Κώστας Γουλιάμος: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ - Μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Κώστας ΓΟΥΛΙΑΜΟΣ

Συγκοινωνούντα δοχεία: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ

Η πολιτική «διπλής χρήσης» ως μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Και ενώ η διεθνής προσοχή παραμένει στραμμένη στη Μέση Ανατολή, η Γερμανία μετατοπίζει το στρατιωτικό της ενδιαφέρον προς το Κίεβο.

Στο Βερολίνο ο Μερτς και ο Ζελένσκι υπέγραψαν μια σειρά αλληλένδετων συμφωνιών στρατιωτικής, οικονομικής και ενεργειακής φύσης, άμεσα συνδεδεμένων με τη λειτουργία της οικονομίας πολέμου.

Μάλιστα ο Μερτς υποστήριξε ότι η Ουκρανία διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να καλύψει μακροπρόθεσμα τις αμυντικές της ανάγκες μέσω ευρωπαϊκού δανείου ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Είναι φανερό πως η κατεύθυνση της ΕΕ και των κρατών - μελών προς πολεμική οικονομία, με την πολιτική κάλυψη αστικών κομμάτων, βαθαίνει το αδιέξοδο.

Κώστας Γουλιάμος: Όταν η ποιητική μεταλλάσεται σε οικονομία θορύβου και ορατότητας

Κώστας Γουλιάμος 

Όταν η ποιητική μεταλλάσεται σε οικονομία θορύβου & ορατότητας

Ο σύγχρονος πληθωρισμός ποιητικού λόγου συγκροτείται ως ένα πεδίο συμβολικής οικονομίας, εντός του οποίου η διάκριση του Marx μεταξύ αξίας χρήσης και ανταλλακτικής αξίας αποκτά καθοριστική ερμηνευτική σημασία. Η ποιητική δημιουργία υπάγεται ολοένα και περισσότερο σε μηχανισμούς υλικής και άυλης αξιοποίησης, ενώ, στο πλαίσιο της "πολιτισμικής βιομηχανίας" των Adorno και Horkheimer, ενσωματώνεται σε διαδικασίες τυποποίησης, κυκλοφορίας και κατανάλωσης.

Έτσι η ποίηση αντί να λειτουργεί ως πεδίο κριτικής συνείδησης και αισθητικής ρήξης, ενσωματώνεται στους μηχανισμούς της αγοράς και, τελικά, υποβαθμίζεται σε προϊόν συμβολικής κατανάλωσης. Στο πλαίσιο αυτό, οι πρακτικές των δημοσίων σχέσεων και της αγοραλογίας (marketing) δεν περιορίζονται στη διανομή, αλλά επεκτείνονται στον ίδιο τον πυρήνα της ποιητικής δημιουργίας.

Κώστας Γουλιάμος: Η offshore κανονικότητα της αστικής δημοκρατίας και η διαρθρωτική βία του καπιταλισμού

Κώστας Γουλιάμος 

Οι υπεράκτιες ως μορφή διαρθρωτικής βίας του καπιταλισμού

Στις αρχές του μήνα κυκλοφόρησε μελέτη της Oxfam που εκτιμά ότι ο συνολικός offshore πλούτος έφτασε περίπου 13,25 τρισεκατομμύρια δολάρια. Από αυτά, περίπου 3,5 τρισ. παραμένουν κρυμμένα από τις φορολογικές αρχές κρατών. Ας σημειωθεί πώς αυτό το ποσό υπερβαίνει το ΑΕΠ της Γαλλίας και είναι υπερδιπλάσιο του συνδυασμένου ΑΕΠ των 44 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου. Το δε 80% αυτού του ποσού ανήκει στο πλουσιότερο 0,1% του πληθυσμού.

Οι υπεράκτιες δομές των αστικών κρατών δεν αποτελούν απλώς «τεχνική φοροαποφυγής», αλλά οργανικό στοιχείο της καπιταλιστικής συσσώρευσης. Στα Grundrisse ο Μαρξ αναλύει την τάση του κεφαλαίου να υπερβαίνει χωρικά και θεσμικά όρια. Οι offshore εταιρείες είναι σύγχρονη μορφή αυτής της τάσης. Συνολικά, το κεφάλαιο γίνεται ολοένα πιο «αποεδαφικοποιημένο», ενώ τα αστικά κράτη ανταγωνίζονται για να το προσελκύσουν.

