Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

*

Δες και

Κώστας Γουλιάμος: Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

*

Κώστας Γουλιάμος

Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

Καθώς περιοχές μετατρέπονται ξανά σε επίκεντρο ανταγωνισμών, η πολεμική κλιμάκωση αποτελεί συμπύκνωση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Το ΚΚΕ στην Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου¹ ανέδειξε τόσο την προετοιμασία του ΝΑΤΟ για γενικευμένο πόλεμο, όσο και την εντεινόμενη στροφή της ΕΕ προς την πολεμική οικονομία, που πλέον διαπερνά το σύνολο της παραγωγής.

Η στροφή αυτή υπερβαίνει τα χαρακτηριστικά μιας συγκυριακής προσαρμογής. Στην πραγματικότητα συνιστά μια στρατηγικά προσανατολισμένη επιλογή βαθύτερης ανασύνταξης των προτεραιοτήτων της μονοπωλιακής ολιγαρχίας σε κλάδους και δράσεις που συνδέονται με την πολεμική προετοιμασία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η πολεμική οικονομία ενσωματώνεται στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, λειτουργώντας ως μηχανισμός διοχέτευσης κεφαλαίων και κρατικών πόρων προς στρατηγικούς τομείς.

Κώστας Γουλιάμος: Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

*

Δες και

Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

*

Κώστας Γουλιάμος

Αμερικανικό χρέος, πλασματικό κεφάλαιο και καπιταλιστική κρίση

Τις τελευταίες ημέρες κυριαρχεί διεθνώς η είδηση ότι το ακαθάριστο δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ξεπέρασε, για πρώτη φορά, τα 40 τρισ. δολάρια. Μέσα σε μόλις έναν χρόνο αυξήθηκε κατά περίπου 3 τρισ., ενώ το Congressional Budget Office προβλέπει ότι έως το 2036 θα ανέλθει περίπου στο 120% του ΑΕΠ.

Την ίδια στιγμή, η αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων ανοίγει νέο κύκλο στρατιωτικών δαπανών, ύψους 1,15 τρισ. δολαρίων.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει ότι, παρά την εκτόξευση του χρέους, η πολεμική ισχύς εξακολουθεί να αποτελεί θεμελιώδη προτεραιότητα του αμερικανικού κράτους.

Η ουσία, επομένως, δεν βρίσκεται στη δημοσιονομική «κακοδιαχείριση», όπως υποστηρίζει η κυρίαρχη πολιτική ρητορική, αλλά στη βαθύτερη ταξική δομή που καθιστά τη διαρκή διόγκωση του χρέους ως οργανικό και λειτουργικό στοιχείο του σύγχρονου μονοπωλιακού καπιταλισμού.

Τα κρίσιμα ερωτήματα είναι: ποιοι καρπώνονται τις χρηματοπιστωτικές απαιτήσεις που απορρέουν από το δημόσιο χρέος και ποιες κοινωνικές τάξεις θα παράγουν, μέσω της εργασίας τους, τον πλούτο από τον οποίο θα εξυπηρετηθούν αυτές οι απαιτήσεις;

Κώστας Γουλιάμος: Οι δρόμοι χρηματοδότησης της πολεμικής μηχανής ― Η στρατιωτικοποίηση της οικονομίας ως μηχανισμός καπιταλιστικής αναπαραγωγής ― Το χρηματοδοτικό και χρηματοπιστωτικό σύμπλεγμα πολέμου ― Με το ΚΚΕ για την ανατροπή του συστήματος της σήψης

Κώστας Γουλιάμος

Οι δρόμοι των χρηματοδοτήσεων της πολεμικής μηχανής

Καθώς περιοχές μετατρέπονται ξανά σε επίκεντρο ανταγωνισμών, η πολεμική κλιμάκωση αποτελεί συμπύκνωση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Το ΚΚΕ στην Πολιτική Απόφαση του 22ου Συνεδρίου,⁽¹⁾ ανέδειξε τόσο την προετοιμασία του ΝΑΤΟ για γενικευμένο πόλεμο, όσο και την εντεινόμενη στροφή της ΕΕ προς την πολεμική οικονομία, που πλέον διαπερνά το σύνολο της παραγωγής.

