Μποτίλια Στον Άνεμο: 🇨🇺 Κούβα: Μια Πατρίδα για όλον τον κόσμο 🇨🇺 Το Έπος της Κούβας του Φιντέλ και του Πάμπλο Νερούδα ⭐ «Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΦΙΝΤΕΛ - Ο Επονομαζόμενος και Άλογο» ⭐ ΕΙΣΑΓΩΓΗ • ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ • ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ • ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ • ΣΧΕΔΙΑ: Μπάμπης Ζαφειράτος ⭐ 100 χρόνια Φιντέλ - 67 χρόνια Κουβανική Επανάσταση ⭐ Λίαν προσεχώς ⭐ Από τη New Star Art

Πάμπλο Νερούδα
V. Το Έπος

ΑΝ Η ΒΑΘΙΑ η θάλασσα τις πίκρες
κατάφερνε να πνίξει, τότε οι ελπίδες
θ’ ανθίζανε στη γη· και ξεμπαρκάραν:
ήταν γροθιές και μπράτσα για τη μάχη.

Ο Φιντέλ Κάστρο μ’ άλλους δεκαπέντε
κι η λευτεριά μαζί βγήκαν στην άμμο.
Σκοτάδι· το νησί μέσα στο πένθος,
αλλά το φως υψώσανε παντιέρα,
γιατί άλλα όπλα απ’ την αυγή δεν είχαν,
που όμως κι αυτή στη γη αποκοιμιόταν:
και τότε σιωπηλοί πήραν το δρόμο
του αγώνα, περπατώντας προς τ’ αστέρια.

Κατάκοποι μα φλογισμένοι μπαίνουν
για την τιμή και για το χρέος στη μάχη,
κι άλλο όπλο απ’ το αίμα τους δεν έχουν:
κινούν γυμνοί σαν νεογέννητα. Έτσι
γεννήθηκε κι η λευτεριά της Κούβας,
από μια χούφτα άντρες, απ’ την άμμο.

Ύστερα των γυμνών η περηφάνια
ντύθηκε με τη φορεσιά της Σιέρας,
κι απ’ το ψωμί το ξένο χορτασμένη,
με το κρυφό αρματώθηκε μπαρούτι,
μ’ εκείνους που απ’ το λήθαργό τους βγήκαν
κι απ’ την ντροπή, απ’ του τάφου τους την τρύπα·
μανάδες λένε αντίο στα παιδιά τους,
τον πόνο του ανιστόρησε ο αγρότης
κι η αγνή στρατιά των εξαθλιωμένων
φούσκωσε σαν τ’ ολόγιομο φεγγάρι·
τους μαχητές δεν τους κλονίζει ο αγώνας
βαστάνε όπως στη θύελλα το καλάμι·
τώρα ο εχθρός τα όπλα εγκαταλείπει,
τ’ αφήνει εκεί καταμεσής του δρόμου·
οι δήμιοι μες στον τρόμο καταρρέουν,
σμπαράλια από της άνοιξης την αύρα,
κι ένα στερνό παράσημο από βόλι
νεκροστολίζει τα πουκάμισά τους.

Κι οι ελευθερωτές διαβαίνουν όπως
ο άνεμος, σαρώνουν τα λιβάδια,
τραντάζεται όλο το νησί κι η ορμή τους
πάνω απ’ τη θάλασσα προβάλλει σαν πλανήτης.