Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά. Ο Φιντέλ είναι αθάνατος

Έφοδος στις Μονκάδες τ’ Ουρανού!: Fidel vivirá para siempre! Fidel es inmortal! - Ο Φιντέλ θα ζει παντοτινά! Ο Φιντέλ είναι αθάνατος!
Φιδέλ: Ένα σύγγραμμα περί ηθικής και δυο μεγάλα αρχίδια στην υπηρεσία της ανθρωπότητας (Ντανιέλ Τσαβαρία)
* Φιντέλ: Αυτός που τους σκλάβους ανύψωσε στην κορφή της μυρτιάς και της δάφνης − Κάρλος Πουέμπλα: Ως τη νίκη Κομαντάντε
*
Κάρλος Πουέμπλα: Και τους πρόφτασε ο Φιντέλ − Μετάφραση προσαρμοσμένη στη μελωδία − 4 Video − Aπαγγελία Νερούδα
* Πάμπλο Νερούδα: Φιντέλ, Φιντέλ, οι λαοί σ’ ευγνωμονούνε * Νικολάς Γκιγιέν: Φιντέλ, καλημέρα! (3 ποιήματα)
* Ντανιέλ Τσαβαρία: Η Μεγάλη Κουβανική Επανάσταση και τα Ουτοπικά Αρχίδια του Φιδέλ * Ντανιέλ Τσαβαρία: Ο ενεργειακός βαμπιρισμός του Φιδέλ * Ραούλ Τόρες: Καλπάζοντας με τον Φιντέλ − Τραγούδι μεταφρασμένο - Video


Τα φρούρια του ιμπεριαλισμού δεν είναι απόρθητα: Μικρή ιστορική αναδρομή στη νικηφόρα Κουβανική Επανάσταση και μέχρι τις μέρες μας ‒ Με αφορμή τα 88α γενέθλια του Φιντέλ ‒ Εκλογικό σύστημα & Εκλογές - Ασφάλεια - Εκπαίδευση - Υγεία (88 ΦΩΤΟ) * Φιντέλ (53)

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2016

Κωστής Παλαμάς: Με κεραυνούς αλέτρωσε τη γης του

Κωστής Παλαμάς
13 Ιανουαρίου 1859, Πάτρα - 27 Φεβρουαρίου 1943, Αθήνα
Σχέδιο, Μπάμπης Ζαφειράτος, 1970 (Μαρκαδόρος, 34 χ 24 εκ.)


Κ Ω Σ Τ Η Σ   Π Α Λ Α Μ Α Σ


Μορφή από πέτρα και πηλό ‒βυζάστρα
Του είχε Διγενήδες και Φερραίους‒
Σκαμμένη με το σύνεργο του χρέους·
Πίστη στου Γύφτου τού Λαού την πλάστρα.

Στα χέρια του τα σείστρα ίσαμε τ’ άστρα
Στέρναν αχούς κι οδήγααν τους πρωραίους
Ιστούς με γνήσιους στίχους πανωραίους
Πυργώνανε θεόρατα τα κάστρα.

Βουερή φωνή, βροντής κι αντάρας Γέννα
Κι από Τιτάνες και Θεούς ορμηνεμένα
Λόγια της θείας Ολύμπιας οργής του.

Στις αμμουδιές του Ομήρου γεννημένος
Κι ως τον δικό μας βούρκο αναστημένος
Με κεραυνούς αλέτρωσε τη γης του.

                                                  Μπ. Ζ., 1967

*
Μποτίλια Στον Άνεμο: Πρόσωπα

*

Η εκπληκτική υπερμεγέθης προτομή του  Κωστή Παλαμά
Έτος: ;
Γλύπτης: Λάζαρος Λαμέρας ( 1913 – 1998 )
Θέση: Πέτρινο περίπτερο, Φιλοθέη
Γλυπτοθήκη

13 Ιανουαρίου

1859 ‒ Γεννιέται στην Πάτρα, ο ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, Κωστής Παλαμάς.
Δημοσίευσε συνολικά σαράντα ποιητικές συλλογές, καθώς και θεατρικά έργα, κριτικά και ιστορικά δοκίμια, συγκριτικές μελέτες και βιβλιοκριτικές. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας Αθηναϊκής Σχολής». Υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής και κορυφαία μορφή του δημοτικιστικού κινήματος με το κύρος του, αλλά και με τις κυρώσεις που υπέστη για τον γλωσσικό του αγώνα.
Ο Κωστής Παλαμάς πέθανε στις 27 Φεβρουαρίου του 1943 και η κηδεία του την επομένη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών εξελίχθηκε σε αντικατοχικό συλλαλητήριο.

