυθμία του θα την θαυμάσουν δεν θα την μιμηθούν οι αιώνες….
Felix Paravicino y Arteaga (1580 – 1633), Επιτάφιο σονέτο

*
«….Ο Γκρέκο διαμορφώνει μια προσωπική σχολή στην τέχνη του πορτραίτου … Κατά την τελευταία μάλιστα δεκαετία της ζωής του είναι μια συνεχής εξέλιξη, εμβάθυνση και ελευθερία…»
Νίκος Χατζηνικολάου
(καθηγητής της  ιστορίας  της τέχνης)
«EL GRECO-ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ» η ένατη ταινία του Λευτέρη Χαρωνίτη όπου για τριάντα και πλέον  χρόνια, ο σκηνοθέτης ασχολείται με την έρευνα της ζωής και του έργου  του Μεγάλου Κρητικού.
Ο Λευτέρης Χαρωνίτης μελετά – ερευνά τον El Greco από το 1984. Μετά τις 6 ταινίες για λογαριασμό της ΕΡΤ με θέμα τον Θεοτοκόπουλο, επανήλθε με τις «προσωπογραφίες», και όπως λέει, δεν έχει τελειώσει ακόμη.
Η ταινία είναι μια προσέγγιση μέσα από νέες πληροφορίες της ζωής και του έργου του ζωγράφου μέσα από τις προσωπογραφίες του.
Η πολύχρονη έρευνα σε αρχεία, μουσεία, πινακοθήκες, γκαλερί και ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Αγγλία και ΗΠΑ δικαιολογεί τον αριθμό των ταινιών για αυτόν τον σπουδαίο  καλλιτέχνη για τον οποίο εμφανίζονται στο προσκήνιο νέα στοιχεία και πτυχές της προσωπικότητάς του.
Η εμμονή του σκηνοθέτη να επανέρχεται ,κατά καιρούς με ένα νέο κινηματογραφικό έργο, στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, φανερώνει, όπως ο ίδιος δηλώνει, την ανάγκη του να επικοινωνεί με ένα από τα πλέον ανήσυχα και πρωτοπόρα πνευματικά φαινόμενα όλων των εποχών για να καλύπτει προσωπικές, πνευματικές του ανάγκες.
Ο Λ. Χαρωνίτης αναφέρει ότι:''Ο Δομήνικος έχει μεγάλο ενδιαφέρον ως ζωγράφος αλλά και ως προσωπικότητα. Πέρα από το γεγονός ότι δίνει υπόσταση στον μέχρι τότε ''χειρώνακτα'' καλλιτέχνη, με το ιδιαίτερο έργο του ο Θεοτοκόπουλος χαράσσει νέους αισθητικούς δρόμους ενώ με το πνεύμα του που αναδεικνύεται από τα γραπτά του στα περιθώρια των βιβλίων του παίρνει  θέση σε  πολλά ζητήματα που απασχολούσαν τον κοινωνικό βίο της εποχής του''.
EL GRECO-ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
*
Από Μποτίλια:
Άποψη και σχέδιο του Τολέδο (1610) Λάδι σε μουσαμά: 132 x 228 εκατοστά
(Μουσείο Ελ Γκρέκο, Τολέδο)
7 Απριλίου 1614: Ο Γκρέκο ζωγράφιζε με... φακό 28 mm
Επίσης
Με αφορμή την επαναλειτουργία της Αλκυονίδας και του Studio
Μικρό οδοιπορικό μνήμης μέσα από σινεμά και γεγονότα που σημάδεψαν τα χρόνια μας
  
***
 Το ΣΙΝΕΜΑ της Μποτίλιας
και
*
EL GRECO-ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ
Διάρκεια 82΄
Έρευνα-κείμενα: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ
Αφήγηση: ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ-ΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΥ
Μοντάζ-καλλιτεχνική επιμέλεια: ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΑΛΑΝΑΚΗΣ
Μουσική: ORLANTE DE LASSUS,DIEGO ORTIZ,FRANKISKOS LEONTARITIS-PALESTRINA
Φωτογραφία: ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΑΤΟΣ
Διεύθυνση παραγωγής: ΚΑΤΙΑ ΚΑΠΠΑΤΟΥ
Συμμετοχή στην παραγωγή: Ε.Κ.Κ.-Ε.Ρ.Τ.Α.Ε.-ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΡΗΤΗΣ
Υποστήριξη: ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ-ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΕΙΣΑΡΧΩΝ
Παραγωγή-σενάριο-σκηνοθεσία:ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΧΑΡΩΝΙΤΗΣ

Λευτέρης Χαρωνίτης
Ο Λευτέρης Χαρωνίτης γεννήθηκε στα Σείσαρχα του  Δήμου Ανωγείων το 1945. Σπούδασε ναυπηγός και σκηνοθεσία και εργάζεται στον κινηματογράφο από το 1969.
