Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Γιάννης Ρίτσος (1.V.1909 -11.XI.1990): Με την ελπίδα μιας στιγμής, μας χρέωσαν όλο το μέλλον (Μικρό αφιέρωμα)

Γιάννης Ρίτσος
Μονεμβασιά, πρωτομαγιά 1909 - Αθήνα, 11 Νοεμβρίου 1990

Ε Π Ι Λ Ο Γ Ο Σ
Ζωή, ‒ ένα τραύμα στην ανυπαρξία.
                                                   27.VII.68

Γιάννης Ρίτσος
Στοιχεία Ταυτότητος
Στην εισαγωγή παίζει πιάνο ο ίδιος ο ποιητής


Στοιχεία Ταυτότητος

Χρονολογία της γέννησής μου πιθανόν το 903 π.X. ‒εξίσου πιθανόν
το 903 μ.Χ. Εσπούδασα ιστορία του παρελθόντος και του μέλλοντος
στη σύγχρονη Σχολή του Αγώνα. Επάγγελμά μου:
λόγια και λόγια, - τι να ’κανα; Pακοσυλλέκτη με  είπαν. Kαι τώντι.
Σύναξα ένα σωρό φτερά στρουθοκαμήλου απ' τα καπέλα της υπόγειας Κόρης,
κουμπιά από χλαίνες στρατιωτών, ένα κράνος, δυο φθαρμένα σαντάλια,
μάζεψα ακόμη δυο σπιρτόκουτα και την καπνοσακούλα
του Μεγάλου Τυφλού. Στο Ληξιαρχείο, τα τελευταία χρόνια, μού ’δωσαν
την πλέον απίθανη χρονολογία της γέννησής μου: 1909.
Βολεύτηκα μ’ αυτήν, και μένω. Τέλος,
το 3909 κάθισα στο σκαμνί μου να καπνίσω ένα τσιγάρο. Τότε
κατάφτασαν οι κόλακες· με προσκυνούσαν· μου περνούσαν στα δάχτυλα
λαμπρά δαχτυλίδια. Οι ανίδεοι δεν ξέραν
πως τα ’χα φτιάξει εγώ με τ’ άδεια τους φυσίγγια που ’χαν μείνει στους λόφους.
Γι' αυτό ακριβώς, για την ωραία τους άγνοια, τους αντάμειψα πλούσια
με αληθινά πετράδια και διπλάσιες κολακείες. Πάντως
το μόνο σίγουρο: τόπος της γέννησής μου: η Άκρα Mινώα.

(Μονοβασιά, Κέδρος 1982)

Πηγή βίντεο: Dimitris Ls

***
Το Τελευταίο Καλοκαίρι
(Το τελευταίο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου)


***

Μ Ε Τ Α  Τ Η Ν  Η Τ Τ Α
Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος
Μουσική: Δήμος Μούτσης


Η Βίκυ Μοσχολιού  είναι η πρώτη ερμηνεύτρια της Τετραλογίας
του Δήμου Μούτση,
στην παρουσίαση του δίσκου στο Ζυγό
στις 13/11/1973, εν μέσω δικτατορίας.
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τελικά το 1975
με ερμηνεύτρια την Άλκηστι Πρωτοψάλτη.


ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ύστερα από την πανωλεθρία των Αθηναίων στους Αιγός ποταμούς και λίγο αργότερα
μετά την τελική μας ήττα ‒πάνε πια οι ελεύθερες κουβέντες μας πάει πια κι η Περίκλεια αίγλη,
η άνθηση των Τεχνών, τα Γυμναστήρια, και τα Συμπόσια των σοφών μας. Τώρα
βαριά σιωπή στην αγορά και κατήφεια, κι η ασυδοσία των Τριάντα τυράννων.
Τα πάντα (και τα πιο δικά μας) γίνονταν ερήμην μας, χωρίς καθόλου
τη δυνατότητα μιας κάποιας προσφυγής, μιας υπεράσπισης ή απολογίας,
μιας έστω τυπικής διαμαρτυρίας. Στη φωτιά τα χαρτιά και τα βιβλία μας·
κι η τιμή της πατρίδας στα σκουπίδια. Κι αν γινόταν ποτέ να μας επέτρεπαν
να φέρουμε για μάρτυρα κάποιον παλιό μας φίλο, αυτός δε θα  δεχόταν από φόβο
μήπως και πάθει τα δικά μας ‒με το δίκιο του ο άνθρωπος. Γι' αυτό
καλά είναι εδώ, ‒μπορεί και να αποχτήσουμε μια νέα επαφή με τη φύση
κοιτώντας πίσω από το σύρμα ένα κομμάτι θάλασσα, τις πέτρες, τα χορτάρια,
ή κάποιο σύννεφο στο λιόγερμα, βαθύ βιολετί, συγκινημένο. Κι ίσως
μια μέρα να βρεθεί ένας νέος Κίμωνας, μυστικά οδηγημένος
από τον ίδιο αητό, να σκάψει και να βρει τη σιδερένια αιχμή απ' το δόρυ μας,
σκουριασμένη, λιωμένη κι αυτήν, και να την κουβαλήσει επίσημα
σε πένθιμη ή δοξαστική πομπή, με μουσική και στεφάνια στην Αθήνα.

