Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Ε-ταιρεία Ε-γκλήματος: Από τη ναζιστική ΕΟΚ στις συμμαχικές ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, ΕΚ, ΕΕ, μέσω Εθνάρχα – Μικρή αναδρομή (VIDEO)

Καραμανλής ή Κώτσος ή Φρυδάς ή Ευταξίας ή Τριανταφυλλίδης ή Ελ Σιντ ή (με ανοδική πορεία, όπως όλοι οι πολυώνυμοι) Εθνάρχας!!
09/07/1961
Υπογράφεται στην Αθήνα η συμφωνία σύνδεσης της Ελλάδας με την ΕΟΚ. Υπό από το πρίσμα των μετέπειτα εξελίξεων, το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε πλήρως όσον αφορά τις εκτιμήσεις του για τον χαρακτήρα της ΕΟΚ, για τις συνέπειες που είχε στα φτωχά αγροτικά και βιοτεχνικά στρώματα, καθώς και για τη γενικότερη αντεργατική επιθετική πολιτική που συνεπάγονταν η ένταξη σε αυτή.
Από 09/07/1961: Στα δεσμά
Η σύνδεση με την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα ισχυροποίησε τη θέση της αστικής τάξης της χώρας μας, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.


*


Ο Εθνάρχας μας ενώνει, μεγάλε!
Παλαιοί και νέοι Εθνάρχηδες!
«Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση που μου απευθύνατε να παρευρεθώ στην εκδήλωση μνήμης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενός ανθρώπου που έβαλε τη σφραγίδα του στη μεταπολεμική Ελλάδα», όπως μας περιγράφει ο Τσίπρας.
Είναι η σφραγίδα που έβαλε ο ριζοσπάστης συντηρητικός, ο υπερβατικός, αυτή η:
«μια τέτοια ξεχωριστή προσωπικότητα της σύγχρονης Ελλάδας, (που) υπήρξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής» –πάλι ο Τσίπρας ομιλεί.

Η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα για τον Κ. Καραμανλή, στο Ίδρυμα Καραμανλής
*
Ο Εθνάρχας
Με μια μικρή προσθήκη (χρήσιμη πιστεύω) για το κενό που αναφέρει ο Β.Ρ. Το «κενό» του Καραμανλή:
«Η επιβολή της 4ης Αυγ. Και στη συνέχεια η εχθρική Κατοχή θα αναστείλουν για μια 10ετία την κοινοβουλευτική σταδιοδρομία που ο Κ. είχε εγκαινιάσει ελπιδοφόρα σε ηλικία μόλις 28 χρονών. Κατά την περίοδο της δικτατορίας Μεταξά θα αρνηθεί κάθε συνεργασία με το καθεστώς (μπράβο), ενώ στη διάρκεια της Κατοχής, εντάσσεται από κοινού με τους Κ. Τσάτσο, Ξ. Ζολώτα, Γ. Μαύρο, Π. Γαρουφαλιά (τον γνωστό μας Γαρουφαλιά) και Α. Αγγελόπουλο σε μια ομάδα πολιτικών διανοουμένων με έκδηλες ανανεωτικές τάσεις (sic;!)· η αδυναμία της ομάδας να προσλάβει, όπως είχε εισηγηθεί ο Κ., συγκεκριμένη πολιτική μορφή θα επιφέρει την οριστική διάλυσή της, λίγο πριν την απελευθέρωση».
(Αυτά από το Λεξικό της Εκδοτικής Αθηνών, της κατεξοχήν ιστορίας της αστικής τάξης).
Το κενό συνεχίζεται από το 1944-1946 όταν ως πρώτος βουλευτής (πόθεν, τρέχα γύρευε) εκλέγεται με το Λαϊκό Κόμμα. Στο ενδιάμεσο κρατήθηκε 40 μέρες από τους αντάρτες του ΕΛΑΣ στον Πάνορμο Τήνου και 35 από τους Άγγλους, χωρίς να του δοθεί εξήγηση (τρέχα γύρευε πάλι), στο Χαλέπι της Συρίας».
