Η Κούβα βιώνει μια συστηματική γενοκτονία και έναν αδιάκοπο πόλεμο από την κυβέρνηση των ΗΠ, ο οποίος εκδηλώνεται με έναν σκληρό οικονομικό και χρηματοπιστωτικό αποκλεισμό εδώ και 70 περίπου χρόνια. Η παρούσα κυβέρνηση της χώρας εντείνει τα μέτρα εμπορικής και πετρελαϊκής πολιορκίας μέρα τη μέρα, με σοβαρές συνέπειες για τη δική μας χώρα και με ανείπωτα δεινά για τον κουβανικό λαό.
Εμείς, οι Κουβανοί καλλιτέχνες, συγγραφείς και ακαδημαϊκοί, καλούμε τους συναδέλφους μας των ΗΠ, με ελεύθερη βούληση και βαθιά πίστη στις ουμανιστικές αξίες, να καταγγείλουνε δημόσια την πολιτική αυτού του ασφυκτικού κλοιού και τις απειλές για στρατιωτική επέμβαση στην Κούβα από την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.
Και κάνουμε αυτό το κάλεσμα ακριβώς την 4η Ιουλίου, μέρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες γιορτάζουνε την υπογραφή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας από τους εκπροσώπους των δεκατριών αποικιών, μέρα απελευθέρωσης από τη βρετανική κυριαρχία. Γνωρίζουμε αυτό το θεμελιώδες έγγραφο, η υπέροχη διατύπωση του οποίου δηλώνει πως όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται ίσοι, προικισμένοι με αναμφισβήτητα και αναφαίρετα δικαιώματα, μεταξύ των οποίων η ζωή, η ελευθερία και η επιδιωκόμενη ευτυχία.
Η Κούβα δέχεται επίθεση από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών στα αναφαίρετα δικαιώματά της. Γελοίοι λόγοι χρησιμοποιούνται για να μας πιέσουνε, μεταξύ των οποίων και η απίστευτη συκοφαντία πως αυτό το μικρό αρχιπέλαγος της Καραϊβικής αποτελεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια των ΗΠ. Παρόμοια ψέματα προέρχονται μόνο από διαταραγμένα και κακόβουλα μυαλά. Και είναι γελοία για όποιον γνωρίζει τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη μεγαλύτερη στρατιωτική και πυρηνική δύναμη όλων των εποχών.
Οι λαοί μας και οι πολιτισμοί μας μοιράζονται μια μακρά ιστορία με πλούσια παραδείγματα φυσικών σχέσεων, με βαθείς ακαδημαϊκούς, καλλιτεχνικούς και λογοτεχνικούς δεσμούς, που δεν μπορέσανε ποτέ οι μισαλλόδοξοι να τους διαγράψουνε.
Η πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ απέναντι στην Κούβα παραμένει, κατά παράδοση, δέσμια μιας κουβανοαμερικανικής μειονότητας που επωφελείται οικονομικά και πολιτικά από αυτή την απάτριδα και παράλογη συμπεριφορά. Σήμερα, ο κύριος εκφραστής αυτής της παράλογης και απάνθρωπης αντιπαράθεσης είναι, αναμφίβολα, ο Μάρκο Ρούμπιο. Ο Υπουργός Εξωτερικών ψεύδεται ενώπιον του λαού των ΗΠ για τη δική μας πραγματικότητα και τροφοδοτεί τα πυρά της επεμβατικής πολιτικής με τις όλο και πιο εγκληματικές ενέργειές του.
Για τον Ρούμπιο και τους οπαδούς του, δεν αρκεί ο πετρελαϊκός αποκλεισμός, οι κυρώσεις κατά ξένων εταιρειών που εδρεύουνε στη χώρα μας, οι απειλές σε όσους συναλλάσσονται με την Κούβα, τα εμπόδια στην ανθρωπιστική συνεργασία και η δίωξη των αλληλέγγυων φίλων που μας επισκέπτονται. Επιδιώκουνε ακόμα και την επιβολή ενός φίμωτρου παγκόσμιας κλίμακας για όσους μας υπερασπίζονται στους διεθνείς οργανισμούς βασισμένους στο δίκαιο και στα ανθρωπιστικά ιδεώδη, σεβόμενοι την αυτοδιάθεση και την πολιτισμένη συνύπαρξη μεταξύ λαών και κυβερνήσεων.
Εμείς, οι Κουβανοί συγγραφείς, καλλιτέχνες και ακαδημαϊκοί, γνωρίζουμε πολύ καλά την όμορφη ιστορία που έχει ενώσει τους λαούς μας ανά τους αιώνες, και εκφράζεται σε μεγάλα γεγονότα-ορόσημα, όπως η συμβολή του Κουβανού εμπόρου Χουάν ντε Μιράλες στον αγώνα του Τζωρτζ Ουάσινγκτον και η βαθιά φιλία που τους ένωνε. Οι μυριάδες Αμερικανοί που πολεμήσανε για την ανεξαρτησία της Κούβας και πέσανε γι' αυτήν στο πεδίο της μάχης, όπως ο Ταξίαρχος Χένρυ Ρηβ, που πέθανε σε ηλικία μόλις 26 ετών, και το όνομά του τιμά τις ταξιαρχίες των Κουβανών γιατρών που ταξιδεύουνε σε όλο τον κόσμο σώζοντας ζωές, και όχι ρίχνοντας βόμβες.