21.ΙΙΙ.68
Πηγή βίντεο: Μάνος Ορφανουδάκης
 Η ηχογράφηση του Ζυγού έγινε με κασετόφωνο από τον Νίκο Αβαγιανό
Περισσότερα για τον δίσκο εδώ:


Πηγή βίντεο: Thodoros Karras
__________________
Σημείωση Μποτίλιας
Το ποίημα ΕΠΙΛΟΓΟΣ προέρχεται από τη ΠΕΤΡΕΣ
Το ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ έχει μεταφερθεί εδώ όπως περιλαμβάνεται στη συλλογή ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ, σειρά δεύτερη. Στο δίσκο ακούγεται με πολύ μικρές διαφοροποιήσεις.
Και τα δυο βρίσκονται στον τόμο ΠΕΤΡΕΣ, ΕΠΑΝΑΛΗΨΕΙΣ, ΚΙΓΚΛΙΔΩΜΑ (Κέδρος, 1972).

***

Ο Ρίτσος διαβάζει Ρίτσο
14 Ποιήματα
(Δεκέμβριος 1983)



Διάρκεια

Η νύχτα μας κοιτάζει μες απ' τα φυλλώματα των άστρων.
Όμορφη νύχτα, σιωπηλή. Θάρθει μια νύχτα
κι εμείς θα λείπουμε. Και τότε πάλι
θα τραγουδάνε οι αραποσιτιές τ' αρχαία τραγούδια τους,
οι θερίστριες θα ερωτεύονται πλάι στα δεμάτια,
κι ανάμεσα απ' τους ξεχασμένους στίχους μας
όπως ανάμεσα απ' τα κίτρινα στάχυα
ένα πρόσωπο νεανικό, φωτισμένο απ' το φεγγάρι,
θα κοιτάζει, όπως εμείς απόψε,
εκείνο το μικρό ασημένιο σύννεφο
που γέρνει κι ακουμπάει το μέτωπο του στον ώμο τού λόφου.  

Θερινό φροντιστήριο (1953-1964), Ποιήματα, Δ' Τόμος (Κέδρος 1978)

01. Ίσως ήξερε αυτός
00:00
02. Το Σπίτι της Ελένης
01:36
03. Παιδικό
00:49
04. Εξοχικό
02:17
05. Μεσημέρια
03:37
06. Διάρκεια
04:49
07. Έλληνες καραγωγείς
05:47
08. Καινούργια Αγρυπνία
07:54
09. Ιστορία
09:14
10. Μόνος με τη δουλειά του
10:08
11. Ύστατος Οβολός
11:09
12. Το μοναχικό άροτρο
12:17
13. Επανόρθωση 14:33
14. Προοπτική
15:54


Πηγή βίντεο: vasiloukos
________________________
Ηχογραφήσεις από το αρχείο του περιοδικού ΝΗΣΟΣ. Οι παρούσες παραγωγές έγιναν και πρωτοκυκλοφόρησαν για λογαριασμό της "Νήσου", εξαμηνιαίας ηχογραφικής και έντυπης έκδοσης μουσικών έργων και ποιημάτων (1983-85). ΧΡΟΝΟΣ Online περιοδικό

***
Χαρακτικό της Βάσως Κατράκη από την Ελένη του Γιάννη Ρίτσου (Κέδρος, 1972)


Μ Ο Ν Ο Χ Ο Ρ Δ Α
ΕΠΙΛΟΓΗ


17. Λέξη απ’ την επανάληψη ανανεωμένη.

28. Ανεβαίνει ψηλά να πιάσει χώμα.

41. Καλό προσωπείο, σε δύσκολους καιρούς, ο μύθος.

49. Ένα κομμένο μαρμάρινο χέρι σε κρατάει ψηλά μέσα στο θαύμα.

