Δεκέμβρης 1944 (17)

Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιντέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιντέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιντέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video * Χουάν Χέλμαν: Φιντέλ, το άλογο (video)


Κάρλος Πουέμπλα - Τρία τραγούδια μεταφρασμένα που συνάδουν με τη μελωδία:
* Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ (Y en eso llego Fidel) − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα * Δεν έχεις πεθάνει Καμίλο (Canto A Camilo) * Ως τη νίκη Κομαντάντε (Hasta siempre Comandante)
* Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ

Κυριακή 19 Ιουλίου 2026

Κώστας Γουλιάμος: Κυπριακό παζάρι με πατρόν ΝΑΤΟ, η 15 Ιουλίου 1974 & Δυο λόγια (σταράτα) για την Οικονομία Πολέμου (VIDEO)

Κώστας Γουλιάμος 

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: παζάρι, με πατρόν ΝΑΤΟ

Με αφορμή την προγραμματισμένη επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, επιχειρείται για ακόμη μία φορά να διαμορφωθεί από συστημικούς κύκλους ένα κλίμα “ιστορικής ευκαιρίας’, “ρεαλισμού”, και “αναγκαίων συμβιβασμών”, την ώρα που οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο καθορίζονται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών -ΑγγλοΑμερικανικών, ΝΑΤΟϊκών και ΕΕ- αντιθέσεων και ανταγωνισμών.

Η δε επίκληση της γεωπολιτικής αστάθειας και της ανάγκης για “σταθερότητα” που διατυπώνεται από την κυρίαρχη προπαγάνδα στοχεύει στην εκκόλαψη κι` εμπέδωση της αντίληψης ότι κάθε εναλλακτική επιλογή είναι επικίνδυνη και ανεδαφική.

Η εν λόγω προπαγάνδα αποτελεί μέρος της ευρύτερης προσπάθειας από τις εγχώριες συστημικές και αστικές δυνάμεις να συνδιαμορφώσουν ένα πλαίσιο συναίνεσης διχοτομικών επιλογών με βάση τους σχεδιασμούς ΕυρωΝΑΤΟϊκών κέντρων εξουσίας.

Σε αυτό το φόντο και με την ορμή της συνεργασίας ΝΑΤΟ και ΟΗΕ που επικαιροποιήθηκε τον Οκτώβρη του 2018, εντάσσεται και η επίσκεψη. Και μάλιστα σε μια περίοδο κατά την οποία εντείνονται οι ευρωατλαντικοί σχεδιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο -ιδιαίτερα μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Μέρος των οποίων είναι και τα νέα σχέδια διχοτόμησης της Κύπρου με ΑγγλοΑμερικανική και ΕυρωΝΑΤΟική “σφραγίδα” και δύο “ίσα” (συνιστώντα) κρατίδια.

Με τη συνδρομή της πρόσφατης ΝΑΤΟϊκής Συνόδου, δρομολογούνται τα συμφέροντα και τα παζάρια του κεφαλαίου. Το σχέδιο που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα, προβλέπει μεταβατική περίοδο δύο έως τριών ετών, κατά την οποία θα προωθηθούν μέτρα “οικοδόμησης εμπιστοσύνης”, όπως τα “3 απευθείας” (εμπόριο, επαφές και πτήσεις με τα Κατεχόμενα), η άρση περιορισμών στο τουρκικό FIR για κυπριακά αεροσκάφη, η πρόσβαση κυπριακών πλοίων σε τουρκικά λιμάνια και η έναρξη συζητήσεων για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου.

Οι συγκεκριμένες πρόνοιες, που παρουσιάζονται ως “μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης”, εντάσσονται στη συνολικότερη διαχείριση του Κυπριακού μέσα στους όρους των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών στόχων στην περιοχή.

Επομένως, η μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης από το ζήτημα της κατοχής και της διχοτόμησης προς τη λογική των “συνεργασιών” και των ενεργειακών διευθετήσεων υπηρετεί την ενσωμάτωση του Κυπριακού σε ένα ευρύτερο πλέγμα μονοπωλιακών συμφερόντων, στρατιωτικοποίησης και ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών.

Υπό αυτό το πρίσμα ερμηνεύεται η κατ’ εξακολούθηση συστημική και συστηματική καλλιέργεια κλίματος φόβου και ανασφάλειας, ώστε να εμφανίζονται ως μονόδρομος λύσεις που εξ-υπηρετούν τη νέα ιμπεριαλιστική αρχιτεκτονική της περιοχής.

Εξού και η συζήτηση για το Κυπριακό αποσυνδέεται από το ζήτημα του ιμπεριαλισμού, της κατοχής ή της αποστρατιωτικοποίησης. Και εντάσσεται ολοένα περισσότερο στη στρατηγική των ευρωατλαντικών κέντρων ισχύος.

