Η Μπαρτσελόνα και το rebranding του «ρεαλισμού»
Τρίτη 26/05/2026 - 19:30
Υπάρχει κάτι σχεδόν σουρεαλιστικό στο θέαμα. Η κοινωνία βράζει, η εργατική τάξη λυγίζει κάτω από την ακρίβεια και τη γενικευμένη ανασφάλεια, ο κόσμος παρακολουθεί πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές ανακατατάξεις και την αμφισβήτηση της ως τώρα αρχιτεκτονικής του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος και ο Αλέξης Τσίπρας κάνει “come back” όχι με το άσμα της Άντζελας Δημητρίου, αλλά με φανέλα Μπαρτσελόνα, «τρελίτσα» και ύφος χαλαρού, εναλλακτικού, αποτυχημένου influencer που μόλις βγήκε από κάποιο meeting που συζητούσε για τα focus group της καμπάνιας του.
Η αλήθεια είναι ότι δεν προκαλεί έκπληξη. Είναι η λογική κατάληξη του πολιτικού-ιδεολογικού-οργανωτικού εκφυλισμού του χώρου που εκπροσωπεί ο Αλ. Τσίπρας. Το σημερινό «κουλ», υπερκομματικό, μετα-ιδεολογικό προσωπείο δεν έπεσε από τον ουρανό, χτίζεται εδώ και χρόνια. Ο εκφυλισμός έχει κι άλλα σκαλιά προς τα κάτω… Αυτό επιβεβαιώνει και το ιδεολογικό στίγμα που εκπέμπεται. Άλλωστε στη διακήρυξη – μανιφέστο του ο Αλ. Τσίπρας επιβεβαιώνει – μοιράζοντας τα γνώριμα διαπιστευτήριά του... - ότι το ιστορικό δίλημμα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση» δεν μπορεί πια να καθοδηγεί το παρόν και ότι χρειάζονται «νέες ιδεολογικές συνθέσεις».
Κι έτσι φτάνουμε στο φαινομενικά παράδοξο της υπόθεσης. Σε μια εποχή όπου οι αντιθέσεις οξύνονται παγκόσμια, οι ανταγωνισμοί φουντώνουν, οι λαοί πληρώνουν το κόστος μιας νέας περιόδου αστάθειας και πολεμικής προετοιμασίας, κάποιοι πλασάρουν ως πολιτική πρόταση μια αποϊδεολογικοποιημένη εκδοχή του πολυφορεμένου «ρεαλισμού», με αρκετές δόσεις lifestyle, λίγο Μπαρτσελόνα, λίγο coolness και πολλή θολούρα. Σαν να μη μεσολάβησε τίποτα. Σαν να μη δοκιμάστηκαν πολιτικές επιλογές. Σαν να μην υπάρχει συλλογική μνήμη από την πορεία καθενός και καθεμιάς. Σαν να αρκεί μια νέα συσκευασία για να ξεχαστεί το περιεχόμενο.
Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι αισθητικό. Δεν είναι η φανέλα της Μπαρτσελόνα και το εναλλακτικό υφάκι. Το πρόβλημα είναι η πολιτική γραμμή που συμβολίζει. Η ιδέα ότι στις πιο σκοτεινές και βίαιες ανακατατάξεις της εποχής, η απάντηση είναι λιγότερη πολιτική, λιγότερη ιδεολογία, λιγότερη ταξική... πυξίδα. Και αυτό, ακριβώς αυτή την περίοδο, είναι το πιο επικίνδυνο απ’ όλα. Διότι οι «νέες συνθέσεις» που καλούν τον λαό να ξεχάσει τις αντιθέσεις δεν εμφανίζονται ποτέ σε περιόδους κοινωνικής ειρήνης. Εμφανίζονται ακριβώς όταν οι αντιθέσεις οξύνονται. Όταν οι πόλεμοι διαγράφουν πλέον μόνο τροχιά κλιμάκωσης, όταν οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων κλιμακώνονται, όταν το κεφάλαιο απαιτεί νέες θυσίες από την εργασία. Τότε ακριβώς ξεφυτρώνει πάντα κάποιος να εξηγήσει πως τα «παλιά ιδεολογικά σχήματα» δε βοηθούν και πως το ζητούμενο είναι να είμαστε όλοι λίγο πιο ευέλικτοι, λίγο πιο πραγματιστές, λίγο πιο… κουλ.
Κάπως έτσι, λοιπόν, μέσα στη θύελλα της εποχής, προτείνεται στη νεολαία όχι η οργάνωση, η σύγκρουση και η συλλογική διεκδίκηση, αλλά μια απονευρωμένη συμμετοχή στα μέτρα που βολεύει τον καιροσκοπισμό του μεσσία. Κάπου εκεί χωράει και το κάλεσμα του πρώην πρωθυπουργού σε συγκέντρωση νεολαίας, ώστε οι νέοι να κάνουν ένα κίνημα που να μη χωρά την υπεράσπιση ή προώθηση κάποιων συγκεκριμένων πολιτικών θέσεων, αλλά κίνημα ώστε να πάνε στην κάλπη... Επικίνδυνα πράγματα που ο αμοραλισμός και τα προσωπικά συμφέροντα επιτρέπουν να ξεστομίζονται.
Το μείγμα είναι έτοιμο. Λίγος ψευτοενθουσιασμός, λίγο Μπαρτσελόνα και ραντεβού στην κάλπη. Μόνο που η ιστορία δε συγκινείται από επικοινωνιακές καμπάνιες εκτός τόπου και χρόνου. Και οι κοινωνίες, που βράζουν, δεν ηρεμούν με αστειάκια και φανέλες ποδοσφαιρικών ομάδων. Γι’ αυτό την προηγούμενη βδομάδα viral στα social media έγινε η παρέμβαση του Ν. Έξαρχου, βουλευτή του ΚΚΕ, για τα εργοδοτικά εγκλήματα, όπου επιβραβεύτηκε από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους η αυθεντικότητα, η αγωνιστική συνέπεια, η κομμουνιστική ηθική και ειλικρίνεια. Γι’ αυτό, όταν όλοι τους προσπαθούν να «στήσουν» viral στιγμές καταντώντας cringe, το ΚΚΕ και η ΚΝΕ είναι μέσα στην πραγματική ζωή, κάνοντάς την viral!
Υ.Γ. Παρεμπιπτόντως, δεν έχουν περάσει πολλές μέρες απ’ όταν ο 18χρονος ποδοσφαιρικός αστέρας της Μπαρτσελόνα πανηγύρισε με τη σημαία της Παλαιστίνης δηλώνοντας τη στήριξή του στον πολύπαθο λαό της, που υποφέρει από τους μακελάρηδες του κράτους-δολοφόνου του Ισραήλ, της χώρας, δηλαδή, που ο πρώην πρωθυπουργός δεν τόλμησε καν να κατονομάσει ως υπεύθυνη για τη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού στη διακήρυξη του κόμματός του...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.