Η στροφή αυτή υπερβαίνει τα χαρακτηριστικά μιας συγκυριακής προσαρμογής. Στην πραγματικότητα συνιστά μια στρατηγικά προσανατολισμένη επιλογή βαθύτερης ανασύνταξης των προτεραιοτήτων της μονοπωλιακής ολιγαρχίας σε κλάδους και δράσεις που συνδέονται με την πολεμική προετοιμασία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η πολεμική οικονομία ενσωματώνεται στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, λειτουργώντας ως μηχανισμός διοχέτευσης κεφαλαίων και κρατικών πόρων προς στρατηγικούς τομείς.

Κώστας Γουλιάμος: Ο νεοφυής άξονας Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας

Κώστας Γουλιάμος

Ο νεοφυής άξονας Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας

 Διαβάζοντας τις αναλύσεις για τον άξονα “Τουρκίας–Πακιστάν–Σαουδικής Αραβίας” (Κοινή Συμφωνία Άμυνας), προκαλεί εντύπωση η αδυναμία συστημικών συντακτών να εντάξουν την εξέλιξη στο αντικειμενικό πλαίσιο του φαύλου κύκλου των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων

 Ακόμη και αναλυτές, που αυτοπροσδιορίζονται ως “προοδευτικοί”, παραμένουν ―όπως ακριβώς και οι συστημικοί― εγκλωβισμένοι σε μια γεωπολιτική ανάγνωση, αποκομμένη από το ταξικό περιεχόμενο των διεθνών σχέσεων. Εξού και κρίνουν πως η Κύπρος πρέπει να αξιοποιήσει τη θέση της ώστε να ενισχύσει τη θέση και το ρόλο της ως κόμβου ενέργειας, ναυτιλίας, ασφάλειας, τηλεπικοινωνιών, κέντρου δεδομένων, πολιτικής προστασίας και…πάει λέγοντας!

Πρόδηλα, πρόκειται γι` αναλύσεις πλήρως αποκομμένες από το ταξικό, ιστορικό και ιμπεριαλιστικό πλαίσιο. Αναλύσεις που αγνοούν πως ο εν λόγω νεοφυής άξονας συνιστά πρωτίστως σύμπραξη αστικών τάξεων που διαθέτουν δικά τους διακριτά συμφέροντα, στοχεύοντας δια της συμμαχίας να ενισχύσουν τη θέση και τη διαπραγματευτική τους ισχύ στον εύθραυστο και διαρκώς μεταβαλλόμενο διεθνή συσχετισμό δύναμης.

Κώστας Γουλιάμος: Η φετιχοποίηση του βιβλίου ― Aντικείμενο-αξεσουάρ για τις ανάγκες των καλοκαιρινών διακοπών

*

Βλέπε και

Κώστας Γουλιάμος: Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

*

Κώστας Γουλιάμος

Η φετιχοποίηση του βιβλίου: αντικείμενο-αξεσουάρ για τις ανάγκες των καλοκαιρινών διακοπών

Η ετήσια, τελετουργική κατάρτιση καταλόγων τύπου «δέκα προτάσεις για το καλοκαίρι» από ορισμένα ηλεκτρονικά -και όχι μόνο- περιοδικά, συνιστά ευτελή εκμαυλισμό ή/και εκφυλισμό της αισθητικής κρίσης και, συνακόλουθα, την πλήρη υποταγή της αναγνωστικής αναζήτησης στη μηχανή των λόμπι.

Πρόκειται για βιομηχανοποιημένους καταλόγους, κατανάλωσης συσκευασμένων “συμβόλων”, όπου ο μηχανισμός της αγοραλογίας (μάρκετινγκ), των δημοσίων σχέσεων και των διαμεσολαβητών (επιτήδειοι “κριτικοί”) προσπαθούν να πείσουν τους αναγνώστες ότι η επιλογή τους είναι δήθεν «προσωπική», «ψαγμένη» ή «εκλεκτική», ενώ στην πραγματικότητα είναι προκατασκευασμένη.

