[...] Είμαι μάρτυρας των αγώνων της Βίλμας εδώ και μισόν αιώνα περίπου. Τη θυμάμαι στις συναντήσεις του Κινήματος της 26ης Ιουλίου στη Σιέρα Μαέστρα. Τελικά στάλθηκε από την ηγεσία του σε μια σημαντική αποστολή στο Δεύτερο Ανατολικό Μέτωπο. H Βίλμα δεν πτοήθηκε από κανέναν κίνδυνο.
Με τον θρίαμβο της Επανάστασης, άρχισε την αδιάκοπη μάχη της για τις γυναίκες και για τα παιδιά της Κούβας, κάτι που την οδήγησε στην ίδρυση και στην ηγεσία της Ομοσπονδίας Κουβανών Γυναικών. Δεν έχασε ποτέ εθνικό ή διεθνές φόρουμ, όσο μακριά κι αν ήταν, για να υπερασπιστεί την πατρίδα της, που βρίσκεται υπό διαρκή επίθεση, για να υπερασπιστεί τα ευγενή και δίκαια ιδανικά της Επανάστασης.
Η γλυκιά, σταθερή και επίκαιρη φωνή της ακουγόντανε πάντα με μεγάλο σεβασμό στις συναντήσεις του Κόμματος, της Κυβέρνησης και των μαζικών οργανώσεων.
Η Βίλμα πέθανε
¡Ζήτων η Βίλμα!
(Οι αγώνες της Βίλμας, Άρθρο του Φιντέλ στις 20 Ιουνίου 2007)
*
Βίλμα Εσπίν (Vilma Espín Guillois, Σαντιάγο δε Κούβα, 7 Απρ. 1930 – Αβάνα, 18 Ιουν. 2007). Χημικός μηχανικός, με πρωτεύουσα θέση στο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα, συντρόφισσα του Ραούλ Κάστρο. Ιδρύτρια και Πρόεδρος (1960-2007) της Ομοσπονδίας Γυναικών Κούβας (Federación de Mujeres Cubanas ‒FMC), εργάστηκε μέχρι το θάνατό της για τα δικαιώματα της γυναίκας στην Κούβα, αλλά και σε ολόκληρη τη Λ.Α. Η Ντέμπορα της μυστικής οργάνωσης του Φρανκ Παΐς, με μεγάλη συνεισφορά στην εξέγερση της 30ής Νοεμβρίου 1956 στο Σαντιάγο δε Κούβα (πάνω) και από τις πρώτες γυναίκες στον Επαναστατικό Στρατό στη Σιέρα Μαέστρα, με πολλές τιμητικές διακρίσεις και με το Βραβείο Λένιν (1977-1978).
*
*
*
Diana Szarazgat, Eirini Nedelkou
* * *
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.