Κώστας Γουλιάμος
Συνεκδοχή πολιτισμικής/λογοτεχνικής ανομίας (ΙΙ)
Σε προηγούμενο σχόλιο διατύπωνα την άποψη ότι στην εποχή μας εκκολάπτεται κι' εμπεδώνεται το πρότυπο του λογοτέχνη/καλλιτέχνη που προσομοιάζει σε συμπεριφορά και δράση με αυτό μιας εταιρείας ή ενός επιχειρηματία. Και κατέληγα στο συμπέρασμα περί «λογοτέχνη/καλλιτέχνη-φετίχ».
Απαντώντας στο εύλογο ερώτημα ορισμένων φίλων, πιστεύω πως ο λογοτέχνης/καλλιτέχνης διαθέτει —mutatis mutandis— κοινά χαρακτηριστικά συμπεριφοράς και δράσης με μια εταιρεία ή έναν επιχειρηματία.
Για παράδειγμα, υιοθετεί ή καταφεύγει στην οργάνωση συντελεστών προβολής και διαχείρισης συναλλαγών με τις οποίες επιδιώκει το μέγιστο δυνατό όφελος τόσο σ’ επίπεδο κεφαλαίου —υλικού και άυλου— όσο και σε επίπεδο επωνυμίας (branding).














