Δεκέμβρης 1944 (17)

Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 2023

➽ Εκδήλωση της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής του ΚΚΕ ➽ «Αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Με το ΚΚΕ στον αγώνα μπορούμε να νικήσουμε!» ➽ Δημήτρης Κουτσούμπας: Να γίνει ακόμη πιο πλατιά και μαζική η συμπόρευση με το ΚΚΕ ➽ Κώστας Γουλιάμος: Ύψιστη τιμή για μένα αυτή η συμπόρευση με το ΚΚΕ ➽ Ρεβέκα Στρατούλη: Συμπορεύομαι με το ΚΚΕ που είναι μαζί μας στους αγώνες ➽ Αλέξανδρος Ουσταμπασίδης: Καλώς ανταμώσαμε, καλούς αγώνες! ➽ 4 VIDEO

Δημήτρης Κουτσούμπας: Να γίνει ακόμη πιο πλατιά και μαζική η συμπόρευση με το ΚΚΕ

«Να ξεπεράσουμε και τους εαυτούς μας, ώστε να γίνει ακόμη πιο πλατιά και μαζική η συμπόρευση με το ΚΚΕ!» τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας μιλώντας στην εκδήλωση της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής του ΚΚΕ, με θέμα «Αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Με το ΚΚΕ στον αγώνα μπορούμε να νικήσουμε!» στο κατάμεστο αμφιθέατρο «Μελίνα Μερκούρη» του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας.

«Έχουμε βαθιά πεποίθηση πως ο λαός μας μπορεί και να γίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων βαδίζοντας στο δρόμο της σύγκρουσης με αυτό το σύστημα και αυτό το κράτος της εκμετάλλευσης για να φωτίσει την ελπίδα και τη δικαιοσύνη» σημείωσε ο Δημήτρης Κουτσούμπας προσθέτοντας ότι «αυτός ο δρόμος ανοίγει μέσα από τα μικρά και μεγάλα μέτωπα που έχουμε μπροστά μας, βάζοντας στο στόχαστρο την πολιτική της ΝΔ, η οποία μπορεί να κουνάει το δάχτυλο του 41%, αξιοποιώντας βέβαια και την αβάντα που της προσφέρουν διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα, όμως ξέρει καλά πως η δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική της δυναμώνει και θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο, γιατί και τα σινιάλα στην παγκόσμια και ελληνική οικονομία δεν είναι καλά και τα ζόρια θα μεγαλώνουν».

Αναφερόμενος στα μεγάλα ποσοστά της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στις περισσότερες εργατικές λαϊκές γειτονιές στην Αττική σημείωσε ότι «δείχνουν πραγματικά ότι ο εργαζόμενος λαός αντιλαμβάνεται ότι η ΝΔ έχει αντίπαλο κι αυτό είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας» και πρόσθεσε πως «χωρίς να χάσουμε χρόνο, μπαίνουμε μπροστά στον αγώνα, για αυξήσεις στους μισθούς, για τη συλλογική σύμβαση σε όλους τους κλάδους, στον αγώνα για να αναχαιτιστεί η επίθεση στο εργατικό-λαϊκό εισόδημα η οποία συνεχίζεται».

 Υπογράμμισε ότι «σ’ αυτούς τους αγώνες, στο δρόμο της σύγκρουσης, έχουν θέση όλοι όσοι και όσες θέλουν να υποστεί πραγματικό πλήγμα η κυβέρνηση της ΝΔ. Όσοι επιδιώκουν να της κοπεί λίγο η φόρα. Όσοι βαδίζουν στους δρόμους του αγώνα, όσοι βάζουν στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του, και δεν εκτονώνονται αναζητώντας μια δήθεν λύση σε κυβερνητική εναλλαγή, όπου απλά ο Μανωλιός βάζει τα ρούχα του αλλιώς» θυμίζοντας πως «το έργο μιας τέτοιας “κυβερνητικής εναλλαγής” στα πλαίσια αυτού του συστήματος, μια άλλης κυβέρνησης που δήθεν κάτι θα δώσει ή έστω θα αφήσει τα πράγματα όπως είναι, ανέβηκε πολλές φορές στο παρελθόν, κι ήταν σκέτη αποτυχία, τραγωδία για το λαό, θα λέγαμε».

Σχολιάζοντας τις διεργασίες στη σοσιαλδημοκρατία κατέδειξε τις ταυτίσεις και τις ομοιότητές τους λέγοντας «δείτε και την πρόσφατη στάση όλων τους στη βουλή. Όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ και των πρώην ΣΥΡΙΖαίων. Το 50% του νομοσχεδίου της ΝΔ που παραδίδει στα “κοράκια” των funds τα χρεωμένα νοικοκυριά το ψήφισαν όλοι μαζί».

Τόνισε πως «πραγματική μαχητική, εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση είναι μόνο το ΚΚΕ και μέσα στη βουλή για να αποκαλύπτει έγκαιρα στους εργαζόμενους τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, αλλά κυρίως έξω από τη βουλή, μέσα στους αγώνες για να τους αντιπαλεύει. Σκεφτείτε μόνο τι έχει περάσει η ΝΔ αυτούς τους πρώτους μήνες, και ποιος ήταν απέναντι…». Όπως είπε ο καημός τους είναι «να διαμορφώσουν τον πόλο εκείνο που στην πραγματικότητα θα λειτουργεί ως το “alter ego” της ΝΔ» και «να βάλει εμπόδια στο ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής που ενισχύεται, να ανακόψει τη δυναμική συμπόρευσης με το ΚΚΕ».

Για τα ελληνοτουρκικά σημείωσε πως ο λαός «πρέπει να επαγρυπνεί. Γιατί στην πραγματικότητα δρομολογείται μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση και στο τραπέζι παραμένουν οι απαράδεκτες διεκδικήσεις της τουρκικής άρχουσας τάξης» και για τη σφαγή στη Γάζα τόνισε πως «κανείς δεν μπορεί να αδιαφορεί, όταν η ΝΔ στηρίζει το έγκλημα του κράτους - δολοφόνου του Ισραήλ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, που εδώ και δεκαετίες ταπεινώνεται, βασανίζεται, σκοτώνεται εξαιτίας της ισραηλινής κατοχής, με τις πλάτες των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ».

Στην εκδήλωση μίλησαν ακόμα ο Κώστας Γουλιάμος (βίντεο πιο κάτω), πρώην πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. Πρόσφατα του απονεμήθηκε ένα εκ των δύο διεθνών βραβείων «εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση» από την «Διεθνή Ομοσπονδία Γενικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίων Εφαρμοσμένων Επιστημών». Η Ρεβέκα Στρατούλη (βίντεο πιο κάτω), εργάτρια στον κλάδο του Φαρμάκου και ο Αλέξανδρος Ουσταμπασίδης (βίντεο πιο κάτω), παιδίατρος στο Κέντρο Υγείας Αιγάλεω.

Ολόκληρη η ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα

Φίλες και φίλοι

συντρόφισσες και σύντροφοι

Και εδώ στην Αττική, όπως και σε όλη την Ελλάδα, συζητάμε με εργάτες και εργάτριες, με ανθρώπους των λαϊκών στρωμάτων, με γυναίκες και νέα παιδιά, που διατυπώνουν ερωτήματα και προβληματισμούς για τις εξελίξεις, αναζητούν τις αιτίες, τι φταίει και φτάσαμε ως εδώ. Κυρίως όμως αναζητούν τι πρέπει να γίνει, τι μπορούμε να κάνουμε και πώς θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δύσκολη κατάσταση που ολοένα και χειροτερεύει.

Έχουμε τις απαντήσεις, έχουμε και το σχέδιο κι αυτά θέλουμε να συζητήσουμε και σήμερα μαζί σας. Θα έλεγα ότι με εύστοχο τρόπο αποτυπώνονται και στον τίτλο της σημερινής εκδήλωσης: “Αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Με το ΚΚΕ στον αγώνα μπορούμε να νικήσουμε”. Ναι, πιστεύουμε πως μπορούμε να νικήσουμε!

Η αισιοδοξία μας δεν είναι τυπική, όπως μπορεί να σκεφτούν ορισμένοι, είναι πραγματική. Πηγάζει από την ακλόνητη πίστη μας ότι ο λαός μας, όπως και όλοι οι λαοί, μπορούν αν το αποφασίσουν να φέρουν τα πάνω κάτω και να γίνουν αυτοί οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων, βαδίζοντας στο δρόμο της σύγκρουσης με το σύστημα της εκμετάλλευσης, επιβάλλοντας το δίκιο τους.

