Εθελοντισμός ή Εθελοδουλία;

Εθελοντής είναι όποιος προσφέρει χρόνο, ενέργεια, γνώσεις και δεξιότητες σε κάποιο άτομο ή σε μια ομάδα ή σε μια οργάνωση χωρίς να πληρώνεται. Γενική Γραμματεία Νέας γενιάς Στρατολογούμε εθελοντές που θα καταγράψουν το φυσικό πλούτο της Αθήνας. Πόσα δέντρα υπάρχουν, πού βρίσκονται, και τι είδους είναι. Και δεύτερον, στηρίζουμε την επιτυχία της πρώτης μεγάλης αθλητικής διοργάνωσης που έχουμε αναλάβει και στην παρουσία των εθελοντών μας. Νικήτας Κακλαμάνης, Δήμαρχος Αθηναίων Θέλω έναν εθελοντή! Τσακίσου κι έλα ’δω εσύ… Κλασική στρατιωτική ατάκα Εθελοντές μες στην καλή χαρά ΕΣΧΑΤΩΣ, μια παλιά λέξη σε νέο περιτύλιγμα έρχεται να πλουτίσει το «φιλοσοφικό λεξιλόγιο» των κυνικών της Αγοράς: εθελοντισμός. ΕΝΝΟΙΕΣ όπως εθελοντική προσφορά, εθελοντική συμμετοχή, εθελοντική εργασία, (ακόμα και η έννοια εθελοντική στράτευση) είχαν πάντα μεγάλο ειδικό και ηθικό βάρος. Ο ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ είναι μια κοινωνική αξία, που περικλείει την ανιδιοτέλεια και την προσφορά, χωρίς αναμονή κάποιου οφέλους υλικού ή ηθικού. ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΕΣ μορφές οργάνωσης και δράσης προϋποθέτουν υψηλό αίσθημα ευθύνης των εθελοντών, και αποτελούν συστατικό στοιχείο της κοινωνίας των πολιτών. ΌΜΩΣ, σήμερα ο εθελοντισμός είναι ταυτόσημος με τη δωρεάν εργασία. ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, οι αθάνατοι του 2004 αμείβονται με αστρονομικά ποσά για να καλούν όλους τους υπόλοιπους να δουλέψουν τζάμπα! Και διάφοροι πολιτικοί −με μάστερ παραθυρολογίας− βγαίνουν να μας ψέξουν επειδή δεν έχουμε εθελοντική συνείδηση, καλώντας μας να δουλεύουμε χωρίς αμοιβή. Τη στιγμή που οι ίδιοι (ως επί το πλείστον) αμείβονται χωρίς να δουλεύουν… ΜΕΤΑ την Ολυμπιάδα, το 2006, 420 εθελοντές πρόσφεραν την εργασία τους για τα αγνά ιδεώδη του διαγωνισμού Γιουροβίζιον που διοργανώθηκε στη χώρα μας. ΤΟ 2005, για τους υπαλλήλους του Οργανισμού Νεολαίας και Αθλησης (ΟΝΑ) του Δήμου Αθηναίων ανακοινώθηκε ότι οι καλοκαιρινές άδειες παγώνουν» και «άδεια δικαιούται όποιος τακτοποιήσει την υποχρέωσή του στον "εθελοντισμό"». ΑΛΛΑ και οι επιχειρήσεις με την περιλάλητη Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (ΕΚΕ) προβάλλουν το «κοινωνικό» τους πρόσωπο με πολυδιαφημισμένες δωρεές –σε κάποιο νοσοκομείο, ας πούμε−, τη στιγμή που απασχολούν, κατά δεκάδες, νοικιασμένους εργαζόμενους (εργολαβική σχέση), χωρίς τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα. Έτσι «εθελοντισμός» και ΕΚΕ οδηγούν σε συρρίκνωση ακόμη και τις υποτυπώδεις πολιτικές πρόνοιας. ΕΠΙΣΗΣ, με το πρόγραμμα Διακοπές και Εθελοντισμός «μπορείς να συνδυάσεις τις διακοπές με την εθελοντική εργασία; Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς σε συνεργασία με το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών σου δίνει αυτή τη δυνατότητα! Αν είσαι λοιπόν νέος ή νέα από 18-25 ετών, μπορείς να προσφέρεις εθελοντική εργασία σε κάποιο Ελληνικό Ταχυδρομείο μιας τουριστικής περιοχής. Με την προσφορά σου θα αντιμετωπισθούν οι αυξημένες ανάγκες που έχουν οι τουριστικές περιοχές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Τα ΕΛ.ΤΑ. καλύπτουν μέρος της διαμονής, διατροφής, μετάβασης και επιστροφής των εθελοντών στις περιοχές των ταχυδρομείων που θα προσφέρεις την "εργασία" σου». Υπάρχουν ακόμα τα προγράμματα: Ιατρική Απόβαση σε Ακριτικά Νησιά, Δράση 2 του Προγράμματος "Νέα Γενιά σε Δράση" σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία για Νέους. (ΒΛΕΠΕ ακόμα και: Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις: Συνταγματική αναγνώριση, "Έργο Πολιτών" και "κοινωνία της κουμπαριάς", στην εφημερίδα Η ΑΥΓΗ). Η ΕΜΦΑΣΗ δίνεται πάντα στο ότι με τον (κατ’ αυτούς) εθελοντισμό το άτομο αναλαμβάνει την ατομική του ευθύνη, και το (πανταχού απόν) κράτος δίνει ίσες ευκαιρίες στον καθένα· αρκεί εμείς οι εθελοντές–εργαζόμενοι να τις αρπάξουμε· και να κάνουν κάποιοι την αρπαχτή τους. ΑΛΛΑ ο εθελοντισμός επεκτείνεται και στους χώρους δουλειάς. Πρόσφατα, στην Ολλανδία, εργαζόμενοι οδηγήθηκαν εθελοντικά (υπό την απειλή απόλυσης) να δουλέψουν επιπλέον ένα 2ωρο την εβδομάδα χωρίς αμοιβή για να μην κλείσει η επιχείρηση. Αλλά το δικαστήριο, με μια σημαντική απόφαση που δεν επιτρέπει την επιμήκυνση του χρόνου εργασίας, απέρριψε την πρόταση της εταιρείας. Και στα δικά μας! ΕΙΝΑΙ προφανές ότι αυτός ο εθελοντισμός ουδεμία σχέση έχει με τον… εθελοντισμό. Βοηθάει(!) όμως την κοινωνία, αφού οι διάφορες φιλανθρωπικές ομάδες (διάβαζε κέντρα εξουσίας) που «αγοράζουν» την εθελοντική εργασία μας, καταφέρνουν να αυτοσυντηρούνται οι καημένες! Εις τους αιώνας των αιώνων. ΚΑΤΑ μία άλλη έννοια, στους τόπους εργασίας, η συμμετοχή στα κοινά (π.χ. Σωματεία) −ούτως ή άλλως εθελοντική− απαξιώνεται, ενώ οι μισθοί, δεμένοι με μπόνους και μόρια, «μοιράζονται» απλόχερα ανάλογα με το πόσο… εθελοντές είμαστε. ΝΑ, λοιπόν που σ’ αυτή την αγοραία κοινωνία μπορούμε να επιλέξουμε εντελώς ελεύθερα τη μορφή του… εθελοντισμού μας!! …ΚΑΙ να ζήσουμε εμείς καλά, κι ΑΥΤΟΥΣ να τους ζούμε καλύτερα!!