*
Βλέπε και
Κώστας Γουλιάμος: Το δικέφαλο τέρας της αμερικανικής αστικής δημοκρατίας και η εξαθλίωση του λαού
*
Κώστας Γουλιάμος
Οι σημερινές ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ διεξάγονται σε συνθήκες όξυνσης της πολιτικής αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης των θεσμικών περιορισμών της προεδρικής εξουσίας.
Πέρα από την εκλογική τους διάσταση, οι εξελίξεις αυτές αντανακλούν βαθύτερες διεργασίες αναδιάταξης της αστικής εξουσίας, μέσα από τις οποίες οι αυταρχικές τάσεις αποκτούν ολοένα πιο συγκεκριμένη πολιτική και θεσμική έκφραση.
Αποτυπώνεται έτσι εντατικοποίηση του εκφασισμού, η οποία δεν αποτελεί απλώς άνοδο της ακροδεξιάς ρητορικής, αλλά συνίσταται στη σύγκλιση συγκεκριμένων πολιτικών πρακτικών: αυταρχική συγκέντρωση εξουσιών, αποδυνάμωση των μηχανισμών ελέγχου, διεύρυνση της κατασταλτικής παρέμβασης και συστηματική καλλιέργεια εθνικισμού, ξενοφοβίας και κοινωνικού διχασμού.
Η υλικότητα αυτής της τάσης αποτυπώνεται στην επιδίωξη της κυβέρνησης Τραμπ να διευρύνει τη μονομερή άσκηση εκτελεστικής εξουσίας, στην εμπλοκή ομοσπονδιακών μηχανισμών σε εκλογικές αντιπαραθέσεις και στην επανειλημμένη χρησιμοποίηση στρατιωτικών δυνάμεων σε εσωτερικές επιχειρήσεις.
Πρόκειται για πρακτικές που εντείνουν την πίεση στους θεσμικούς περιορισμούς της προεδρίας και καθιστούν την κρατική καταστολή ενεργότερο παράγοντα διαχείρισης των κοινωνικών αντιθέσεων.
Πρόδηλα, αυτή η διαδικασία συνδέεται με τις αντιφάσεις του μονοπωλιακού καπιταλισμού, την κοινωνική ανασφάλεια και την κρίση πολιτικής εκπροσώπησης.
Η αυταρχική ανασύνταξη επιχειρεί να μετατοπίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια από τις σχέσεις εκμετάλλευσης προς κατασκευασμένους εσωτερικούς εχθρούς.
Η σχέση του Τραμπ με το αστικό κράτος δεν εξαντλείται στην προσωπική συγκέντρωση εξουσίας, αλλά εκφράζει μια ευρύτερη επιδίωξη αυταρχικής αναδιάταξης του κρατικού μηχανισμού.
Η ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας, η πολιτική χειραγώγηση της δημόσιας διοίκησης, η διεύρυνση των κατασταλτικών μηχανισμών και η αποδυνάμωση των θεσμικών αντίβαρων συνθέτουν μια διαδικασία μετασχηματισμού των μορφών άσκησης της αστικής κυριαρχίας.
Δεν πρόκειται για υπέρβαση του ταξικού χαρακτήρα του κράτους, αλλά για την αυταρχική ανασυγκρότηση των μηχανισμών μέσω των οποίων διασφαλίζεται η αναπαραγωγή του.
Σ’ αυτήν ακριβώς τη μετάβαση εντοπίζεται μία από τις ουσιαστικότερες εκφράσεις του σύγχρονου εκφασισμού.
Όπου ο εκφασισμός δεν είναι απλώς αναπόφευκτη συνέπεια της καπιταλιστικής κρίσης. Αποτελεί συν τοις άλλοις συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση, την οποία ευνοούν η κρίση και οι ταξικοί συσχετισμοί.
Η αναχαίτισή του απαιτεί οργάνωση της εργατικής τάξης, ταξική συνειδητοποίηση και συλλογική αμφισβήτηση των υλικών σχέσεων που αναπαράγουν την εκμετάλλευση και τον αυταρχισμό.
Η αναγκαιότητα αυτής της αυτοτελούς ταξικής παρέμβασης καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική, αν ληφθεί υπόψη ότι η πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό του αμερικανικού δικομματισμού δεν συνιστά αμφισβήτηση των ίδιων των σχέσεων εξουσίας.
Συγκεκριμένα, η αντιπαράθεση Τραμπ και Δημοκρατικών δεν αναιρεί το βαθύτερο πρόβλημα της αμερικανικής πολιτικής εξουσίας.
Το Δημοκρατικό Κόμμα αποτελεί την άλλη όψη του Ιανού, ήτοι της ίδιας πολιτικής και οικονομικής εξουσίας: διαφοροποιείται ως προς τις μορφές διακυβέρνησης και τη θεσμική διαχείριση, χωρίς να αμφισβητεί τις καπιταλιστικές σχέσεις που παράγουν τις κοινωνικές ανισότητες, τον ιμπεριαλισμό και τις αυταρχικές εκτροπές.
Έτσι, η εναλλαγή των δύο κομμάτων δεν ανατρέπει τις δομικές αιτίες του φαινομένου. Απεναντίας, συμβάλλει στη διαιώνισή τους.
Παρά τις επιμέρους πολιτικές και θεσμικές διαφοροποιήσεις του από τον τραμπισμό, παραμένει οργανικά ενταγμένο στην αναπαραγωγή των ίδιων καπιταλιστικών σχέσεων ιδιοκτησίας, εκμετάλλευσης και ιμπεριαλιστικής ισχύος.
Η εναλλαγή των δύο κομμάτων στην κυβερνητική εξουσία λειτουργεί έτσι ως μηχανισμός ανανέωσης της νομιμοποίησης του αστικού πολιτικού συστήματος, μετατοπίζοντας την πολιτική αντιπαράθεση από τις δομικές ταξικές αντιθέσεις στη διαχείριση των διαφορετικών εκδοχών της ίδιας κοινωνικής και οικονομικής τάξης πραγμάτων.
____________________
{ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Thomas Nast, to whom it may concern, from Harpers Weekly, December 2, 1871. Μια έκθεση στο Μουσείο Corning αποκαλύπτει πώς η διαφθορά και ο εκφοβισμός χρησιμοποιήθηκαν διαχρονικά για να καταστείλουν την εκλογική συμμετοχή των μη λευκών και των γυναικών, την ώρα που τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ εξακολουθούν να διαμορφώνονται}
United Nations Council of Europe UNESCO Φίλοι του ΚΚΕ που ζούμε στην Κύπρο
*
*
Ο Κώστας Γουλιάμος είναι τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ποιητής, συγγραφέας.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ (Μάιος – Ιούνιος 2023).
Ιούλιος 2025: Distinguished Fellow (Διακεκριμένο Μέλος) του International Engineering and Technology Institute (IETI)
Οκτ. 2024 Βραβείο Φιλίας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Σεπ. 2023 Βραβείο “εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση”
2021 Πανελλήνιο βραβείο ποίησης «Jean Moreas» στον Κώστα Γουλιάμο
*
Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές Ιουνίου 2024.
Ο Κώστας Γουλιάμος από την Μποτίλια Στον Άνεμο
_______
* * *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.