Η αισιοδοξία μας όμως επιβεβαιώνεται και από τη δυναμική που καταγράφει η άνοδος του κύρους του ΚΚΕ σε ευρύτερες εργατικές λαϊκές δυνάμεις, η οποία ξεπερνά τα όρια της εκλογικής του δύναμης, όπως αυτή καταγράφηκε στις μάχες που δώσαμε.

Τώρα όμως η αναγνώριση της συνέπειας, της μαχητικότητας του ΚΚΕ, η συμφωνία με θέσεις του, ακόμα και η εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του στα σωματεία, στους συλλόγους, στους φορείς, πρέπει να γίνει ακόμα πιο πλατιά συμπόρευση μαζί μας, παντού. Στους χώρους δουλειάς, στις γειτονιές, στα σχολεία και τις σχολές. Και σήμερα πιστεύουμε ότι υπάρχουν ακόμη καλύτερες προϋποθέσεις γι’ αυτό.

Το αποτέλεσμα των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών επιβεβαίωσε ότι εξελίσσονται ορισμένες θετικές διεργασίες σε εργατικές - λαϊκές συνειδήσεις. Διεργασίες, οι οποίες, προφανώς, δεν εκφράζονται μονοσήμαντα με την υπερψήφιση των ψηφοδελτίων του. Πολλές από αυτές, δεν έφτασαν καν σε αυτό το βήμα.

Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι ενισχύεται ένα ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, το οποίο δεν είναι τυχαίο ούτε συγκυριακό. Γιατί αυτό το ρεύμα σφυρηλατήθηκε μέσα στα μεγάλα γεγονότα των προηγούμενων ετών.

Όπως μέσα στην πανδημία, όπου, ενώ το κράτος και το κεφάλαιο απαιτούσαν νέες θυσίες για την απρόσκοπτη λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας, το ΚΚΕ έμπαινε μπροστά απαιτούσε μέτρα προστασίας της υγείας του λαού, έσπαγε τις απαγορεύσεις, για να δει όλος ο λαός ότι “ο πραγματικός ιός είναι ο καπιταλισμός”!

Σφυρηλατήθηκε μέσα στους μεγάλους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες, οι οποίοι ακόμα παραμένουν σημείο αναφοράς για όλους τους εργαζόμενους.

Γιατί δεν είναι λίγο πράγμα να τα βάζεις με το μονοπώλιο και να νικάς, να καθυστερείς, να ακυρώνεις τα αντιλαϊκά σχέδιά του. Και να αντέχεις, γιατί οργανώνεσαι, απλώνεις το χέρι και παίρνεις δύναμη από την τάξη σου που αναμετριέται στα ίσια με τον αντίπαλό της.

Σφυρηλατήθηκε στις μεγάλες δοκιμασίες του λαού μας από τις μεγάλες καταστροφές, πότε με τις πυρκαγιές, την άλλη με τις πλημμύρες, μετά με τους σεισμούς…

Εκεί που δυναμώνει η λαϊκή αλληλεγγύη και γίνεται συνείδηση ότι αυτό το κράτος, είναι ταξικό και γι’ αυτό ανίκανο, γυμνό, ανύπαρκτο, εχθρός, όταν πρόκειται για τις λαϊκές ανάγκες. Και την ίδια ώρα ικανό, σύγχρονο, φίλος όταν πρόκειται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Ναι, αυτό το ρεύμα σφυρηλατήθηκε μέσα στα μεγάλα γεγονότα των προηγούμενων ετών, εκεί όπου γεννήθηκε το σύνθημα “μόνο ο λαός σώζει το λαό στο δρόμο της ανατροπής”, και σήμερα γίνεται πυξίδα για αυτά που θα ακολουθήσουν…

Ένα τέτοιο συγκλονιστικό γεγονός ήταν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις λαού και νεολαίας για το έγκλημα στα Τέμπη, που μόνο το ΚΚΕ απέδειξε πως δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός, αλλά έχει ιστορία που καταγράφει αιτίες και ευθύνες. Κι όχι τυχαία, έχουν ίδια αφετηρία σε όλα. Όλα γίνονται για τα κέρδη του κεφαλαίου, θυσιάζοντας τις ζωές των ανθρώπων.

Αυτό το ρεύμα σφυρηλατήθηκε στην ενίσχυση της ανησυχίας, ότι οι κίνδυνοι από την εμπλοκή της χώρας στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ μεγαλώνουν, τόσο στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία όσο και τώρα στη σφαγή στην Παλαιστίνη από το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ.

Συνολικά, αυτό το ρεύμα αμφισβήτησης ενισχύεται μέσα στις συμπληγάδες ενός συστήματος που δημιουργεί μόνο αδιέξοδα, που δείχνει το εκμεταλλευτικό του πρόσωπο, τόσο σε συνθήκες κρίσης, όσο και σε συνθήκες καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Τώρα όμως μπορεί να αποκτήσει νέα δυναμική μέσα από τις ίδιες τις εξελίξεις. Να συναντηθεί και να εκφραστεί πιο αποφασιστικά, με τη συμπόρευση ακόμα περισσότερων εργαζομένων με το ΚΚΕ, παντού!

Αγαπητές φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Έχουμε βαθιά πεποίθηση πως ο λαός μας μπορεί και να γίνει ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων βαδίζοντας στο δρόμο της σύγκρουσης με αυτό το σύστημα και αυτό το κράτος της εκμετάλλευσης για να φωτίσει την ελπίδα και τη δικαιοσύνη.

Κι αυτός ο δρόμος ανοίγει μέσα από τα μικρά και μεγάλα μέτωπα που έχουμε μπροστά μας, βάζοντας στο στόχαστρο την πολιτική της ΝΔ, η οποία μπορεί να κουνάει το δάχτυλο του 41%, αξιοποιώντας βέβαια και την αβάντα που της προσφέρουν διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα, όμως ξέρει καλά πως η δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική της δυναμώνει και θα μεγαλώσει ακόμα περισσότερο, γιατί και τα σινιάλα στην παγκόσμια και ελληνική οικονομία δεν είναι καλά και τα ζόρια θα μεγαλώνουν.

Η κυβέρνηση της ΝΔ πήρε ένα πρώτο μήνυμα στον β’ γύρο των τοπικών εκλογών, και μήνυμα δεν ήταν μόνο οι απώλειες της σε δήμους και περιφέρειες. Μήνυμα είναι και τα μεγάλα ποσοστά της Λαϊκής Συσπείρωσης, όπου το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ βρέθηκε στην 1η, 2η ή 3η θέση στις περισσότερες εργατικές λαϊκές γειτονιές εδώ στην Αττική, που δείχνουν πραγματικά ότι ο εργαζόμενος λαός αντιλαμβάνεται ότι η ΝΔ έχει αντίπαλο κι αυτό είναι το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

Ξέρουμε πως αναλαμβάνουμε μεγάλη ευθύνη και θα ανταποκριθούμε. Γι’ αυτό, χωρίς να χάσουμε χρόνο, μπαίνουμε μπροστά στον αγώνα, για αυξήσεις στους μισθούς, για τη συλλογική σύμβαση σε όλους τους κλάδους, στον αγώνα για να αναχαιτιστεί η επίθεση στο εργατικό-λαϊκό εισόδημα η οποία συνεχίζεται.

Κι αν προχτές ήταν το φορολογικό νομοσχέδιο που έγινε νόμος του αστικού κράτους για να σφίξει κι άλλο τη θηλιά στους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες και επιστήμονες, στο όνομα της δήθεν φορολογικής δικαιοσύνης -λες και μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη μέσα στην καπιταλιστική βαρβαρότητα- την Κυριακή αυτή θα είναι ο νέος κρατικός προϋπολογισμός που φορτώνει νέα βάρη στο λαό για να στηρίξει τις επενδύσεις του κεφαλαίου. Την άλλη εβδομάδα, θα είναι το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, παραμεθαύριο κάτι άλλο αντιλαϊκό, αντιδραστικό, τα οποία ο Μητσοτάκης τα βαφτίζει “μεταρρυθμίσεις” για να αντιμετωπίσει, όπως λέει, τις αγκυλώσεις και τις στρεβλώσεις του παρελθόντος!!!