Για τις τηλεοπτικές εκπομπές ΕΡΕΥΝΑ, ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ, Η ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ, ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ, Η ΕΡΤ ΣΤΗΝ ΒΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑ, σκηνοθέτησε περισσότερες από 20 ταινίες διάρκειας από 8’ έως 52’. Συνεργάστηκε ως εντεταλμένος παραγωγός με τους σημαντικότερους δημιουργούς του ελληνικού κινηματογράφου, ΤώνιαΜαρκετάκη, Κώστα Σφήκα, Θόδωρο Αγγελόπουλο, Κώστα Αριστόπουλο, Νίκο Παναγιωτόπουλο, Νίκο Κούνδουρο ,Τάσο Ψαρά κ.ά., σε περισσότερες από 20 παραγωγές.
Από το 1982, ίδρυσε ατομική εταιρεία παραγωγής και ειδικεύτηκε στον τομέα του δημιουργικού ντοκιμαντέρ, παρουσιάζοντας μέχρι σήμερα περισσότερα από 100 έργα διάρκειας από 26’ έως 108’.
Υπηρέτησε ως Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και Γενικός Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών καθώς και για 8 χρόνια αιρετό μέλος στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Σήμερα, είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του μουσείου ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σεισάρχων και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκρήτιας Ένωσης Πολιτιστικών Συλλόγων.
Τα τελευταία 8 χρόνια, ζει μόνιμα στον γενέθλιο τόπο του, τα Σείσαρχα του Δήμου Ανωγείων, όπου συνεχίζει τη  δημιουργική του εργασία.
Για το θέατρο σκηνοθέτησε 10 επιλεγμένα θεατρικά έργα.

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ
«24 ΙΟΥΛΗ 1974», ταινία μεγάλου μήκους
«Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ»,τηλεοπτική σειρά 15 ταινιών,45’ η καθεμία
«ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ», σειρά 6 ταινιών,42’ η καθεμία
«ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΤΗΣ», 2 ωριαίες ταινίες
«ΕΠΕΣΤΡΕΦΕ»,  σειρά 10 δραματοποιημένων ντοκιμαντέρ, διάρκειας 28’ η καθεμία
«ΙΔΑΙΟΥ ΜΥΘΟΙ», κινηματογραφική ταινία 73’
«ΚΡΗΤΕΣ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ», κινηματογραφική ταινία 58’
«ΝΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ-ΑΚΡΟΒΑΤΗΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΟΣ», κινηματογραφική ταινία 98’
«Ο ΗΧΟΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ», κινηματογραφική ταινία 108’
«EL GRECO-ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ», κινηματογραφική ταινία 83’

Για το έργο του έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και διακρίσεις.