Εν προκειμένω, ο φετιχισμός αγγίζει το απόγειό του: το βιβλίο επανακαθορίζεται ως ένα «αντικείμενο-αξεσουάρ» για τις ανάγκες των διακοπών ή του δήθεν ελεύθερου χρόνου.

Και ως «αντικείμενο-αξεσουάρ» βιομηχανοποιημένης καθοδήγησης του γούστου, εκμηδενίζει κάθε ίχνος αυθορμητισμού.

Κώστας Γουλιάμος: ΝΑΤΟποίηση του Κυπριακού και ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί 5+1

Βλέπε επίσης

Κώστας Γουλιάμος: O ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο και το συστημικό αφήγημα του Κυπριακού

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

Κώστας Γουλιάμος: Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο ― Για τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας στη ζωή των εργαζομένων (Ομιλία σε εκδήλωση της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του ΚΚΕ)

*

ΝΑΤΟποίηση Κυπριακού: Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί πίσω από τη νέα συνάντηση 5+1 που ανακοίνωσε ο Γκουτέρες

Του Κώστα Γουλιάμου 

(Τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου)

Οι δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο εντάσσονται στο κυρίαρχο ιδεολογικό πλαίσιο των ευρωατλαντικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τη μια πλευρά επιστρατεύεται η ρητορική του φόβου, με την προειδοποίηση ότι αν δεν υπάρξει λύση στο Κυπριακό «η Κύπρος θα γίνει πολύ πιο ευάλωτη στους κινδύνους» μιας ολοένα πιο ασταθούς περιοχής.

Η επίκληση μιας επερχόμενης απειλής επιδιώκει να δημιουργήσει αίσθημα επείγοντος και να παρουσιάσει την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων ως τη μοναδική πολιτικά αποδεκτή επιλογή.

Κώστας Γουλιάμος: Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

Κώστας Γουλιάμος 

Η λογοτεχνική αξία ως κατασκευή ή, άλλως, ως οικονομία θορύβου

Διάβασα για τη “μεγάλη έρευνα” της #Bookpress και του #βιβλιοπωλείου #Πολιτεία. Και σχολιάζω

Κάθε απόπειρα να καταρτισθεί ένας κατάλογος με τα “καλύτερα” λογοτεχνικά έργα μιας ορισμένης 50ετίας εγείρει ουσιώδη θεωρητικά και μεθοδολογικά ζητήματα.Αρχικά, η επιλογή λειτουργεί ως μηχανισμός αφαίρεσης.

Αποσπά τα έργα από τις συγκεκριμένες ιστορικές, αισθητικές και κοινωνικές συνθήκες παραγωγής και πρόσληψής τους και τα μετατρέπει σε ισοδύναμες μονάδες ενός αποϊστορικοποιημένου αξιολογικού ισοζυγίου.

Όπως η αγορά εξισώνει ετερογενή εμπορεύματα μέσω της ανταλλακτικής αξίας, έτσι και η “ψηφοφορία” (επιλογή) εξισώνει ετερογενή λογοτεχνικά έργα μέσω μιας αντιιστορικής αντίληψης της “ποιότητας”.

Έπειτα, ποιος και με ποια κριτήρια νομιμοποιείται να αποφανθεί περί της λογοτεχνικής αξίας; Το ερώτημα δεν είναι τυπικό ούτε διαδικαστικό. Αφορά στην ίδια τη συγκρότηση του λογοτεχνικού κανόνα, δηλαδή εκείνης της συμβολικής τάξης πραγμάτων που (καθ)ορίζει ποια έργα θα διασωθούν στη συλλογική μνήμη και ποια θα περιπέσουν στη σιωπή και τον αποκλεισμό.

Κώστας Γουλιάμος: O ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο και το συστημικό αφήγημα του Κυπριακού

Βλέπε και εδώ

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

 *

Κώστας Γουλιάμος

Η επίσκεψη (28/7/2026) του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο προβάλλεται από το κυρίαρχο πολιτικό αφήγημα, από συστημικούς κύκλους και αναλυτές ως ελπίδα ή/και ως νέα προσπάθεια ξεπεράσματος του αδιεξόδου στο Κυπριακό.