Κώστας Γουλιάμος: Χρηματοπιστωτικός πόλεμος - Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας - Από την αντλία στο χρηματιστήριο

Κώστας Γουλιάμος
Η Ενέργεια ως πεδίο ταξικής ληστείας: Από την αντλία στο χρηματιστήριο

Στο πλαίσιο της μάχης για την πρωτοκαθεδρία στο ιμπεριαλιστικό σύστημα και σε συνάρτηση με τη μεγάλη αύξηση των πολεμικών δαπανών, κεντρική πτυχή των εξελίξεων στον Κόλπο συνιστά ο ενεργειακός ανταγωνισμός¹ που εκδηλώνεται μέσω πληγμάτων σε ενεργειακές πηγές, υποδομές και δίκτυα μεταφοράς από αμφότερες τις πλευρές.

Ειδικότερα, η ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν συνιστά το πρόσχημα για μια πρωτοφανή ενεργειακή υφαρπαγή.

Με την αρωγή των αστικών κυβερνήσεων, οι μονοπωλιακοί όμιλοι λεηλατούν το λαϊκό εισόδημα εκτινάσσοντας τις τιμές, την ώρα που το κόστος παραγωγής παραμένει σταθερό.

Πρόκειται για την απόλυτη μεθόδευση «κοινωνικοποίησης των ζημιών και ιδιωτικοποίησης των κερδών».

Κώστας Γουλιάμος: Ο μιλιταρισμός της επιτάχυνσης ή Η επιτάχυνση ως δομικό στοιχείο κυριαρχίας

Κώστας Γουλιάμος 

Επιτάχυνση ως δομικό στοιχείο κυριαρχίας

Σε μια εποχή αδιάκοπης επιτάχυνσης, η τεχνητή νοημοσύνη επαναπροσδιορίζει όχι μόνο τη λειτουργία της ανθρώπινης δράσης αλλά και του πολέμου.

Ήδη από τη δεκαετία του ’70 ο Paul Virilio είχε μιλήσει για έναν κόσμο που συνεχώς επιταχύνεται. Μάλιστα θεωρούσε την επιτάχυνση ως μορφή βίας. Μεταξύ άλλων, ο Γάλλος διανοητής υποστήριζε ότι η ιστορία της πολιτικής και της στρατιωτικής ισχύος είναι ταυτόχρονα και ιστορία της αύξησης της ταχύτητας.

Ήδη στο τέλος του πρώτου τέταρτου του 20ου αιώνα, η στρατηγική του ιμπεριαλισμού εστιάζει όχι μόνο στην κατάκτηση χώρου -επίγειου και διαστημικού- αλλά και στην κυριαρχία του χρόνου.

Ο σύγχρονος πόλεμος εξελίσσεται σε μια αναμέτρηση ταχύτητας. Αυτή η μεταβολή στηρίζεται σε τρεις θεμελιώδεις πυλώνες: την τεχνητή νοημοσύνη, τα υπερηχητικά όπλα και την κυριαρχία στο διάστημα.

Κώστας Γουλιάμος: Κουλτούρα πολέμου, πολιτικός εκφασισμός και ταξική πάλη

Κώστας Γουλιάμος

Ο ρόλος της κουλτούρας πολέμου και της στρατιωτικοποίησης της σκέψης αποτελεί θεμέλιο λίθο κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού

Εξάλλου η ίδια η ανοχή ή/και αποδοχή της βαρβαρότητας απέναντι στα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα πολέμου -και όχι μόνο- είναι στοιχείο κοινωνικού και πολιτικού εκφασισμού.

Σπεύδω να σημειώσω πως η Χάνα Άρεντ στο βιβλίο της "Ο Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ: Μια έκθεση για την κοινοτοπία του κακού" είχε διατυπώσει την ιδέα ότι η ρηχότητα και η έλλειψη κριτικής σκέψης ενισχύουν τη διάπραξη του κακού.

Γενικά όμως η ανάγνωση περί «ρηχότητας» της Άρεντ λειτουργεί αποκαλυπτικά, καθότι ενδυναμώνει τη θέση πως η έλλειψη σκέψης κάθε άλλο παρά ως τυχαία αδυναμία μπορεί ερμηνευτεί.

Τουναντίον, αποτελεί δομικό παράγωγο του καπιταλιστικού συστήματος.