Nέα Eστία, Xριστούγεννα 1943, Tόμος ΛΔ΄, Tεύχος 397.
Eξώφυλλο: Kώστας Γραμματόπουλος, «Kωστής Παλαμάς» (ξυλογραφία).
(Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Αριστούλα ΕΛΛΗΝΟΥΔΗ
Ο επίκαιρος Παλαμάς
Μεγαλόπνοο και προφητικό πνεύμα ο Παλαμάς, στις 5 Αυγούστου του 1899, πρόταξε στο «Δωδεκάλογο του Γύφτου» την εξής αφιέρωση:
ΣΕ ΣΑΣ,
Γνωστοί κι αγνώριστοι, τωρινοί και αυριανοί, όσοι και όποιοι, που κάπως θα προσέχετε το στίχο μου και κάτι θα ξανοίγετε μέσα του,
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥΤΟ,
το πρώτο ίσως που κοίταξα ν αλαφροδέσω μαζί επικά και λυρικά και δραματικά, και παίρνοντας απόλα τα στοιχεία του ποιητικού λόγου, κι από της ιστορίας τα παραδομένα κι από του φιλοσόφου τη σκέψη, κι από τη ζωή κι από τ όνειρο, κάποια οράματα του νου και κάποια καρδιοχτύπια,
Τ ΑΦΙΕΡΩΝΩ.
ΑΘΗΝΑ, 5 ΤΟΥ ΤΡΥΓΗΤΗ, 1899
ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ
(Σημ. Μπ.: Στο πρωτότυπο όλα κεφαλαία, θα ακολουθήσει φωτογραφία)

Aυτόγραφο του Kωστή Παλαμά (από τη συλλεκτική «Nέα Eστία», εκδόται «Iωάννης Δ. Kολλάρος και ΣIA A.E.», τεύχος 392. (Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Δε δήλωσε ποτέ μαρξιστής και σοσιαλιστής ο Παλαμάς. Τα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά του χρόνια ήταν μια εποχή τραγική που όμως κυοφορούσε το καινούριο, τη δίψα των μαζών για γνώση και ανάπτυξη της επιστήμης. 

«Ο κόσμος αυτός που έρχεται, φέρνει μέσα του τις παλινωδίες του, τα μεγάλα νεκρά αποθέματα μιας ένδοξης ιστορίας, την αντιφατική ψυχολογία και τον εσωτερικό διχασμό του», έγραφε ο Μ. Αυγέρης. Φύση ποιητική, ανήσυχη, στοχαστική, ανοιχτή στα μηνύματα και στις ιδέες του καιρού του, ο Παλαμάς εξέφρασε τη δική του σχέση με τον καιρό του και με τούτο το στίχο: «Τέχνη και τ' όνειρο κ' η ζωή και η ποίηση και η πράξη».

Κωστής Παλαμάς (Αρχείο ΕΛΙΑ)
Η ποίηση, η ζωή, το όνειρο και η πράξη του ήταν πάνω απ' όλα Πόθος να εξυψωθεί και να αξιωθεί ο «δουλευτής λαός» μας να φτιάξει ο ίδιος τη δική του ελεύθερη, δίκαιη, ισότιμη κοινωνία, τη δική του ανεξάρτητη Ελλάδα της ειρήνης και της φιλίας των λαών.

Και ο πόθος του αυτός δυσαρεστούσε και δυσαρεστεί την άρχουσα τάξη και τους «κονδυλοφόρους» της.

Κάποιοι από αυτούς, κατά καιρούς, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, προσπάθησαν να καταρρίψουν την εκτίμηση του Νίκου Ζαχαριάδη στο βιβλίο του «Ο αληθινός Παλαμάς» (γραμμένο στις φυλακές της Κέρκυρας το 1937) όχι μόνο για τον πρωτοπόρο αγώνα του ποιητή για τη δημοτική γλώσσα, αλλά και για το βαθιά προοδευτικό, «το αληθινό περιεχόμενο του παλαμικού έργου», το οποίο «δε συμφέρει στην πολυκέφαλη και ποικιλόμορφη αντίδραση».
Κωστής Παλαμάς, χειρόγραφο (Αρχείο ΕΛΙΑ)
Ο Ν. Ζαχαριάδης σημείωνε «παρ' όλες τις επιφυλάξεις μας, νιώθουμε πραγματικά το παλαμικό έργο και δεν το φοβόμαστε. Τις αρνητικές πλευρές του τις ξεπερνάμε κριτικά - δημιουργικά». Και με παράθεση αποδεικτικών στίχων του «Δωδεκάλογου», υπογράμμιζε «τους οραματισμούς του Παλαμά για το παραπέρα ξετύλιγμα όχι μόνο του λαού μας μα και ολόκληρης της ανθρωπότητας».

Και «παρ' όλες τις ελλείψεις, τους δισταγμούς, την αναποφασιστικότητα και συχνά την ασυνέπειά του», τον χαρακτήρισε ως «πρωτοπόρο λαϊκό εμψυχωτή, που έσπασε αντιδραστικά δεσμά και προλήψεις και φτερούγισε προς πιο πλατιούς και πανανθρώπινους ορίζοντες», τον οποίο «πρέπει να τόνε κρατήσουμε και να τόνε δείξουμε τέτοιον όπως είναι στην πραγματικότητα. Γιατί αυτό συμφέρει στο Λαό και στον τόπο και βοηθά στην πρόοδο». 

Ο λαός με το αλάθητο ένστικτο και αίσθημά του αγάπησε το παλαμικό έργο.

Πολλές γενιές από την αρχή του αιώνα και μετά τον πόλεμο θράφηκαν με αυτό.

Απόσπασμα από το 



2 σχόλια:

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.