* Χρυσό βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Τεχεράνης
* Κρατικό βραβείο Ποιότητας για ταινία τεκμηρίωσης
* Χρυσό βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ στο Μιλάνο
* Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ στο Μιλάνο
* Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ στην Μόσχα
* Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ στην Κύπρο
* 2 Βραβεία στο Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας
*
Portrait of Jorge Manuel Theotocopoulos (1600–1605, oil on canvas, 81 × 56 cm, Museo Provincial de Bellas Artes, Seville)
Λίγα λόγια για τον Δ. Θεοτοκόπουλο
από τον βυζαντινολόγο-ακαδημαϊκό
Μανόλη Χατζηδάκη
«Ο Δομήνικος ξεκινά και ωριμάζει μέσα στον μεσαιωνικό ενετοκρατούμενο κόσμο της Κρήτης όπου ζωγραφίζει βυζαντινά-χωρίς να αγνοεί τα βενετσιάνικα-μυείται στην Βενετία στα μυστικά της μεγάλης τέχνης των μαστόρων της, δέχεται στην Ρώμη τα μανιερίστικα κατάλοιπα της τέχνης του Μιχαηλάγγελου και ελευθερώνεται στην Ισπανία του Φιλίππου του Δευτέρου, όπου τελικά ώριμος δίδει την καλλιτεχνική έκφραση σε έναν κόσμο που την στερείται».
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, χωρίς προγόνους και απογόνους παραμένει πάντα ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών και όπως έγραψε ο ποιητής Ορτένσιο Φελίξ Παραβιθίνο στο επιτάφιο σονέτο για τον Έλληνα φίλο του,
«….Δούλεψε σε μεγάλον αιώνα, μεγαλύτερος Απελλής όχι για την επευφημία που αγοράζεται και την ιδιορρυθμία του θα την θαυμάσουν δεν θα την μιμηθούν οι αιώνες….»
Κατά τις τελευταίες δεκαετίες είναι ιδιαίτερα εξαιρετικό το παγκόσμιο ενδιαφέρον, κοινού, κριτικών και ιστορικών της τέχνης που αναζητούν να κατανοήσουν την πνευματική και ζωγραφική υπόσταση του έργου του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, της μεγαλύτερης πνευματικής δόξας του σύγχρονου ελληνισμού, ο οποίος, ενώ υπέγραφε τα έργα του πάντα στα ελληνικά ,έμεινε στην ιστορία της τέχνης και στην μνήμη του παγκόσμιου κοινού με το ισπανικό άρθρο EL και το ιταλικό GRECO, ο Έλληνας.   
Για την κατανόηση της πρωτοτυπίας και της ιδιαιτερότητας του Δομήνικου, η αποκάλυψη των φιλοσοφικών-αισθητικών απόψεων μέσα από την μελέτη των δικών του κειμένων-σχολίων, στα περιθώρια των βιβλίων πλούσιας βιβλιοθήκης του που μας παρουσίασαν οι Ισπανοί μελετητές Φερνάντο Μαρίας και Αγκοστίν Μπουσταμάντε, διαμόρφωσε νέα επιστημονικά εργαλεία για μια καινούργια θεώρηση του έργου του.
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος είναι ένας φιλόσοφος ζωγράφος, πρωτοπόρος στην εποχή του, που έδωσε στον χειρώνακτα τεχνίτη την πραγματική κοινωνική του υπόσταση, ενός δηλαδή ελεύθερου πνευματικά, σκεπτόμενου καλλιτέχνη.
Από αυτήν την οπτική προσεγγίζει η ταινία την περιπετειώδη ζωή, την πνευματική συγκρότηση, την δημιουργική εξέλιξη και την αισθητική μοναδικότητα του ζωγράφου μέσα από την μεγάλη πινακοθήκη των δεκάδων προσωπογραφιών του.

*
ΔΟΜΗΝΙΚΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ
Portrait of a Painter, after El Greco, 1950 by Pablo Picasso (www.pablopicasso.org)
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος γεννήθηκε  το 1541 στον βενετοκρατούμενο Χάνδακα, το σημερινό Ηράκλειο της Κρήτης.