Ωστόσο, οι φορείς του συγκεκριμένου αφηγήματος προσδίδουν στην επίσκεψη μια μεταφυσική και ιδεαλιστική διάσταση, καθως στη θεώρησή τους δεν ερμηνεύεται η παρουσία του ΓΓ του ΟΗΕ ως μέρος των ενδοϊμπεριαλιστικών διεργασιών και σχεδιασμών της Ανατολικής Μεσογείου. 

Επιπρόσθετα, αυτή η θεώρηση ελέγχεται για την πολιτική της αβελτηρία, καθότι αποκόπτει αυθαίρετα την Κύπρο από τις αντικειμενικές νομοτέλειες της κατανομής ισχύος στη λεκάνη της Μεσογείου-Μέσης Ανατολής και την ιμπεριαλιστική αρχιτεκτονική του ΑγγλοΑμερικανικού και ΕυρωΝΑΤΟικού παράγοντα.

Κώστας Γουλιάμος: Η Φορολογική Μεταρρύθμιση του κεφαλαίου ― Η Σημαδεμένη Τράπουλα της “κοινωνίας των πολιτών” ― Η Οριζόντια Ψηφοφορία των ΕυρωΝΑΤΟικών Σχεδιασμών (3 άρθρα για την Κύπρο -και όχι μόνο)

Κώστας Γουλιάμος 

Κύπρος: Φορολογική μεταρρύθμιση στην υπηρεσία του κεφαλαίου

Διάβαζα σήμερα στοιχεία από μελέτη της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου Central Bank of Cyprus HQ-Nicosia. Τα στοιχεία καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα που παρουσίασε τη φορολογική μεταρρύθμιση ως πανάκεια για την κοινωνία.

Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη: το φτωχότερο 10% του πληθυσμού αναμένεται να ωφεληθεί κατά μέσο όρο μόλις €5 τον χρόνο, ενώ το πλουσιότερο 10% θα καρπωθεί €1.057. Την ίδια στιγμή, σχεδόν τέσσερα στα δέκα νοικοκυριά δεν θα δουν καμία απολύτως αύξηση στο διαθέσιμο εισόδημά τους.

Αυτή είναι η "μεταρρύθμιση" που διαφημίζει η κυβέρνηση: ψίχουλα για τους πολλούς και προνόμια για τους λίγους.

Τα στοιχεία αυτά επιβεβαιώνουν μια τραγική πραγματικότητα. Παρά τα δημοσιονομικά πλεονάσματα, το 17,1% του πληθυσμού εξακολουθεί να βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, ενώ η ακρίβεια σε στέγη, ενέργεια και βασικά αγαθά εξανεμίζει τους μισθούς και τις συντάξεις στα μισά του μήνα.

Κώστας Γουλιάμος: Από τον Πρωσικό μιλιταρισμό στην οικονομία πολέμου του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού

Κώστας Γουλιάμος

Από τον Πρωσικό μιλιταρισμό στην οικονομία πολέμου του Αμερικανικού ιμπεριαλισμού

Η έγκριση στρατιωτικών δαπανών από την Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ που υπερβαίνουν το 1 τρισ. δολάρια για το 2027, δεν συνιστά απλώς μια επιλογή δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά στρατηγική έκφραση του μονοπωλιακού καπιταλισμού να μετασχηματίζει το κράτος σε μηχανισμό διαρκούς πολεμικής προετοιμασίας.

Εξάλλου, το κράτος δεν αποτελεί ουδέτερο πεδίο διακυβέρνησης, αλλά τον θεσμικό και υλικό μηχανισμό μέσω του οποίου η κυρίαρχη αστική τάξη οργανώνει την πολιτική της εξουσία και κινητοποιεί τους οικονομικούς και στρατιωτικούς πόρους που απαιτούνται για τη διατήρηση των συμφερόντων της.

Στο ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, όπως ανέλυσε ο Λένιν, η συγκέντρωση του χρηματιστικού κεφαλαίου και ο ανταγωνισμός για αγορές, πρώτες ύλες και γεωπολιτικές σφαίρες επιρροής καθιστούν τη στρατιωτικοποίηση οργανικό στοιχείο της αναπαραγωγής του συστήματος.