Κώστας Γουλιάμος: Η Μέση Ανατολή, ο ρόλος των συστημικών «αναλυτών» - ΜΜΕ, τα κατά συρροή κι εξακολούθηση εγκλήματα πολέμου των ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ, η Κύπρος, η Ελλάδα και η αλυσίδα της ιμπεριαλιστικής φρίκης

Κώστας Γουλιάμος 

Η Μέση Ανατολή θυμίζει «πυριτιδαποθήκη» – Ο ρόλος των συστημικών «αναλυτών» & ΜΜΕ

Η στρατιωτική επίθεση που εκδηλώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2026 από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ κατά του Ιράν αποτελεί μία από τις πιο σοβαρές κλιμακώσεις στη Μέση Ανατολή των τελευταίων ετών.

Έχει σαφώς χαρακτήρα δομών ιμπεριαλιστικής βίας. Μεταξύ άλλων, η επίθεση πραγματοποιήθηκε χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, γεγονός που κονιορτοποιεί κάθε πολιτικό, νομικό και ηθικό έρεισμα των ίδιων των αστικών κρατών και του αφηγήματος-προπαγάνδας τους περί διεθνούς νομιμότητας και στρατηγικών αιτιολόγησης.

Από την άλλη, η στρατιωτική ισχύς, η ηγεμονία ενημέρωσης και τα οικονομικά συμφέροντα των μονοπωλίων συγκλίνουν στον στόχο επέκτασης της αμερικανο-ισραηλινής κυριαρχίας στην περιοχή.

Κώστας Γουλιάμος: Η βιο-οικονομία ως νέο εργαλείο ιμπεριαλιστικής στρατηγικής ― Φαρμακευτικά, αγροδιατροφικά μονοπώλια και διάστημα

Κώστας Γουλιάμος

Η βιο-οικονομία ως νέο εργαλείο ιμπεριαλιστικής στρατηγικής

Στο πλαίσιο της διαρκούς επέκτασης και παραγωγής υπεραξίας, ο ιμπεριαλισμός ως βαθμίδα ανάπτυξης του καπιταλισμού συνδέεται με την κυριαρχία των μονοπωλίων και την αλληλεξάρτηση βιομηχανικού και χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Ειδικότερα στον 21ο αιώνα ο καπιταλισμός μετατρέπει τη βιο-οικονομία σε ένα από τα κεντρικά εργαλεία ιμπεριαλιστικής στρατηγικής.

Μέσω της βιοτεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής και της συνθετικής βιολογίας, συγκροτείται ένας οικονομικός κύκλος που αναμένεται να εκτιναχθεί στα 8 τρισεκατομμύρια μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε. Το δε οικονομικό αποτύπωμα της βιο-οικονομίας στην ΕΕ είναι ήδη τεράστιο, αγγίζοντας τα 2,7 τρισεκατομμύρια ευρώ σε συνολική αξία, σύμφωνα με το νέο Στρατηγικό Πλαίσιο για τη Βιο-οικονομία της Κομισιόν¹.

Η βιο-οικονομία πλέον μετεξελίσσεται σε θεμελιώδη συνιστώσα του παγκόσμιου οικονομικού γίγνεσθαι, καθώς η συνεισφορά της αναμένεται να αγγίξει το 10% του παγκόσμιου ΑΕΠ έως το 2030. Τα δε επιστημονικά πεδία της αποτελούν για τα μονοπώλια και τα αστικά κράτη εργαλεία επιβολής και ελέγχου πάνω στις βασικές παραμέτρους γνώσης και εργασίας. Δίχως άλλο, η βιο-οικονομία αναδύεται ως η νέα αιχμή του δόρατος για την ιμπεριαλιστική συσσώρευση κεφαλαίου, υπηρετώντας την ανάγκη του συστήματος για διαρκή εκμετάλλευση. Στο «Κεφάλαιο» αλλά και στα «Grundrisse» ο Μαρξ αποτύπωσε πώς ακριβώς η διαδικασία υπεραξίας μετατρέπει εργασία και πρώτες ύλες σε εμπορεύματα. Στη βιο-οικονομία, αυτή η διαδικασία διευρύνεται: Η ίδια η βιολογία και η γνώση γίνονται αντικείμενα εκμετάλλευσης. Οπου η εκμετάλλευση δεν περιορίζεται πλέον στη σωματική εργασία, αλλά εισβάλλει στην ίδια τη ζωή, στα κύτταρα και τις γνωστικές διεργασίες των ανθρώπων.