Ήταν από εύπορη οικογένεια της πόλης και γνωρίζουμε ότι τον πατέρα του τον έλεγαν «Τζωρτζή». Ο Δομήνικος είχε και έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Μανούσο, ο οποίος εισέπραττε τα έσοδα του λιμανιού του Ηρακλείου για λογαριασμό των Βενετών.
Είναι η περίοδος της ακμής του ιδιαίτερου πολιτιστικού φαινομένου που  ονομάστηκε Κρητική Αναγέννηση.
Ο Μανούσος στήριξε οικονομικά τις σπουδές του μικρότερου αδερφού του που σε πολύ νεαρή ηλικία, αναδείχθηκε ως ένας σπουδαίος ζωγράφος του Χάνδακα.
Ο Δομήνικος έμαθε να ζωγραφίζει και με τον ιταλικό και με τον βυζαντινό τρόπο, όπως σημειώνει ο διαπρεπής βυζαντινολόγος και ακαδημαικός Μανόλης Χατζιδάκης.
Τα έργα του εκείνη την εποχή πωλούνταν πολύ ακριβά όπως γνωρίζουμε.
 Σε ηλικία 26-27 πάει στην Βενετία. Γνωρίζει από πολύ κοντά τα έργα των βενετσιάνων ζωγράφων, Τισιανού, Τιντορέτο, Βερονέζε, Τζάκοπο Ντα Πόντε, του επονομαζόμενου Μπασάνο, και άλλων.
Μετά από ολιγόχρονη παραμονή στη Βενετία ,τον συναντούμε στην Ρώμη, φιλοξενούμενο στο Παλάτσο Φαρνέζε. Ο Σερβοκροάτης μινιατουρίστας Τζούλιο Κλόβιο, σύστησε τον Θεοτοκόπουλο στον Καρδινάλιο Φαρνέζε.
Στην Ρώμη και μέσα στους κύκλους του Παλάτσο Φαρνέζε, γνώρισε πολλούς Ισπανούς ελληνομαθείς διανοούμενους, ποιητές και φιλοσόφους.
Το 1572,για άγνωστους λόγους, ο Θεοτοκόπουλος υποχρεώνεται να εγκαταλείψει το Παλάτσο Φαρνέζε και την ίδια χρονιά εγγράφεται στη συντεχνία των ζωγράφων της Ρώμης.
Τα έργα της ιταλικής περιόδου του Θεοτοκόπουλου φαίνονται να έχουν μακρινές επιρροές από τους βενετσιάνους ζωγράφους αλλά φανερώνουν ταυτόχρονα το σπέρμα μιας μεγαλοφυίας.
Το 1576,ο Θεοτοκόπουλος βρίσκεται στην Μαδρίτη.
Προσπαθεί να ενταχθεί ως ζωγράφος στην αυλή του Βασιλιά Φιλίππου του Β’,που εκείνα τα χρόνια έχτιζε το Εσκοριάλ, ένα μνημιώδες οικοδόμημα, που ήταν παλάτι, μοναστήρι και κοιμητήριο. Παρότι πήρε δύο παραγγελίες έργων, για το Εσκοριάλ ,ποτέ δεν εντάχθηκε στο προσωπικό της αυλής.
Την πρώτη μεγάλη παραγγελία έργων που πήρε στο Τολέδο, όπου και εγκαταστάθηκε, ήταν η εικονογράφηση της εκκλησίας του Αγίου Δομήνικου του Παλαιού, για την οποία ζωγράφισε μια μεγάλη σειρά έργων. Τα έργα αυτά προκάλεσαν μεγάλη θετική απήχηση και η μια παραγγελία διαδεχόταν την άλλη.
Χαρακτηριστικά έργα αυτής της περιόδου είναι τρία αριστουργήματα, το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρικίου, ο Διαμερισμός των Ιματίων ή Εσπόλιο και η Ταφή του Κόμητα του Οργκάθ. Τα έργα αυτά κυρίως, καθώς και η εικονογράφηση του Άγιου Δομήνικου του Παλαιού, καθιέρωσαν τον Θεοτοκόπουλο στην συνείδηση των συγχρόνων του ως σπουδαίο ζωγράφο και διακεκριμένη προσωπικότητα.
