Κώστας Γουλιάμος
Στη λαϊκή σοφία “αυτός δεν θέλει γιατρό, θέλει τον Αϊ-Γιώργη τον Μεθυστή” παραπέμπουν οι εντός των τειχών του καπιταλιστικού συστήματος κάλπικες διακηρύξεις της αμαρτωλής σοσιαλδημοκρατίας, των αστικών κομμάτων, των συστημικών αναλυτών και (Μη)Κυβερνητικών Οργανώσεων περί “δημοκρατικού καπιταλισμου” και “υπερφορολόγησης των υπερπλουσίων”.
Εξού και οι συχνές πυκνές απολογητικές δηλώσεις τύπου “εμείς δεν δαιμονοποιούμε το κεφάλαιο”.
Η φορολόγηση των δισεκατομμυριούχων δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνική δημοσιονομική επιλογή, αλλά ως ζήτημα ταξικής σύγκρουσης.
Κατά συνέπεια, οι χρεοκοπημένες σοσιαλδημοκρατικές “αυταπάτες” και οι κάλπικες προσδοκίες που καλλιεργούνται δεν αποτελούν διέξοδο για τον λαό. Τουναντίον, είναι μηχανισμός εγκλωβισμού και ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας.
Πίσω από τις τεράστιες περιουσίες βρίσκονται τράπεζες, πολυεθνικοί όμιλοι, επενδυτικά funds και μονοπώλια που συγκεντρώνουν πλούτο και οικονομική εξουσία στα χέρια μιας μικρής καπιταλιστικής μειοψηφίας.
Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώνουν φόρους (τα ματωμένα πλεονάσματα), ακρίβεια και περικοπές, ενώ το μεγάλο κεφάλαιο αναζητά συνεχώς τρόπους φοροαποφυγής και μεταφοράς κερδών.
Εξάλλου τέτοιες διακηρύξεις και τεχνικές επιχειρούν να διοχετεύσουν την κοινωνική αγανάκτηση σε δρόμους ακίνδυνους για την καπιταλιστική εξουσία.
Να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη για το σύστημα “σταθερότητα” κι έτσι να αποτρέψουν τη μετατροπή της λαϊκής δυσαρέσκειας σε οργανωμένη αμφισβήτηση της κυρίαρχης πολιτικής.
Όμως οι ίδιες οι εξελίξεις οξύνουν τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδα και τις ρωγμές του καπιταλιστικού συστήματος, δημιουργώντας νέες δυνατότητες για την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, τους βιοπαλαιστές αγρότες και τα λαϊκά νοικοκυριά.
Ο λαός δεν μπορεί ―και δεν πρέπει― να γίνει χειροκροτητής, ούτε να βαδίσει στον ρυθμό του «πολεμικού ταμπούρλου» που χτυπά η άρχουσα τάξη.
Ο λαός μπορεί ―και πρέπει― ν’ αρνηθεί να ματώνει διαρκώς για τα “δανεικά κι αγύριστα” των εκμεταλλευτών του.
Οφείλει να χαράξει τον δικό του δρόμο, μετατρέποντας τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε οργανωμένη πάλη, σε συνειδητή και συνολική αμφισβήτηση που θα ανοίγει τον δρόμο για την ανατροπή του συστήματος.
Αυτός είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να αποτελέσει πραγματική διέξοδο για την εργατική τάξη, τους εργαζόμενους και τον λαό, σε έναν κόσμο που φλέγεται από τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις πολεμικές συγκρούσεις.
Σε μια κοινωνία που κρίσεις και θυσίες φορτώνονται στις πλάτες των λαϊκών νοικοκυριών.
Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η επιλογή δεν μπορεί να είναι η υποταγή, η αναμονή ή η αναζήτηση μιας ακόμη “φιλολαϊκής” διαχείρισης του ίδιου συστήματος.
Είναι η οργάνωση, η σύγκρουση και η πάλη για να γίνει ο ίδιος ο λαός πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ανοίγοντας τον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, πολέμους και θυσίες για τα κέρδη του κεφαλαίου.
(Πίνακας του George Grosz: The Stick Men)
*
*
Ο Κώστας Γουλιάμος είναι τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ποιητής, συγγραφέας.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ (Μάιος – Ιούνιος 2023).
Ιούλιος 2025: Distinguished Fellow (Διακεκριμένο Μέλος) του International Engineering and Technology Institute (IETI)
Οκτ. 2024 Βραβείο Φιλίας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
Σεπ. 2023 Βραβείο “εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση”.
2021 Πανελλήνιο βραβείο ποίησης «Jean Moreas» στον Κώστα Γουλιάμο
*
Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές Ιουνίου 2024.
Ο Κώστας Γουλιάμος από την Μποτίλια Στον Άνεμο
_______
* * *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.