Ο Χοσέ Μαρτί, ο μεγάλος Κουβανός ποιητής και πολιτικός, έζησε στις Ηνωμένες Πολιτείες για 15 χρόνια, περισσότερα από ό,τι στη χώρα του, και εκεί είχε στενούς φίλους που υποστηρίξανε τις προσπάθειές του, το 1895, να ξανακινήσει τον πόλεμο για την ανεξαρτησία της Κούβας ενάντια στην ισπανική αποικιακή κυβέρνηση. Ένας απ’ αυτούς ήτανε αναμφίβολα ο Τσαρλς Ντάνα, εκδότης της εφημερίδας The Sun, ο οποίος προσέλαβε τον Κουβανό ήρωα, γνωρίζοντας πολύ καλά τα ιδανικά του και την ασύγκριτη ιδιοφυία του. Όταν έμαθε για τον θάνατο του Μαρτί στη μάχη, έγραψε: «Ήταν ένας άνθρωπος με ειλικρινή αισθήματα και μεγάλη καρδιά, με φλογερές απόψεις και υψηλόφρονα ιδανικά... Ήρωες σαν αυτόν σπανίζουνε στον σημερινό κόσμο, και ο τάφος του πολεμιστή μαρτυρεί πως ακόμα και σ’ ετούτη την εποχή του υλιστικού θετικισμού, υπάρχουνε πνεύματα ικανά να δώσουνε τα πάντα για λόγους αρχής, χωρίς εγωισμό ή κρυφές προθέσεις».
Οι Κουβανές και οι Κουβανοί είμαστε περήφανοι γι’ αυτή μας την καταγωγή. Στην Ένωση Συγγραφέων και Καλλιτεχνών της Κούβας (UNEAC), αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας σε τούτη την υπέροχη κληρονομιά πίστης, όχι μόνο στην καλλιτεχνική και λογοτεχνική μας δημιουργία, μα και στην πατρίδα μας.
Εδώ ζούμε σε έναν επώδυνο καθημερινό αγώνα, αλλά συνοδεύουμε πάντα τον κουβανικό λαό με τα δημιουργήματά μας. Σε πολύ δύσκολες στιγμές, με τεράστιες ελλείψεις και μεγάλα βάσανα, προσφέρουμε στους γείτονές μας τους στίχους μας, τα τραγούδια μας, τους χορούς μας... σε μια αναπαλλοτρίωτη παρηγορητική προσφορά ψυχής.
Θέλουμε την ειρήνη, πιστεύουμε στις αξίες που μας ενώνουνε εδώ και αιώνες με τον λαό των ΗΠ, με τους καλλιτέχνες, τους συγγραφείς, τους ακαδημαϊκούς, τους άντρες και τις γυναίκες με ελεύθερη βούληση. Γι' αυτό σήμερα σας ζητάμε να υψώσετε τη φωνή σας, να αγωνιστείτε με ιδέες και να χρησιμοποιήσετε τη δημιουργική σας δύναμη για να καταδικάσετε τις εγκληματικές πολιτικές της κυβέρνησης της χώρας σας εναντίον του λαού μας, κομμάτι του οποίου είμαστε και του οφείλουμε τα πάντα.
Αρκετά πια με τα δεινά που μας έχουνε προκαλέσει, με τη συνειδητή γενοκτονία, με τον διεξαγόμενο εναντίον μας πόλεμο, με μοναδικό μας «αμάρτημα» την υπεράσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας και του αναφαίρετου δικαιώματός μας να αποφασίζουμε για το δικό μας πεπρωμένο! Ο κόσμος θα έπρεπε να είναι ένα καλύτερο μέρος, και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η χώρα «που ονειρευτήκανε οι ονειροπόλοι», όπως την περιέγραψε ο μεγάλος ποιητής του Χάρλεμ Λάνγκστον Χιουζ, στενός φίλος του Νικολάς Γκιγιέν, του ιδρυτή της UNEAC.
Ας εκλάβουμε τους στίχους του Χιουζ σαν έκκληση στη λογική μιας κυβέρνησης που δεν εκπροσωπεί τον λαό της και πασχίζει να στραγγαλίσει τους Κουβανούς:
Είθε οι Ηνωμένες Πολιτείες να γίνουνε το όνειρο που ονειρευτήκανε οι ονειροπόλοι.
Είθε να γίνουνε μια μεγάλη και δυνατή γη της αγάπης
Που οι βασιλιάδες δεν συνωμοτούνε ποτέ κι οι τύραννοι δεν δολοπλοκούνε
Έτσι που ο ένας άνθρωπος ποτέ να μην συνθλίβεται απ’ τον άλλον.
Εθνικό Συμβούλιο της Ένωσης Συγγραφέων και Καλλιτεχνών Κούβας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.