Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛΕΕΔΝΤΕΚΤESM: Οδικός χάρτης του κεφαλαίου ‒ Οδικός μας χάρτης για να βγούμε στη στεριά

Από την αρχή της καπιταλιστικής κρίσης, κάθε κυβέρνηση που ψήφιζε και «σέρβιρε» μνημόνια τα συνόδευε και με έναν «οδικό χάρτη», σύμφωνα με τον οποίο θα έφεγγε τάχα φως στην άκρη του τούνελ για το λαό.
Με τον τρόπο αυτό και με την απειλή «αποδεχτείτε τα μέτρα, αλλιώς χανόμαστε», επιχειρούσαν ν' αποσπάσουν τη λαϊκή συναίνεση σε θυσίες δίχως τέλος, στην αφαίρεση ακόμα και των πιο στοιχειωδών δικαιωμάτων.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑΣ
Δημήτρης Κουτσούμπας (10 Αυγούστου 1955, Λαμία)
Σχέδιο, Μπάμπης Ζαφειράτος, 5.V.2015 (Μελάνι, 29 χ 21 εκ.)
Το κεφάλαιο «ποντάρει» στον ΣΥΡΙΖΑ για να ολοκληρωθεί η βρώμικη δουλειά
(Τρίτη αναδημοσίευση από την Μποτίλια, για να τα ξέρουμε όλα)
Μικρό απόσπασμα από τη συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη «Real News»
-- Βλέπετε μακροημέρευση της κυβέρνησης Τσίπρα;
-- Αναμφίβολα, το κεφάλαιο στη χώρα μας επιδιώκει μια μακρά κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ για να ολοκληρωθεί η βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του. Να περάσουν γρήγορα και χωρίς λαϊκή αντίδραση τα βάρβαρα μέτρα που άφησαν στη μέση οι προηγούμενες κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αυτή ακριβώς, λέμε εμείς, είναι και η μεγαλύτερη προσφορά του ΣΥΡΙΖΑ στο σύστημα. Πέρα από τις προθέσεις, βέβαια, υπάρχει και η δυναμική των ίδιων των εξελίξεων που επιδρούν, όπως οι αντιθέσεις στην Ευρωζώνη, η πορεία της κρίσης αλλά και η όξυνση των ανταγωνισμών μεταξύ ισχυρών καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών όπως συμβαίνει σήμερα στην ευρύτερη περιοχή μας.
-- Πόσο πιθανό είναι το ενδεχόμενο να υπάρξει άμεσα αναδιάρθρωση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ή και οικουμενική; Και πότε το βλέπετε;
-- Τίποτα δεν μπορούμε να αποκλείσουμε με την έννοια ότι όλα τα ενδεχόμενα, όλες οι εναλλακτικές λύσεις που έχει το σύστημα, παραμένουν στο τραπέζι, προκειμένου να μην ανακοπεί η προσπάθεια για την καπιταλιστική ανάπτυξη, δηλαδή να τσακιστεί ο λαός για να ανακάμψει το κεφάλαιο. Σήμερα, αυτό μπορεί να το υπηρετήσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αύριο ίσως μια πιο διευρυμένη συγκυβέρνηση και με άλλα κόμματα που στηρίζουν τον ίδιο δρόμο.
-- Τις εξελίξεις στη ΝΔ πώς τις κρίνετε; Τι σηματοδοτούν; Και θα μείνει ενωμένη η αξιωματική αντιπολίτευση;
-- Το σύστημα όπως χρειάζεται ένα δυνατό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, βλέπε ΣΥΡΙΖΑ, με κάποιους πρόθυμους συμμάχους, χρειάζεται και ένα δυνατό εκλογικά φιλελεύθερο αστικό κόμμα για να μπορεί να συνεχίζει την κυβερνητική εναλλαγή, όπως γινόταν παλιότερα με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Τώρα το πού θα καταλήξει η διαπάλη στο εσωτερικό της ΝΔ δηλαδή ποιο θα είναι τελικά το ιδεολογικό, πολιτικό της στίγμα «κεντροδεξιό», «ακροδεξιό», «εθνικιστικό», μένει να το δούμε. Αυτή πιστεύω είναι και η πραγματική διαπάλη που γίνεται και γύρω από τα συγκεκριμένα πρόσωπα.
Ολόκληρη η συνέντευξη από το 902
 
Βέβαια, στο τέλος κάθε «προγράμματος», αυτοί που έβγαιναν κερδισμένοι ήταν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, για λογαριασμό των οποίων παίρνονταν τα μέτρα.