Έτσι, εν κενώ στην κυριολεξία, η γέννησις του Εθνάρχα(!!).
Το ίδιο κενό υπάρχει και για τον Μαύρο που χάνεται και αυτός στην Κατοχή.
Ο Ράλλης από το 1941 δικηγορεί (γενικώς και αορίστως) και επανεμφανίζεται το 1946.
Ο Ζολώτας αν και πανταχού παρών (με Μεταξά Αγροτική 36-39, με Τράπεζα της Ελλάδας, με UNRRA, με ΔΝΤ 1946-47), υπάρχει και με τούτον μια τρύπα 1939-1946 (!!!)
Μόνο ο Αγγελόπουλος πήρε άλλο δρόμο, χωρίς κενά ‒Εθνική Αντίσταση, ΠΕΕΑ (Κυβέρνηση του Βουνού) για να καταλήξει υπουργός του Παπατζή στην πρώτη μεταπολεμική κυβέρνηση του 1944.
Αλλά οι σελίδες δεν γυρίζουν πίσω. Ξαναγράφονται μόνο με ταξικούς αγώνες και αίμα.
Ο ZOLOTAS αυτοπροσώπως
Εθνάρχας - Ζολώτας
Ο και συν-ιδρυτής και αναπτύξας το χρυσοχοείο του πατρός του στον μεγάλο ΟΙΚΟ ZOLOTAS, που στήθηκε πάνω στα ερείπια της κρίσης του 1929.
Άλλωστε μ' αυτά και μ' αυτά φαγώθηκαν και τα λεφτά του Σχεδίου Μάρσαλ: «Ο Ξ. Ζολώτας χαρακτήριζε ως «μοναδικήν ευκαιρίαν» (το Σχέδιο Μάρσαλ) για να γίνει η Ελλάδα βιώσιμη».
Από τη μια τα έδινε, κι από την άλλη τα έπαιρνε.
Ήδη από το 1959 ακόμα, ο «εθνάρχης» με την συνδρομή του Ζολώτα (πάντα οι τραπεζίτες παίζουν καθοριστικό ρόλο σε κρίσιμες στιγμές της πολιτικής μας ζωής) έστησε το περίφημο ΚΕΠΕ, Κέντρο Προγραμματισμού και οικονομικών Ερευνών.
Σκοπός του Κέντρου, η «προετοιμασία» για την είσοδο της Ελλάδας στην Τελωνιακή ενοποίησή της το 1961 με την ΕΟΚ των Αγορών (στην ουσία). Ναι, από τότε χρονολογούνται οι δεσμοί μας με τις Αγορές. Γιατί, ας μην ξεχνιόμαστε, για Ευρώπη των Αγορών και όχι των Λαών πρόκειται.
Για φαντάσου! Πρωθυπουργός Αντρέας με Πρόεδρο Δημοκρατίας Καραμανλή.
Στην αρχή το λέγαμε σαν ανέκδοτο...
Το άλλο με τον Παυλόπουλο και τον Τσίπρα, το ξέρετε;
Για την ιστορία, πρώτος Πρόεδρος Δ. Σ. και Επιστημονικός Διευθυντής του ο Καθηγητής Ανδρέας Γ. Παπανδρέου, ο οποίος μετακλήθηκε για αυτό το σκοπό από το Πανεπιστήμιο Berkeley των ΗΠΑ. Ο άνθρωπος που τον προσκάλεσε ήταν ο Εθνάρχης, ο οποίος αργότερα θα πει το γνωστό «Φταίω εγώ ο μαλάκας που σε έφερα από την Αμερική».
Ο εθνάρχης ήταν ο άνθρωπος που έπρεπε να εκτελέσει αυτή την ημιτελή (λόγω Χούντας) συμφωνία με την ΕΕ. Το κεφάλαιο κάνει γερά κουμάντα. Και τα σκατά του, χρυσάφι και εθνάρχες.
