Κώστας Γουλιάμος
Σήμερα απαντά ο λαός στα κορακίστικα της κυβέρνησης
Στόχος των κορακίστικων είναι να παραπλανήσουν. Οι θέσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και πρόεδρου του Eurogroup Κυριάκου Πιερρακάκη στο 6ο Thessaloniki Metropolitan Summit του Economist, διατυπωμένες στα γνωστά κορακίστικα του κυβερνητικού μηχανισμού, αποτελούν υπόδειγμα παραπλάνησης και συσκότισης.
Ωστόσο, δεν πρόκειται απλώς για μια κορακίστικη γλώσσα πολιτικής επικοινωνίας, αλλά για τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο οι πολιτικοί εκπρόσωποι του κεφαλαίου αποκρύπτουν τις κοινωνικές σχέσεις και τις ταξικές επιλογές που υποκρύπτονται πίσω από τον λόγο τους.
Ενδεικτικό της λειτουργίας αυτής είναι και η γλωσσική επινόηση του υπουργού, ο οποίος ανακάλυψε μια ανύπαρκτη λέξη: τα πολιτικά συστήματα, ισχυρίστηκε, αντιδρούν “υπογραμμικά”.
Η συγκεκριμένη κορακίστικη λέξη παραπέμπει σε κακοποίηση της γλώσσας. Ήδη από την εποχή του Διαφωτισμού, ο John Locke είχε επισημάνει ότι η κακοποίηση της γλώσσας ―και η σκόπιμα στρεβλή ή ανεπαρκής χρήση της― δεν παραμορφώνει απλώς τον λόγο, αλλά συσκοτίζει την ίδια την πραγματικότητα, καθιστώντας τη γλώσσα εργαλείο χειραγώγησης και εξουσίας.
Κατά συνέπεια, η συγκεκριμένη γλωσσική κακοποίηση δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στην τυφλή προσήλωση στους αλγορίθμους της τεχνητής νοημοσύνης και σε αδόκιμες μεταφραστικές αποδόσεις όρων.
Απεναντίας, ο υπουργός επιστρατεύει μια κορακίστικη λέξη ―στοιχείο γλωσσικού εκφυλισμού― για να συγκαλύψει την ταξική σύγκρουση.
Γιατί ακριβώς πίσω από την ρητορική του κρύβεται μια βαθύτερη και άκρως επικίνδυνη ταξική παγίδα.
Πιο συγκεκριμένα, ο υπουργός και επικεφαλής του Eurogroup αντιμετωπίζει τη λειτουργία των πολιτικών συστημάτων ως μια σχεδόν φυσική νομοτέλεια. «Τα πολιτικά συστήματα αντιδρούν υπογραμμικά», ισχυρίστηκε, αποϊδεολογικοποιώντας και αποταξικοποιώντας έτσι το πολιτικό σύστημα και, βέβαια, αποσυνδέοντάς το από τις κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις που το συγκροτούν.
Ταυτόχρονα, η θέση του οδηγεί σε μια επικίνδυνη πολιτική ισοπέδωση, όπου όλοι και όλα καταλήγουν στο ίδιο τσουβάλι.
Πρόδηλα, πρόκειται για ρητορική εκχυδαϊσμού, όπως και για σκόπιμη συσκότιση των ταξικών σχέσεων και απόκρυψη της πραγματικότητας.
Το ίδιο συμβαίνει όταν επικαλείται την «εκθετική αλλαγή».
Αναμφίβολα, η δάνεια από τα λεξικά των μονοπωλίων φρασεολογία του λειτουργεί ως προπέτασμα, πίσω από το οποίο εξαφανίζεται η πραγματική διαδικασία: δηλαδή η ανεξέλεγκτη συσσώρευση κεφαλαίου, πλούτου και ισχύος στα χέρια των μονοπωλιακών ομίλων τεχνολογίας.
Συνολικά τη σύγχυση, τον αποκλεισμό και την απόκρυψη καλλιεργούν συστηματικά ΕΕ, αστικές κυβερνήσεις, αστικά και συστημικά κόμματα.