59. Άνεμε, που με γύμνωσες, μου ’γινες το μοναδικό μου ρούχο.

70. Στο σώμα μου διδάχτηκα τον κόσμο.

71. Φιλήδονο φεγγάρι, μη μου αλλάζεις τα λόγια.

84. Ω, αφίλητο στόμα, για το βαθύ τραγούδι.

95. Έτσι περάσανε τα χρόνια ‒ λύκοι, λέξεις και φεγγάρια.

97. Τ’ άπιαστο ολόκληρο το δίνω. Κανείς δεν το παίρνει.

99. Από το δάσος το ’φερα αυτό το σκαμνί. Κάθομαι. Γράφω δέντρα.

105. Με πέτρες λιθοβολισμών το ’στησα ετούτο το μνημείο.

114. Δεν ήταν χαστούκια· χειροκροτήματα ήταν. Σου άφησαν σημάδια.

119. Κάποτε, από μια σύμπτωση, βρίσκουν οι λέξεις το άλλο νόημά τους.

131. Κρατάει στα δόντια του σφιχτά ένα φύλλο δάφνης. Πώς να τραγουδήσει;

136. Όμορφο στόμα, παραμορφωμένο απ’ την ηχώ του βάθους.

143. Πέταλο γιασεμιού, σ’ ένα ποτήρι με νερό, μακριά που με αρμενίζεις.

150. Αν δεν μπορέσω να το δεις κι εσύ, μοιάζει σα να μην το ’χω.

161. Λιόγερμα, ή δόξα των χρωμάτων σου καλύπτει το τέλος.

186. Σβήνω τον ίσκιο ολόκληρο με τούτο το χρυσό μολύβι.

188. Η νύχτα πάντα πίσω απ' τις σελίδες μου. Γι’ αυτό και λάμπουνε τόσο πολύ τα γράμματα μου.

198. Βαθύ νερό του πηγαδιού τ’ αγάλματα ποτίζει.

202. Ανάβω στίχους να ξορκίσω το κακό που πλάκωσε τη χώρα.

212. Με την ελπίδα μιας στιγμής, μας χρέωσαν όλο το μέλλον.

228. Ελληνική καμπύλη λόφου· ο ναός που λείπει πλέει στον αέρα.

248. Ακόμη ένα παράσημο στο στήθος σου· στο πρόσωπό σου ακόμη μια ρυτίδα.

278. Άλλα του πήραν· άλλα τα ’δωσε. Απ’ τις απώλειες θησαυρίζει τώρα.

282. Σώμα περιφραγμένο ‒ συστολή του άπειρου.

286. Τι ήσυχα που γκρεμίζεται μέσα στην ποίηση ο χρόνος.

336. Να ξέρεις, ‒ τούτα τα μονόχορδα είναι τα κλειδιά μου. Παρ’ τα.

_____________
Τα Μονόχορδα γράφτηκαν στο Καρλόβασι τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1979.


Γ Υ Μ Ν Ο  Σ Ω Μ Α
ΕΠΙΛΟΓΗ

Τα χείλη μου περιτρέχουν τ’ αυτί σου.
Τόσο μικρό και τρυφερό
πώς χωράει
όλη τη μουσική;
*
Η ποίηση αδρανεί.
Εντοπίζομαι
Σ’ ένα σημείο του σώματός σου.
Περίκλειστος,
ελευθερώνομαι.
*
Γαλάζιε μου ‒ έλεγες ‒
γαλάζιε μου.
Είμαι.

Πιο κι απ’ τον ουρανό.
Όπου κι αν βρίσκεσαι
σε  περιβάλλω.
*
Σε σήκωσα στα χέρια μου
και πέταξα.
*
Γυμνό το σώμα σου,
αυθεντικό ‒ τελεσίδικη απάντηση
στο τίποτα.
Έλα.
*
Ούτε απόψε πανσέληνος.
Ένα κομμάτι λείπει.
Το φιλί σου.

_______________________
Το Γυμνό σώμα γράφτηκε στην Αθήνα, στον Κάλαμο και στη Σπάρτη από τις 24 Σεπτεμβρίου ως τις 24 Δεκεμβρίου του 1980.

___________________
Σημείωση Μποτίλιας
Τα Μονόχορδα και το Γυμνό σώμα προέρχονται από το βιβλίο ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΡΙΤΣΟΥ, Επιλογή Χρύσα Προκοπάκη (Κέδρος, 2000)
_________________ 

Πώς Γράφω



Πηγή βίντεο: Μάνος Ορφανουδάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.