Κώστας Γουλιάμος
Με φόντο τη σημερινή συνέντευξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, “Το Μοναστήρι της Πάρμας” και “Το Κόκκινο και το Μαύρο” του Σταντάλ γίνονται πιο επίκαιρα από ποτέ.
Οι κοινωνικές τους υποδηλώσεις λειτουργούν ως ερμηνευτικά κλειδιά, ξεσκεπάζοντας την παροχολογία Μητσοτάκη, η οποία μετατρέπει τις κοινωνικές ανάγκες σε αγοραία επικοινωνιακή βιτρίνα.
Από πολλές απόψεις, η εμμονική επίκληση για δήθεν «σταθερότητα» και «αυτοδυναμία», σε συνδυασμό με την προειδοποίηση κατά της «ψήφου διαμαρτυρίας» και την παράλληλη διαχείριση των εσωκομματικών ισορροπιών και φατριών, ταυτίζεται απόλυτα με τον παρανοϊκό φόβο της ανατροπής και τις αυλικές ίντριγκες που περιγράφονται στο “Μοναστήρι της Πάρμας”, όπου το πολιτικό εποικοδόμημα οχυρώνεται απέναντι στην κοινωνική αφύπνιση.
Πίσω από την τεχνοκρατική ορολογία των “αγορών” και των “δημοσιονομικών αντοχών”, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να κατασκευάσει ένα αφήγημα αξιοκρατίας.
Όμως, η πολυδιαφημισμένη αύξηση του κατώτατου μισθού στα 1.000 ευρώ μέχρι το 2028 είναι μια καθαρά ονομαστική ενίσχυση, που αδυνατεί να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών αγροτών και των λαϊκών νοικοκυριών.
Γιατί αντικειμενικά, η δήθεν ενίσχυση του εισοδήματος, εξανεμίζεται από την ακρίβεια και το κόστος ζωής.
Εξάλλου στον καπιταλισμό, λόγω του πληθωρισμού και της ακρίβειας, η αγοραστική αξία του χρήματος μειώνεται.
Επομένως πρόκειται για μια ονομαστική αύξηση που απλώς ακολουθεί το αυξημένο κόστος διαβίωσης, χωρίς όμως να θίγει τα πεδία εκμετάλλευσης.
Ταυτόχρονα οι μονοπωλιακοί όμιλοι μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας (εντατικοποίηση, ψηφιοποίηση), αποσπούν σχετική υπεραξία, καθώς ο χρόνος που χρειάζεται ο εργάτης για να βγάλει το μεροκάματό του μικραίνει, ενώ ο χρόνος που δουλεύει δωρεάν για το αφεντικό μεγαλώνει.
Από την άλλη, το κράτος διοχετεύει το χρήμα ―όπως τα 2 δισ. του προγράμματος “Σπίτι Μου 3”― απευθείας στο τραπεζικό κεφάλαιο.
Έτσι, η πρωθυπουργική παροχολογία δεν είναι παρά μια τελετουργική παράσταση συντήρησης του καθεστώτος.
Εγκλωβισμένος στις αντιφάσεις του, ο κυβερνητικός λόγος επιχειρεί να μεταμφιέσει τη διασφάλιση των καπιταλιστικών κερδών σε συλλογική ευημερία.
Η δε επίκληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον πρωθυπουργό για την επικύρωση του “κράτους δικαίου” στην Ελλάδα συνιστά την τελευταία πράξη μιας ιδεολογικής αυταπάτης, μια σύγχρονη εκδοχή της Ιερής Συμμαχίας που περιγράφει ο Σταντάλ.
Όπως οι παρακμιακοί ηγεμόνες της Παλινόρθωσης αναζητούσαν ξένες εγγυήσεις για να νομιμοποιήσουν την τυραννία τους επί των πληβείων, έτσι και η ντόπια αστική τάξη επιστρατεύει τις Βρυξέλλες που βαφτίζουν “δίκαιο” τη θεσμική θωράκιση των μονοπωλίων.
Το περιβόητο “κράτος δικαίου” της ΕΕ δεν είναι παρά το νομικό προκάλυμμα για την απρόσκοπτη απόσπαση υπεραξίας.
Δεν είναι παρά το συνδικάτο του κεφαλαίου. όπου οι εκβιασμοί των αγορών και η καταστολή των λαϊκών ελευθεριών εξωραΐζονται με διάφορα τεχνοκρατικά εύσημα.
Εν κατακλείδι, η επίκληση των ευρωπαϊκών αξιών ως άλλοθι για τη δομική βία του αστικού κράτους συνιστά μια αυθεντικά στανταλική αναλογία: η κυβέρνηση ενσαρκώνει τον Πρίγκιπα της Πάρμας που, τρέμοντας το ιστορικό αναπόφευκτο της ταξικής συνειδητοποίησης, αναζητά καταφύγιο σε ξένα δόγματα για να περισώσει τα προνόμιά του.
*
*
Ο Κώστας Γουλιάμος είναι τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ποιητής, συγγραφέας.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ (Μάιος – Ιούνιος 2023).
Ιούλιος 2025: Distinguished Fellow (Διακεκριμένο Μέλος) του International Engineering and Technology Institute (IETI)
Οκτ. 2024 Βραβείο Φιλίας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Σεπ. 2023 Βραβείο “εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση”.
2021 Πανελλήνιο βραβείο ποίησης «Jean Moreas» στον Κώστα Γουλιάμο
*
Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές Ιουνίου 2024.
Ο Κώστας Γουλιάμος από την Μποτίλια Στον Άνεμο
_______
* * *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.