Κώστας Γουλιάμος: Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο ― Για τις επιπτώσεις της πολεμικής οικονομίας στη ζωή των εργαζομένων (Ομιλία σε εκδήλωση της Τομεακής Οργάνωσης Κύπρου του ΚΚΕ)

Κώστας Γουλιάμος

Η συστημική αυταπάτη της «λύσης» και η συγκάλυψη των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην Κύπρο

Η αντίληψη που κυριαρχεί στο αστικό και συστημικά κομματικό φάσμα Κύπρου, ότι η έλευση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στη Νήσο αποτελεί από μόνη της θετική εξέλιξη και βήμα προς μια «ιστορική λύση», αποκαλύπτει μια βαθιά ιδεαλιστική και μεταφυσική πρόσληψη της πολιτικής πραγματικότητας.

Πρόκειται για μια πολιτικά οξύμωρη και, συνακόλουθα, απατηλή προσέγγιση που αποσπά τη διπλωματική κινητικότητα από τους πραγματικούς κοινωνικούς, ιμπεριαλιστικούς και ταξικούς όρους μέσα στους οποίους αυτή εκδηλώνεται.

Οι διεθνείς πρωτοβουλίες δεν κρίνονται από τη ρητορική, τους επικοινωνιακούς ελιγμούς, και τις πλατωνικού ευχολογίου διακηρύξεις, αλλά από τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα που υπηρετούν και τους συσχετισμούς ιμπεριαλιστικής ισχύος που τις καθορίζουν.

Κώστας Γουλιάμος: Κυπριακό παζάρι με πατρόν ΝΑΤΟ, η 15 Ιουλίου 1974 & Δυο λόγια (σταράτα) για την Οικονομία Πολέμου (VIDEO)

Κώστας Γουλιάμος 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: παζάρι, με πατρόν ΝΑΤΟ

Με αφορμή την προγραμματισμένη επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, επιχειρείται για ακόμη μία φορά να διαμορφωθεί από συστημικούς κύκλους ένα κλίμα “ιστορικής ευκαιρίας’, “ρεαλισμού”, και “αναγκαίων συμβιβασμών”, την ώρα που οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο καθορίζονται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών -ΑγγλοΑμερικανικών, ΝΑΤΟϊκών και ΕΕ- αντιθέσεων και ανταγωνισμών.

Η δε επίκληση της γεωπολιτικής αστάθειας και της ανάγκης για “σταθερότητα” που διατυπώνεται από την κυρίαρχη προπαγάνδα στοχεύει στην εκκόλαψη κι` εμπέδωση της αντίληψης ότι κάθε εναλλακτική επιλογή είναι επικίνδυνη και ανεδαφική.

Η εν λόγω προπαγάνδα αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας από τις εγχώριες συστημικές και αστικές δυνάμεις να συνδιαμορφώσουν ένα πλαίσιο συναίνεσης διχοτομικών επιλογών με βάση τους σχεδιασμούς ΕυρωΝΑΤΟϊκών κέντρων εξουσίας.

Κώστας Γουλιάμος: Θεσμικός αντικομμουνισμός ― Η ανεξαρτησία των ΗΠ και η σφαγή της ιστορικής μνήμης ― Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς (3 έρθρα - 3 όψεις του καπιταλισμού)

Κώστας Γουλιάμος 

1. Θεσμικός αντικομμουνισμός

Το σύνολο των αστικών και συστημικών κομμάτων σε Ελλάδα και Κύπρο (και όχι μόνο) ερμηνεύουν την εντεινόμενη κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως διαχειριστική δυσλειτουργία.