Κώστας Γουλιάμος: Πώς ο ΟΗΕ διά της Holguin-Cuellar ξεπλένει κατοχή και εποικισμό

Πώς ο ΟΗΕ διά της Holguin-Cuellar ξεπλένει κατοχή και εποικισμό

Kosta Gouliamos

Φιλελευθερος Κύπρου 20/2/2026

Μνημείο ηθελημένης συσκότισης αποτελεί το πρόσφατο άρθρο της κ. Holguin- Cuellar, προσωπικής απεσταλμένης του ΓΓ του ΟΗΕ για την Κύπρο. Μεταξύ άλλων ανέφερε ότι «…στο νότο, η Κυπριακή Δημοκρατία ανέλαβε την προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) …»

Προφανώς και γνωρίζει η κ. Holguin- Cuellar ότι με την ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ, ολόκληρη η επικράτεια αποτελεί ευρωενωσιακό έδαφος. Γνωρίζει ότι το 36,2% της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι υπό κατοχή από ΝΑΤΟϊκό κράτος, την Τουρκία. Ότι ο εποικισμός της ΝΑΤΟϊκής Τουρκίας αποτελεί έγκλημα πολέμου, σύμφωνα με την Τέταρτη Σύμβαση της Γενεύης (άρθρο 49, παρ. 6), ή με το Ψήφισμα 2334 (2016) του ίδιου του ΟΗΕ που ορίζει ότι οι εποικισμοί αποτελούν «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Και βέβαια γνωρίζει πως ένα επιπλέον 2,5% εδάφους κατέχεται από ένα επίσης ΝΑΤΟϊκό κράτος, το ΗΒ, το οποίο εξακολουθητικά διατηρεί το παράνομο καθεστώς των Βρετανικών Κυρίαρχων Βάσεων (SBAs) στις περιοχές Ακρωτηρίου και Δεκέλειας. Καθεστώς που, ως «αποικιακό κατάλοιπο», αντιβαίνει τα ίδια τα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την κατάργηση της αποικιοκρατίας.

Κώστας Γουλιάμος: Ο κατακερματισμός του κομματικού συστήματος στην Κύπρο

Κώστας Γουλιάμος

Διάβασα πως στο Μητρώο Πολιτικών Κομμάτων στην Κύπρο των 561.252 ψηφοφόρων, τα εγγεγραμμένα κόμματα είναι 26.

Αυθύπαρκτο επομένως και το ερώτημα: τι ακριβώς υποδηλοί ή/και σηματοδοτεί η παρουσία 26 κομματικών σχηματισμών στις επικείμενες εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας, σε ένα εκλογικό σώμα περίπου 561.252 ψηφοφόρων;

Κατά τη γνώμη μου υποδηλοί ένα φαινόμενο που δεν μπορεί να ερμηνευθεί επαρκώς με όρους απλού πολιτικού πλουραλισμού ή θεσμικής “ανοχής”. Τουναντίον, ο υπερκατακερματισμός του κομματικού συστήματος συνιστά ένδειξη βαθύτερης κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης, η οποία εδράζεται στις αντιφάσεις του σύγχρονου καπιταλισμού και στη φθορά των μηχανισμών αστικής ηγεμονίας.

Στην αστική δημοκρατία τα συστημικά κόμματα εντάσσονται στο εποικοδόμημα και λειτουργούν ως μορφές οργάνωσης, διαμεσολάβησης και νομιμοποίησης των κυρίαρχων κοινωνικών σχέσεων. Η δε σχετική “σταθερότητα” του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής ιστορικά συνοδεύεται από κομματικά συστήματα περιορισμένου αριθμού, εντός των οποίων οι ενδοαστικές αντιθέσεις εκφράζονται πολιτικά χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση ο πυρήνας των σχέσεων παραγωγής. Όταν, ωστόσο, οι κοινωνικές και οικονομικές αντιφάσεις οξύνονται και οι παραδοσιακοί φορείς αδυνατούν να εξασφαλίσουν κοινωνική συναίνεση, το πολιτικό πεδίο εισέρχεται σε φάση αποδιάρθρωσης.

Κώστας Γουλιάμος: Η Κύπρος ανάμεσα στις άγριες όχθες (banks) της Χρηματιστικής Ολιγαρχίας

Depression Bread Line, by George Segal (1991)

*

Κώστας Γουλιάμος

Τράπεζες ή η Χρηματιστική Ολιγαρχία στην Κύπρο του 21ου Αιώνα

Με αφορμή τη σθεναρή άρνηση του Υπουργείου Οικονομικών και των τραπεζών στην Κύπρο για επιβολή φόρων επί του χρηματοπιστωτικού συστήματος--όπου η άρνηση φορολόγησης είναι η συνειδητή αποστολή του αστικού κράτους.