Οι εργαζόμενοι, τα άλλα λαϊκά στρώματα μετρούσαν μόνο απώλειες και χώνονταν βαθύτερα στο πηγάδι της χρεοκοπίας.
Το ίδιο συμβαίνει και τώρα, με τη δεύτερη θητεία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ:
  • Από τη μία ψηφίζει νόμους που αποτελειώνουν ό,τι δεν πρόλαβαν οι προηγούμενοι και
  • από την άλλη υπόσχεται «τέλος της ύφεσης» στα μέσα του 2016, αφού ολοκληρωθεί η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και διευθετηθεί το χρέος.
Αυτό είναι το νέο «τυράκι», για να σύρουν το λαό στη φάκα του συμβιβασμού με τα μέτρα του τρίτου μνημονίου.
Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η διαχείριση που άσκησαν οι προηγούμενοι ήταν αδιέξοδη, για να κρύψει ότι η δική της πολιτική αποτελεί πιστή συνέχειά της.
Δεν χρειάζεται πολλά για να το συμπεράνει κανείς. Δεν είναι μόνο τα μέτρα και οι νόμοι των προηγούμενων που διατηρεί στο ακέραιο η νέα συγκυβέρνηση. Προπάντων, είναι οι ανατροπές που προσθέτει, κάνοντας πράγματι ένα άλμα στη χειροτέρευση της ζωής του λαού με μέτρα που υπηρετούν το κεφάλαιο.
Ας πάρουμε το παράδειγμα του Ασφαλιστικού. 
  • Όλες οι κυβερνήσεις, ιδιαίτερα μετά το 1990, προώθησαν ανατροπές που καταργούσαν βήμα βήμα τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης, ακολουθώντας τις στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ.
  • Στα χρόνια της κρίσης, οι ανατροπές επιταχύνθηκαν με μια σειρά από νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ - ΠΑΣΟΚ.
  • Τώρα, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έρχεται να ολοκληρώσει το έγκλημα σε βάρος ασφαλισμένων και συνταξιούχων, αξιοποιώντας γι' αυτό το σκοπό δοκιμασμένες συνταγές των προηγούμενων: Τα πορίσματα των «ειδικών» και τον «κοινωνικό διάλογο».
Δηλαδή, «τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου» για το λαό, με την ανέξοδη υπόσχεση ότι έτσι τάχα θα σωθεί το σύστημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, που παύει πλέον ακόμα και στα λόγια να είναι «κοινωνική».
Επομένως, ο «οδικός χάρτης» όλων των κομμάτων και των κυβερνήσεων που υπηρετούν τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης, δεσμεύονται απέναντι στην ΕΕ και στοχεύουν στην ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, έχει την ίδια αφετηρία και την ίδια κατάληξη για το λαό, που πληρώνει ακριβά την ανάκαμψη των επιχειρηματικών ομίλων από την κρίση.
Απ' αυτήν τη σκοπιά, καμιά εντύπωση δεν προκαλεί που ο ΣΥΡΙΖΑ διαφημίζει τους στενούς συμμάχους του στη νέα σφαγή, όπως ο Γάλλος Πρόεδρος, Φρ. Ολάντ.

Τα ίδια έκαναν και οι προηγούμενοι, επιλέγοντας στρατόπεδο στις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και διαμάχες μέσα κι έξω από την ΕΕ.
Όπως δεν ξενίζει και το γεγονός ότι η κυβέρνηση κατηγορεί τα αστικά κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης ότι θέλουν να «αποτύχει η Ελλάδα» και ότι γι' αυτό δεν βάζουν πλάτη όσο θα 'πρεπε για την εφαρμογή των μέτρων. Η αντιστροφή των ρόλων βγάζει μάτι.
Το θέμα είναι, θα ανεχτεί ο λαός να τον κοροϊδεύουν, να τον χτυπάνε από παντού, να του αφαιρούν και τα τελευταία δικαιώματα που απέσπασε με αγώνες και αίμα;
  • Η απάντηση πρέπει να είναι ξεκάθαρη και να ακουστεί δυνατά, με αφορμή και τα συλλαλητήρια της Πέμπτης, αλλά και την απεργία στις 12 Νοέμβρη: Καμιά ανοχή! Πάλη για να ανατραπούν τα μέτρα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.