Επιδίωξή τους είναι να μεταφράσουν τις αστικές επιλογές του κεφαλαίου σε αναπόδραστες τεχνοκρατικές αναγκαιότητες.
Εξού και ο υπουργός και πρόεδρος του Eurogroup διακηρύσσει κυνικά: “Όταν έχεις μια τέτοια ευκαιρία μπροστά σου, σε έναν τομέα στον οποίο βρίσκεσαι ήδη στην τεχνολογική αιχμή, και δεν αξιοποιείς τις δυνατότητες της ενιαίας αγοράς, αυτό είναι πολύ μεγάλο λάθος”.
Ο λόγος του δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια καθαρή αντήχηση της δικτατορίας των μονοπωλίων
Για τους εκπροσώπους του αστικού πολιτικού συστήματος η μοναδική «ευκαιρία» είναι η ευθυγράμμιση της κοινωνίας με τις ορέξεις των πολυεθνικών ομίλων και το ξεπούλημα των δημόσιων αγαθών στο όνομα της καπιταλιστικής ενιαίας αγοράς.
Γι’ αυτό και αντιμετωπίζουν τη μεν τεχνολογία ως στρατηγική «εκθετικής ανάπτυξης» με στόχο την καπιταλιστική συσσώρευση κέρδους, τη δε εργατική αντίσταση ως βραδύκαυστο υλικό που εμποδίζει την «πρόοδο».
Με άλλα λόγια, στρώνουν το χαλί για την κατίσχυση του τεχνοκρατικού αυταρχισμού των μονοπωλίων.
Εξάλλου πίσω από την «υπογραμμική» γλώσσα και την «εκθετική ανάπτυξη» βρίσκεται η εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης.
Όπου ο ψηφιακός μετασχηματισμός στον καπιταλισμό αναπαράγει συνθήκες ανασφάλειας, ανισότητας, ανεργίας και, τελικά, κρίσεις υπερσυσσώρευσης.
Άλλωστε βαθύτερος στόχος του αστικού κράτους και της ΕΕ είναι η συνδιαμόρφωση ντιρεκτίβων και πολιτικών ποινικοποίησης της κοινωνικής αντίστασης, ώστε οι ανάγκες της εργατικής τάξης, των εργαζομένων και των βιοπαλαιστών αγροτών να θυσιάζονται στον βωμό της «ψηφιακής αποτελεσματικότητας» των πολυεθνικών.
Απέναντι λοιπόν στα κορακίστικα της κυβέρνησης και στην οργανωμένη επίθεση του αστικού συστήματος, η εργατική τάξη, η νεολαία και τα λαϊκά νοικοκυριά δεν παραμένουν θεατές.
Η απάντηση στη δικτατορία των μονοπωλίων και στον «οδικό χάρτη» της κυβέρνησης μέχρι το 2030, όπως στο «νέο παραγωγικό μοντέλο» των κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, δεν δίνεται μέσα στα σαλόνια των συνεδρίων.
Τον δρόμο δείχνει το σημερινό πανελλαδικό, παλλαϊκό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη.
Επιβάλλεται λοιπόν συλλογική οργάνωση και ανυποχώρητος ταξικός αγώνας για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Γιατί μόνο η οργανωμένη ταξική πάλη μπορεί να μετατρέψει την τεχνολογία και τη γνώση από μηχανισμούς εκμετάλλευσης σε κοινωνικά μέσα απελευθέρωσης της εργατικής τάξης.
*
*
Ο Κώστας Γουλιάμος είναι τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ποιητής, συγγραφέας.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ (Μάιος – Ιούνιος 2023).
Ιούλιος 2025: Distinguished Fellow (Διακεκριμένο Μέλος) του International Engineering and Technology Institute (IETI)
Οκτ. 2024 Βραβείο Φιλίας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Σεπ. 2023 Βραβείο “εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση”.
2021 Πανελλήνιο βραβείο ποίησης «Jean Moreas» στον Κώστα Γουλιάμο
*
Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές Ιουνίου 2024.
Ο Κώστας Γουλιάμος από την Μποτίλια Στον Άνεμο
_______
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.