Ωστόσο για να καταστεί αποτελεσματική αυτή η στρατηγική, δεν αρκεί η πολιτική και διπλωματική προώθησή της. Απαιτείται παράλληλα η ιδεολογική διαχείριση της κοινωνικής συνείδησης. Εν προκειμένω, επιστρατεύεται ο κοινωνικός αυτοματισμός. Πάγια τακτική των κυβερνήσεων, του συστημικού-αστικού συστήματος και των προπαγανδιστικών τους επιτελείων είναι να αποπροσανατολίσουν τον κυπριακό λαό από τις πραγματικές αιτίες του προβλήματος. Γι` αυτό το λόγο και η δημόσια συζήτηση εγκλωβίζεται σε τεχνητές αντιπαραθέσεις και διλήμματα που διχάζουν την κοινωνία, ενώ αποδυναμώνουν κάθε συλλογική αντίσταση.

Συνολικά, η βιομηχανία του φόβου, ο κοινωνικός αυτοματισμός και η προώθηση ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών λειτουργούν ως αλληλένδετες όψεις της ίδιας πολιτικής, με στόχο την εμπέδωση λύσεων συμβατών με τα συμφέροντα των ηγεμονικών κέντρων και όχι με τις ανάγκες του κυπριακού λαού.

Ειδικότερα, η βιομηχανία του φόβου -μέσω συνεχούς υπερέκθεσης και προβολής πραγματικών ή/και κατασκευασμένων απειλών– καλλιεργεί ένα διαρκές αίσθημα ανασφάλειας. Ο φοβισμένος άνθρωπος δυσκολεύεται να οργανωθεί συλλογικά, να αμφισβητήσει τις σχέσεις εκμετάλλευσης και να διεκδικήσει, αλλοτριωμένος καθώς είναι, ανατροπή πολιτικών που τον δυναστεύουν.

Συνεπώς, ο φόβος μετατρέπεται σε πολιτικό εργαλείο συναίνεσης, ενώ η δημόσια συζήτηση απομακρύνεται από τα κρίσιμα ερωτήματα για το ποιοι σχεδιάζουν τις εξελίξεις, ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται και ποιος τελικά θα επωμιστεί το κόστος μιας ενδεχόμενης διευθέτησης.

Ταυτόχρονα, η βιομηχανία του θεάματος, της παρασιτικής-επιδεικτικής κατανάλωσης και του lifestyle λειτουργεί ως εργαλείο αποχαύνωσης και διανοητικής αδράνειας.

Η κριτική σκέψη αντικαθίσταται από την αδιάκοπη ροή ανούσιας πληροφορίας, χυδαίας ψυχαγωγίας και ψηφιακής υπερδιέγερσης. Επομένως διαμορφώνονται τάσεις και στάσεις πραγμοποιημένης συνείδησης που, ως τέτοια, αποδέχεται τον ατομικισμό, τον ανταγωνισμό και την υποταγή ως φυσικούς νόμους και κανονικότητα. Τελικά, φόβος και αποχαύνωση λειτουργούν συμπληρωματικά: ο πρώτος παραλύει τη συλλογική πάλη, ενώ η δεύτερη αποδυναμώνει την ικανότητα κατανόησης της ταξικής πραγματικότητας.

*

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ: ΠΟΤΕ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Η 15 η Ιούλη δεν είναι απλώς ημέρα μνήμης, αλλά υπενθύμιση των ιμπεριαλιστικών σχεδίων στην περιοχή. Το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 ήταν οργανωμένο έγκλημα της επάρατης Χούντας των Αθηνών, των ΗΠΑ-CIA και του ΝΑΤΟ. Όπου ο αμερικανοκίνητος φασισμός της Ελλάδας, εκτελεστής ιμπεριαλιστικής συνωμοσίας, πραγματοποίησε ωμή ένοπλη επέμβαση στην Κύπρο.

Το χουντικό πραξικόπημα στην Κύπρο και η εισβολή του τουρκικού στρατού που ακολούθησε, υπήρξαν η δραματική κορύφωση και κατάληξη της αλυσίδας των όσων προηγήθηκαν: των αντιθέσεων ανάμεσα στις αστικές τάξεις (Κύπρος, Ελλάδα,Τουρκία), και του ρόλου και των σχεδίων ωμής παρεμβατικότητας του ΑγγλοΑμερικανικού ιμπεριαλισμού, με κύριο στόχο το σχέδιο διχοτόμησης και ΝΑΤΟποίησης της Κύπρου.

* 

Γα για την Οικονομία Πολέμου

*

Κώστας Γουλιάμος fb

*

Ο Κώστας Γουλιάμος είναι τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, πρώην πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, ποιητής, συγγραφέας.

Ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΚΚΕ (Μάιος – Ιούνιος 2023).

Ιούλιος 2025: Distinguished Fellow (Διακεκριμένο Μέλος) του International Engineering and Technology Institute (IETI)

Οκτ. 2024 Βραβείο Φιλίας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας

Σεπ. 2023 Βραβείο “εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση”.

2021 Πανελλήνιο βραβείο ποίησης «Jean Moreas» στον Κώστα Γουλιάμο

*

Υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ στις εκλογές Ιουνίου 2024.

Τον Δεκ. 2023 Το International Research Institute for Economics and Management (IRIEM) θέσπισε ετήσιο «Βραβείου Κ. Γουλιάμου για Διδακτορικό Ερευνητή»

Ο Κώστας Γουλιάμος από την Μποτίλια Στον Άνεμο

_______

 

* * *

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.