Η Κύπρος αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα μικρής καπιταλιστικής οικονομίας με τη συγκέντρωση του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου να έχει φτάσει σε επίπεδα που υπερβαίνουν κατά πολύ την παραγωγική της βάση.

Συγκεκριμένα, οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες κατέχουν περίπου 90 % του συνολικού τραπεζικού ενεργητικού, δηλαδή περίπου €59–60 δισ., που αντιστοιχεί σε ~160 % του ετήσιου ΑΕΠ (~€37–38 δισ.).

Με άλλα λόγια, οι 5 μεγαλύτερες τράπεζες ελέγχουν ένα τραπεζικό ενεργητικό που ξεπερνά κατά 1,5 φορές το ετήσιο συνολικό ΑΕΠ. Τα 2/3 και πλέον του ΑΕΠ βρίσκονται, μέσω τραπεζικών ισολογισμών, συνδεδεμένα με τον χρηματοπιστωτικό τομέα.

Κώστας Γουλιάμος Οικονομία Πολέμου: Νευροεπιστήμη στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού για τη στρατιωτικοποίηση του Διαστήματος

(Διάστημα: Ο «πέμπτος τομέας» επιχειρήσεων της ΜΑΤΟμένης Συμμαχίας)

Κώστας Γουλιάμος
Οικονομία Πολέμου: Νευροεπιστήμη στην υπηρεσία του ιμπεριαλισμού για τη στρατιωτικοποίηση του Διαστήματος

1. Στρατιωτικοποίηση της πολιτικής

Σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας, ενδοαστικών ανταγωνισμών και ιμπεριαλιστικού πολέμου είναι αναγκαία η συνεχής επαγρύπνηση και ο διαρκής αγώνας ενάντια σε όλες τις συστημικές πολιτικές εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, τα οποία οι πολιτικοί - κομματικοί βραχίονες της αστικής δημοκρατίας προσπαθούν να εξωραΐσουν με μέτρα απατηλής ασφάλειας και κίβδηλης σταθερότητας. Με μέτρα που στοχεύουν αφενός στον εγκλωβισμό των εργατικών και λαϊκών τάξεων, αφετέρου στην υπονόμευση της ταξικής συνείδησης. Και που, συνακόλουθα, επιχειρούν τον εκμαυλισμό του λαϊκού κινήματος με αποϊδεολογικοποιημένες και ανιστόρητες πρακτικές μεταμφίεσης κι εξαπάτησης. Ωστόσο καθημερινά αποδεικνύεται πως η αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία και τα κόμματα που υλοποιούν τις πολιτικές της, αδυνατούν να μεταμφιέσουν τη δικτατορία του κεφαλαίου και, συνακόλουθα, τις εφιαλτικά ευδιάκριτες πτυχές στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας κι εκφασισμού του δημόσιου βίου.

Κώστας Γουλιάμος: ΗΠΑ, Γροιλανδία, Καναδάς - Οι Θερσίτες - Το ανθρωποειδές ρομπότ - Η λαϊκή οργή στο Ιράν - Ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί - Τα συστημικά ΜΜΕ και η Γροιλανδία - Κύπρος και ΕΕ - Ψευδομόρφωση - ΗΠΑ και εκφασιμός - Βενεζουέλα - Η αστική μυθολογία - Μπέρτολτ Μπρεχτ - Michelangelo Pistoletto (13 άρθρα)

Κώστας Γουλιάμος 

1. Περί ΗΠΑ, Γροιλανδίας, Καναδά κλπ

Σήμερα το μεσημέρι (15/1/2026) ―μιλώντας με τον εκλεκτό δημοσιογράφο Κώστα Κωνσταντίνου στην εκπομπή “Από Μέρα σε Μέρα” της δημόσιας τηλεόρασης του ΡΙΚ― έθεσα κάποια ζητήματα που είτε είναι σχετικά άγνωστα, είτε σπάνια αποτελούν αντικείμενο ανάλυσης και δημόσιου διαλόγου.

Κατά κάποιο τρόπο, επεκτείνω αυτή τη συζήτηση ιστορικά και πολιτικά. Για παράδειγμα, ανέφερα πως ο Trump εκφράζει με ωμό και κυνικό τρόπο το σύστημα της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των ΗΠΑ, των οποίων οι επεκτατικές πολιτικές σε ό,τι αφορά στον Καναδά και την Γροιλανδία έχουν ρίζες στο μακρινό 19ου αιώνα.