Πάνω στα ερείπια των σεισμών του 1953, στην πατρίδα μου τη Κεφαλονιά -εκτός από τη φάμπρικα του αδερφού Καραμανλή με τη ΜΟΜΑ, που λέει ο Β.Ρ.- ο Ζολώτας ευλόγησε και το μεγάλο φαγοπότι από την Τράπεζά του. Χαρακτηριστικός ο κυνισμός του (κάποιοι το λένε χιούμορ): Όχι σεισμός, αλλά σωσμός για την οικονομία μας(!!)
Ανέκαθεν άλλωστε, από τα ερείπια και πάνω στα ερείπια των λαϊκών δικαιωμάτων (κυριολεκτικά και μεταφορικά) οικοδομούνται οι εκάστοτε καραμανλήδες.
Κι εμείς χωμένοι στα σκατά θα χτίσουμε τους νέους χρυσούς τους ΟΙΚΟΥΣ.

*
Τα χέρια πάνω απ' την πόλη

Σαν την ταινία του Φραντσέσκο Ρόζι που «περιγράφει» την άνοδο του Μπερλουσκόνι
1953. Έργα και Ημέραι ενός άσημου Σερραίου, Υπουργού Δημοσίων Έργων, έχουν ήδη αρχίσει. Το ξήλωμα του τραμ στην Πατησίων, έξω από το Ρόζικλαιρ και την Αλάσκα.
(Ρετροσπεκτίβα 3, όπου και δυο λόγια για την ταινία)
*
Η Standard (Oil) του κυρίου Ροκφέλερ
Habemus Papam: Η εγκατάσταση της γνωστής μας ESSO PAPPAS (1962-63).
ESS-O = S(tandard)  O(il), θυγατρική της EXXON και του «φιλέλληνος» υποκινητή της δικής μας Pappaδοπουλικής χούντας.
Θεμελιωτής των διυλιστηρίων ESSO του Pappas, το 1964, ο Pappaτζής (Γεώργιος Pappaνδρέου, παππούς). Ενώ λίγο πιο πριν, το 1962, τη σύμβαση έχει υπογράψει ο υπουργός του Εθνάρχα Καραμανλή, ο Pappaληγούρας. Pappas και CIA(!)
(Αηδόνια και Μπαζούκας)
*
1963. Λίγο μετά τα τρίκυκλα, αυτός που κυβερνούσε αυτόν τον τόπο, ο συντηρητικός, που λέγαμε, του Αλέξη, φευγει ντυμένος... Τριανταφυλλίδης κι εγκαθίσταται εις Παρισίους, για να μάθει γαλλικά και να γυρίσει μεταμφιεσμένος με ωτ κουτύρ αέρα δημοκράτη, ανανεωτή κι Εθνάρχα.
(Ρετροσπεκτίβα 3)
*
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
(Σύντομη αναδρομή στη ναζιστική ΕΕ του κεφαλαίου)
1942: Η ναζιστική ΕΟΚ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Ναζιστικό κόμμα στη Γερμανία επεξεργάστηκε ένα σχέδιο για την ενοποίηση της Ευρώπης, έτσι ώστε να μπορεί να ελέγχει τους πόρους. Εμπνευστής του προγράμματος, ήταν ο υπουργός οικονομικών του Χίτλερ, Βάλτερ Φουνκ που δημοσίευσε το 1942 τη μελέτη του, με τον τίτλο Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Europäische Wirtschaftsgemeinschaft) !!
Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών κρατών εξαρθρωμένες, οι ΗΠΑ βρέθηκαν αντιμέτωπες με την ανάγκη αναχαίτισης (containment) του κομμουνισμού. Έτσι άρχισαν να πιέζουν τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να αναζητήσουν μορφές οικονομικής και αμυντικής συνεργασίας για την ανάσχεση της εξ ανατολών απειλής.
