🚩🚩52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» 🚩🚩2η μέρα 🚩🚩“Φυσικές” καταστροφές ή εγκλήματα στον βωμό του κέρδους;🚩🚩Αντώνης Ραλλάτος - Εύη Γεωργιάδου

*

🚩🚩52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» 🚩🚩

«Στρατηγέ, ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα... Ξέρει να σκέφτεται!» ― «Με το ΚΚΕ μπροστά για τον Σοσιαλισμό!»

*

Με έντονο ενδιαφέρον η συζήτηση: «“Φυσικές” καταστροφές ή εγκλήματα στον βωμό του κέρδους;»

Ενδιαφέρουσα συζήτηση στο 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» με αποκαλυπτικές πλευρές για την «ανθεκτικότητα», τις υποδομές «διπλής χρήσης» και την προσαρμογή του κρατικού μηχανισμού στον πόλεμο.

Από τις πυρκαγιές και τις πλημμύρες μέχρι την «ανθεκτικότητα» των κρίσιμων υποδομών και την προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού για συνθήκες πολέμου, η συζήτηση για τις «φυσικές» καταστροφές ανέδειξε πλευρές που συνήθως μένουν έξω από τη δημόσια συζήτηση. Ανάμεσά τους, η αναφορά σε επικείμενη Εθνική Διακλαδική Άσκηση στην Αττική, με στόχο, όπως ειπώθηκε, την «ομαλή μετάπτωση από την ειρηνική στην εμπόλεμη κατάσταση», αλλά και το χαρακτηριστικό παράδειγμα από τη Δανία, όπου, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν, μαθητές εκπαιδεύονται ακόμα και στο πώς θα εξασφαλίζεται τροφή χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα.

 

Η συζήτηση με θέμα «“Φυσικές” καταστροφές ή εγκλήματα στον βωμό του κέρδους;» έγινε στο Βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής», στο πλαίσιο της δεύτερης μέρας του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή». Ομιλητές ήταν ο Αντώνης Ραλλάτος, μέλος της ΚΕΟΕ του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ, και η Εύη Γεωργιάδου, δρ. Χημικός Μηχανικός, μέλος του Τμήματος Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ και της ΕΠ της ΚΟ Αττικής. Η συζήτηση κινήθηκε από τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες και τα βιομηχανικά ατυχήματα μέχρι τις επιστημονικές δυνατότητες πρόληψης, την πολεμική προετοιμασία και τις βαθύτερες αιτίες που, σύμφωνα με τις τοποθετήσεις, καθορίζουν τον σημερινό προσανατολισμό της Πολιτικής Προστασίας.

Ο Α. Ραλλάτος στάθηκε αρχικά στην ανάγκη να διαχωρίζεται το ίδιο το φυσικό φαινόμενο από τις συνέπειές του. Αλλο η ανομβρία και άλλο η λειψυδρία, άλλο η καταιγίδα και άλλο η πλημμύρα, άλλο η εκδήλωση μιας πυρκαγιάς και άλλο το αν υπάρχουν ολοκληρωμένη διαχείριση των δασών, πρόληψη, στελεχωμένες υπηρεσίες, μέσα και υποδομές. Υπενθύμισε ότι φέτος χάθηκαν 9 άνθρωποι, ανάμεσά τους 3 πυροσβέστες, ενώ κάηκαν πάνω από 300.000 στρέμματα.

Η Ε. Γεωργιάδου διεύρυνε την εικόνα στις πλημμύρες και στα βιομηχανικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης, επισημαίνοντας και τις λιγότερο ορατές, μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία από τοξικές εκλύσεις και καρκινογόνους ρύπους. Κοινός άξονας των παρεμβάσεων ήταν ότι οι επιστημονικές, τεχνολογικές και οργανωτικές δυνατότητες για ουσιαστική πρόληψη υπάρχουν: από ολοκληρωμένο αντιπλημμυρικό σχεδιασμό και ασφαλή χωροθέτηση βιομηχανικών δραστηριοτήτων μέχρι σύγχρονα συστήματα προστασίας, στελεχωμένες υπηρεσίες, εκπαίδευση και ενημέρωση του πληθυσμού. Το κρίσιμο ερώτημα, όπως τέθηκε, είναι με ποιο κριτήριο αξιοποιούνται αυτές οι δυνατότητες.