Σε αυτή την ερμηνεία διασταυρώνονται ιδεολογικά συντηρητικές, σοσιαλδημοκρατικές, νεοφιλελεύθερες όπως και άλλες δυνάμεις, αγνοώντας την αντικειμενική πραγματικότητα: ότι δηλαδή η βαθιά κρίση της ΕΕ αποτελεί νομοτελειακή εκδήλωση των ανυπέρβλητων αντιφάσεων του καπιταλιστικού συστήματος στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

Η ΕΕ, ως διακρατική συμμαχία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, αδυνατεί εκ φύσεως να εξασφαλίσει την ειρήνη και την ευημερία των λαών, καθώς πρωταρχικός σκοπός της είναι η θωράκιση της κερδοφορίας των ευρωπαϊκών μονοπωλίων.

Κώστας Γουλιάμος: Αλγοριθμική Διακυβέρνηση Εργασίας

Κώστας ΓΟΥΛΙΑΜΟΣ

Αλγοριθμική Διακυβέρνηση Εργασίας

1. Ψηφιακή Συσσώρευση Κεφαλαίου

Πριν λίγες μέρες σε συνέδριο στην Ουτρέχτη αναδείχθηκαν οι αντιθέσεις στην ΕΕ για τα εθνικά συστήματα ψηφιακής ταυτοποίησης μέχρι το τέλος του 2026. Παρά τις διακηρύξεις για «ψηφιακή κυριαρχία» και «στρατηγική αυτονομία», κράτη - μέλη συνεχίζουν να εξαρτώνται από Apple και Google, αποτυπώνοντας την εξάρτηση της ΕΕ από τα αμερικανικά τεχνολογικά μονοπώλια, παρά τον εντεινόμενο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό.

Η αντίφαση αυτή αποκαλύπτει ότι η ψηφιακή μετάβαση είναι πεδίο ανταγωνισμού για τον έλεγχο των δεδομένων, των υποδομών και της οικονομικής ισχύος, εντάσσοντας τις ευρωπαϊκές πολιτικές σε μια ευρύτερη στρατηγική αναδιάρθρωσης του αστικού κράτους. Λόγου χάρη, το Ευρωπαϊκό Πορτοφόλι Ψηφιακής Ταυτότητας (EUDI Wallet), ενταγμένο στην «Ψηφιακή Πυξίδα 2030», υπηρετεί την ψηφιοποίηση κράτους προς όφελος μονοπωλιακών ομίλων τεχνολογίας, τραπεζών και τηλεπικοινωνιών.

Κώστας Γουλιάμος: Το αφήγημα του ηγεμονικού λόγου

Κώστας Γουλιάμος

Τα τελευταία 24ωρα, συστημικοί αναλυτές και αντίστοιχα μέσα ενημέρωσης διεκπεραιώνουν αφηγήματα του ηγεμονικού λόγου περί εντάσεων στις σχέσεις Τραμπ και Νετανιάχου σχετικά με τη διαχείριση των περιφερειακών συγκρούσεων, ιδιαίτερα σε σχέση με το Ιράν.

Επιχειρώντας να δώσουν νόημα ή να ερμηνεύσουν την ένταση με όρους προσωποκεντρικής πολιτικής, τελικά αποκρύπρουν συστηματικά το γεγονός πως οι εν λόγω εντάσεις είναι κατ’ ουσίαν αντιφάσεις του κεφαλαιοκρατισμού ανάμεσα σε συμμαχικές άρχουσες τάξεις που λειτουργούν μέσα στο ίδιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Άλλωστε η συνεργασία και ο ανταγωνισμός δεν είναι αντίθετες έννοιες. Το αντίθετο, αποτελούν αλληλένδετα χαρακτηριστικά ενός παγκόσμιου συστήματος, στο οποίο τα κράτη ανταγωνίζονται ακόμη και όταν παραμένουν στενοί στρατηγικοί σύμμαχοι.

Κώστας Γουλιάμος: Αποπολιτικοποίηση - Αποταξικοποίηση και Η λαμπερή βιτρίνα της ελευθερίας (δύο άρθρα)

Αποπολιτικοποίηση-Αποταξικοποίηση: Η Κρίση της Ύστερης Αστικής Σκέψης

Οι εκλογές στις καπιταλιστικές κοινωνίες δεν λειτουργούν ως ουδέτερο πεδίο «ελεύθερης επιλογής», αλλά ως θεσμοποιημένος μηχανισμός αναπαραγωγής της ίδιας της ταξικής κυριαρχίας. Το γνωστό αφήγημα περί ισότητας της ψήφου -ένας άνθρωπος, μία ψήφος- αποκρύπτει μια βαθιά υλική ανισότητα: το γεγονός ότι η κοινωνική ζωή είναι οργανωμένη πάνω στην εξουσία του κεφαλαίου που ipso facto διαμορφώνει τις συνθήκες μέσα στις οποίες παράγεται η πολιτική βούληση.

