Κώστας Γουλιάμος
Το Καθεστώς της «Διπλής Κατοχής»: Από τα Τάγματα Ασφαλείας της Μεσσηνίας στη Βίλα Αριάδνη της Κρήτης
Η περίοδος της απελευθέρωσης της Ελλάδας από τον ναζιστικό άξονα συνοδεύτηκε από ένα ιδιαίτερα αντιφατικό και βαθιά πολιτικό φαινόμενο, το οποίο διατυπώνεται ως καθεστώς της "διπλής κατοχής".
Πρόκειται για τη φάση εκείνη όπου οι αποχωρούντες Γερμανοί ναζί, οι επερχόμενοι Βρετανοί ιμπεριαλιστές και η εγχώρια αστική τάξη ―μαζί με τα ένοπλα τμήματά της, όπως τα Τάγματα Ασφαλείας―, συνέκλιναν σε έναν κοινό, στρατηγικό στόχο: την αναχαίτιση και την τελική εξόντωση των λαϊκών δυνάμεων του #ΕΑΜ-#ΕΛΑΣ.
Το νήμα αυτής της στρατηγικής συνδέει άρρηκτα δύο γεωγραφικά σημεία της νότιας Ελλάδας: τη Μεσσηνία τον Σεπτέμβρη του 1944 και την Κρήτη (Κνωσός) οκτώ μήνες αργότερα-τον Μάη του 1945.
Η βασική επιδίωξη του βρετανικού ιμπεριαλισμού και της ελληνικής άρχουσας τάξης δεν ήταν η άμεση και ολοκληρωτική συντριβή των ναζί.
