Κώστας Γουλιάμος
Τα τελευταία 24ωρα, συστημικοί αναλυτές και αντίστοιχα μέσα ενημέρωσης διεκπεραιώνουν αφηγήματα του ηγεμονικού λόγου περί εντάσεων στις σχέσεις Τραμπ και Νετανιάχου σχετικά με τη διαχείριση των περιφερειακών συγκρούσεων, ιδιαίτερα σε σχέση με το Ιράν.
Επιχειρώντας να δώσουν νόημα ή να ερμηνεύσουν την ένταση με όρους προσωποκεντρικής πολιτικής, τελικά αποκρύπρουν συστηματικά το γεγονός πως οι εν λόγω εντάσεις είναι κατ’ ουσίαν αντιφάσεις του κεφαλαιοκρατισμού ανάμεσα σε συμμαχικές άρχουσες τάξεις που λειτουργούν μέσα στο ίδιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Άλλωστε η συνεργασία και ο ανταγωνισμός δεν είναι αντίθετες έννοιες. Το αντίθετο, αποτελούν αλληλένδετα χαρακτηριστικά ενός παγκόσμιου συστήματος, στο οποίο τα κράτη ανταγωνίζονται ακόμη και όταν παραμένουν στενοί στρατηγικοί σύμμαχοι.