Επομένως η «επιλογή» του εκλογέα δεν συγκροτείται σε κενό. Διαμορφώνεται καθημερινά μέσα από μηχανισμούς ιδεολογικής παραγωγής -μέσα ενημέρωσης, εκπαιδευτικό σύστημα, επαγγελματική επισφάλεια, χρέος, αγορά εργασίας- που καθορίζουν τι θεωρείται ρεαλιστικό, εφικτό και τι «υπεύθυνο». Λογουχάρη, το περί ευελιξίας στην αγορά εργασίας αφήγημα αποτελεί στρατηγική επιλογή των επιχειρηματικών ομίλων, της ΕΕ και των κυβερνήσεων. Όπου ιεραρχήσεις, κατευθυντήριες οδηγίες και νόμοι, σχετίζονται πάντα με τις ανάγκες της τάξης που έχει τα κλειδιά της οικονομίας, εν προκειμένω τους ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους.

Κώστας Γουλιάμος: Ενάντια στην Αισθητική του Κυρίαρχου

Κώστας Γουλιάμος

Ενάντια στην Αισθητική του Κυρίαρχου

Στον 21ο αιώνα, η καπιταλιστική εξουσία δεν ασκείται μόνο μέσω της άμεσης καταστολής ή της φαντασμαγορικής επίδειξης ισχύος, αλλά και μέσω της αισθητικής.

Με άλλα λόγια, η ηγεμονία δεν εδραιώνεται μόνο μέσα από την οικονομική κυριαρχία, αλλά και μέσω της κουλτούρας, των εικόνων και της καλλιτεχνικής παραγωγής, που ipso facto διαμορφώνουν τη συλλογική αντίληψη και συνείδηση.

Λογουχάρη, η λογοτεχνία και η ζωγραφική, πεδία που άλλοτε λειτουργούσαν ως χώροι κριτικού στοχασμού, ρηγμάτωσης ή/και επαναστατικής διαδικασίας, σήμερα είναι βαθιά ενσωματωμένα στους σχεδιασμούς του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

Ο Μαρξ υποστήριζε ότι οι κυρίαρχες ιδέες κάθε εποχής είναι οι ιδέες της κυρίαρχης τάξης. Στη σύγχρονη καπιταλιστική πραγματικότητα, η πολιτισμική παραγωγή μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε εμπόρευμα, σε «περιεχόμενο» προς κατανάλωση, κυρίως μέσα από «πλατείες» ψηφιακής αγοραλογίας.

Κώστας Γουλιάμος: Τεχνητή Νοημοσύνη και στρατιωτικοποίηση, Το νέο σύμπλεγμα μιλιταρισμού και τεχνολογίας

Κώστας Γουλιάμος

Τεχνητή Νοημοσύνη και στρατιωτικοποίηση: Το νέο σύμπλεγμα μιλιταρισμού και τεχνολογίας

Η Τεχνητή Νοημοσύνη εντάσσεται οργανικά στη δυναμική της καπιταλιστικής συσσώρευσης, αναδιαρθρώνοντας τις σχέσεις παραγωγής. Υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 15 τρισ. δολάρια έως το 2030, εγκαινιάζοντας νέα φάση ψηφιακής μεγέθυνσης. Ωστόσο, η παραγόμενη αξία συγκεντρώνεται σε μονοπωλιακούς ομίλους, οξύνοντας τις ανισότητες και μετασχηματίζοντας τη σχέση ζωντανής και «νεκρής» εργασίας σε παγκόσμια κλίμακα.