Όμως, η μεγαλύτερη στρέβλωση και αγκύλωση σ’ αυτό το άδικο σύστημα είναι να σε αναγκάζουν οι διάφοροι Μητσοτάκηδες και Σια, να ζεις με όρους και συνθήκες του προηγούμενου αιώνα, ενώ υπάρχει η δυνατότητα να ζεις όπως σου αξίζει στον 21ο αιώνα. Κι αυτό δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει καμιά αστική μεταρρύθμιση της συμφοράς, αλλά η επαναστατική πάλη του λαού που βάζει πάνω απ’ όλα τις δικές του πραγματικές, σύγχρονες ανάγκες.

Γιατί όταν η γενικευμένη ακρίβεια, η ενεργειακή φτώχεια, παγιώνονται, ακόμα κι αν έχουν χρώμα τα τιμολόγια, και οι μισθοί καθηλώνονται, επιβάλλεται να ιεραρχηθούν διεκδικήσεις για μέτρα ανακούφισης, στήριξης των λαϊκών οικογενειών σήμερα, για να ανοίξει ο δρόμος της οριστικής και μόνιμης επίλυσης τέτοιων ή άλλων προβλημάτων.

Σήμερα κοντεύουμε να ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε. Ξέραμε για παράδειγμα -το μάθαμε πιότερο στα χρόνια της κρίσης- πως η πείνα απειλεί αυτόν που είναι άνεργος. Όμως σήμερα η πείνα απειλεί κι αυτόν που έχει δουλειά, γιατί πολύ απλά ο μισθός δεν φτάνει ούτε για τα στοιχειώδη...

Όταν η μόρφωση, η Παιδεία, η επιστημονική έρευνα, προσαρμόζεται ακόμη περισσότερο στις ανάγκες της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όπως με το νομοσχέδιο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων-επιχειρήσεων που ετοιμάζονται να φέρουν, τότε το εργατικό, το φοιτητικό κίνημα με τη δράση τους πρέπει να κάνουν αυτό που πρέπει: Να τα αφήσουν στον “πάγο”, εκεί που βρίσκονται για χρόνια.

Και για έναν επιπλέον λόγο. Γιατί η ΝΔ ανοίγει επικίνδυνους δρόμους, με την χρησιμοποίηση του άρθρου 28 του Συντάγματος (το οποίο ορίζει ότι το ευρωπαϊκό δίκαιο υπερέχει του εθνικού), μόνο και μόνο για να παρακάμψει το άρθρο 16, ώστε να επιτραπεί η ίδρυση ιδιωτικών - μη κρατικών πανεπιστημίων. Κι όλοι και όλες καταλαβαίνουμε τι σημαίνει αυτό και τι δρόμοι ανοίγονται. Το νομοσχέδιο αυτό, με όσες όμορφες λέξεις κι αν το ντύσουν, με όσες προϋποθέσεις δήθεν ακαδημαϊκές κι αν το στολίσουν, ο λαός μας πρέπει να το απορρίψει! Γιατί αποτελεί αντιδραστική τομή που χτυπά πρώτα απ’ όλα τα πτυχία των δημοσίων πανεπιστήμιων και καταργεί τον όποιο ενιαίο τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια υπάρχει μέχρι σήμερα.

Όσοι έχουν χρήματα δεν θα έρχονται αντιμέτωποι με το σχολείο της παπαγαλίας, τις εξοντωτικές εξετάσεις, τους κόφτες της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, αλλά απλά θα αγοράζουν πτυχίο!

Οι φοιτητές και οι οικογένειές τους, που με τους κόπους και τις στερήσεις μιας ζωής κατάφεραν να σπουδάζουν, ελπίζοντας σε ένα καλύτερο μέλλον, έχουν κάθε δίκιο να αγανακτούν απέναντι σε αυτή την αδικία. Με όλους αυτούς θα συναντηθούμε στο δρόμο, κάνοντας ξανά σύνθημα και πράξη ότι αυτό “δε θα περάσει”!

Δυστυχώς, σε όλους τους τομείς ανοίγονται οι δρόμοι της αβύσσου για το λαό και τη χώρα. Όταν, για παράδειγμα -για να έρθουμε και στο άλλο επίκαιρο θέμα των ημερών, στα ελληνοτουρκικά- η κυβέρνηση καλλιεργεί κλίμα εφησυχασμού περί “ήρεμων νερών”, ενώ όλα δείχνουν πως τα παζάρια, όπως κι αν τα ονομάσουν, πραγματοποιούνται πάνω στο πολύ επικίνδυνο πλαίσιο που διαμορφώνουν οι ΝΑΤΟϊκοί σχεδιασμοί, που οδηγούν σε οδυνηρές διευθετήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, κανείς δεν μπορεί να εφησυχάζει…

Το αντίθετο πρέπει να επαγρυπνεί. Γιατί στην πραγματικότητα δρομολογείται μια εφ’ όλης της ύλης διαπραγμάτευση και στο τραπέζι παραμένουν οι απαράδεκτες διεκδικήσεις της τουρκικής άρχουσας τάξης. Διεκδικήσεις, οι οποίες αφορούν:

-Και την αποστρατιωτικοποίηση και την αμφισβήτηση των δικαιωμάτων των ελληνικών νησιών.

-Και την προώθηση του δόγματος της “Γαλάζιας Πατρίδας”.

-Και την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης.

-Και τον χαρακτηρισμό της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης ως τουρκικής.

-Και τη διαιώνιση της κατοχής, μαζί με την αναβάθμιση του “ψευδοκράτους” στη Βόρεια Κύπρο.

Ταυτόχρονα, κανείς δεν μπορεί να αδιαφορεί, όταν η ΝΔ στηρίζει το έγκλημα του κράτους - δολοφόνου του Ισραήλ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, που εδώ και δεκαετίες ταπεινώνεται, βασανίζεται, σκοτώνεται εξαιτίας της ισραηλινής κατοχής, με τις πλάτες των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Η πάλη για αναγνώριση του Παλαιστινιακού κράτους, σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ, είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε ως λαός, απαιτώντας ταυτόχρονα την απεμπλοκή της Ελλάδας από τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή και την Ουκρανία.

Έχουμε βέβαια κατά νου πως το πραγματικό πρόβλημα της κυβέρνησης, αλλά και των άλλων κομμάτων που μιλούν για το δικαίωμα του Ισραήλ στην “αυτοάμυνα”, είναι η παλαιστινιακή αντίσταση. Είναι το δικαίωμα των λαών να αγωνίζονται με όλα τα μέσα για την απελευθέρωσή τους, είτε αυτό αφορά μια ξένη κατοχή είτε πολύ περισσότερο την κοινωνική τους απελευθέρωση από τα σημερινά δεσμά της εκμετάλλευσης.

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Εδώ σ’ αυτούς τους αγώνες, στο δρόμο της σύγκρουσης, έχουν θέση όλοι όσοι και όσες θέλουν να υποστεί πραγματικό πλήγμα η κυβέρνηση της ΝΔ. Όσοι επιδιώκουν να της κοπεί λίγο η φόρα. Όσοι βαδίζουν στους δρόμους του αγώνα, όσοι βάζουν στο στόχαστρο τον πραγματικό αντίπαλο, το κεφάλαιο και την εξουσία του, και δεν εκτονώνονται αναζητώντας μια δήθεν λύση σε κυβερνητική εναλλαγή, όπου απλά ο Μανωλιός βάζει τα ρούχα του αλλιώς. Γιατί το έργο μιας τέτοιας “κυβερνητικής εναλλαγής” στα πλαίσια αυτού του συστήματος, μια άλλης κυβέρνησης που δήθεν κάτι θα δώσει ή έστω θα αφήσει τα πράγματα όπως είναι, ανέβηκε πολλές φορές στο παρελθόν, κι ήταν σκέτη αποτυχία, τραγωδία για το λαό, θα λέγαμε.

Και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά. Η παράσταση της “πρώτης φοράς αριστερά”, με πρωταγωνιστή τον ΣΥΡΙΖΑ από το 2015 έως το 2019, θα συζητιέται για πολλά χρόνια ακόμα. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ως δύναμη της σοσιαλδημοκρατίας και με τη δυνατότητα που έχει αυτή να παραπλανά, να εξαπατά, σε κρίσιμες για το καπιταλιστικό σύστημα στιγμές, όπως ήταν η περίοδος της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων, με την διακυβέρνησή του, έδωσε στο σύστημα χώρο και χρόνο για να πάρει ανάσα και να επανέλθει δριμύτερο. Κυρίως όμως του έδωσε τη δυνατότητα να κλείσει τις ρωγμές του και να περάσει στην επόμενη φάση της επίθεσης στην εργατική τάξη, στο λαό.