Οι ομιλητές απέρριψαν παράλληλα την εξήγηση ότι οι μεγάλες καταστροφές αποτελούν αποκλειστικά ελληνικό πρόβλημα, που οφείλεται απλώς στην εκάστοτε κυβέρνηση. Ο Α. Ραλλάτος παρέπεμψε στις τεράστιες πυρκαγιές της Ισπανίας και σημείωσε ότι στις χώρες της ΕΕ οι δαπάνες για υπηρεσίες πυροπροστασίας κινούνται κατά μέσο όρο γύρω στο 0,5% των κρατικών προϋπολογισμών, αντιπαραβάλλοντάς τες με τις πολύ μεγαλύτερες ΝΑΤΟικές δαπάνες. Αναφέρθηκε επίσης στις κινητοποιήσεις πυροσβεστών στην Ισπανία για συμβάσεις λίγων μηνών, μισθούς και εξοπλισμό, υποστηρίζοντας ότι πίσω από τις διαφορετικές εθνικές περιπτώσεις βρίσκεται κοινό κριτήριο για το πού κατευθύνονται οι πόροι και τι λογίζεται ως «κόστος».

Η «ανθεκτικότητα» στην υπηρεσία της πολεμικής προετοιμασίας

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη στροφή που, σύμφωνα με τον Α. Ραλλάτο, συντελείται στον ίδιο τον προσανατολισμό της Πολιτικής Προστασίας, με την όλο και στενότερη ένταξή της στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ για την «ανθεκτικότητα». Όπως εξήγησε, ο όρος δεν αφορά απλώς την ικανότητα αντιμετώπισης μιας πυρκαγιάς ή μιας πλημμύρας. Συνδέεται με τη «συνέχεια της διακυβέρνησης», την προστασία κρίσιμων υποδομών, τον ενεργειακό και διατροφικό εφοδιασμό, τις επικοινωνίες και τις μεταφορές, αλλά και με την υποστήριξη στρατιωτικών επιχειρήσεων.

Μάλιστα, ο Α. Ραλλάτος ανέφερε ότι η Ελλάδα όχι μόνο συμμετέχει σε αυτή την προσαρμογή αλλά έχει παρουσιαστεί στις σχετικές διαδικασίες ως ιδιαίτερα προχωρημένη σε σχέση με άλλα κράτη. «Δεν μιλάμε για κάτι που είναι στα μυαλά των κομμουνιστών», τόνισε, επιμένοντας ότι πρόκειται για σχεδιασμό που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη και αποτυπώνεται στους ίδιους τους μηχανισμούς της Πολιτικής Προστασίας.

Ενδεικτικό της κατεύθυνσης αυτής ήταν το παράδειγμα που μετέφερε από τη Δανία, όπου, όπως είπε, σε σχολεία πραγματοποιούνται ασκήσεις για το πώς θα εξασφαλίζεται τροφή και θα γίνεται μαγείρεμα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Το παράδειγμα χρησιμοποιήθηκε για να δείξει πώς η «ανθεκτικότητα» φτάνει μέχρι την προετοιμασία του πληθυσμού για συνθήκες γενικευμένης κρίσης και πολέμου.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάχθηκε και το πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ». Ο Α. Ραλλάτος αναφέρθηκε στην προμήθεια εναέριων μέσων, drones, κινητών κέντρων επιχειρήσεων, εξοπλισμού ιατρικής εκκένωσης, νοσοκομείων πεδίου και μεταφερόμενων γεφυρών, υπογραμμίζοντας τον χαρακτήρα «διπλής χρήσης» σημαντικού μέρους αυτού του εξοπλισμού: μέσα που μπορούν να χρησιμοποιούνται για ανάγκες Πολιτικής Προστασίας, αλλά και να εντάσσονται στην πολιτική άμυνα και την πολεμική ετοιμότητα.

Αποκαλυπτική ήταν η αναφορά της Ε. Γεωργιάδου σε επίσημο έγγραφο της Περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, με κατευθύνσεις του ΓΕΕΘΑ οργανικές μονάδες και εργαζόμενοι της Περιφέρειας καλούνται να συμμετάσχουν σε Εθνική Διακλαδική Άσκηση, στο πλαίσιο «πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας», με στόχο την «ομαλή μετάπτωση από την ειρηνική στην εμπόλεμη κατάσταση» και τον έλεγχο σχεδίων για τη λειτουργία δημόσιων υπηρεσιών και Τοπικής Διοίκησης σε περίοδο «κρίσης».

