ΣΥΡΙΖΑ
Με το «κράτος - στρατηγείο» και την αντιλαϊκή στρατηγική
του κεφαλαίου
Στις αρχές του 1996, ο Κ. Σημίτης
αναλαμβάνει την πρωθυπουργία της χώρας. Κατά την ανάγνωση των προγραμματικών
δηλώσεων της κυβέρνησής του καθιστά σαφές ότι θέλει ένα κράτος ικανότερο και
αποτελεσματικότερο στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων,
με απόσυρσή του από τομείς κοινωνικού χαρακτήρα.
Ένα «κράτος - στρατηγείο», όπως ο ίδιος το χαρακτήριζε, που να παρεμβαίνει «για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων», «την κινητοποίηση του ιδιωτικού κεφαλαίου, με την κατάργηση των γραφειοκρατικών εμποδίων και αντικινήτρων, με τη θέσπιση των αναγκαίων παροχών και κινήτρων» και την «επέκταση και εκσυγχρονισμό της υποδομής για μεταφορές, επικοινωνία και Ενέργεια».
Ένα «κράτος - στρατηγείο», όπως ο ίδιος το χαρακτήριζε, που να παρεμβαίνει «για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων», «την κινητοποίηση του ιδιωτικού κεφαλαίου, με την κατάργηση των γραφειοκρατικών εμποδίων και αντικινήτρων, με τη θέσπιση των αναγκαίων παροχών και κινήτρων» και την «επέκταση και εκσυγχρονισμό της υποδομής για μεταφορές, επικοινωνία και Ενέργεια».
Το 2009, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές που θα τον
αναδείκνυαν στην πρωθυπουργία, ο Γ. Παπανδρέου επαναφέρει την πρόταση
για δημιουργία «ενός επιτελικού - κράτους στρατηγείου» που με την
πολιτική του θα διευκολύνει την «επιχειρηματικότητα» και την «ανταγωνιστικότητα».








