Κώστας Γουλιάμος
Με φόντο τη σημερινή συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, “Το Μοναστήρι της Πάρμας” και “Το Κόκκινο και το Μαύρο” του Σταντάλ γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ.
Οι κοινωνικές τους υποδηλώσεις λειτουργούν ως ερμηνευτικά κλειδιά, ξεσκεπάζοντας την παροχολογία Μητσοτάκη, η οποία μετατρέπει τις κοινωνικές ανάγκες σε αγοραία επικοινωνιακή βιτρίνα.
Από πολλές απόψεις, η εμμονική επίκληση για δήθεν «σταθερότητα» και «αυτοδυναμία», σε συνδυασμό με την προειδοποίηση κατά της «ψήφου διαμαρτυρίας» και την παράλληλη διαχείριση των εσωκομματικών ισορροπιών και φατριών, ταυτίζεται απόλυτα με τον παρανοϊκό φόβο της ανατροπής και τις αυλικές ίντριγκες που περιγράφονται στο “Μοναστήρι της Πάρμας”, όπου το πολιτικό εποικοδόμημα οχυρώνεται απέναντι στην κοινωνική αφύπνιση.
Πίσω από την τεχνοκρατική ορολογία των “αγορών” και των “δημοσιονομικών αντοχών”, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να κατασκευάσει ένα αφήγημα αξιοκρατίας.
