Κώστας Γουλιάμος
Ο νεοφυής άξονας Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας
Διαβάζοντας τις αναλύσεις για τον άξονα “Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας” (Κοινή Συμφωνία Άμυνας), προκαλεί εντύπωση η αδυναμία συστημικών συντακτών να εντάξουν την εξέλιξη στο αντικειμενικό πλαίσιο του φαύλου κύκλου των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων
Ακόμη και αναλυτές, που αυτοπροσδιορίζονται ως “προοδευτικοί”, παραμένουν ―όπως ακριβώς και οι συστημικοί― εγκλωβισμένοι σε μια γεωπολιτική ανάγνωση, αποκομμένη από το ταξικό περιεχόμενο των διεθνών σχέσεων. Εξού και κρίνουν πως η Κύπρος πρέπει να αξιοποιήσει τη θέση της ώστε να ενισχύσει τη θέση και το ρόλο της ως κόμβου ενέργειας, ναυτιλίας, ασφάλειας, τηλεπικοινωνιών, κέντρου δεδομένων, πολιτικής προστασίας και…πάει λέγοντας!
Πρόδηλα, πρόκειται γι` αναλύσεις πλήρως αποκομμένες από το ταξικό, ιστορικό και ιμπεριαλιστικό πλαίσιο. Αναλύσεις που αγνοούν πως ο εν λόγω νεοφυής άξονας συνιστά πρωτίστως σύμπραξη αστικών τάξεων που διαθέτουν δικά τους διακριτά συμφέροντα, στοχεύοντας δια της συμμαχίας να ενισχύσουν τη θέση και τη διαπραγματευτική τους ισχύ στον εύθραυστο και διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνή συσχετισμό δύναμης.