Η περίοδος αυτή είναι αλήθεια πως δίνει πλούσια πείρα, όχι μόνο στα αστικά επιτελεία, δίνει πλούσια πείρα στον ίδιο τον λαό και το κίνημά του, ο οποίος μπορεί τώρα να διαβάσει πιο καλά και τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας. Μπορεί να βγάλει πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα για το πού πάνε τα πράγματα και τι επιλογές χρειάζεται να κάνει ο ίδιος, χωρίς να πέσει ξανά στην “λούμπα” των αυταπατών και των κάλπικων διλημμάτων.

Δείτε πως σήμερα αγωνιούν όλοι τους να ξεπεράσει σύντομα ο ΣΥΡΙΖΑ τα προβλήματα, να ανασυνταχθεί γρήγορα η σοσιαλδημοκρατία, να αποκτήσει μεγαλύτερη σταθερότητα το αστικό πολιτικό σύστημα εναλλαγής. Τους ακούτε με υποκριτική αγωνία να λένε “πως η χώρα χρειάζεται αξιωματική αντιπολίτευση για να ελέγχει δήθεν την κυβέρνηση της ΝΔ”!!!

Γελοιότητες! Απλά, μια νέα “καβάντζα” χρειάζεται το πολιτικό σύστημα της ρεμούλας και της αρπαχτής, της διαφθοράς και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Γνωρίζουν άλλωστε πολύ καλά, πως πραγματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση της ΝΔ, δεν μπορεί να είναι ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε άλλοι που προς το παρόν περιφέρονται γύρω από αυτούς του δύο. Ακριβώς γιατί όλοι αυτοί, μηδενός εξαιρουμένου, στήριξαν όλες τις στρατηγικές επιλογές της ΝΔ, που είναι ευθυγραμμισμένες με το διευθυντήριο της Κομισιόν και το πολεμοκάπηλο ΝΑΤΟ. Όλοι αυτοί ψήφισαν πάνω από τα μισά νομοσχέδια της ΝΔ και στην ίδια ρότα συνεχίζουν και σήμερα, χωρίς να κρατούν ούτε τα προσχήματα.

Πραγματική μαχητική, εργατική-λαϊκή αντιπολίτευση είναι μόνο το ΚΚΕ και μέσα στη βουλή για να αποκαλύπτει έγκαιρα στους εργαζόμενους τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς, αλλά κυρίως έξω από τη βουλή, μέσα στους αγώνες για να τους αντιπαλεύει. Σκεφτείτε μόνο τι έχει περάσει η ΝΔ αυτούς τους πρώτους μήνες, και ποιος ήταν απέναντι…

Άλλος, λοιπόν, βλέπουμε εμείς, ότι είναι ο καημός τους. Ο καημός τους είναι να προχωρήσει γρήγορα η ανασύνθεση της σοσιαλδημοκρατίας, γιατί χρειάζονται έναν δεύτερο πόλο, για να μπορεί, όταν χρειαστεί να αξιοποιηθεί για να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια στα όρια του συστήματος, να βάλει εμπόδια στο ρεύμα αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής που ενισχύεται, να ανακόψει τη δυναμική συμπόρευσης με το ΚΚΕ.

Αυτός είναι ο καημός και επιχειρηματικών ομίλων, των διαφόρων αστικών επιτελείων, αλλά και των συμμάχων της αστικής τάξης στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. Θέλουν γρήγορα να καλύψουν το “κενό” και να διαμορφώσουν τον πόλο εκείνο που στην πραγματικότητα θα λειτουργεί ως το “alter ego” της ΝΔ. Και γι’ αυτό εργάζονται βέβαια για να αναβαπτιστούν σύντομα αστικές πολιτικές δυνάμεις, να αναδειχτούν νέα στελέχη, γιατί όσο και να το κάνεις, τα παλιά και τα σημερινά, ή έχουν κουράσει ή δεν τραβάνε, για να διαμορφωθούν ξανά νέα κάλπικα διλήμματα.

Αυτός είναι ο στόχος τους: Η σοσιαλδημοκρατία αναβαπτισμένη να εμφανιστεί με νέα ορμή, να ρίξει στην αγορά ένα πιο φρέσκο απόθεμα πολιτικών αυταπατών. Και δω συναντιούνται και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ -με αυτούς που μένουν κι αυτούς που φεύγουν- και του ΠΑΣΟΚ και άλλες δυνάμεις που ακολουθούν πιο πίσω.

Είναι λοιπόν, ευκαιρία, όλος αυτός ο κόσμος που νιώθει αριστερός, προοδευτικός, που εμπιστεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια τον ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα να δει πιο καθαρά ότι το τηλεοπτικό σήριαλ “τι απέγινε η πρώτη φορά Αριστερά” τελικά τον απογοήτευσε, όχι γιατί δεν έπαιζαν καλά οι ηθοποιοί, ή αυτοί που τους αντικατέστησαν, αλλά γιατί το ίδιο το σενάριο ήταν χάλια απ’ την αρχή. Δεν σωζότανε με τίποτα...

Μπορούν δηλαδή να σκεφτούν αυτό που από την πρώτη στιγμή είπε το ΚΚΕ: Ότι όλο αυτό στον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν η κατάληξη μιας προδιαγεγραμμένης πορείας οργανωτικού και πολιτικού εκφυλισμού. Μια πορεία, που ακολουθούν, αργά ή γρήγορα, όλα τα κόμματα, τα οποία εκμεταλλεύονται τη δυσαρέσκεια του λαού και επιδίδονται σε ένα εμπόριο ελπίδας, για να καταλήξουν τελικά να υλοποιούν την ίδια αντιλαϊκή πολιτική και μάλιστα στο όνομα κάποιας “αριστεράς” και κάποιας “προόδου”!

Το είδαμε και με το ΠΑΣΟΚ, το έχουμε δει και με πολλά τέτοια κόμματα διεθνώς. Όσες φορές και να επαναληφθεί το “πείραμα”, στο ίδιο αποτέλεσμα θα καταλήξει.

Ορισμένοι μάλιστα μιλούν για το “φαινόμενο Κασσελάκη”, ο οποίος πράγματι σήμερα είναι η προσωποποίηση του πολιτικού εκφυλισμού, ακριβώς γιατί εκεί οδηγεί η λογική του “μεσσιανισμού”, της υποταγής στα συμφέροντα του κεφαλαίου, η στοίχιση με τον ευρωατλαντικό παράγοντα και πάει λέγοντας... Πραγματικό όμως “φαινόμενο” είναι το μέγεθος των υπηρεσιών που προσφέρει στο σύστημα ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και τώρα. Δείτε πώς αναλαμβάνουν τέτοιο ρόλο. Για “συμπεριληπτική ανάπτυξη” μιλά ο κ. Κασσελάκης. Καλλιεργεί την αυταπάτη ότι μπορούν να αυγατίζουν τα κέρδη των καπιταλιστών-ληστών και να παίρνουν τάχα μεγαλύτερο μερίδιο οι εργαζόμενοι. Αφήστε που την “καινοτόμα” αριστερή πρόταση να αμείβονται “με μετοχές” οι εργαζόμενοι, την είχε κάνει και ένας άλλος πριν, ο Γιώργος Παπανδρέου και είδαμε πού κατέληξε.

Τι διαφορετικό λένε όμως και αυτοί που φεύγουν, όπως οι 11 πρόσφατα, της “Νέας Αριστεράς”; Οι οποίοι δια στόματος αρχηγού τους, λένε, πως θέλουν μια αριστερά ευρύχωρη, ανοιχτόμυαλη!!!

Είδαμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ τους χώρεσε όλους! Ακροδεξιούς, δεξιούς, ΠΑΣΟΚους και βάλε… Και μάλιστα ανησυχεί γιατί η ΝΔ επιβάλει τη “δεξιά” ατζέντα. Ποια, αλήθεια, είναι η “αριστερή” ατζέντα; Αυτή που μιλάει δήθεν αριστερά και στρίβει συνεχώς δεξιά; Αυτή που εφάρμοσε η διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ για την οποία δηλώνουν περήφανοι; Περήφανοι γιατί διέσωσαν την “κοινωνική συνοχή”; Για τις μεγάλες τομές στην εργασία, δηλαδή τον νόμο Αχτσιόγλου-Βρούτση, το χτύπημα της απεργίας; Το ασφαλιστικό του Κατρούγκαλου; Περήφανοι για το 3ο μνημόνιο; Ή για την ΝΑΤΟϊκή συμφωνία των Πρεσπών που προβάλλουν ως παράσημο; Ή μήπως τη συμφωνία με τις ΗΠΑ που μετέτρεψε τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο;

Αλλά δείτε και την πρόσφατη στάση όλων τους στη βουλή. Όχι μόνο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ και των πρώην ΣΥΡΙΖαίων. Το 50% του νομοσχεδίου της ΝΔ που παραδίδει στα “κοράκια” των funds τα χρεωμένα νοικοκυριά το ψήφισαν όλοι μαζί.

Οι πρώην ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, δεν καταψήφισαν τα κατάπτυστα άρθρα του νομοσχεδίου που αφορούν στη θέσπιση περισσότερων ευνοϊκών κανόνων για τα “κοράκια”, ώστε να μη “σκοντάφτει” στα δικαστήρια η κλοπή των σπιτιών των χρεωμένων νοικοκυριών, από πιθανές προσφυγές δανειοληπτών. Θαυμάστε αριστεροσύνη!!!

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Πιστεύουμε ακράδαντα επίσης, ότι κανείς πραγματικά αριστερός, προοδευτικός άνθρωπος, δεν έχει να προσδοκά τίποτα από το ποιος θα πάρει τελικά κεφάλι σε αυτόν τον ανταγωνισμό, ποιος θα προκριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΠΑΣΟΚ.

Μπορεί επιτελεία να ποντάρουν στο ΠΑΣΟΚ, όμως ο λύκος κι αν εγέρασε… λέει ο λαός μας κι έχει δίκιο. Γιατί το ΠΑΣΟΚ έχει πίσω του μεγάλη αντιλαϊκή ιστορία, τόμους ολόκληρους έχει γράψει, ιδιαίτερα τις τελευταίες 3 δεκαετίες…

-Και όταν προωθούσε την πολιτική της ΕΕ στο όνομα του εκσυγχρονισμού, και όταν νομιμοποιούσε τα λόμπι της μίζας και της ρεμούλας.

-Και όταν μας έδενε στο άρμα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ και τους ευχαριστούσε κι από πάνω όταν υπέγραφε τις συμφωνίες Σημίτη με την Τουρκία.

-Και όταν ψήφιζε όχι 1, αλλά 3 μνημόνια.

Αλλά και σήμερα ως “υπεύθυνη αντιπολίτευση” έχει να επιδείξει την ψήφιση του 70% των νόμων της ΝΔ και έτσι με την ίδια “υπευθυνότητα” συνεχίζει. Και την ίδια ώρα στελέχη του πρωτοστατούν στον εκφυλισμό του εργατικού κινήματος, στον κοινωνικό εταιρισμό και τόσα άλλα... Και μαζί με αυτά και στον αντικομμουνισμό για να μην ξεχνιόμαστε.

Σήμερα όμως όσοι εμπιστεύτηκαν, ψήφισαν, πίστεψαν στον ΣΥΡΙΖΑ, ή στο ΠΑΣΟΚ έχουν επιλογή: Κι αυτή δεν είναι άλλη, από την συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Υπάρχει πραγματική, ρεαλιστική ελπίδα, στον δρόμο ενίσχυσης ενός ισχυρού εργατικού - λαϊκού κινήματος, με πανελλαδική εμβέλεια και χαρακτήρα, που θα απλώνεται σε κάθε χώρο δουλειάς, που θα βάζει μπροστά τις πραγματικές λαϊκές ανάγκες, μα κυρίως θα είναι σε κατεύθυνση σύγκρουσης με την κυρίαρχη πολιτική, με τη στρατηγική που μας έφερε ως εδώ.

Το ΚΚΕ δεν κορόιδεψε το λαό. Έδειξε από την πρώτη κιόλας μέρα μετά τις εκλογές πού και με ποιους καταθέτει άμεσα τις ενισχυμένες δυνάμεις του. Απέδειξε, ότι κάθε ψήφος, κάθε φωνή που προστίθεται μαζί με το ΚΚΕ μετατρέπεται σε δύναμη οργάνωσης και διεκδίκησης άμεσα.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;

Εμείς δεν αγνοούμε ότι ο συσχετισμός είναι δύσκολος. Και, όταν αναφερόμαστε στον συσχετισμό, δεν εννοούμε απλά τον κοινοβουλευτικό, αλλά αυτόν που υπάρχει εκεί που γεννιέται η εκμετάλλευση, μέσα στους χώρους εργασίας.

Είμαστε αυτοί που δηλώνουμε ότι αυτός ο συσχετισμός μπορεί να αλλάξει, μπορεί να κλονιστεί, να δημιουργήσουμε σήμερα ρήγματα, που θα τα αξιοποιεί ο λαός και στην πάλη του για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής του.

Αυτό όμως, μπορεί να γίνει μόνο, αν πολλαπλασιαστούν όσοι εντάσσονται σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά, μαζί με πρωτοπόρους κομμουνιστές σε ένα ολοκληρωμένο, πανελλαδικού χαρακτήρα σχέδιο, για να υπάρξει ανασύνταξη του εργατικού-λαϊκού κινήματος, για να οργανωθεί η αντιπαράθεση με την εργοδοσία και το μεγάλο κεφάλαιο, για να προβληθεί καλύτερα μέσα στο λαό η εναλλακτική διέξοδος που προτείνει το ΚΚΕ και η ανάγκη να παλέψουμε μαχητικά όλοι και όλες γι’ αυτήν.

Ένα σχέδιο που συντονίζει και εντάσσει δυνάμεις για να δυναμώσει η διαφώτιση στο λαό και στους εργαζόμενους, για τις αιτίες των προβλημάτων. Που παλεύει για να αλλάξει ο συσχετισμός μέσα στο εργατικό κίνημα, τόσο στις αρχαιρεσίες των σωματείων, αλλά και στην καθημερινή πρακτική δουλειά, να δυναμώσει το επίπεδο οργάνωσης των εργατών, αλλά και των αυτοαπασχολούμενων, των αγροτών, όλου του λαού και της νεολαίας. Να δυναμώσει η αντιπαράθεση με τις δυνάμεις του εργοδοτικού συνδικαλισμού και των κομμάτων που καλλιεργούν το συμβιβασμό και τον ρεφορμισμό.

Που διαμορφώνει διεκδικητικό πλαίσιο πάλης, που εξυπηρετεί τη σύγκρουση με την στρατηγική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του, της ΕΕ.

Σε αυτό το σχέδιο σύγκρουσης με την μεγαλοεργοδοσία, το κράτος, τις κυβερνήσεις τους, δεν αποτελεί προϋπόθεση να υπάρχει πλήρης ταύτιση σε όλα με τη στρατηγική του ΚΚΕ, με την κοσμοθεωρητική του αντίληψη, ή συμφωνία σε όλα απαραιτήτως τα ζητήματα για να συμμετέχει και να δραστηριοποιείται κάποιος ή κάποια.

Αυτό εννοούμε στην πράξη συμπόρευση. Μόνο μαζί όμως, σε αυτό τον δρόμο, μπορούμε να τα καταφέρουμε απέναντι σε έναν πολύ δυνατό αντίπαλο. Μπορούμε να δημιουργήσουμε “φωλιές” αισιοδοξίας και άλλης προοπτικής.

Το ΚΚΕ αναλαμβάνει την ευθύνη του για να δυναμώσει η πραγματική λαϊκή αντιπολίτευση, για να ανοίξουμε τον δρόμο της ανατροπής, με τον λαό πρωταγωνιστή των εξελίξεων για τη δική του διακυβέρνηση και εξουσία.

Για μια ριζικά διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας, τη σοσιαλιστική - κομμουνιστική, όπου ο εργαζόμενος είναι οργανωτής της δικής του εξουσίας, με τον πλούτο και τα μέσα παραγωγής ως κοινωνική ιδιοκτησία. Αυτή η πρόταση είναι και η μόνη ριζικά και πραγματικά διαφορετική, είναι η μόνη που μπορεί να δώσει πραγματική ελπίδα και προοπτική στο λαό και τη νεολαία.