Με άλλα λόγια, οι σημερινές απειλές για εισβολή και προσάρτηση δεν μπορεί να κριθούν ή/και ερμηνευτούν ως ζήτημα μιας φρενήρους προσωπικής συμπεριφοράς από πλευράς ηγέτη της πολιτικής διοίκησης των ΗΠΑ, αλλά δομικό στοιχείο της πολιτικής του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να επεκτείνει την κυριαρχία και τον έλεγχο πάνω σε άλλα κράτη μέσω στρατιωτικής βίας, οικονομικής πίεσης ή/και πολιτικής κηδεμονίας.

Κώστας Γουλιάμος: Η Λερναία Μεσιτεία και η λογοτεχνία της υποταγής

Κώστας Γουλιάμος

Στην περίοδο των Χριστουγέννων επιβεβαιώνεται πιο εμφατικά αυτό που σχολίαζα πριν από λίγες μέρες (βλ. κάτω )για την μικροαστική λογοτεχνική εμποροπανήγυρη. Αναφέρομαι στο είδος μιας προμελετημένης δημοσιότητας-αγοραλογίας (marketing) ως εργαλείο χειραγώγησης, επιβολής, πυγμής ή κύρους. Κάθε άλλο παρά κοινωνικό ή πολιτιστικό σύμπτωμα συγκροτεί όλη αυτή η κατάσταση.

Τουναντίον, αποτελεί δομικό-συστημικό στοιχείο ενός συστήματος που εκκολάπτει μια πλασματική θέση ή/και ψευδή συνείδηση για τη λογοτεχνία. Όπου η δημοσιότητα που καλλιεργείται μεθοδικά γι’ ασήμαντα ή χαμηλής ποιότητας λογοτεχνικά έργα -και συνακόλουθα επιβάλλεται από διάφορα είδη αυτοπροβολής και, κυρίως, από μηχανισμούς μεσιτείας-, αποκτά πλέον διαστάσεις πολιτιστικής επιδημίας. Παραπέμπει μάλιστα στα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας: φυτρώνουν επτά για κάθε ένα που εξαφανίζεται.

Κώστας Γουλιάμος: Η (Τεχνητή) Νοημοσύνη του καπιταλισμού

Composite; iStockphoto

*

Από την εκδήλωση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ για την τεχνητή νοημοσύνη σε συνθήκες πολεμικής οικονομίας

*

Με το διάλογο δυναμώνουμε τις θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για το 22^ο Συνέδριο, έχοντας ως άξονα την αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική και αντιιμπεριαλιστική πάλη. Χρειάζεται ωστόσο συνεχής επαγρύπνηση και συστηματική αποκάλυψη όλων των συστημικών πολιτικών εμπλοκής στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, που οι πολιτικοί βραχίονες της αστικής δημοκρατίας προσπαθούν να τα εξωραΐσουν με τη μορφή είτε εναλλακτικών πολιτικών προσέγγισης, είτε μέτρων απατηλής ασφάλειας και κάλπικης σταθερότητας. Δηλαδή πολιτικών και μέτρων που στοχεύουν όχι μόνο στον εγκλωβισμό των εργατικών και λαϊκών τάξεων, αλλά και στην υπονόμευση της ταξικής συνείδησης. Και που, συνακόλουθα, επιχειρούν τον εκ προθέσεως εκμαυλισμό του λαϊκού κινήματος, όπως και την υποκατάσταση της ταξικής συνείδησης με αποϊδεολογικοποιημένες, απολίτικες και ανιστόρητες πρακτικές εξαπάτησης.

Μια από τις κύριες πρακτικές εξαπάτησης είναι η ιμπεριαλιστική εξαγγελία από την Ε.Ε. του προγράμματος μαμούθ “ReArm Europe” (Επανεξοπλίστε την Ευρώπη) ύψους 800 δισ. ευρώ, που συνοδεύτηκε από συντονισμένη καλλιέργεια εφησυχασμού και παραπλάνησης. Η Ε.Ε, εντάσσοντας το πρόγραμμα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της, κατευθύνει την οικονομία προς τους ΝΑΤΟϊκούς στόχους, διοχετεύοντας —μαζί με το χρηματοδοτικό πρόγραμμα "SAFE"—ένα περίπου τρισεκατομμύριο ευρώ στις πολεμικές βιομηχανίες.