Σχέδιο Μάρσαλ Πρώτο μέτρο των ΗΠΑ, για την αξιοποίηση του οποίου οι ευρωπαϊκές χώρες έπρεπε να επεξεργαστούν από κοινού ένα πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης.
1947: BeNeLux Tελωνιακή ένωση Βελγίου, Ολλανδίας, Λουξεμβούργου (Μπενελούξ).
1948: ΟΟΣΑ Ο από το 1961 γνωστός μας Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης.
1952: ΕΚΑΧ (Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα) - Βέλγιο, Δυτική Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία. Σκοπός της ήταν να θέσει την παραγωγή και εμπορία του άνθρακα και του χάλυβα, δηλαδή των δύο κύριων πρώτων υλών της πολεμικής βιομηχανίας μέχρι και το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό κοινή διαχείριση των πρώην εμπολέμων κρατών. Η Συνθήκη υπεγράφη στις 18 Απριλίου του 1951 και ετέθη σε ισχύ στις 23 Ιουλίου 1952, ορισμένη να διαρκέσει για πενήντα χρόνια. Έληξε στις 23 Ιουλίου 2002.
1955-1956 Δύο Διασκέψεις των έξι υπουργών Εξωτερικών της ΕΚΑΧ τον Ιούνιο του 1955 στη Μεσσήνη και το Μάιο του 1956 στη Βενετία έθεσαν τις βάσεις για την ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας και τη συγκρότηση μιας κοινής αγοράς, χωρίς εσωτερικούς και με κοινούς εξωτερικούς δασμούς, προετοιμάζοντας έτσι την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης, λίγο αργότερα.
1957, 25 Μαρτίου(!) (Η επίσημη ημερομηνία γέννησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Συνθήκες της Ρώμης. Διεθνείς συνθήκες με τις οποίες ιδρύθηκαν η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (ΕΥΡΑΤΟΜ). Οι συνθήκες υπογράφτηκαν από Βέλγιο, Δυτική Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία.
1958, 1η Ιανουαρίου: ΕΟΚ. Η σημαντικότερη και γνωστότερη από τις τρεις Ευρωπαϊκές Κοινότητες (οι άλλες δύο ήταν η ΕΚΑΧ και η ΕΥΡΑΤΟΜ).
Ο υπερεθνικός οργανισμός που θα εγκαθίδρυε και θα συντόνιζε την Κοινή Αγορά η οποία θα επέτρεπε την ελεύθερη διακίνηση εμπορευμάτων, προσπωπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων (οι 4 ελευθερίες) κατά τα πρότυπα του Διαφωτισμού και της επιγραμματικής εκφράσεως laissez faire, laissez aller, laissez passer. Σε ελεύθερη μετάφραση: Μπάτε σκύλοι αλέστε κι αλεστικά μη δώστε.
Με την ίδρυσή της, τα κράτη μέλη εκχώρησαν το κυριαρχικό δικαίωμα της δασμολογικής πολιτικής, το οποίο περιήλθε στη δικαιοδοσία των οργάνων της ΕΟΚ, αλλά και από την παλαιότερη Συνθήκη των Παρισίων (1951) με την οποία είχε ιδρυθεί η ΕΚΑΧ.
1965. Συνθήκη Συγχώνευσης ΕΟΚ, ΕΚΑΧ, ΕΥΡΑΤΟΜ
1992 – 1993. Ευρωπαϊκή Κοινότητα -  Συνθήκη του Μάαστριχτ (7 Φεβ.1992, 1 Νοε. 1993).
2007. Συνθήκη της Λισαβόνας. Ενοποίησε τους Τρεις Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλάζοντας δραστικά της δομή και τη λειτουργία της Ένωσης, όπως δηλ. τη γνωρίζουμε με τη σημερινή της μορφή.
*
Σημείωση:
Ακόμα και η Βικιπαίδεια τα λέει με το όνομά τους.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.