Στο Τολέδο συζούσε με την Δόνια Χερόνυμα Ντε Λας Κουέμπας, με την οποία απέκτησε το μοναχοπαίδι του, τον Χόρχε-Μανουήλ.
Για περισσότερες από 3 δεκαετίες ζωής στο Τολέδο, δημιούργησε ένα μεγάλο, πρωτοποριακό για την εποχή του, ζωγραφικό έργο, το οποίο διακρίνεται για την πρωτοτυπία και την αισθητική του ιδιαιτερότητα.
Φαίνεται πως ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ήταν ένας ισχυρός χαρακτήρας, μια ξεχωριστή προσωπικότητα που δεν δίσταζε να έρθει σε σύγκρουση ακόμα και με τους παραγγελιοδότες του, όπως δείχνουν οι συχνές συγκρούσεις του με τους κύκλους της εκκλησίας του Τολέδο, που για οικονομικούς λόγους ,προσπαθούσαν να υποβαθμίζουν τα έργα που οι ίδιοι του είχαν παραγγείλει.
 Ο Θεοτοκόπουλος αγωνίστηκε  πολύ για να δώσει κοινωνική υπόσταση στον εικαστικό καλλιτέχνη της εποχής του, που θεωρούνταν ένας «χειρώνακτας».
Το 1611,δύο χρόνια πρίν τον θάνατο του, επισκέφτηκε τον Θεοτοκόπουλο στο Τολέδο ο Σεβιλλιάνος ζωγράφος και συγγραφέας Φραντσίσκο Πατσέκο και συνομίλησε  μαζί του. Αρκετά χρόνια αργότερα, τα γραπτά του Πατσέκο εκδόθηκαν σε βιβλίο, το «LArtedelapintura», η τέχνη της
ζωγραφικής, όπου ο Πατσέκο, αναφερόμενος στον Θεοτοκόπουλο τον χαρακτηρίζει μεγάλο ζωγράφο και μεγάλο φιλόσοφο.
Το 1613, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος πεθαίνει στο Τολέδο σε ηλικία 72 χρόνων και ετάφη μέσα στον ναό του Αγίου Δομήνικου του Παλαιού.
Ο μεγάλος φίλος του, σπουδαίος ιερωμένος, διανοούμενος και ποιητής Ορτένσιο Φέλιξ Παραβιθίνο στο επιτάφιο σονέτο που έγραψε για τον Έλληνα φίλο του, αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Δούλεψε σε μεγάλο αιώνα, μεγαλύτερος Απελλής,
όχι για την επευφημία που αγοράζεται
 και την ιδιορρυθμία του θα την θαυμάσουν
δεν θα την μιμηθούν οι αιώνες…»
Μετά τον θάνατό του και για τρείς περίπου αιώνες ,ο Θεοτοκόπουλος και το έργο του ξεχάστηκαν.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα, Γάλλοι και Ισπανοί ιμπρεσιονιστές ζωγράφοι ανακάλυψαν τον Θεοτοκόπουλο και το έργο του και τον καθιέρωσαν ως έναν μοντέρνο ζωγράφο.
Σήμερα, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος θεωρείται ένας φιλόσοφος-ζωγράφος,ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους όλων των εποχών, η μεγαλύτερη πνευματική προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνισμού και μια από τις πιο σημαντικές πηγές έμπνευσης της σύγχρονης ζωγραφικής.
*
Από Μποτίλια:
Επίσης
Με αφορμή την επαναλειτουργία της Αλκυονίδας και του Studio
Μικρό οδοιπορικό μνήμης μέσα από σινεμά και γεγονότα που σημάδεψαν τα χρόνια μας
 ***
 Το ΣΙΝΕΜΑ της Μποτίλιας
και
*

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.