Κώστας Γουλιάμος: Η Περιπέτεια του Νοήματος — Η Απαξίωση της Ανάγνωσης — Περί Ποιητικής και Αγοραλογίας — Ηθελημένη Συσκότιση

Ι.

Η ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ του ΝΟΗΜΑΤΟΣ: Μολονότι ο Roland Barthes δεν αναφέρεται ρητά στον "Φίληβο" του Πλάτωνα, εντούτοις το έργο του για την απόλαυση του κειμένου, όπως και για το θάνατο του συγγραφέα έχει πλατωνικές ρίζες σε ό.τι αφορά στην αμφισβήτηση σταθερών νοημάτων αλλά και του ρόλου του συγγραφέα στην αποτύπωση της αλήθειας.

Ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε πώς ο διάλογος του "Φίληβου" σχετίζεται με την απόλαυση (ηδονή) και τη γνώση. Ο Barthes δεν αναφέρει ούτε και παραπέμπει στον εν λόγω διάλογο, αν και στην "απόλαυση του κειμένου" εξετάζει την εμπειρία της ανάγνωσης ως γενεσιουργό πεδίο ευχαρίστησης και ηδονής.

ΚΚΕ ➽ 85 χρόνια από την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940) ➽ Η εθνική ομοψυχία της αστικής τάξης, ο αντικομμουνισμός, οι έξωθεν σωτήρες και η Παλαιστίνη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Για τα 85 χρόνια από την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου (28 Οκτωβρίου 1940)

Η στρατιωτική εισβολή της φασιστικής Ιταλίας τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940 έχει καθιερωθεί ως ένα γεγονός - ορόσημο στη σύγχρονη Ιστορία του τόπου και του λαού μας, καθώς σηματοδότησε την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου, αλλά σηματοδότησε και την εμπλοκή του ελληνικού κράτους στον ιμπεριαλιστικό Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά και την απαρχή μιας ολόκληρης περιόδου, που χαρακτηρίστηκε τόσο από τη βαρβαρότητα της τριπλής φασιστικής κατοχής όσο και από τον μαζικό λαϊκό ηρωισμό της αντίστασης και πάλης για την αποτίναξή της.

Πράγματι, μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες της πείνας, της άγριας καταστολής, των εκτελέσεων, των ολοκαυτωμάτων και των μυριάδων άλλων εγκλημάτων κατά του λαού, που διαπράχθηκαν από τις δυνάμεις κατοχής και τους ντόπιους συνεργάτες τους, γράφτηκαν οι πιο φωτεινές σελίδες συλλογικής αφύπνισης και δράσης, αυταπάρνησης και αυτοθυσίας, μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Μάκης Παπαδόπουλος ➽ Το παραμύθι της φορολογικής ελάφρυνσης ➽ Μόνη ελπιδοφόρα διέξοδος για το λαό, η σύγκρουση με το σημερινό σύστημα (VIDEO)

Μάκης Παπαδόπουλος

(Μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ) 

Το παραμύθι της φορολογικής ελάφρυνσης

Αν πιστέψει κανείς την κυβερνητική προπαγάνδα, το επόμενο διάστημα θα δούμε τα αποτελέσματα της ανάπτυξης να μεταφράζονται σε οφέλη για όλους. Πριν ακόμα ανέβει ο πρωθυπουργός στο βήμα της ΔΕΘ, τα παπαγαλάκια του συστήματος μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες βδομάδες με το φορολογικό πακέτο που θα ανακουφίσει τη μεσαία τάξη και τις καλύτερες μέρες που έρχονται.

*

Μόνη ελπιδοφόρα διέξοδος για το λαό, η σύγκρουση με το σημερινό σύστημα

(κείμενο κάτω)

*

Μέσα στον παραπλανητικό μανδύα της «μεσαίας τάξης» επιχειρούν να χωρέσουν όλους τους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους που δεν βρίσκονται στατιστικά στην επίσημη ζώνη της ακραίας φτώχειας.

Θέλουν να πείσουν έναν μισθωτό με ετήσιο εισόδημα 12.000 ευρώ (1.000 ευρώ τον μήνα) ότι βρίσκεται κάπου στη μέση, ανάμεσα στον άπορο άνεργο και στους τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλοβιομηχάνους.