Είναι η μόνη ρεαλιστική πολιτική πρόταση για να μπορέσει να ευημερήσει ο λαός μας. Βγάζοντας το κριτήριο του κέρδους και του “κόστους-οφέλους” από τις ζωές μας, τις δεσμεύσεις και τις αντιλαϊκές κατευθύνσεις της ΕΕ, που μας έχουν ήδη κοστίσει πάρα πολλά.

Παίρνοντας στα χέρια τους οι εργαζόμενοι την ίδια την παραγωγή και τη διοίκηση μέσα από τα δικά τους όργανα εξουσίας. Έτσι μπαίνει και η βάση για αληθινή, ουσιαστική δημοκρατία. Με όργανα που θα σχηματίζονται στους χώρους δουλειάς.

Με εκλογικές διαδικασίες που θα δίνουν με ουσιαστικό τρόπο το δικαίωμα στους εργαζόμενους να έχουν λόγο και συμβολή στην πορεία της οικονομίας και της παραγωγής. Με αιρετούς και ανακλητούς αντιπροσώπους που θα είναι συνδεδεμένοι με τους χώρους δουλειάς.

Και όχι όπως γίνεται τώρα με τις πιέσεις και τους εκβιασμούς της εργοδοσίας. Πιέσεις που θα αυξηθούν τώρα, αξιοποιώντας και την “επιστολική ψήφο” που θεσμοθετεί η ΝΔ μαζί με τη συμφωνία ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ.

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να διοικηθεί ένα πραγματικά λαϊκό κράτος, που θα θέσει στο επίκεντρο την κάλυψη των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών. Κράτος που θα βάζει με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό, σε κίνηση όλες τις παραγωγικές δυνάμεις, το αντίστοιχο επιστημονικό και εργατικό δυναμικό. Απαλλαγμένο από τις αδηφάγες προτεραιότητες του κεφαλαίου, θα αξιοποιεί όλες τις εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες:

-Στην ενέργεια για να παρέχει φτηνό και δωρεάν ρεύμα για το λαό.

-Στην κατοικία για να εξασφαλίζει φθηνή και σε περιπτώσεις δωρεάν λαϊκή στέγη.

-Στην βιομηχανική και αγροτική-κτηνοτροφική παραγωγή, για να καλύπτει τις βασικές λαϊκές ανάγκες σε είδη πλατιάς, μαζικής κατανάλωσης σε φθηνές τιμές.

Με αυτό τον τρόπο μπορούν να λυθούν σοβαρά προβλήματα, όπως είναι η εργασιακή περιπλάνηση, η εργασία σε διαφορετικό αντικείμενο από αυτό των σπουδών, η ανασφάλεια της νεολαίας για το μέλλον.

Έτσι θα αξιοποιούνται και τα Πανεπιστήμιά μας, για να δημιουργούν επιστήμονες και προσωπικό που θα εντάσσεται άμεσα στην παραγωγή και θα έχει δουλειά στο αντικείμενο του μόνιμη και σταθερή.

Στη βάση της ανάπτυξης με έναν τέτοιο τρόπο της παραγωγής, θα μπορούμε να αναπτύσσουμε και ισότιμες οικονομικές και πολύπλευρες σχέσεις με άλλα κράτη. Να αξιοποιείται προς όφελος του λαού η δυνατότητα εξαγωγών και όχι εναντίον του, όπως γίνεται τώρα.

Η πρόταση του ΚΚΕ είναι η μόνη ρεαλιστική, φιλολαϊκή λύση για τον τόπο μας. Στον αγώνα για αυτή την εργατική-λαϊκή διακυβέρνηση και εξουσία, μπορούν ο λαός και οι εργαζόμενοι να υπολογίζουν στην απόσπαση και νέων κατακτήσεων στις σημερινές συνθήκες. Μόνο αν συνδεθεί με αυτή την προοπτική, το ρεύμα αμφισβήτησης που αναδύεται σήμερα, θα μετατραπεί σε ένα ισχυρό, ριζοσπαστικό ρεύμα που θα μπορεί να αντιπαρατεθεί ολομέτωπα, με το κεφάλαιο και τη στρατηγική του.

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Μπορούμε! Να ξεπεράσουμε και τους εαυτούς μας, ώστε να γίνει ακόμη πιο πλατιά και μαζική η συμπόρευση με το ΚΚΕ! Να πυκνώσουν οι γραμμές του Κόμματός μας και της ΚΝΕ.

Αυτή θα είναι και η πραγματική εγγύηση για το λαό!

Ο προβληματισμός και τα ερωτηματικά, μπορούν να γίνουν συμπέρασμα και απόφαση. Με απλά λόγια, πιο πολλοί να μάθουν για τι πράγμα μιλά το ΚΚΕ, ποια είναι η πρότασή του, γιατί συμφέρει το λαό μας. Να μην αφήσουμε πόλη, γειτονιά, χωριό, τόπο δουλειάς, σπουδών, αθλητισμού, πολιτισμού, που δεν θα φτάσει το μήνυμά μας.

Τώρα να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα από όσους δεν το τόλμησαν τους προηγούμενους μήνες. Για τις ζωές μας, για τις μεγάλες ανάγκες μας που μπορούν να ικανοποιηθούν.

Σε αυτό τον αγώνα καλεί το ΚΚΕ και δεν πρέπει να λείψει κανείς !

Γιατί αδιέξοδα δεν υπάρχουν.

Με το ΚΚΕ στον αγώνα μπορούμε να νικήσουμε!

Κ. Γουλιάμος: Υψιστη τιμή για μένα αυτή η συμπόρευση με το ΚΚΕ


Χαιρετισμό στην εκδήλωση της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ απεύθυνε ο Κώστας Γουλιάμος, πρώην πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, τακτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών. Πρόσφατα του απονεμήθηκε ένα εκ των δύο διεθνών βραβείων «εξαιρετικής προσφοράς στη γενική εκπαίδευση» από την «Διεθνή Ομοσπονδία Γενικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίων Εφαρμοσμένων Επιστημών».

Αναλυτικά:

«Με βαθύ σεβασμό και συγκίνηση απευθύνομαι στην αποψινή εκδήλωση της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής.

Δράττομαι της ευκαιρίας να ευχαριστήσω de profundis τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, όπως και τα μέλη του ΠΓ και της ΚΕ του Κόμματος που μου έδωσαν τη δυνατότητα της συμπόρευσης στις εκλογές με το ΚΚΕ.

Ύψιστη τιμή για μένα αυτή η συμπόρευση. Ζω κοντά 40 χρόνια εκτός Ελλάδας. Ομως η μεγάλη ιστορία, οι θυσίες και οι αγώνες του ΚΚΕ με κρατάνε συνεχώς σε εγρήγορση -- οργανικά, ιδεολογικά, αισθητικά, ακατάπαυστα.

Ευχαριστώ θερμά τους συντρόφους και τις συντρόφισσες γιατί μέσα από τους αδελφικούς δεσμούς, τη συντροφικότητα και την ανθρώπινη επικοινωνία μας, έχω αποκτήσει τη συνείδηση της ταύτισης του «συνυπάρχειν» με το «ανήκειν» στο ΚΚΕ.

Μαθαίνω διαρκώς και, συνάμα, επιστρατεύω αυτό που ο Γιάννης Ρίτσος όριζε ως «αισθητικές μνήμες». Πίστευε ο Ρίτσος πως «όταν κάποτε κινδυνεύει η πατρίδα να χάσει την ταυτότητά της, να χάσει το πρόσωπό της, όλες αυτές οι μνήμες που είναι Εθνικές, αισθητικές μνήμες, έρχονται στην επιφάνεια».

Αυτές ακριβώς οι μνήμες βοηθούν να προχωρήσουμε, να συμπορευτούμε, να δούμε καθαρά το αληθινό μας πρόσωπο: πολιτιστικά, πολιτικά και κοινωνικά. Ιδιαίτερα μέσα σε συνθήκες έντασης της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, είναι αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε η συσπείρωση και η αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Γιατί ακριβώς συσπείρωση και συμπόρευση με το ΚΚΕ οδηγούν στη διέξοδο. Οδηγούν στην ανατροπή της βαρβαρότητας. Οδηγούν στην ελπίδα για «το μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό», ώστε να δικαιωθούν οι λαϊκοί αγώνες δεκαετιών.

