➽ Κυρ. Μητσοτάκης ➽ Θέτει ως στόχο να βρεθεί η χώρα στο «κέντρο» της επικίνδυνης εμπλοκής

Κυρ. Μητσοτάκης: Θέτει ως στόχο να βρεθεί η χώρα στο «κέντρο» της επικίνδυνης εμπλοκής

Φωτό: Eurokinissi

Τα επόμενα βήματα στην άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης και κεφαλαίου, τόσο στο πεδίο της πολεμικής εμπλοκής, όσο και στην υλοποίηση μιας σειράς αντιδραστικών «μεταρρυθμίσεων» ανέλυσε ο πρωθυπουργός, Κυρ. Μητσοτάκης, στην συνέντευξη που παραχώρησε απόψε στον «Σκάι».

Δήλωσε άγνοια για το αν όντως επίκειται ταξίδι Τραμπ στην χώρα (όπως είπε η πρέσβης των ΗΠΑ), αλλά έσπευσε να ξορκίσει φόβους σε διάφορα αστικά επιτελεία ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, λόγω της σχέσης του με τον Ερντογάν, θα μεροληπτεί υπέρ της τουρκικής αστικής τάξης, εστιάζοντας στην «στρατηγική σχέση» που έχει η χώρα με τις ΗΠΑ.

Εδωσε εξάλλου μια σειρά «δίκια» σε πτυχές της πολιτικής Τραμπ, επιμένοντας και για την «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ. Πρόσθεσε ότι η Ελλάδα «θα είναι στο κέντρο της επόμενης αρχιτεκτονικής ασφάλειας της Ευρώπης», βάζοντας και διάφορες ανατριχιαστικές παραμέτρους όπως ότι «η Γαλλία συζητά για την επέκταση της πυρηνικής της ομπρέλας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες», ότι «θα αλλάξουν πάρα πολλά πράγματα» και ότι «η Ελλάδα θα είναι στο επίκεντρο των εξελίξεων», όπως είπε με νόημα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στην πολεμική εμπλοκή. 

Για τα ελληνοτουρκικά, επιβεβαίωσε ότι μεταβαίνει στην Άγκυρα πριν τις 15/2, χωρίς αυταπάτες όπως είπε, και θεωρώντας δύσκολο να προχωρήσει μια συνεννόηση καθώς η Τουρκία βάζει «στο μενού κι άλλα θέματα» όπως είπε, πέραν της οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών. Ωστόσο αντιμετώπισε θετικά δηλώσεις που έκανε πρόσφατα ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Χ. Φιντάν (τύπου «είμαστε έτοιμοι να κάνουμε ποιοτικές συνομιλίες, δηλαδή όχι μόνο διερευνητικές, αλλά να προχωρήσουμε πιο πέρα και να επιλύσουμε το θέμα μόνιμα»), ενώ επανέφερε την πρόταση για «μια ευρύτερη περιφερειακή διάσκεψη που να εμπλέκει και την Τουρκία» ώστε να μοιράσουν όλοι μαζί τα μερίδια από την καπιταλιστική λεία της περιοχής. Εκλεισε, δε, το ματάκι, ότι «μια επίλυση της μεγάλης μας διαφοράς θα είχε κι άλλα παράπλευρα οφέλη» για την Τουρκία όπως το να επωφεληθεί από κονδύλια της ΕΕ για την τουρκική πολεμική βιομηχανία.

Ταυτόχρονα παρέπεμψε στις ελληνικές καλένδες την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, ενώ εύγλωττες είναι και οι αναφορές ότι ναι μεν είναι ένα «μονομερές δικαίωμα το οποίο δεν απαιτεί την έγκριση κανενός άλλου» η επέκταση τους, αλλά «από την άλλη, πρέπει να έχουμε μια αίσθηση ότι όταν μιλάμε για το Αιγαίο και την ελεύθερη ναυσιπλοΐα δεν είναι ζήτημα που αφορά προφανώς μόνο την Ελλάδα και την Τουρκία», «εγγράφοντας» δηλαδή τα ελληνοτουρκικά μέσα στο επικίνδυνο ΝΑΤΟικό πλαίσιο. 

Ερωτώμενος εξάλλου αν υπάρχει μια λύση για την Τουρκία, η οποία είναι «εθνικά» αποδεκτή και πολιτικά διαχειρίσιμη ταυτόχρονα, αναφέρθηκε ξανά στην «παραπομπή της διαφοράς μας σε ένα διεθνές δικαιοδοτικό όργανο», προφανώς με κάποιου είδους συνυποσχετικό το οποίο θα «αναβαθμίζει» τις διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης, προσθέτοντας πως όσο υπάρχει στο τραπέζι η θεωρία των γκρίζων ζωνών, «όσο, δηλαδή, έστω και εμμέσως αμφισβητείται κυριαρχία, όχι κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών» είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.

Εμμέσως ως διαπραγματευτικά ατού με την Αγκυρα παρουσίασε και τις σχέσεις με το κράτος μακελάρη Ισραήλ, τονίζοντας ότι «οικοδομήθηκαν από αρκετές προηγούμενες» κυβερνήσεις, ότι έχουν «μεγάλο στρατηγικό βάθος και πλάτος» και ότι συνδέονται και με τις σχέσεις τους με τις ΗΠΑ.

Στο ίδιο μοτίβο έβαλε και την «ανάδειξη της Ελλάδας στο νέο ενεργειακό πεδίο» με υποδομές και τον Κάθετο Διάδρομο, παρουσιάζοντάς τον ως τον «κατ΄εξοχήν πολλαπλασιαστή ισχύος και σταθερότητας στην περιοχή μας», αντιστρέφοντας την πραγματικότητα καθώς εμπλέκει την χώρα στη δίνη ενεργειακών ανταγωνισμών, με αντιπάλους ακόμα και άλλα ευρωενωσιακά κεφάλαια.

Στο εσωτερικό μέτωπο έθεσε ως στόχο το 2030 να έχουν κλείσει «όλες τις εκκρεμότητες με το πελατειακό κράτος» αποσιωπώντας ότι αυτή είναι η σαπίλα του συστήματός τους που αναπαράγει η πολιτική τους.

Εξάλλου, υπεραμύνθηκε του σχεδίου που ανακοίνωσε για την συνταγματική αναθεώρηση που επιχειρεί να βάλει συνταγματική «βούλα» στη θωράκιση του αστικού κράτους και σε σειρά αντιδραστικών «τομών», ενώ κάλεσε στην σχετική συζήτηση «να ξεφύγουμε από το πεδίο τη σκληρής κομματικής αντιπαράθεσης» επιδιώκοντας τις λεγόμενες συναινέσεις με τα άλλα αστικά κόμματα, για τις οποίες άφησε παράθυρο και για τον σχηματισμό του επόμενου κυβερνητικού σχήματος.

Χαρακτηριστικά, μπορεί μεν να εξέφρασε την προτίμησή του για «αυτοδύναμες κυβερνήσεις», ωστόσο στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να διερευνήσει συνεργασίες με βάση όσα προβλέπει το Σύνταγμα, απευθύνοντας ταυτόχρονα διάφορες αιχμές κατά του ΠΑΣΟΚ για την στάση που τηρεί σε διάφορα θέματα.

902