Στο πλαίσιο αυτό, η πρωτοβουλία κυβερνοασφάλειας Project Glasswing της Anthropic παρουσιάζεται ως «καινοτομία» και «πρόοδος». Η συστημική αυτή αφήγηση, όμως, αποδεικνύεται ελλιπής και παραπλανητική για αντικειμενικούς λόγους. Για παράδειγμα, στο Project Glasswing ενσωματώνεται η «μηχανή - ελεγκτής» Claude Mythos Preview, η οποία έχει εγείρει¹ κρίσιμα ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας. Συγχρόνως συνιστά μορφή πάγιου κεφαλαίου, καθώς η συσσωρευμένη γνώση μετατρέπεται σε αυτοματοποιημένη ισχύ υπέρ της μονοπωλιακής κυριαρχίας. Παράλληλα, εντείνει τους ενδοκαπιταλιστικούς ανταγωνισμούς για τον έλεγχο των παραγωγικών δυνάμεων και των μελλοντικών ροών υπεραξίας, καθιστώντας την καινοτομία πεδίο οξυμένης ταξικής σύγκρουσης, όπως και σχεδιασμών της πολεμικής βιομηχανίας. Ακριβώς σε αυτό το πεδίο διασταύρωσης οικονομικού ανταγωνισμού και στρατιωτικών σχεδιασμών, καθίσταται κραυγαλέα η εγγενής αντίφαση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Κώστας Γουλιάμος: Περί φαυλότητας

Κώστας Γουλιάμος 

Περί Φαυλότητας

Η αστική τάξη και οι πολιτικοί και πολιτισμικοί της εκπρόσωποι στερούνται της ιστορικής αυτοσυνειδησίας που θα τους επέτρεπε να διαγνώσουν τη νομοτελειακή σήψη του οικοδομήματός τους. Εγκλωβισμένοι στον φενακισμό της αλλοτριωμένης τους συνείδησης, εκλαμβάνουν την παρακμή και τη φαυλότητα είτε ως περιστασιακό ή διαχειριστικό είτε ως ατομικό φαινόμενο, αδυνατώντας να συλλάβουν την ιστορική εξάντληση ή, άλλως, το τέλος της εποχής του συστήματος που εκπροσωπούν.

Στα “Ελεγεία” ο Θέογνις ο Μεγαρεύς αναφερόταν στον “φαύλο άνθρωπο” (κακὸν ἄνδρα): «εἰκὸς τὸν κακὸν ἄνδρα κακῶς τὰ δίκαια νομίζειν,/μηδεμίαν κατόπισθ’ ἁζόμενον νέμεσιν» (Είναι φυσικό ο φαύλος άνθρωπος να έχει για το δίκαιο γνώμη στρεβλή/ αφού δεν νιώθει μέσα του κανένα δέος για τη Νέμεση που ακολουθεί»— -απόδοση: Γιάννης Δάλλας).

Κώστας Γουλιάμος: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ - Μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Κώστας ΓΟΥΛΙΑΜΟΣ

Συγκοινωνούντα δοχεία: Ταμείο Ανάκαμψης και πολεμική οικονομία στην ΕΕ

Η πολιτική «διπλής χρήσης» ως μηχανισμός λεηλασίας των λαϊκών αναγκών

Και ενώ η διεθνής προσοχή παραμένει στραμμένη στη Μέση Ανατολή, η Γερμανία μετατοπίζει το στρατιωτικό της ενδιαφέρον προς το Κίεβο.

Στο Βερολίνο ο Μερτς και ο Ζελένσκι υπέγραψαν μια σειρά αλληλένδετων συμφωνιών στρατιωτικής, οικονομικής και ενεργειακής φύσης, άμεσα συνδεδεμένων με τη λειτουργία της οικονομίας πολέμου.

Μάλιστα ο Μερτς υποστήριξε ότι η Ουκρανία διαθέτει πλέον τη δυνατότητα να καλύψει μακροπρόθεσμα τις αμυντικές της ανάγκες μέσω ευρωπαϊκού δανείου ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Είναι φανερό πως η κατεύθυνση της ΕΕ και των κρατών - μελών προς πολεμική οικονομία, με την πολιτική κάλυψη αστικών κομμάτων, βαθαίνει το αδιέξοδο.