Αγώνες που, μέσα από ιστορικές και «αισθητικές μνήμες», εμπνέουν και καθοδηγούν την πορεία μας τα τελευταία 105 χρόνια γι` ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Ήδη η επέτειος των 105 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ μας βρίσκει στη δίνη των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, όπου η περιφέρειά μας μετατρέπεται σε 'μαγνήτη' ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Και όσο αναφύονται νέα ζητήματα στο φόντο των παλιών, τόσο περισσότερο φουντώνουν οι συρράξεις και η «οικονομία πολέμου», με εξαιρετικά επικίνδυνες συνέπειες για τον λαό που ήδη βιώνει δραματική συρρίκνωση στο εισόδημά του.

Αυτό αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό. Οπου η κυβέρνηση δρομολογεί -με την ανοχή των αστικών και συστημικών κομμάτων- τόσο την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης όσο και την ένταση της εκμετάλλευσης, ενώ ο λαός καλείται πάλι να χρυσοπληρώσει τις επικίνδυνες προτεραιότητες της εγχώριας αστικής τάξης σε στρατιωτικές δαπάνες.

Ήδη τον περασμένο χρόνο δαπανήθηκαν 7,4 δισ. Ευρώ. Ποσό ασύλληπτα υψηλό καθώς αναλογεί στο 3,54% του ΑΕΠ. Πρόκειται για ποσοστό που βρίσκεται πολύ πάνω από τον ετήσιο ΝΑΤΟϊκό στόχο 2% του ΑΕΠ και αφορά στις στρατιωτικές δαπάνες του κάθε κράτους-μέλους της λυκοσυμμαχίας.

Πλέον η 'πολεμική οικονομία` δημιουργεί το νέο πλαίσιο καπιταλιστικής οικονομικής δράσης μέσα από σημαντικές αναπροσαρμογές, νέα σχήματα συνεργασίας και προαπαιτούμενα -όπως αυτά του Ταμείου Ανάκαμψης-, που οδηγούν στους αντιλαϊκούς προϋπολογισμούς και στ`αντεργατικά εκτρώματα. Προϋπολογισμοί που βαθαίνουν τη φτωχοποίηση του λαού. Εξαρθρώνουν τον κοινωνικό ιστό, κι` έτσι εδραιώνεται η κυριαρχία των συμφερόντων της οικονομικής ολιγαρχίας.

Ήδη σε ό,τι αφορά στη φτωχοποίηση, η Ελλάδα έχει τη δεύτερη χειρότερη επίδοση μετά τη Βουλγαρία σε σχέση με τις ευρωπαϊκές χώρες. Ο δε κίνδυνος φτώχειας & κοινωνικού αποκλεισμού είναι υψηλότερος σε παιδιά ηλικίας 17 ετών και κάτω (28,1%), αλλά και σε άτομα ηλικίας άνω των 65. Ηδη 69 εκατομμύρια παιδιά είναι σε φτώχεια στις ανεπτυγμένες χώρες.

Γι` αυτό και το σύνθημα 'μόνο ο λαός μπορεί να σώσει το λαό, με ΚΚΕ δυνατό', γεννήθηκε μέσα στην πανδημία, σε συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού.

Συντρόφισσες, Σύντροφοι,

Φίλες και Φίλοι

Το ΚΚΕ είναι μαζί με το λαό, δίπλα στο λαό κι` ενάντια στις λογής μεταμορφώσεις του καπιταλιστικού συστήματος που καταδυναστεύουν το λαό.

«...παν δε το εναντιούμενον τω δυναστεύοντι δήμος ωνόμασται, και απ΄ εκείνου ξυμπαρέμεινεν ή προστασία ημίν του πλήθους...» (αυτό που εναντιώνεται στο δυνάστη λέγεται λαός, και γι' αυτό μας έμεινε το όνομα `προστάτες του λαού`), σημείωνε ο Θουκυδίδης στις «Ιστορίες».

Η επέτειος των 105 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ, βρίσκει όλους μας μπροστά σε καινούρια, όσο και σύνθετα καθήκοντα που πηγάζουν από τις σύγχρονες συνθήκες και την αναγκαιότητα της ταξικής πάλης.

Παράλληλα, η επέτειος των 105 χρόνων βρίσκει το ΚΚΕ πιο δυνατό και πιο ισχυρό μετά τις εκλογές του 2023. Εκφράστηκε η ενίσχυση ενός ρεύματος αμφισβήτησης της κυρίαρχης αστικής πολιτικής.

Το γεγονός ότι το ΚΚΕ πρωτοστάτησε με αγώνες σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα, εκτιμήθηκε δεόντως απο το λαό και στις τρείς εκλογικές αναμετρήσεις. Συνάρτηση αυτού του εμβληματικού αγώνα και της πραγματικής-ουσιαστικής αντιπολίτευσης, τόσο η εργατική τάξη, όσο η νεολαία και οι εργαζόμενοι ενίσχυσαν σημαντικά το ΚΚΕ σε όλες τις εκλογικές μάχες, συμπεριλαμβανομένης της πρωτιάς της «Πανσπουδαστικής» στις φοιτητικές εκλογές. Επαληθεύονται έτσι και τα ξεκάθαρα πολύμορφα αγωνιστικά αντανακλαστικά της νέας γενιάς.

Παρά τον συνολικά αρνητικό πολιτικό συσχετισμό, το ΚΚΕ αντλεί το κύρος του μέσα από τη δυναμική και σταθερή εμπλοκή του στους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στο μέτωπο της ακρίβειας που συντρίβει τα λαϊκά στρώματα. Η αξιοπιστία του αντλείται μέσα από την πρόβλεψη που γίνεται με συνειδητό και σχεδιασμένο τρόπο. Από τον σταθερό του προσανατολισμό και σχεδιασμό. Από τις καθημερινές μάχες ενάντια στις απολύσεις, ενάντια στους πλειστηριασμούς, ενάντια στη φοροληστεία.

Το Κόμμα είναι στο δρόμο, στη Βουλή, στο γραφείο, στο εργοστάσιο. Ήταν -και εξακολουθητικά είναι- στο πλευρό των εργατών, των αγροτών, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων.

Συντρόφισσες, Σύντροφοι

Φίλες και Φίλοι

Η δύναμη του ΚΚΕ μεγαλώνει καθημερινά. Και μεγαλώνει -και θα μεγαλώνει- πιο πολύ με τη συμμετοχή στους αγώνες, βάζοντας τις πραγματικές ανάγκες του λαού στο επίκεντρο. Ετσι δημιουργούμε την κρίσιμη συλλογική δύναμη για τον αγώνα της ανατροπής. Οπως λέει και ο ποιητής «... τώρα αντιπαλεύει κάθε τέκνο σου με ορμή» (Δ. Σολωμός).

Είμαστε ενάντια στον αστικό φιλισταϊσμό, θεμελιωμένο πάνω στη λατρεία του κέρδους, πάνω στη στενότητα των αστικών αντιλήψεων και της υποκρισίας των συστημικών κομμάτων. Είμαστε ενάντια στην προθυμία νομιμοφροσύνης και συμμόρφωσης προς τις ΝΑΤΟϊκές- ευρωατλαντικές γραμμές για «οικονομία πολέμου». Ενάντια τις ευρωενωσιακές καπιταλιστικές πολιτικές των αστικών κομμάτων που κυβερνούν και κυβέρνησαν τη χώρα (ΝΔ-ΣΥΡΙΖ/ΑΝΕΛ-ΠΑΣΟΚ).

Είμαστε σε αντιπαλότητα με τους μηχανισμούς, τις πολιτικές και τις ιδεολογίες που δήθεν αντιπροσωπεύουν τις λαϊκές τάξεις, ενώ στην ουσία τις υποτάσσουν συναινετικά στο μακροπρόθεσμο κεφαλαιοκρατικό συμφέρον. Απέναντι σε αυτούς τους μηχανισμούς υψώνεται το ριζοσπαστικό πρόγραμμα και ο καθημερινός αγώνας του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ, κόμμα 105 ετών με θυσίες και ιστορική πείρα, έχει έμπακτα αποδείξει πως είναι φορέας αμφισβήτησης και ανατροπής του καπιταλισμού. Και ως φορέας κοινωνικού μετασχηματισμού, αποτελεί σταθερά σημείο αναφοράς -ακόμα κι` έξω από τα σύνορα της Ελλάδας- για την ανάπτυξη αγώνων σε μια σειρά χώρων δουλειάς.