Ασφαλώς στόχος του σημερινού άρθρου δεν είναι η αναλυτική κριτική της αντιεπιστημονικής κατηγοριοποίησης της αστικής προπαγάνδας, που προσπαθεί να συσκοτίσει την πραγματική διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους θύτες και στα θύματα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, το κεφάλαιο και την εργατική τάξη. Ούτε μια αναλυτική εξέταση της ταξικής διάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας.

Έχει όμως σημασία η αποκάλυψη των επικοινωνιακών σχημάτων παραπλάνησης του συστήματος. Παραπλάνηση που επιχειρεί να κρύψει επίσης τη μεγάλη φοροληστεία του λαού απ' το κράτος του κεφαλαίου, με την οποία σχηματίζονται τα «ματωμένα πλεονάσματα».

Κώστας Γουλιάμος: Χρηματοπιστωτικό σύστημα και οικονομικός πόλεμος ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ

Κώστας Γουλιάμος

Περί χρηματοπιστωτικής σύγκρουσης

Στη φαρέτρα των πρόσφατων ευρωατλαντικών συναντήσεων, όπως και των συζητήσεων περί δασμών, θα πρέπει να ήταν και ζητήματα αφορώντα τον χρηματοπιστωτικό παράγοντα. Άλλωστε ο αυξανόμενος χρηματοπιστωτικός χαρακτήρας του κεφαλαίου είναι κομβικός, καθώς η καπιταλιστική οικονομία βολοδέρνει από τη μια κρίση στην άλλη.

Περίπου το 80% του παγκόσμιου εμπορίου τιμολογείται σε δολάρια, μολονότι οι ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν μόνο περίπου το 15% του παγκόσμιου εμπορίου εμπορευμάτων.

Αυτή η κατάσταση παρέχει οφέλη στις ΗΠΑ, ενώ ταυτόχρονα δημιουργεί προβλήματα σε όλα τα υπόλοιπο κόσμο. αναποτελεσματικότητες για άλλα έθνη. Έτσι μόνο τυχαίο δεν είναι το φαινόμενο της αποδολαριοποίησης που πλέον αποκτά πιο μόνιμα χαρακτηριστικά.

Πολλά γεγονότα οδηγούν στο συμπέρασμα περί του τέλους της κυριαρχίας του δολαρίου ενώ, παράλληλα, καταγράφονται κινήσεις με στόχο την ανάπτυξη/άνοδο ενός νέου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ενός νέου διεθνούς συστήματος διατραπεζικών συναλλαγών.

Κώστας Γουλιάμος: Καπιταλισμός και αναβίωση του Στωικισμού στον 21ο αιώνα

Κώστας Γουλιάμος 

Γιατί αναβιώνει ο Στωικισμός στον 21ο αιώνα;

Ο καπιταλισμός ενσωματώνει —μεταξύ άλλων— στην πολιτική του εκείνα ακριβώς τ’ αξιακά προτάγματα —καλλιτεχνικά ή/και φιλοσοφικά— από το μακρινό παρελθόν που να μπορούν να δικαιολογούν τη δράση του.

Για παράδειγμα την τελευταία, τουλάχιστον, δεκαετία ο στωικισμός γνωρίζει μια σημαντική επάνοδο στις τάξεις των απολογητών του κεφαλαιοκρατισμού. Αποφθέγματα του Επίκτητου, του Σενέκα και του Μάρκου Αυρηλίου, κυριαρχούν στη δημόσια σφαίρα.

Ειδικότερα, οι «Διαλογισμοί» του Μάρκου Αυρηλίου ή το «Εγχειρίδιο» του Επίκτητου αποτελούν το magnum opus που τροφοδοτεί τη σκέψη και το λόγο κύκλων συστημικής ανάλυσης και δημοσιολογίας. Ταυτόχρονα, οργανισμοί —όπως η Στωική Αδελφότητα ή το Ίδρυμα Μαρκου Αυρηλίου— προωθούν εφαρμογές του αξιακού κώδικα της Στωικής φιλοσοφίας.

Σπεύδω ωστόσο να υπογραμμίσω πως και σε αυτή την περίπτωση, ο καπιταλισμός οικειοποιείται κι εμπορευματοποιεί τις στωικές αρχές, διαστρεβλώνοντάς τες ώστε να στοιχίζονται με τους σχεδιασμούς και τις κατευθύνσεις της αστικής τάξης, της ευρωατλαντικής πολεμικής οικονομίας του ΝΑΤΟ και της ΕΕ των 850 δις συμπεριλαμβανομένων.