Η ίδια συνέδεσε αυτή την εξέλιξη με την κατεύθυνση των κρατικών πόρων αλλά και με τους πρόσθετους κινδύνους που δημιουργεί μια πολεμική κλιμάκωση για εγκαταστάσεις υψηλού κινδύνου, λιμάνια, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα. «Αν τα πράγματα είναι έτσι στην ειρήνη τους, φανταστείτε στον πόλεμό τους», σημείωσε χαρακτηριστικά.

«Ανίκανο κράτος» ή διαφορετικό κριτήριο;

Στο τελευταίο μέρος τέθηκε το ερώτημα αν η κατάσταση οφείλεται τελικά σε ένα γενικά «ανίκανο κράτος» ή σε αδιάφορες κυβερνήσεις. Η απάντηση των ομιλητών ήταν ότι το κράτος λειτουργεί με συγκεκριμένες προτεραιότητες. Η Ε. Γεωργιάδου χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, το παράδειγμα του ελέγχου επιχειρήσεων, όπου, όπως υποστήριξε, το θεσμικό πλαίσιο επιτρέπει σε μεγάλο βαθμό στον ίδιο τον επιχειρηματία να δηλώνει τα μέτρα και τους κινδύνους της δραστηριότητάς του, την ώρα που οι αρμόδιες ελεγκτικές υπηρεσίες παραμένουν υποστελεχωμένες.

Πάνω σε αυτό στηρίχθηκε και η παρουσίαση της πρότασης του ΚΚΕ. Η Ε. Γεωργιάδου τόνισε ότι οι επιστημονικές και παραγωγικές δυνατότητες που απαιτούνται για την προστασία της ζωής υπάρχουν ήδη. Σύμφωνα με την πρόταση που παρουσίασε, εκείνο που πρέπει να αλλάξει είναι το κριτήριο του σχεδιασμού: με κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, η γη, το νερό, η ενέργεια, η χωροταξία, η παραγωγή και οι υποδομές μπορούν να σχεδιάζονται ενιαία με βάση τις κοινωνικές ανάγκες. Ως παράδειγμα έφερε τη δυνατότητα να συνδυάζονται στον ίδιο σχεδιασμό η ύδρευση, η αντιπλημμυρική προστασία, η παραγωγή ενέργειας, η προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων.

Σε αυτό το σημείο στηρίχθηκε και το επιχείρημα για τη ρεαλιστικότητα αυτής της πρότασης. Οχι στην προσδοκία κάποιας μελλοντικής τεχνολογικής δυνατότητας, αλλά στο ότι τα επιστημονικά εργαλεία, το ανθρώπινο δυναμικό και οι παραγωγικές δυνατότητες υπάρχουν ήδη. Αυτό που, κατά τις τοποθετήσεις, εμποδίζει την ενιαία αξιοποίησή τους είναι ότι γη, νερό, ενέργεια, υποδομές και παραγωγή αποτελούν σήμερα εμπορεύματα και πεδία ανταγωνιστικών επιχειρηματικών συμφερόντων.

Η προοπτική αυτή δεν παρουσιάστηκε αποκομμένη από τη σημερινή δράση. Συνδέθηκε με την πάλη στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία και στις γειτονιές για μέτρα πρόληψης, προστασίας και αποκατάστασης, μαζί με την ανάδειξη των αιτιών που γεννούν τις ελλείψεις. Η Ε. Γεωργιάδου συνέδεσε αυτή την κατεύθυνση και με την ανάγκη ενίσχυσης του ΚΚΕ «παντού», όπως είπε, και στις ερχόμενες βουλευτικές εκλογές, αλλά και στα σωματεία και στους συλλόγους, για τους αγώνες που βρίσκονται μπροστά. Και αυτή η αντίθεση, όπως υπογραμμίστηκε, γίνεται πιο οξεία σήμερα, καθώς μεγαλύτερο μέρος πόρων, τεχνολογίας και κρατικών μηχανισμών προσανατολίζεται στην πολεμική προετοιμασία.

Έτσι, το ερώτημα που διέτρεξε τη συζήτηση δεν έμεινε στο αν υπάρχουν τα μέσα για να περιοριστούν οι συνέπειες μιας πυρκαγιάς, μιας πλημμύρας ή ενός μεγάλου ατυχήματος. Οι δυνατότητες υπάρχουν, υπογράμμισαν οι ομιλητές. Το κρίσιμο είναι ποιος τις ελέγχει, με ποιο κριτήριο σχεδιάζονται και ποιες κοινωνικές ανάγκες μπαίνουν κάθε φορά πρώτες.

902