Συντρόφισσες, Σύντροφοι

Φίλες και Φίλοι

Παίρνουμε έμπνευση, σκέψη, δύναμη και κουράγιο από το ΚΚΕ.

Από το κόμμα οξύνουμε το ταξικό μας κριτήριο. Είναι οδηγός και καθοδηγητής για συλλογικό αγώνα, καθώς μορφώνει και μεταμορφώνει το καθημερινό σε όραμα και πίστη.

Εγρήγορση και ετοιμότητα και αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ.

Γιατί όπως σημείωνε ο Μπρέχτ «O μοναχικός έχει δυο μάτια./ Το Κόμμα έχει χίλια μάτια./ [...] Ο μοναχικός μπορεί να εξολοθρευτεί/ Αλλά το Κόμμα δεν μπορεί κανείς να το εξολοθρέψει./ Γιατί είναι η εμπροσθοφυλακή των μαζών/ Κι οδηγεί τον αγώνα τους/ Με τις μέθοδες των Κλασικών, που δημιουργήθηκαν/ Από τη γνώση της πραγματικότητας».

902

Ρ. Στρατούλη: Συμπορεύομαι με το ΚΚΕ που είναι μαζί μας στους αγώνες

Χαιρετισμό στην εκδήλωση της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ απεύθυνε η Ρεβέκα Στρατούλη, εργάτρια στον κλάδο του Φαρμάκου.

Ανέφερε:

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ήταν εκεί. Στους λόφους του Ασπροπύργου, στον αγώνα για τα νυχτοκάματα που μας έκλεβαν οι εργολάβοι του επονομαζόμενου “κορυφαίου εργοδότη” της Ελλάδας. Στις μάχες μας για να ακουστούν οι φωνές μας, κόντρα στη σιγή ιχθύος που προσπαθούσαν να επιβάλουν οι εργοδοτικοί συνδικαλιστές μέσα στο εργοστάσιο ή από τις θέσεις τους στη ΓΣΕΕ. Ήταν εκεί, με ανακοινώσεις στις πύλες, με παρεμβάσεις στις συνελεύσεις, με υποστήριξη στα δικαστήρια, στο πλάι των επιτροπών μας και των απολυμένων πρωτοπόρων συναδέλφων μας.

Ήταν εκεί, στην Ανθούσα, στον Άλιμο, στον Αυλώνα. Στηρίζοντας τις κινητοποιήσεις του Συνδικάτου μας μέσα και έξω από τα γραφεία των βιομηχάνων. Με απεργιακές περιφρουρήσεις, δυναμώνοντας την αγωνιστική διάθεση των συναδέλφων μας, απέναντι στην αστυνομία, τους νόμους τους και την τρομοκρατία της εργοδοσίας. Με παρουσία στις στάσεις εργασίας, στις συνελεύσεις μας, στηρίζοντας τα αιτήματά μας για αυξήσεις στους μισθούς, κατάργηση των εργολαβιών, προστασία της υγείας και της ασφάλειας μας, για υπογραφή Επιχειρησιακής και Κλαδικής Σύμβασης Εργασίας.

Οι σύντροφοι είναι εδώ. Εργάζονται και αγωνίζονται μαζί μας, από την καρδιά της Πειραιώς μέχρι τις εθνικές οδούς και τους αυτοκινητόδρομους ταχείας κυκλοφορίας των βιομηχανικών ζωνών. Χαμογελάνε στις νίκες, στηρίζουν στα δύσκολα. Δίνουν το χέρι, μιλούν για τις δυνατότητες της εποχής μας και της Τάξης μας. Ακούνε τις έγνοιες και τα άγχη των συναδέλφων. Πονάνε μαζί μας. Παλεύουμε και διεκδικούμε μαζί.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι εδώ. Μας ατσαλώνει να αντιμετωπίζουμε τη λογική του δήθεν ρεαλισμού της υποταγής, που μιλάει για «αναποτελεσματικότητα των αγώνων», υμνεί την ταξική συνεργασία, καλλιεργεί την παραίτηση, την εξατομίκευση ή την ανάθεση.

Αναδεικνύει τις ψεύτικες ελπίδες που καλλιεργούνται από το κεφάλαιο, το κράτος και τα κόμματά του για έναν «ανθρώπινο καπιταλισμό». Στέκεται απέναντι στις παλιές και νέες αυταπάτες, που χαρακτηριζόμενες ως «σύγχρονες, προοδευτικές, ανανεωτικές», στην ουσία παραμυθιάζουν ξανά, ότι με ένα μαγικό ραβδί θα μεταρρυθμίσουν τον καπιταλισμό σε σοσιαλισμό. Στέκεται απέναντι στις δυνάμεις εκείνες που θέλουν το εργατικό κίνημα και τους συμμάχους του θεατές κυβερνητικών εναλλαγών. Απέναντι στις δυνάμεις εκείνες που στήνουν νέες παγίδες μιλώντας για «προοδευτικές κυβερνήσεις στο έδαφος του καπιταλισμού», που θεωρητικολογώντας για το «ανέφικτο» του σοσιαλισμού-κομμουνισμού τον 21ο αιώνα, παραδίνουν την εργατική τάξη δεμένη χειροπόδαρα στην εξουσία του Κεφαλαίου.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας είναι εδώ, πλάι στον αγωνιζόμενο παλαιστινιακό λαό που μάχεται ενάντια στην εγκληματική πολύχρονη κατοχή του ισραηλινού κράτους και των συμμάχων του, ενάντια στην εμπλοκή της χώρας μας στη σφαγή. Πλάι στο λαό της Ουκρανίας και της Ρωσίας που πληρώνουν εδώ και μια δεκαετία τουλάχιστον τους ανταγωνισμούς και τις επεμβάσεις για το μοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής. Αντιτάσσεται στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και στη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτόν μέσω των συνασπισμών των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και δεν διαλέγει στρατόπεδο ληστών, ούτε σέρνεται πίσω από τα συμφέροντα μονοπωλιακών ομίλων. Εκφράζει τη διεθνιστική του αλληλεγγύη προς όλους τους λαούς, ενάντια στον εθνικισμό και τον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, στον ρατσισμό και τον φασισμό. Στηρίζει τα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα που αγωνίζονται σε καθεστώς διώξεων και απαγόρευσης της κομμουνιστικής ιδεολογίας και των κομμουνιστικών συμβόλων.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα, η δράση του και η γραμμή συσπείρωσης που έχει, είναι το αντίπαλο δέος απέναντι στην πολιτική που θέλει να τσακίσει τις ζωές μας. Είναι το αντίπαλο δέος, που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη μπορούν να υπάρχουν ταυτόχρονα για καπιταλιστές και εργάτες. Είναι το μόνο Κόμμα που με επαναστατική μεθοδολογία μελετάει την πολύχρονη ιστορία του, μια ιστορία αγώνων και θυσιών, για να φωτίσει το δρόμο που έχουμε μπροστά μας. Για να μην μας λυγίσει η κακοκαιριά όπως το κυπαρίσσι. Για να αναδείξει τα άλματα που μπορούμε να κάνουμε μαζί του και να νικήσουμε.

Για όλους αυτούς τους λόγους συμπορεύομαι με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Και για όλους αυτούς τους λόγους θεωρώ ότι όχι μόνο δεν υπάρχουν αδιέξοδα, αλλά η ελπίδα και η προοπτική, η θέση κάθε εργαζόμενου, κάθε τίμιου λαϊκού αγωνιστή, είναι εδώ μαζί μας.

902

Αλ. Ουσταμπασίδης: Καλώς ανταμώσαμε, καλούς αγώνες!


Σύντομο χαιρετισμό στην εκδήλωση της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ απεύθυνε ο Αλέξανδρος Ουσταμπασίδης, παιδίατρος στο Κέντρο Υγείας Αιγάλεω.

Σημείωσε ότι πριν τις δημοτικές εκλογές δεν είχε σχεδόν καμία σχέση με το ΚΚΕ και πως ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας χαρακτηριστικά πως το δημοψήφισμα «ψήφισα Οχι, δηλαδή Ναι». 

Εκανε ιδιαίτερη αναφορά στο έγκλημα στα Τέμπη που τον συγκλόνισε και σημείωσε ότι από τότε που συναντήθηκε με το ΚΚΕ η φωτιά τον κατακαίει.

Καλώς ανταμώσαμε καλούς αγώνες ευχήθηκε. 

902

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.