Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Στέκι Εργαζομένων και Νεολαίας: Ούλοι εμείς εφέντη (Κυριακή, 11 Δεκ. 2016, 19:30)


ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΡΔΑΡΟΣ

Ούλοι εμείς εφέντη
Η ταινία «Ούλοι εμείς εφέντη» του Λεωνίδα Βαρδαρού παρακολουθεί την πορεία μιας οκταμελούς ομάδας ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στην Ικαρία το διάστημα 1949-1955. Οι ήρωες της ταινίας παραμένουν στο νησί χωρίς να παραδώσουν τα όπλα, αντιμετωπίζουν το ανθρωποκυνηγητό των χωροφυλάκων και κρύβονται χάρη στην αλληλεγγύη και στην ανθρωπιά των κατοίκων του νησιού...

Αναπαραστατική και ταυτόχρονα κριτική ματιά στην Ιστορία και τη συνθετότητα των πραγμάτων της περιόδου μετά την λήξη του Εμφύλιου επιχειρεί ο Βαρδαρός, μέσα από μια μικρή ομάδα ανταρτών στην Ικαρία, οι οποίοι ερμήνευσαν την κομματική απόφαση για «τα όπλα παρά πόδα» με γνώμονα τις δικές τους πεποιθήσεις, καταβολές και ανάγκες.
Βέβαια διερωτάται κανείς πώς αλλιώς θα μπορούσαν να είχαν ερμηνεύσει την κομματική γραμμή μετά από την σκηνή/κλειδί της ταινίας, τη δολοφονία εν ψυχρώ και πισώπλατα από τους χωροφύλακες, μέρα μεσημέρι στην κεντρική πλατεία, του διαφωνούντα άνδρα που βγήκε από το καφενείο; Γιατί αυτή η οπτικοποιημένη απόλυτη αυθαιρεσία του αστικού κράτους εκφράζει την ουσία της ιστορικής αλήθειας και συνιστά την ξεκάθαρη απάντηση στο γιατί μπήκε η ομάδα των ανταρτών στην περιπέτεια που διήρκησε τουλάχιστον έξι χρόνια.
Ο Βαρδαρός καταπιάνεται με ένα μεγάλο θέμα κι επιχειρεί να το αποδώσει σαν τοιχογραφία μιας ολόκληρης περιόδου με φόντο το φυσικό τοπίο του νησιού που με τον δικό του τρόπο συμβάλλει στην ανάπτυξη της πλοκής και λειτουργεί σαν προστατευτική ασπίδα των ανταρτών. Δομικά στοιχεία η συλλογικότητα, η λαϊκότητα και η αλληλεγγύη, πλημμυρίζουν την ταινία υποδειγματικά, παραπέμποντας στον τοπικό θρύλο της φράσης του τίτλου. Φυσικά θα μπορούσε - και θα έπρεπε - να είναι πολύ πιο δουλεμένη, ιδιαίτερα στη γραφή της και να είχε αποφύγει κάποιες κορόνες στιγμιαίας υπέρμετρης θεατρικότητας και κάποιους δύσκαμπτους διαλόγους. Πάντως προβάλλεται όπως είδατε στα πλαίσια του αφιερώματος στον Εμφύλιο κι όσοι δεν την είδαν αξίζει όντως να την δουν!
Σενάριο: Βασίλης Χατζηβασιλείου - Λεωνίδας Βαρδαρός,
Φωτογραφία: Γιάννης Βαλεράς
Σκηνικά – κοστούμια: Τάσος Διακομανώλης.
Παίζουν: Εκτός από τους κατοίκους του νησιού και εξήντα περίπου ηθοποιοί. Μεταξύ αυτών οι Β. Κολοβός, Π. Μουστάκης, Α. Ουδινώτης, Γ. Τσικής, Τ. Χρυσούλης, Ρ. Αξελός, Γ. Καλατζόπουλος, Α. Βαρούχας, Κ. Καραγιάννη, Φ. Μελετέα, Σ. Γούτης, Δ. Γεννηματάς, Θ. Γράμψας, Γ. Ζιόβας κ.ά.
Παραγωγή: Ελλάδα (1998).

*
Το ΣΙΝΕΜΑ της Μποτίλιας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.